U nas zapłacisz kartą
Luszczyca a słońce - Wpływ promieni słonecznych na skórę przy łuszczycy
Fototerapia i terapia PUVA
Fototerapia jest procesem pochłaniającym promienie UV, które pomagają złagodzić objawy łuszczycy. Termin ten jest zwykle używany do opisu ekspozycji na światło UV w kontrolowanym otoczeniu, takim jak gabinet dermatologa.
Same promienie UVB są bardziej pożądane w leczeniu łuszczycy, ponieważ pomagają spowolnić tempo wzrostu komórek skóry.
Lekarze mogą również zalecić skojarzone leczenie zwane terapią PUVA. Podczas tego leczenia ludzie przyjmują lek zwany psoralenem, który zwiększa wrażliwość organizmu na promieniowanie UVA, zanim zostanie wystawiony na działanie promieni.
Terapia PUVA wydaje się być stosowana u osób z umiarkowaną do ciężkiej postaci łuszczycy, ale może być również stosowana u osób, u których łuszczyca nie reaguje na leczenie miejscowe lub UVB. PUVA jest bardzo skutecznym leczeniem łuszczycy i jest stosowany długoterminowo, aby pomóc utrzymać objawy z powrotem.
Środki ostrożności
Zawsze należy zachować dodatkowe środki ostrożności, narażając skórę na działanie słońca. Jest kilka rzeczy, które osoby z łuszczycą powinny rozważyć przed wyjściem na słońce.
Krem do opalania
Znalezienie dobrego kremu przeciwsłonecznego jest istotną częścią wszelkiego rodzaju ekspozycji na słońce. Szerokie spektrum ochrony przeciwsłonecznej może być najbardziej korzystne, ponieważ chroni przed promieniami UVA i UVB.
Dermatolog może zalecić wybór kremu z filtrem przeciwsłonecznym o współczynniku ochrony przeciwsłonecznej (SPF) co najmniej 30. Większa liczba zapewni lepszą ochronę przed poparzeniem słonecznym spowodowanym promieniowaniem UVB.
Niektórzy ludzie patrzą również na wodoodporne filtry słoneczne, które pomagają chronić skórę podczas pływania lub pocenia się w gorącym słońcu.
Dla osób z łuszczycą dostępne są hipoalergiczne filtry słoneczne lub filtry przeciwsłoneczne stworzone dla skóry wrażliwej. Niektóre substancje chemiczne w ogólnych filtrach przeciwsłonecznych mogą podrażniać skórę lub powodować nawroty łuszczycy.
Leki
Niektóre leki, w szczególności miejscowe kremy i maści, mogą uczynić skórę bardziej wrażliwą na światło.Może to zwiększyć ryzyko poparzeń słonecznych i uszkodzenia skóry.
Ważne jest, aby zapytać pracownika służby zdrowia o wszelkie zagrożenia związane z konkretnymi lekami lub sposobami leczenia.
Inne środki ostrożności
Noszenie koszulek, kapeluszy i spodni z długimi rękawami może również pomóc w zmniejszeniu ekspozycji, gdy spędzają dużo czasu na słońcu. Może również pomóc nosić okulary przeciwsłoneczne, ponieważ wrażliwa skóra wokół oczu może być bardziej podatna na uszkodzenia ze strony słońca.
Szukanie cienia, gdy słońce jest najsilniejsze, może również pomóc uniknąć prześwietlenia. Cień z drzewa, parasola lub namiotu może pomóc zablokować niektóre promienie słoneczne. Światło słoneczne może również odbijać śnieg lub wodę i zwiększać narażenie skóry.
Czy słońce jest dobre czy złe dla łuszczycy?
Osoby z łuszczycą często zauważają, że ich objawy mają tendencję do polepszania się latem, kiedy są bardziej wystawione na działanie słońca. Nie jest to przypadek, ponieważ światło słoneczne może być korzystne dla łuszczycy, gdy jest prawidłowo stosowane.
Łuszczyca jest chorobą autoimmunologiczną, która powoduje, że układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele komórek skóry.
Komórki te gromadzą się na powierzchni skóry w plastrze zwanych płytkami, które mogą być bolesne i swędzące. Wiele osób zwraca się do kremów leczniczych, sterydów i leków immunosupresyjnych w celu uzyskania ulgi.
Światło słoneczne może być jednym z najłatwiejszych sposobów na wyleczenie łuszczycy, ale istnieją nieporozumienia dotyczące łuszczycy i ekspozycji na słońce. W tym artykule przyjrzymy się pewnym środkom ostrożności, które należy podjąć, wystawiając ciało na działanie słońca i bezpiecznych sposobach korzystania z ekspozycji słonecznej.
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.
