U nas zapłacisz kartą
Leczenie łuszczycy kości - Skuteczne metody i zalecenia
Rodzaje i objawy łuszczycy skóry
Różowe lub czerwone płasko-wyniosłe zmiany skórne, pokryte srebrnymi blaszkami łuszczycowymi to główny objaw łuszczycy. Tego typu wykwity mogą mieć postać pojedynczych grudek oraz rozległych płatów o wielkości kilku milimetrów, a nawet kilkudziesięciu centymetrów. Dolegliwości mogą pojawiać się w tak typowych miejscach ciała, jak łokcie i dłonie, czy kolana i stopy, ale mogą dotyczyć również paznokci, a nawet stawów (łuszczycowe zapalenia stawów-ŁZS). W zależności od pacjenta i rodzaju łuszczycy dolegliwości mogą się różnić.
Łuszczyca kropelkowata, drobnogrudkowa
Objawy łuszczycy kropelkowatej wysiewają się bardzo szybko, bo już 2-3 tygodnie po zakażeniu drobnoustrojami np. paciorkowcem. Pojawiają się wówczas drobne wykwity o średnicy od kilku milimetrów do 2 cm, kształtem przypominających kroplę. Tę postać najczęściej obserwuje się u dzieci i jest pierwszym sygnałem, zwiastującym nadejście zwykłej łuszczycy. Terapia polega na leczeniu miejscowym.
Łuszczyca zwykła plackowata
Najczęstszy rodzaj łuszczycy skóry, pojawiający się zwykle u osób starszych. Przejawia się zlewającymi, okrągłymi czerwonymi wykwitami, pokrytymi srebrzystą łuską. Zmiany te osiągają wielkość od kliku do kilkunastu centymetrów. Mogą występować w okolicach owłosionej skóry głowy oraz paznokci. W leczeniu łuszczycy plackowatej skuteczne jest zastosowanie pochodnych witaminy D np. kalcytriol, kalcypotriol, takalcytol.
Erytrodermia łuszczycowa
Erytrodermia łuszczycowa to inaczej łuszczyca uogólniona lub. Objawia się stanem zapalnym skóry całego ciała. Naskórek jest żywoczerwony i złuszcza się na całej powierzchni. Chorzy na erytrodermię mają bardzo małe rezerwy skóry wolnej od zmian. Łuszczyca uogólniona często jest wynikiem zaostrzenia zmian łuszczycy zwykłej i towarzyszą jej dodatkowo takie objawy jak gorączka, świąd, a nawet zmiany w obrębie paznokci ale i skóry głowy.
Łuszczyca krostkowa dłoni i stóp
Liczne krosty o charakterze rumieniowo-złuszczającym pojawiające się w okolicach palców kończyn dolnych i górnych to główny objaw łuszczycy krostkowej dłoni i stóp. Krosty pojawiają się w związku z nagromadzeniem leukocytów wielojądrzastych w górnych warstwach naskórka. Jest to bardzo rzadki rodzaj choroby skóry i jeśli się pojawia, to na ogół obserwuje się ją u pacjentów po 40 roku życia.
Jakie są domowe sposoby leczenia łuszczycy?
Kluczowa jest prawidłowa pielęgnacja ciała za pomocą dermokosmetyków. Zaleca się stosowanie emolientów, szamponów, płynów zawierających dziegieć, czy siarkę oraz preparatów o działaniu keratolitycznym (złuszczają zrogowaciały naskórek).
- ogniska zapalne – np. zapalenie zatok, gardła, próchnica
- infekcje
- palenie tytoniu
- wybrane leki – np. glikokortykosteroidy podawane doustnie.
Aby zapobiec suchości skóry, wskazane jest stosowanie odpowiednich emolientów.
Zapamiętaj
- Łuszczyca jest przewlekłą, nawracającą chorobą, na którą choruje około 2% populacji. W jej rozwoju odgrywają rolę czynniki genetyczne i immunologiczne.
- Łuszczyca nie jest zakaźna.
- Do istotnych środowiskowych czynników wyzwalających łuszczycę należą m.in.: infekcje, niektóre leki, stres, palenie tytoniu, alkohol.
- Łuszczycę rozpoznaje się przede wszystkim na podstawie objawów klinicznych (nie istnieją badania krwi specyficzne dla tej choroby).
- Większość pacjentów z łuszczycą o nasileniu łagodnym do średniego można leczyć jedynie preparatami o działaniu miejscowym.
- U części pacjentów łuszczyca wymaga leczenia ogólnego.
Łuszczyca w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Łuszczycowe zapalenie stawów Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła zapalna choroba narządu ruchu. Objawy łuszczycowego zapalenia stawów są bardzo różnorodne - m.in. ból i obrzęk stawów, palce kiełbaskowate, ból przyczepów ścięgnistych, ból kręgosłupa i krzyża. ŁZS najczęściej rozwija się po wystąpieniu łuszczycy skóry. Oprócz zajęcia narządu ruchu i skóry, choroba może dotyczyć też innych narządów i powodować przyspieszony rozwój miażdżycy.
Przyczyny łuszczycowego zapalenia stawów
- podatność genetyczna: choroba znacznie częściej występuje w rodzinie – niemal połowa pacjentów ma bliskiego krewnego chorego na łuszczycę lub łuszczycowe zapalenie stawów, odnaleziono szereg czynników genetycznych zwiększających ryzyko jej wystąpienia (m.in. antygen HLA-B27, HLA-cw6)
- zakażenia wirusowe i bakteryjne, urazy mechaniczne, znaczny stres: wszystkie te czynniki u podatnych osób inicjują nieprawidłową odpowiedź układu immunologicznego,
- leki (m.in. sole litu, beta-blokery, leki przeciwmalaryczne) i inne substancje chemiczne.
Łuszczycowe zapalenie stawów występuje u około 1/3 chorych na łuszczycę, na którą z kolei choruje 1-2% populacji. Zaczyna się najczęściej pomiędzy 30. a 50. rokiem życia (chociaż mogą zachorować również osoby młodsze lub starsze). Równie często chorują mężczyźni i kobiety, choć choroba ma u nich nieco inny przebieg.
Odmiany łuszczycy: zwyczajna, krostkowa, stawowa
Łuszczyca jest najczęściej rozpoznawaną chorobą dermatologiczną. Jej rodzaje różnią się wyglądem, lokalizacją, intensywnością zabarwienia wykwitów, charakterem łuski.
Łuszczyca zwyczajna (plackowata) występuje najczęściej (dotyczy nawet 90% chorych). Typowe dla niej zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry, zlokalizowane na nogach, ramionach, kolanach i łokciach, plecach, głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach, stopach, czy brzuchu.
Fot. 2. Łuszczyca skóry łokci
Łuszczyca krostkowa – zajęta zmianami skóra jest czerwona, opuchnięta i pokryta krostami z wydzieliną ropną. Ten rodzaj łuszczycy występuje w dwóch postaciach: uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i miejscowej (na dłoniach i stopach).
Łuszczyca stawowa, czyli łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) – manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Może występować tylko w jednej lokalizacji lub zajmować wiele stawów. Najbardziej powszechną postacią jest łuszczycowe zapalenie stawów obejmujące dystalne stawy międzypaliczkowe, często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci. Choroba ma na ogół łagodny przebieg, w rzadkich przypadkach ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niesprawności.
Łuszczyca paznokci może współistnieć ze zmianami skórnymi lub stanowić jedyny objaw choroby. Jej objawem jest naparstkowanie – w płytce paznokciowej powstają punktowe wgłębienia ułożone liniowo lub przypadkowo. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie wyglądające jak kropla oleju po płytką paznokcia. W zaawansowanych postaciach dochodzi do oddzielenia płytek paznokciowych (onycholizy), paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach płytki oddzielają się całkowicie.
