U nas zapłacisz kartą
Leczenie łuszczycy kości - Skuteczne metody i zalecenia
Leczenie łuszczycy
Najczęściej stosowane metody leczenia łuszczycy to maści oraz naświetlania. W przypadku gdy leczenie zewnętrzne nie przynosi rezultatów, konieczne jest zastosowanie leków doustnych. Terapia rozpoczyna się od usunięcia łusek i posmarowania skóry preparatami zawierającymi kwas salicylowy. Na tak przygotowaną skórę nakładane są specjalne maści odżywcze, a w razie potrzeby zawierające sterydy. Ponadto pacjentom podaje się pochodne witaminy A lub leki immunosupresyjne. Lekarz może zlecić także fototerapię – efekt leczniczy można osiągnąć po ok. 20 zabiegach. Najnowocześniejszą metodą leczenia są leki biologiczne.
Domowe sposoby leczenia łuszczycy to przede wszystkim stosowanie lekkostrawnej diety, bazującej na warzywach, owocach, ziołach, białkach roślinnych oraz oleju. Należy unikać stresu i używek.
Domowe sposoby na łuszczycę
Żadne domowe sposoby nie zastąpią leczenia zaawansowanej łuszczycy. Mogą jednak złagodzić jej objawy i wesprzeć leczenie innymi metodami. Jak już wyżej zostało wspomniane, osoby chore na łuszczycę powinny unikać czynników, które mogą powodować zaostrzanie się zmian skórnych (stres, infekcje, urazy, palenie tytoniu, picie alkoholu), a podstawą leczenia tej choroby jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Dlatego też należy używać kosmetyków przeznaczonych do skóry ze zmianami łuszczycowymi oraz regularnie stosować emolienty.
Kąpiel osób cierpiących na łuszczycę powinna być krótka, w wodzie o temperaturze około 30–36℃. Należy unikać stosowania szorstkich gąbek, które mogą powodować uszkodzenia skóry i wysiew nowych wykwitów. Po zakończeniu kąpieli należy dokładnie opłukać ciało wodą oraz osuszyć miękkim ręcznikiem, unikając pocierania skóry.
Do czesania włosów zaleca się używanie szczotek z naturalnym włosiem, gdyż plastikowe szczotki mogą uszkadzać skórę głowy. Należy unikać używania lokówek oraz suszyć włosy przy użyciu niskiej temperatury.
Łuszczyca skóry – przyczyny
U ok. 30% chorych łuszczyca jest chorobą dziedziczną. Jeśli jeden z rodziców ma łuszczycę, to istnieje 25% szans na to, że dziecko odziedziczy chorobę, szczególnie wtedy, gdy rodzic zachorował jeszcze w młodości. Duże prawdopodobieństwo występuje również u bliźniąt jednojajowych. Jeśli jedno ma łuszczycę, to drugie ma 70% szans na zachorowanie. U bliźniaków dwujajowych taka możliwość spada do ok. 20%. Ponadto do czynników nasilających objawy łuszczycy można zaliczyć:
- alkohol,
- papierosy,
- leki antymalaryczne,
- przyjmowane preparaty (np. NLPZ, lit, beta-blokery),
- beta-blokery,
- czynniki hormonalne (menopauza, okres dojrzewania, ciąża),
- niesteroidowe leki przeciwzapalne,
- stres,
- czynniki fizyczne (np. dermabrazja, tatuaż, promienie UV).
Wysiew łuszczycy może mieć również związek z zakażeniem różnymi drobnoustrojami (paciorkowce, gronkowce). Warto także zawrócić uwagę na fakt, że u pacjentów z łuszczycą zdarza się współwystępowanie różnych chorób metabolicznych np. cukrzycy, czy chorób sercowo-naczyniowych np. nadciśnienie tętnicze.