U nas zapłacisz kartą
Luszczyca a słońce - Wpływ promieni słonecznych na skórę przy łuszczycy
Psycholog dla skóry
O tym, jak choroby skóry wpływają na psychikę i jak radzić sobie z obciążeniami psychicznymi w przebiegu tych chorób, opowiedziała Dagmara Samselska, pedagog, przewodnicząca Unii Stowarzyszeń Chorób na Łuszczycę.
Dagmara Samselska wyjaśniła, że przewlekłe dermatozy pogarszają jakość życia pacjentów i pogorszenie ich stanu psychicznego.
– Bardzo często te choroby “zamykają w domu”. Niektóre osoby nie wychodziły z domu nawet 2 lata - powiedziała Dagmara Samselska.
Szacuje się, że 60 proc. osób z łuszczycą cierpi na depresję, Ponad 90 proc. chorych na AZS pogarsza się jakość życia w związku z rozpoznaniem.
– Liczba prób samobójczych w grupie osób z przewlekłymi dermatozami jest większa niż w populacji ogólnej - powiedziała Dagmara Samselska.
Wpływ na zmianę podejścia pacjentów z przewlekłymi dermatozami do choroby może mieć zorganizowane wsparcie psychologiczne. Stąd program wsparcia psychicznego “Psycholog dla Skóry”. Celem projektu jest zbudowanie kompleksowego systemu wsparcia psychologicznego osób z przewlekłymi, zapalnymi chorobami skóry – m.in. takimi jak łuszczyca i atopowe zapalenie skóry.
Pielęgnacja kosmetologiczna skóry łuszczycowej
Skóra dotknięta łuszczycą wymaga odpowiedniej codziennej pielęgnacji, która łączy w sobie działanie nawilżające, zmiękczające oraz złuszczające. Do składników pożądanych w pielęgnacji łuszczycowej zalicza się:
- emolienty: działają nawilżająco i zmiękczająco, regularnie stosowane zmniejszają łuszczenie, niwelują uczucie świądu, odbudowują barierę naskórkową i poprawiają stan warstwy rogowej naskórka (np. trójgliceryd kaprylowo – kaprynowy, olej makadamia, masło shea),
- humektanty: posiadają zdolność przenikania przez naskórek i zatrzymywania wody w warstwie rogowej, dzięki czemu poprawiają nawilżenie skóry (np. gliceryna, kwas mlekowy, aloes, mocznik),
- substancje keratolityczne: niezwykle istotna grupa składników w pielęgnacji skóry łuszczycowej, umożliwiają rozluźnienie połączeń międzykomórkowych naskórka, dzięki czemu ułatwiają usuwanie nadmiaru łuski (np. kwas glikolowy, mocznik, kwas salicylowy),
- substancje przeciwutleniające: wykazują działanie przeciwzapalne, wspomagają procesy gojenia i łagodzą podrażnienie skóry (np. koenzym Q10),
- substancje wspomagające barierę lipidową: ich obecność w kosmetyku umożliwia odbudowanie warstwy ochronnej skóry przez uzupełnienie brakujących lipidów, dzięki czemu następuje regeneracja skóry (np. ceramidy, woski, olej z wiesiołka),
- substancje hamujące podziały mitotyczne: działanie opiera się na wydłużeniu procesu rogowacenia naskórka przez utrudnienie oddychania komórkowego (dziegcie).
Codzienna pielęgnacja pozwala na złagodzenie objawów łuszczycy, szybsze gojenie się ognisk zapalnych, a przede wszystkim przynosi ulgę podrażnionej skórze.
Podsumowując
Łuszczyca jest niezwykle wymagającą chorobą. Wpływa na samopoczucie, życie codzienne, aspekt psychologiczny i estetyczny. Mimo iż jest chorobą przewlekłą, można nauczyć się z nią funkcjonować. Odpowiednio dobrane leczenie, pielęgnacja, dbałość o dietę, suplementację oraz dobre samopoczucie psychiczne pomaga w złagodzeniu objawów i dolegliwości związanych z łuszczycą.
Inne sposoby leczenia łuszczycy
Poza leczeniem farmakologicznym, w leczeniu łuszczycy warto wdrożyć suplementację nakierowaną na uzupełnienie niedoborów makro- i mikroelementów oraz terapię mitochondrialną. Dobre efekty przynosi stosowanie diety o niskim indeksie glikemicznym.
Wśród substancji, które warto przyjmować wraz z dietą lub uzupełniać suplementacją, są:
- kwasy tłuszczowe omega-3: zmniejszają stan zapalny organizmu, pozytywnie wpływają na łagodzenie zmian skórnych,
- witamina D3: wspomaga prawidłowy przebieg proliferacji naskórka, uzupełnienie niedoborów tej witaminy zmniejsza występowanie zmian łuszczycowych i wzmaga odporność organizmu,
- koenzym Q10: związek o działaniu przeciwzapalnym, zaliczany do przeciwutleniaczy, wspomaga procesy leczenia,
- PQQ: inaczej metoksantyna, jest antyoksydantem, wspiera prawidłowe funkcjonowanie mitochondriów i szlaków metabolicznych,
- witaminy z grupy B: łagodzą stany zapalne, zapobiegają powstawaniu nowych wykwitów.
W jaki sposób światło słoneczne pomaga w łuszczycy?
Słońce emituje promienie ultrafioletowe (UV), które są klasyfikowane jako promienie UVA i UVB. Różnica między tymi typami zależy od wielkości fali. Badania sugerują, że promienie UV mają działanie immunosupresyjne, które może pomóc w zmniejszeniu objawów łuszczycy.
Promienie UVA wahają się od 320-400 nanometrów (nm) i mogą sięgać w głąb skóry. Promienie UVB wahają się od 280-320 nm i docierają tylko do górnych warstw skóry.
Same naturalne promienie UVA nie są bardzo skuteczne w poprawianiu objawów łuszczycy, ale promienie UVB są.
Ekspozycja UVB ze słońca może spowolnić szybki wzrost komórek skóry, co jest jednym z głównych objawów łuszczycy. Może to pomóc złagodzić stan zapalny i zmniejszyć łuszczenie się u osób z łagodną do umiarkowanej łuszczycą.
Światło słoneczne ma dodatkową zaletę, że pomaga organizmowi w tworzeniu witaminy D, która chroni skórę i reguluje jej naturalną odporność. Witamina D nie występuje naturalnie w wielu produktach spożywczych, ale jest regularnie dodawana do niektórych produktów mlecznych.
Jedno z badań wykazało, że niedobór witaminy D może być powszechny u osób z łuszczycą, szczególnie w zimie, gdy ekspozycja na słońce jest słaba.
Ponieważ witamina D pomaga chronić skórę i równowagę odpowiedzi immunologicznej skóry, dla osób z łuszczycą istotne jest, aby uzyskać wystarczającą ilość światła słonecznego. Dermatolodzy mogą również zalecić osobom z łuszczycą stosowanie kremów do stosowania miejscowego zawierających witaminę D.
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.