U nas zapłacisz kartą
Luszczyca a praca na kuchni - Wpływ Choroby Skóry na Życie Zawodowe
Leki stosowane w łuszczycy
Terapia miejscowa stosowana jest u osób z łagodną postacią łuszczycy. Czym smaruje się zmiany łuszczycowe? Wykwity na skórze leczy się za pomocą maści: salicylowej, mocznikowej, solankowej (maść z chlorkiem sodu), dziegciowej oraz cygnoliny (antraliny). Preparaty te mają działanie przeciwświądowe i znieczulające, pomagają złuszczać biało-srebrną łuskę, a jednocześnie nawilżają skórę. Dziegć oraz cygnolina są dodatkowo pomocne w redukowaniu czerwonych plam. Jednocześnie pacjenci skarżą się na nieprzyjemny zapach, uczucie lepkości, brudzenie ubrań i powodowanie podrażnienia skóry po stosowaniu wyżej wymienionych substancji, szczególnie kwasu salicylowego, dziegciu i antraliny. W terapii stosuje się również kortykosteroidy, witaminę D3 i pochodne witaminy A .
Umiarkowana i ciężka postać łuszczycy wymaga bardziej zaawansowanego leczenia. W bardzo poważnych przypadkach choroby można zastosować leczenie immunosupresyjne, a także naświetlania – fototerapię i fotochemioterapię. Fototerapia polega na naświetlaniu skóry lampami wykorzystującymi promieniowanie UVA i UVB. Fotochemioterapia (PUVA) opiera się o działanie promieniowania UVA w połączeniu z psoralenem, który jest lekiem zwiększającym wrażliwość skóry na światło. Czasem niezbędna jest antybiotykoterapia, a nawet hospitalizacja, jeśli więcej niż 25 proc. skóry uległo zmianom, kiedy łuszczyca towarzyszy innym chorobom lub utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Preparaty stosowane w umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy to: metotreksat, cyklosporyna, acytretyna i fumaran dimetylu. Istnieje także możliwość podjęcia terapii biologicznej, w ramach ktoórej pacjentowi podaje się leki z grupy inhibitorów TNF-alfa. Leczenie łuszczycy paznokci jest bardzo trudne. Pacjentom zalecane są preparaty z kortykosteroidami wraz z opatrunkiem okluzyjnym oraz kwas salicylowy z dipropionianiem betametazonu.
Produkty polecane w diecie łuszczycowej
Nie zostały dotąd opracowane precyzyjne wytyczne, dotyczące składu diety stosowanej w łuszczycy. Jednak tak samo jak wiadomo, że pewne pokarmy mogą nasilać procesy zapalne i objawy choroby, tak są i takie, które ją łagodzą. Zalicza się do nich pokarmy zawierające substancje o działaniu przeciwzapalnym:
- zielone warzywa: szpinak, jarmuż, brokuły, sałata (zawierają kwas foliowy, którego niedobory zwiększają ryzyko nasilenia objawów łuszczycy),
- świeże warzywa i owoce: marchewka, dynia, seler, jagody, mango, truskawki, figi,
- tłuste ryby morskie – są bogate w kwasy omega-3, zmniejszające stany zapalne,
- nasiona lnu, olej lniany, orzechy, pestki dyni – są to roślinne źródła kwasów omega-3.
Dobrym pomysłem może być też przejście na wegetarianizm. Dieta wegetariańska, która ogranicza produktu zwierzęce, nasilające procesy zapalne, a zawiera związki i substancje działające przeciwnie – witaminy, flawonoidy i beta-karoten.
fot. Dieta w łuszczycy jadłospis: koktajl warzywno-owocowy/ Adobe Stock, kasia2003
Jak zapobiegać łuszczycy?
Profilaktyka łuszczycy jest bardzo istotna nie tylko z perspektywy osób obciążonych ryzykiem tej choroby przez względy genetyczne, ale także wśród tych, którzy zostali już poprawnie zdiagnozowani i znajdują się w okresie remisji. To, jak wygląda nasz styl życia, ma ogromne znaczenie pod kątem zapobiegania nawrotom. Oczywiście bardzo istotne jest odstawienie używek – zarówno alkohol, jak i papierosy mogą zaostrzać objawy łuszczycy. W miarę możliwości należy również ograniczyć narażenie na stres, który też jest uważany za jeden z „wyzwalaczy” tej choroby.
By wspomóc regenerację skóry, nie bez znaczenia jest zastosowanie właściwej pielęgnacji. Powinna się ona opierać na kosmetykach łagodnych i odżywczych, które wzmocnią barierę ochronną naskórka i przyspieszą gojenie się zmian. Ważne jest, by unikać produktów zawierających alkohol lub silne detergenty, które mogą podrażnić delikatną skórę i spowodować, że zmiany ulegną zaognieniu.
W trakcie kąpieli można sięgnąć po Lipikar olejek myjący AP+. Jest on dedykowany skórze atopowej, ze skłonnością do egzemy, co oznacza, że jest niezwykle łagodny i jednocześnie skuteczny. Bardzo delikatnie oczyszcza skórę, a przy tym nawilża, zmniejsza podrażnienia i przywraca niezbędny komfort. W składzie znalazł się unikalny składnik Aqua Posae Filiformis, który pomaga utrzymać równowagę skóry. Oprócz tego formuła została wzbogacona o lipidy, masło shea i niacynamid.
Dieta w łuszczycy: jadłospis
Poniżej przykładowy jadłospis zgodny z ogólnymi zaleceniami żywieniowymi dla osób chorujących na łuszczycę czy łuszczycowe zapalenie stawów.
- Śniadanie: kanapki z chleba żytniego z pastą z makreli, cebuli, świeżej oliwy extra virgin, pomidora i posiekanego szczypiorku.
- II śniadanie: mus z banana z łyżeczką gorzkiego kakao.
- Obiad: leczo z kurczakiem, cukinią, cebulą, pieczarkami, papryką, czosnkiem i pomidorami z dodatkiem oliwy i natki pietruszki.
- Podwieczorek: koktajl ze świeżego szpinaku, kiwi, siemienia lnianego i soku jabłkowego.
- Kolacja: sałatka z jarmużu, pomidorów, ogórków, papryki z dodatkiem oleju lnianego, świeżej bazylii i czarnuszki z kromką żytniego chleba.
Źródło: doz.pl, hopkinsmedicine.org
Artykuł pierwotnie opublikowała Agata Bernaciak dnia 21.05.2014 r.
Czym jest łuszczyca?
Łuszczyca jest chorobą dermatologiczną o bardzo charakterystycznym przebiegu. Na skórze osób nią dotkniętych pojawiają się zmiany grudkowo-złuszczające, które nierzadko przechodzą w stan zapalny. U pacjentów z łuszczycą naturalny proces dojrzewania skóry, a następnie jej obumierania i złuszczania, jest znacznie przyspieszony. Na skutek choroby tkanka skórna dojrzewa w bardzo szybki sposób, a stary naskórek nie nadąża się złuszczyć, przez co na skórze chorego powstaje typowa “skorupa”. Jest ona nie tylko nieestetyczna, ale może powodować bolesność, świąd, pieczenie.
Warto wiedzieć, że łuszczyca jest chorobą niezakaźną, występującą na całym świecie. Większy odsetek zachorowań notowany jest jednak w krajach rozwiniętych, co może być związane z trybem życia i wskazywać na związek między rozwojem łuszczycy a specyficznymi czynnikami środowiskowymi. Za prawdziwością tej tezy przemawia fakt, że w Japonii zaczęto coraz częściej diagnozować łuszczycę po II wojnie światowej - czyli w czasie silnego wzrostu gospodarczego kraju Kwitnącej Wiśni i przyjęciu przez mieszkańców zachodniego trybu życia.
Łuszczyca ujawnia się w każdym wieku - zarówno u dzieci, jak i dorosłych oraz seniorów. Najczęściej jednak diagnozowana jest u młodzieży w okresie dojrzewania i u osób dojrzałych po 50. roku życia.
