U nas zapłacisz kartą
Czy Liszajec jest zaraźliwy? Mit czy Fakty?
Pęcherzyca – czy jest zaraźliwa, jakie są przyczyny, objawy i leczenie?
Choroby autoimmunologiczne dotykają nas coraz częściej. Atakują różne układy i narządy, wpływając na jakość życia codziennego. Na wiele z nich nie ma lekarstwa, pozostaje więc jedynie łagodzenie objawów ich przebiegu. Jedną z takich schorzeń jest pęcherzyca.
Pęcherzyca jest chorobą autoimmunologiczną, powodującą powstawanie pęcherzy na skórze. Wynika to z działalności układu odpornościowego, który atakuje zdrowe komórki znajdujące się w zewnętrznych warstwach skóry i błon śluzowych. Powoduje to oddzielenie się skóry i zbieranie się płynu, który tworzy pęcherzyki na skórze. Mogą pokrywać znaczną jej powierzchnię.
Bolesne, czasem bardzo delikatne i szybko pękające pęcherze najczęściej tworzą się na tułowiu, kończynach oraz w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Ich wielkość może się wahać od kilku milimetrów do kilku centymetrów.
Przyczyny łuszczycy
Nie do końca wyjaśniono przyczyny, które powodują objawy łuszczycy u danej osoby. Przypuszcza się, że główny udział mają czynniki genetyczne, a także procesy autoimmunologiczne.
Dziedziczenie skłonności do łuszczycy ma charakter wielogenowy, co dodatkowo utrudnia prowadzenie badań. Wykazują one, że jednoczesne występowanie łuszczycy u bliźniąt jednojajowych jest znacznie częstsze, niż u bliźniąt dwujajowych. Łuszczyca jednego z rodziców obciąża potomstwo w stopniu około 25 proc., natomiast jej występowanie u obojga rodziców sprawia, że ryzyko u dziecka sięga aż 60 proc. Najczęściej model dziedziczenia tej choroby określa się jako autosomalny (niezwiązany z chromosomami płci) dominujący, z niepełną penetracją genu. Oznacza to, że nie każdy, kto odziedziczy skłonność do choroby, zachoruje na nią. Tutaj swój udział mają jeszcze liczne czynniki środowiskowe.
Leczenie łuszczycy skóry głowy
Łuszczyca jest z pewnością chorobą o podłożu wielokierunkowym. To jedna z najczęstszych genetycznie uwarunkowanych chorób o charakterze zapalno– proliferacyjnym i przewlekłym, nawrotowym przebiegu. Cierpi na nią około 2 – 3% Europejczyków dorosłych i około 1% dzieci. Cechuje się zwiększoną proliferacją naskórka, klinicznie objawia się typowymi grudkami i blaszkami pokrytymi srebrzystobiałą łuską, które ustępują bez pozostawienia blizn. Obraz i nasilenie zmian jest różne – od pojedynczych ognisk w poszczególnych okolicach do zajęcia całej skóry oraz stawów podczas tych najcięższych przypadków.
Łuszczyca skóry głowy prócz podłoża genetycznego, bardzo często jest wynikiem osłabienia układu odpornościowego pod wpływem życiowej traumy czy przewlekłego stresu. Bywają okresy, gdy objawy są znacznie łagodniejsze, często jednak przechodzą do reemisji i choroba znacznie się zaostrza.
Metody leczenia
Podstawą w terapii jest działanie objawowe, ponieważ jest to choroba przewlekła i nawrotowa. Jak leczyć łuszczycę skóry
głowy?
Wszystkie czynności będą opierały się na łagodnym i zarazem skutecznym usunięciem łuski. Łuszczyca skóry głowy nie lubi agresywnego działania, agresywnych składników aktywnych, dlatego receptury preparatów trychologicznych stworzone zostały z najwyższym poszanowaniem potrzeb skóry łuszczycowej.
Leczenie łuszczycy ma na celu:
- przerwanie cyklu, który powoduje zwiększone wytwarzania komórek skóry, zmniejszając w ten sposób stan zapalny
i nagromadzanie zrogowaciałej warstwy. - usunięcie łuski i wygładzenie skóry, co jest szczególnie istotne w terapiach miejscowych
- przywrócenie właściwego poziomu nawilżenia skóry przez odbudowę płaszcza hydrolipidowego.
Leczenie łuszczycy skóry głowy w dużej mierze opiera się na likwidacji ognisk chorobowych specjalnie przystosowanymi do tego preparatami o różnej konsystencji w zależności od obrazu klinicznego i nasilenia zmian.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczycą wbrew powszechnie krążącym mitom zarazić się nie można. Można natomiast odziedziczyć genetyczną skłonność do choroby. Podłoże jej rozwoju nadal nie jest do końca poznane. Wiadomo jednak, że czynnik genetyczny odgrywa tutaj niezmiernie istotną rolę. Dziecko, którego obydwoje rodzice cierpią na łuszczycę, rozwinie chorobę z 70% prawdopodobieństwem. W zależności od tego, które z wadliwych kopii genów posiada chory, wyróżnia się 2 podstawowe typy łuszczycy, dające odmienny obraz kliniczny choroby.
Łuszczycą, więc zarazić się nie można, nie potrafimy jej również póki co całkowicie wyleczyć. Dysponujemy jednak całym arsenałem leków łagodzących objawy choroby. Jeżeli na naszej skórze pojawią się zmiany przypominające wykwity łuszczycowe, warto zgłosić się do lekarza, aby podjąć z nimi walkę.
1. Leo QualityCare, Poradnik dla chorego na łuszczycę, 2014.
2. Staniewska Agnieszka, Problem Łuszczycy. Poradnik dla Pacjenta, 2014
3. Szczeklik Andrzej (red.) Choroby wewnętrzne. tom I, II, 2013.
- zdrowego stylu życia,
- ciąża i połóg,
- zdrowy rozwój dziecka,
- sprawność, mobilność i suplementacja
- relaks, stres i psychologia,
- zapobieganie i leczenie raka.
Otrzymasz też dwa e-booki: "Pięć pytań do dietetyka" oraz "Pięć pytań do farmaceuty".
Jak pozbyć się łupieżu? Przyczyny jego występowania
Rodzaje plastrów opatrunkowych. Czym zmyć klej z plastra opatrunkowego?
Co to są plamki Fordyce`a, ich objawy, przyczyny i sposoby leczenia?
Czym jest mycetoma? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Co to jest trądzik odwrócony? Objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Skóra pergaminowata – objawy, przyczyny i sposoby leczenia
Co to jest rumień trwały? Przyczyny, objawy i sposoby leczenia
Przeczytaj więcej:
- Czynniki psychologiczne
Bardzo często określa się łuszczycę jako chorobę o podłożu psychosomatycznym. Stres zaostrza przebieg i powoduje manifestację objawów u bardzo wielu chorych. Na zaostrzenie łuszczycy może wpływać zarówno stres środowiskowy, psychologiczny, jak i fizjologiczny. Przebieg reakcji stresowej wpływa na układ immunologiczny, a także na równowagę neuroprzekaźnikową i równowagę neuropeptydów skórnych. Istnieje wiele badań opisujących korelację stresu oraz zmian łuszczycowych, a także dowodzących, że łuszczyca znacząco obniża jakość życia, będąc także czynnikiem stresującym chorego. To z kolei zwrotnie prowadzi do zaostrzenia objawów choroby.
- Czynniki hormonalne
Zmiany zaostrzają się w okresach, w których zmienia się równowaga hormonalna organizmu, szczególnie u kobiet - menopauza, dojrzewanie, ciąża i okres okołoporodowy. - Styl życia
Do czynników powodujących nawroty łuszczycy należą między innymi nadużywanie alkoholu, palenie ponad 15 papierosów dziennie, nadmierna higiena, nadwaga, nieprawidłowy dobór kosmetyków, noszenie ubrań ze sztucznych, nieprzepuszczających powietrza materiałów.
- Przyjmowane leki
Objawy łuszczycowe nasilają także niektóre leki, w tym sole litu, kortykosteroidy, beta - blokery, interferon, niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Jak rozpoznać i leczyć łuszczycę?