U nas zapłacisz kartą
Blog o łuszczycy - Poradniki, Wskazówki i Wsparcie dla Osób Walczących z Tą Chorobą Skóry
Jak przebiega łuszczyca?
Łuszczyca to choroba mająca przewlekły i nawrotowy przebieg. Zdarzają się także okresy bez objawów charakteryzujące się różną długością trwania. Zachodzą na zmianę z okresami wysiewu zmian skórnych – najczęściej podczas wiosny i jesieni. Dwa główne typy łuszczycy (zwyczajna oraz łuszczyca krostkowa) różnią się przede wszystkim lokalizacją, przebiegiem choroby oraz obrazem wykwitów.
W przypadku innych odmian klinicznych:
- Łuszczyca drobnogrudkowa – występuje zwykle po przebytej infekcji paciorkowcowej u młodych osób. Wykwity mają średnicę poniżej 1 cm i są rozmieszczone symetrycznie na skórze całego ciała,
- Łuszczyca plackowata – stanowi najczęstszą formę choroby. Ogniska pojawiają się na całym ciele i mają średnicę od kilku do kilkunastu centymetrów. Zmiany skórne pokryte są łuskami, mogą współistnieć również inne w obrębie owłosionej skóry głowy oraz paznokci.
- Łuszczyca dłoni i stóp – obejmuje głównie dłonie oraz podeszwy. Zmiany skórne mają czerwoną barwę ze znacznym zgrubieniem naskórka.
- Łuszczyca odwrócona – wykwity skórne zlokalizowane są w fałdach skórnych, głównie w okolicy zewnętrznych narządów płciowych oraz odbytu. Zmiany rumieniowe występują z niewielkim złuszczaniem naskórka.
- Łuszczyca skóry głowy – wykwity rumieniowe oraz zaczerwienienia przybierają różne wielkości. Zmiany mogą przechodzić poza linię owłosienia na skórze czoła i karku.
- Erytrodermia łuszczycowa – zlewne zapalenie skóry, które występuje samoistnie lub jest spowodowane czynnikami wyzwalającymi. Charakteryzuje się dużym zaczerwienieniem oraz nacieczeniem skóry całego ciała.
- Łuszczyca paznokci – zmiany występują na paznokciach i często towarzyszą zmianom skórnym.
Co to jest łuszczyca?
Łuszczyca jest stosunkowo często występującą zapalną chorobą skóry. Może dotyczyć obu płci i wystąpić w każdym wieku. Najczęstsza postać choroby (łuszczyca plackowata) charakteryzuje się czerwonymi plamami pokrytymi łuskami (małymi białymi plamami, które są mniej lub bardziej gęsto przylegające do siebie).
W zależności od rozległości i nasilenia zmian chorobowych, łuszczyca może być mniej lub bardziej uciążliwa. Na ujawnienie objawów choroby mają wpływ czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe.
Zdrowie intymne kobiet po menopauzie – ginekolog i jego rola w profilaktyce oraz leczeniu
Biorytm – czym jest i jak o niego zadbać?
Nowoczesne hybrydowe leczenie żylaków
Witaminy na stawy – jakich witamin brakuje, gdy bolą stawy?
Olej z wiesiołka w ciąży - jak i ile stosować?
Wybór polisy na życie i zdrowie - na co zwrócić uwagę?
Czym jest łuszczyca?
Łuszczyca (łac. psoriasis) jest chorobą skórną (tzw. dermatozą) o charakterze nawrotowym. Zalicza się ją do grupy chorób o charakterze autoimmunologicznym, czyli takich, w których układ odpornościowych niszczy własne tkanki. Łuszczyca bywa czynnikiem wyzwalającym dla innych problemów dermatologicznych. Szacuje się, że na to schorzenie cierpi około 2% mieszkańców Europy i Ameryki Północnej.
Łuszczyca może mieć podłoże genetyczne, mówimy wówczas o łuszczycy typu 1. Objawia się już w młodym wieku, przeważnie przed 40. rokiem życia. Łuszczyca typu 2 rozpoczyna się miedzy 50. a 70. dekadą życia. Należy wyraźnie podkreślić fakt, że łuszczyca nie jest chorobą zakaźną. Oznacza to, że nie można się nią zarazić przez kontakt bezpośredni z osobą chorą. To ważna wiedza, ponieważ wiele osób chorujących na łuszczycę jest izolowanych przez społeczeństwo z niewiedzy i lęku przed tą chorobą.
Objawy łuszczycy
Najbardziej charakterystycznym objawem łuszczycy są specyficzne zmiany skórne, które pojawiają się na skutek zaburzonego procesu regeneracji naskórka (dot. łuszczycy skórnej). Osoba chora może wówczas zauważać u siebie odgraniczone, czerwonobrunatne grudki, o drobnopłatowej, złuszczającej się powierzchni (wykwity pierwotne) – w początkowym etapie rozwoju choroby. W przypadku zmian w pełni rozwiniętych obserwuje się tzw. tarczki, większe od wykwitów pierwotnych i pokryte silnie przylegającymi srebrzystymi łuskami (blaszkami łuszczycowymi). Kiedy pacjent zdrapie powstałe na jego skórze łuski, zauważa błyszczącą powierzchnię. Występują też wówczas niewielkie kropelkowate krwawienia.
Uwaga: w przypadku łuszczycy aktywnej typowy jest objaw Koebnera – zmiany łuszczycowe pojawiają się po 6–12 dniach wzdłuż linii zadrapania naskórka.
Uwaga: pacjenci cierpiący na łuszczycę zgłaszają również nierzadko odczuwanie świądu – dzieje się tak przede wszystkim w przypadku zaostrzenia zmian skórnych.
Pamiętaj: typowe objawy skórne obejmują łokcie, kolana, owłosioną skórę głowy oraz okolicę lędźwiowo-krzyżową. Bardzo rzadko występują one na całej powierzchni ciała.
Należy natomiast podkreślić, że zarówno pierwsze objawy łuszczycy, jak i symptomy choroby występujące w jej późniejszym stadium, mogą się różnić, w zależności od odmiany opisywanej dolegliwości. Poszczególne postacie łuszczycy różnią się przede wszystkim pod względem lokalizacji zmian, intensywności zabarwienia wykwitów oraz charakteru pojawiającej się na ciele łuski. Przykładowo – w przypadku łuszczycy zwyczajnej (plackowatej) zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską i wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry. Występuje ona na nogach, kolanach i łokciach, ramionach, głowie, rzadziej na twarzy, stopach, dłoniach czy brzuchu.
Łuszczyca stawowa natomiast objawia się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Podobnie jest w przypadku łuszczycy paznokci, która może współistnieć ze zmianami skórnymi, natomiast u wielu pacjentów stanowi jedyny objaw rozwijającej się choroby. W płytce paznokciowej powstają wówczas punktowe wgłębienia ułożone liniowo bądź przypadkowo. Obserwuje się też wtedy żółtawe przebarwienia w tym obszarze. Z kolei łuszczyca wysiękowa występuje w fałdach skórnych, pod pachami, w pachwinach pod biustem, a powstałe przez nią zmiany przyjmują jaskrawoczerwone zabarwienie i są pokryte charakterystyczną łuską.
