U nas zapłacisz kartą
Czy Liszajec jest zaraźliwy? Mit czy Fakty?
Objawy pęcherzycy
Typowym objawem pęcherzycy zwykłej jest występowanie wiotkich pęcherzy śródnaskórkowych, które wykazują dużą tendencję do pękania. W wyniku tego dochodzi do powstania nadżerek oraz zmian złuszczających. Zmiany pojawiają się obwodowo. Najczęściej umiejscawiają się na tułowiu, karku, twarzy, owłosionej skórze głowy, w okolicy pachowej. W zdecydowanej większości przypadków stwierdza się również obecność zmian na błonie śluzowej jamy ustnej.
Rzadziej pęcherze obserwuje się w obrębie strun głosowych, spojówek, przełyku, jamy nosowo-gardłowej. Nierzadko zmiany na błonach śluzowych rozwijają się kilka tygodni, a nawet miesięcy wcześniej niż zmiany na skórze. Wśród objawów pęcherzy zwykłej wymienia się także: zmiany rumieniowe, które są podłożem dla pęcherzy, świąd, ból na skutek powstania ubytków w skórze, a w przypadku ich pojawienia się w błonie śluzowej jamy ustnej chorzy mogą mieć problemy z połykaniem, czyli tzw. dysfagię. Umiejscowienie zmian w obszarze strun głosowych może spowodować bezgłos. Pęcherze znikają bez pozostawiania blizn.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Chorobę tę określa się najczęściej jako przewlekłe schorzenie dermatologiczne o charakterze autoimmunologicznym. Stanowi to przeczącą odpowiedź na pytanie, czy łuszczyca jest zaraźliwa — oznacza to, że rozwija się niezależnie od komórki naskórka. W rezultacie dochodzi do przyspieszenia cyklu życia komórek skóry, co objawia się specyficznymi zmianami, takimi jak zaczerwienienie, łuszczenie się naskórka oraz występowanie srebrzystych łusek.
Dlaczego nie można zarazić się łuszczycą?
Występowanie tej choroby związane z nieprawidłową odpowiedzią układu immunologicznego, który błędnie atakuje komórki własnej skóry, co prowadzi do zwiększonego tempa ich podziału oraz typowych zmian skórnych. Ze względu na zapalny charakter symptomów, jakie ma łuszczyca, często zastanawiamy się, czy jest zaraźliwa. To schorzenie o charakterze autoimmunologicznym — nie ma właściwości zakaźnych i nie można się nim zarazić poprzez kontakt z chorym.
Częste przyczyny występowania lub pogorszenia się objawów łuszczycy
Symptomy mogą się pogarszać pod wpływem różnorodnych czynników zewnętrznych oraz wewnętrznych. To sprawia, że łuszczyca głowy może wystąpić nagle, a pacjent zastanawia się, czy jest ona zaraźliwa. Wśród najbardziej powszechnych przesłanek nasilania się dolegliwości związanych z łuszczycą wymienia się:
- stres,
- infekcje,
- wahania warunków atmosferycznych,
- uszkodzenia mechaniczne naskórka,
- dietę bogatą w nasycone kwasy tłuszczowe,
- spożywanie alkoholu,
- niektóre leki, takie jak beta-adrenolityki czy środki przeciwzapalne.
Świadomość społeczna w kwestii łuszczycy
Główny Inspektorat Sanitarny podkreśla, że zwiększenie wiedzy na temat przyczyn i mechanizmów rozwoju łuszczycy może przyczynić się do lepszego zrozumienia i akceptacji osób zmagających się z tym schorzeniem. Wiele osób widząc chorego zastanawia się, czy łuszczyca jest zakaźna i podświadomie unika kontaktu. Edukacja społeczna pomaga rozwiewać mity i obawy związane z rzekomą zaraźliwością łuszczycy, co jest niezwykle ważne w budowaniu wsparcia i empatii wobec chorych.
Pęcherzyca – leczenie
Leczenie powinien prowadzić doświadczonego w terapii pęcherzycy dermatolog. W wielu przypadkach, rozpoczęcie leczenia pęcherzycy wymaga pobytu na oddziale szpitalnym. Niestety choroba ma charakter przewlekły z tendencją do nawracania. Wymaga od chorego zaangażowania w kontrolowaniu zmian skórnych i śluzówkowych, systematyczności w wykonywaniu monitorujących terapię badań laboratoryjnych i dyscypliny w stosowaniu przewlekłej, często bardzo złożonej farmakoterapii. Leczenie choroby wiąże się z dożywotnim stosowaniem leków, głównie sterydowych, wyciszających zmiany skórne i wydłużających okresy remisji choroby.
Prócz intensywnego leczenia ogólnego, lekarz może także zalecić leczenie miejscowe za pomocą specjalnych maści czy zawiesin. Celem terapii jest nie tylko całkowite ustąpienie zmian skórnych i śluzówkowych, ale także uzyskanie ujemnych wyników badań immunologicznych.
Do stosowanych dziś środków należą:
- kremy lub pigułki kortykosteroidowi,
- leki immunopresyjne (np. aaztiopryna lub mykofenolan mofetylu),
- leki biologiczne, np. rytuksymab,
- antybiotyki, leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne,
- plazmafereza (oczyszczanie osocza z krwi),
- fotochemioterapia pozaustrojowa (metoda polegająca na zniszczeniu białych krwinek, a następnie wprowadzeniu krwi z powrotem do ciała),
- opatrywanie pęcherzy,
- hospitalizacja,
- inne leki.
Osobom z nadżerkami na błonie śluzowej jamy ustnej zalecana jest wizyta u dietetyka i ułożenie odpowiedniej diety, która nie będzie dodatkowo podrażniać zmian. Chorzy powinni też pamiętać o ochronie ciała przed promieniowaniem UV, stosując odpowiednie filtry, odzież ochronną i nakrycia głowy.
Łuszczyca – leczenie farmakologiczne
Leczenie tej choroby skóry ma charakter głównie objawowy, ze względu na to, że przyczyn nie da się dokładnie ustalić. W niektórych przypadkach łuszczycy zwykłej wystarczające okazuje się leczenie zewnętrzne. W tym celu stosuje się leki złuszczające (np. maść salicylową, mocznikową, solankową, dziegcie), a następnie hamujące nadmierne rogowacenie naskórka (cygnolina, dziegcie sosnowe, brzozowe oraz mineralne, kortykosteroidy, witamina D3, retinoidy).
Jeśli terapia miejscowa okazuje się nieskuteczna, a postać choroby jest ciężka, należy wdrożyć leczenie ogólne za pomocą preparatów immunosupresyjnych, czyli hamujących czynność układu odpornościowego. Należą do nich retinoidy, metotreksat, hydroksymocznik, antybiotyki, a także rekombinowane leki biologiczne, składające się z cytokin, przeciwciał monoklonalnych, białek fuzyjnych. Dobranie odpowiednich leków, które pomogą konkretnemu pacjentowi, niejednokrotnie zajmuje sporo czasu i wymaga działania metodą prób i błędów.
Pomocniczo stosuje się także fototerapię (promieniowaniem UVA, PUVA, a także metodą SUB), fotochemioterapię, a także lecznicze kąpiele. Niekiedy lekarze zalecają pacjentom przyjmowanie łagodnych leków przeciwświądowych lub uspokajających, a także udział w psychoterapii, która pomaga radzić sobie ze stresem i uczy technik relaksacyjnych.
