U nas zapłacisz kartą
"Skuteczny krem na łuszczycę bez recepty"
Łuszczyca okiem farmaceutki: złuszczanie, leczenie i pielęgnacja
Przegląd przez preparaty na łuszczycę: od leków recepturowych z cygnoliną i dziegciami, poprzez sterydy i inhibitory kalcyneuryny, po specjalistyczne dermokosmetyki do złuszczania, rozmiękczania i pielęgnacji skóry.
Debutir – Pogadanki Farmaceutyczne
Naproksen w żelu – Ścieżka rekomendacji
Albendazol – co przekazać pacjentowi?
Przegląd lekowy – generator raportu
Dlaczego nie zaleca się stosowania alkoholu do odkażania ran? – Wyjaśniamy!
Dla kogo są przeznaczone maści na łuszczycę?
Maści na łuszczycę są przeznaczone dla osób cierpiących na łuszczycę, chorobę skóry, która charakteryzuje się nadmiernym namnażaniem się komórek skóry, co prowadzi do powstania placków łuszczycowych. Przeznaczenie maści zależy od rodzaju i nasilenia objawów łuszczycy oraz od ogólnego stanu zdrowia danej osoby. Po maści na łuszczycę bardzo często sięgają osoby, które z różnych względów nie chcą stosować innych metod leczenia takich jak np. leki doustne.
Warto jednak podkreślić, że wybór rodzaju maści powinien być skonsultowany z dermatologiem. Lekarz oceni nasilenie objawów, lokalizację zmian skórnych oraz ewentualne skutki uboczne stosowania konkretnego preparatu. Ponadto niektóre maści mogą mieć przeciwwskazania do stosowania lub wchodzić w interakcje z innymi lekami.
Dziegcie
Na chwile obecną jedyną opcją terapii leczniczej z dziegciem są leki apteczne – jako surowiec farmaceutyczny do receptury aptecznej jest dostępny dziegieć sosnowy (Pix Liquida Pini) oraz dziegieć mineralny, czyli prodermina (Pix litanthracis). Preparaty sporządzane są wyłącznie jako postacie leku do stosowania zewnętrznego: roztwory alkoholowe, maści, kremy, pasty, zawiesiny.
Dziegieć pamiętamy z receptury pod nazwą proderminy – niegdyś bardzo popularnej. Preparaty zawierające suchy destylat węgla kamiennego miały od dawna swoje znaczenie leczeniu łuszczycy, jednak obecnie ich zastosowanie ograniczono ze względu na podejrzenie o ich działaniu rakotwórczym.
Na co warto zwrócić uwagę pacjentowi stosującemu maść dziegciową? Podobnie jak cygnolina, dziegieć ma charakterystyczny, często nieprzyjemny dla pacjenta zapach, brudzi odzież, barwi skórę i może powodować podrażnienia. Cechy te różnią się oczywiście w zależności od rodzaju preparatu, np:
Rp. Pix Liquida Pini 5,0, Vaselini flavi ad 100,0.
Maść ma stosunkowo rzadką konsystencje, dlatego też dość krótko utrzymuję się na skórze, szybko będzie ulegać ścieraniu, dlatego trzeba uprzedzić pacjenta przed trwały brudzeniem ubrań. Dla nas również ważna uwaga – brudzą się również trwale utensylia, co trzeba mieć na uwadze. 🙂
Rp. Pix Liquida Pini 5,0 Pastae zinci ad 100,0.
Pasta jest bardzo gęsta, trudnozmywalna, ale będzie długo utrzymuję się na skórze i mniej brudzi pościel.
Co ciekawe dziegcie mogą być również pomocne w terapii łączonej z kortykosterydami. Okazało się też, że stosowanie tłustych balsamów zawierających 1% dziegcia może być równie skuteczne jak użycie miejscowe kalcypotriolu [1] .
Miejscowe preparaty tego typu mogą być stosowane raz dziennie.