U nas zapłacisz kartą
Wspaniałe Fotografie Łuszczycy na Dłoniach - Poznaj, Jak Objawia Się Ta Choroba
Łuszczyca zwyczajna (psoriasis vulgaris)
Klasycznym wykwitem łuszczycy zwyczajnej jest grudka łuszczycowa, która z reguły rozrasta się. Jej kolor jest w różnych intensywnościach czerwieni. Całość zwykle pokryta jest srebrzystą łuską. Cechą charakterystyczną łuszczycy jest wyraźne odgraniczenie miejsca chorobowo zmienionego od zdrowej skóry. Po zdrapaniu łuski często jest widoczny efekt “krwawej rosy”. Na rozdrapanym ognisku łuszczycowym pojawiają się kropelki krwi.
Kształt zmian łuszczycowych jest zwykle zbliżony do owalu. Zlewając się mogą tworzyć różne figury. Ze względu na nawarstwienie łusek, kształt i ogólny wygląd rozróżnia się różne rodzaje łuszczycy m.in. łuszczycę obrączkowatą, pieniążkowatą, geograficzną, linijną, zadawnioną czy brudźcową. Typowe ustępowanie łuszczycy (samoistne lub w wyniku leczenia) często zaczyna się od centralnej części ogniska – widoczne są wówczas brzegi zmian (łuszczyca obrączkowata).
Łuszczyca zwyczajna może występować praktycznie na każdej części ciała. Najczęściej jednak są to: owłosiona skóra głowy, kolana, łokcie i okolica krzyżowa. W łuszczycy zauważalna jest większa lub mniejsza symetryczność. Widoczne to jest przykładowo przy łokciach. Jeśli na jednym łokciu znajdują się zmiany łuszczycowe, to bardzo często można zauważyć na drugim łokciu podobne zmiany.
Przyczyny łuszczycy dłoni
Skąd bierze się w organizmie człowieka ten stan? Jest to naturalna reakcja organizmu na atak z zewnątrz np. bakterii, wirusów, grzybów i służy do zwalczania infekcji. Jeśli układ odpornościowy zaczyna walczyć, choć nie ma przyczyny zewnętrznej, świadczy to o jego patologii. Rozregulowany układ odpornościowy ma również istotny wpływ na nasz cały organizm.
U chorych na łuszczycę, obserwuje się bardzo często występowanie innych chorób, takich jak np. zapalenie stawów, cukrzyca, otyłość, choroby zapalne jelit oraz zaburzenia depresyjne i lękowe.
Przeciążony toksynami organizm będzie starał się usuwać je przez skórę, czego efektem mogą być także zmiany łuszczycowe.
Wśród przyczyn łuszczycy dłoni i czynników zaostrzających jej przebieg wymienia się:
- czynniki genetyczne,
- czynniki immunologiczne,
- ciąża i poród,
- menopauza,
- urazy skóry,
- nadmierne spożywanie alkoholu,
- palenie papierosów,
- niedobór wapnia (hipokalcemia),
- oraz narażenie organizmu na stres.
Łuszczyca kropelkowata (psoriasis guttata)
Łuszczyca kropelkowata (inaczej łuszczyca drobnogrudkowa) charakteryzuje się licznymi maleńkimi grudkami (poniżej 1 cm) szeroko rozlanymi po ciele – z reguły są bardzo liczne. Kształtem przypominają krople. Obecność łusek może być różnie nasilona. Wysiewom często towarzyszy świąd. W przypadku tej formy łuszczycy prawie zawsze zauważa się jej pojawianie na miejscach urazów skóry.
Ten rodzaj łuszczycy najczęściej występuje we wczesnym wieku (dzieci i młodzież). Często jest spowodowany infekcjami paciorkowcowymi gardła (np. zapalenie gardła, migdałów). Do wysiewy często dochodzi w tydzień po infekcji. W początkowej fazie wysyp może być intensywny.
Ta forma łuszczycy często może ustąpić samoistnie po kilku tygodniach od wysypu, dając choremu przez długi czas spokój. Niestety często po remisji może przerodzić się w łuszczycę plackowatą.
Objawy łuszczycy
Objawy łuszczycy są zależne od postaci schorzenia. Niektóre odmiany łuszczycy mogą ze sobą współistnieć dając zróżnicowany obraz kliniczny choroby. Na początku rozwoju łuszczycy zwykłej charakterystycznym objawem są czerwone lub czerwonobrunatne grudki pokryte srebrną łuską. Oprócz innych typowych symptomów łuszczycy, takich jak świąd czy kropelkowe krwawienie po zadrapaniu zmiany, czasem obecne są również objawy ogólne: gorączka, obrzęk skóry czy ból.
Pierwszym krokiem w rozpoznaniu łuszczycy jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego, dzięki któremu można uzyskać informacje o rodzinnym występowaniu łuszczycy. Aby zdiagnozować chorobę konieczne jest obejrzenie skóry i paznokci pacjenta, a w razie wątpliwości pobranie wycinka skóry do badania histopatologicznego.
Łuszczycę można pomylić z innymi schorzeniami, dlatego konieczna jest diagnostyka różnicowa z atopowym zapaleniem skóry (AZS), łojotokowym zapaleniem skóry, grzybicą skóry, paznokci i owłosionej skóry głowy, łupieżem Gilberta oraz toczniem rumieniowatym. Po zdiagnozowaniu choroby, pacjent powinien trafić pod opiekę nie tylko dermatologa, ale i reumatologa, kardiologa czy diabetologa, a w razie potrzeby także i psychiatry.
Łuszczyca głowy – zdjęcia
Łuszczyca skóry głowy, jak już wspomniano, często występuje u osób z łuszczycą plackowatą. Może występować w formie jednej plamy różnych rozmiarów, ale zdarza się, że obejmuje cały skalp. Czasem zmiany rozprzestrzeniają się poza linię włosów na czole, szyi, oraz okolicy uszu. Co 2 pacjent z łuszczycą ma zmiany obejmujące owłosioną skórę głowy.
