U nas zapłacisz kartą
"Leczenie łuszczycy - skuteczne metody i porady"
Egzema – czym jest?
Mianem egzemy (łec. eczema) określa się różne typy nieinfekcyjnych zmian skórnych, które współwystępują ze stanem zapalnym skóry. Egzema miewa podłoże alergiczne lub niealergiczne. Nieprzyjemne dolegliwości mogą pojawić się nawet po krótkim kontakcie skóry z alergenem lub drażniącą substancją. Egzema jest chorobą przewlekła przebiegającą z okresami nawrotów i remisji, dlatego w różnych momentach życia objawy mogą się nasilać lub słabnąć. Jej leczenie wymaga czasu, zaś objawy mogą być przyczyną dyskomfortu, a także zaburzeń psychicznych, co wpływa na jakość życia zawodowego i towarzyskiego. Z egzemą zmagają się przede wszystkim osoby dorosłe. U dzieci podobne zmiany skórne są objawem AZS (atopowego zapalenia skóry). Leczeniem egzemy zajmuje się ekspert w zakresu chorób skóry – dermatolog. Wizytę u tego specjalisty zarezerwujemy przez serwis LekarzeBezKolejki.pl, gdzie znajdziemy tysiące specjalistów z całego kraju.
Lekarze nie potrafią wskazać dokładnych przyczyn rozwoju egzemy. O jej występowaniu mogą decydować czynniki zewnętrzne lub wewnętrzne, stąd rozróżnienie egzemy na:
- egzemę endogenną – choroba jest wynikiem predyspozycji genetycznych, mających swoje źródło w osłabionej i zaburzonej pracy układu odpornościowego,
- egzemę egzogenną – zwaną też egzemą kontaktową. Zmiany na skórze pojawiają się po kontakcie z drażniącą substancją lub alergenem.
Łuszczyca paznokci - przyczyny
Nie wiadomo, co jest przyczyną łuszczycy. Część specjalistów przychyla się do opinii, że jest to choroba autoimmunologiczna, co oznacza, że z niewiadomego powodu organizm zaczyna atakować własne tkanki i niszczy je. Jednak jest cała lista czynników, które mogą być zarówno zapalnikiem, jak i powodować nawroty w przypadku łuszczycy u osób, które mają do niej predyspozycje, m.in.:
- infekcje ostre i przewlekłe, np. angina paciorkowcowa i wirusowe, np. odra, ospa, półpasiec, różyczka, przewlekłe zapalenie zatok, próchnica, nawracające zapalenie pęcherza, przydatków, pęcherzyka żółciowego, przerośnięte migdałki
- choroby przewlekłe - cukrzyca, dna moczanowa
- leki - niektóre antybiotyki, np. tetracycliny, sole litu, betablokery, sterydy, interferon, leki hormonalne
- stres - zarówno ostry, jak i przewlekły, każdy wstrząs psychiczny
Co to jest łuszczyca?
Łuszczyca jest jedną z najczęściej diagnozowanych chorób dermatologicznych – występuje u 1-5 proc. populacji europejskiej, z podobną częstotliwością u obu płci. W Polsce choruje na nią ok. 1,2 mln osób. Schorzenie może pojawić się w każdym wieku, zarówno u dzieci jak i u osób starszych. Najczęściej łuszczyca ujawnia się u młodych osób w wieku ok. 20 lat oraz u osób między 50 a 60 rokiem życia. Jej charakterystycznym objawem są zmiany skórne występujące na:
- głowie i jej okolicach: łuszczyca na twarzy, łuszczyca skóry głowy,
- kończynach górnych i dolnych: łuszczyca dłoni i stóp, łuszczyca paznokci, łuszczyca łokci,
- tułowiu, a zwłaszcza f ałdach skórnych: łuszczyca odwrócona,
- miejscach intymnych: łuszczyca penisa.
Łuszczyca skóry znana była już w starożytności. Hipokrates sporządził jej pierwszy opis, następnie studium przypadku opisał Korneliusz Celsus –odpowiadało ono znanym dzisiaj objawom choroby. Przez kilkaset lat łuszczyca i wszelkie inne podobne zmiany skórne były traktowane jako jedno schorzenie. Do połowy XIX w. łuszczycę często mylono z trądem, co skutkowało napiętnowaniem społecznym osób chorujących. Dopiero w XX w. łuszczyca skóry została wydzielona jako oddzielna jednostka chorobowa.
Jakie są autoimmunologiczne choroby skóry?
Czy można wyleczyć łuszczycę?
Codzienne życie z łuszczycą wymaga od chorego systematyczności i ogromnej ilości wyrzeczeń. Szczególnie w przypadku poważniejszych postaci choroby. Codzienna pielęgnacja skóry i stosowanie specjalistycznych preparatów do smarowania i do kąpieli, np. Mediderm pozwalają załagodzić dokuczliwe objawy.
Niestety mało estetyczne zmiany skórne to nic w porównaniu z uciążliwym pieczeniem oraz swędzeniem, które towarzyszą łuszczycy. Leczenie jest równie ważne jak codzienna pielęgnacja i nawilżanie skóry, ponieważ wydłuża czas pomiędzy kolejnymi nawrotami choroby. Niestety łuszczyca jest nieuleczalna i chory musi nauczyć się z nią żyć. Kiedy przychodzą okresy remisji choroby warto utrzymać ten stan jak najdłużej. Dlatego trzeba dbać o odpowiednią dietę, ograniczać używki i unikać stresu. Zwalczanie czynników potęgujących objawy choroby pozwoli ograniczyć jej rozwój.
- Owczarczyk-Saczonek A., Placek W., Łuszczyca jako choroba autoimmunologiczna, Przegl. Dermatol 2014, 101, 278–287DOI: 10.5114/dr.2014.45121.
- Romańska-Gocka K., Farmakoterapia Łuszczycy, Terapia i leki, Tom 65, nr 9, 2009, s: 647-654.
