U nas zapłacisz kartą
Luszczyca krostkowa - Powikłania i Ich Skutki
Random Posts
- Strona główna
- Idealna cera
- Ciało
- Paznokcie
- Sprawdzone przepisy
- Zdrowa żywność/dieta
Łuszczyca. Czym jest? Jak się ją leczy? Które zabiegi kosmetyczne są wskazane, a które zabronione?
Łuszczyca zaliczana jest do skórnych chorób zapalnych, przewlekłych , mająca uwarunkowania genetyczne. Nie jest to choroba zakaźna .
Cechują ją: wysiewowe grudki naskórkowe o typowym obrazie klinicznych ze szczególną budową histologiczną.
Choroba ta jest bardzo rozpowszechniona.
Częstość jej występowania w Europie Środkowej wynosi około 2,5-3%.
Etiologia oraz patogeneza łuszczycy jest dotychczas nie wyjaśniona , jednak powstało wiele hipotez dotyczących przebiegu i przyczyn tej choroby.
| Początkowe stadium łuszczycy. Źródło:http://www.plytal.com/poczatkowe-objawy-luszczycy.html |
Umiejscowienie wykwitów łuszczycowych może być różnorodne, najczęściej występuje symetrycznie.
Możemy wyróżnić miejsca pojawienia się zmian skórnych:- Obszary ciała najbardziej narażone na częste, lekkie urazy-łokcie, kolana, części lędźwiowo-krzyżowe
- Fałdy skóry
- Owłosiona skóra głowy (czasem nawet sięga pasma czoła)-pojawia się pojedynczo lub zlewa się z innymi wysiewami. Dotykają większego obszaru głowy w postaci grubych wzniesień łuskowatych bądź strupów.
- Powierzchnia rąk i stóp-stosunkowo rzadkie przypadki, najczęściej zmianie ulegają paznokcie kończyn górnych i dolnych (pojawiają się punkcikowe wgłębienia, unoszenie ku górze końca płytki paznokciowej oraz grudki pod płytką paznokcia, podłużne prążkowania paznokci i ich kruchość).
Łuszczyca krostkowa, czyli krostkowica – nietypowa postać łuszczycy
Łuszczyca krostkowa to rzadko spotykana postać łuszczycy. Jej charakterystycznym objawem są pojawiające się na skórze ropne krostki. Choroba występuję najczęściej wśród osób starszych, jednak sporadycznie obserwuje się ją również u dzieci, nastolatków i ciężarnych kobiet.
Łuszczyca to przewlekła i nawracająca choroba skóry, która występuje dosyć powszechnie. Niestety, do tej pory nie udało się opracować terapii, która mogłaby w pełni wyeliminować przyczyny jej wystąpienia. Łuszczyca krostkowa jest szczególnie dokuczliwa i może wiązać się z licznymi objawami ogólnoustrojowymi.
Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie
Łuszczyca jest niezakaźną, przewlekłą, ogólnoustrojową chorobą zapalną, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami skórnymi wynikającymi z nadmiernego rogowacenia naskórka.
Dotyczy około 2% populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych, w Azji i Afryce występuje rzadziej. Częstość występowania łuszczycy w populacji polskiej określa się na ok. 3%.
- genetyczne – m.in. polimorfizm genu HLA-Cw6
- immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania zlokalizowanych w naskórku komórek Langerhansa oraz mechanizmy zależne od limfocytów T, zwłaszcza subpopulacji Th1 i Th17
- środowiskowe – infekcje, niektóre leki (m.in. przeciwmalaryczne, beta-blokery, cymetydyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne), stres, palenie tytoniu, picie alkoholu, ciąża i poród, menopauza.
- typ I wykazuje silny związek z predyspozycją genetyczną, rozpoczyna się zwykle przed 40. rokiem życia, często w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym, cechuje go cięższy przebieg w porównaniu z typem II, trudniej reaguje na leczenie
- typ II to tzw. łuszczyca dorosłych, zaczyna się zazwyczaj między 50. a 70. rokiem życia.
Dziedziczenie łuszczycy ma charakter wielogenowy. Ryzyko zachorowania na łuszczycę dziecka zdrowych rodziców wynosi 1–2%, gdy na łuszczycę choruje jedno z rodziców wzrasta do 10–20%, przy obojgu rodzicach chorych na łuszczycę sięga 50–70%.
Choroby współistniejące z łuszczycą
U chorych na łuszczycę stwierdza się większe niż w populacji ogólnej, związane z uogólnionym stanem zapalnym ryzyko wystąpienia chorób metabolicznych (cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze) oraz chorób układu krążenia (miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, zawał serca, udar mózgu). Choroba znacząco obniża jakość życia pacjentów, negatywnie wpływa na codzienne funkcjonowanie i stosunki międzyludzkie, co zwiększa ryzyko depresji.
Charakterystycznym objawem łuszczycy są specyficzne zmiany skórne wynikające z zaburzonego procesu regeneracji naskórka. W początkowej fazie choroby występuje wykwit pierwotny – to wyraźnie odgraniczona, czerwonobrunatna grudka o drobnopłatowej, złuszczającej się powierzchni. Może mieć wielkość od łebka szpilki do wykwitu o średnicy 1–2 cm. Zmiany w pełni rozwinięte, tzw. tarczki są większe (średnicy nawet kilku centymetrów) i pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami, czyli blaszkami łuszczycowymi. Po zdrapaniu łuski ukazuje się błyszcząca, jakby pokryta woskiem powierzchnia (objaw świecy stearynowej) oraz drobne kropelkowate krwawienia (objaw Auspitza).
Łuszczycy może towarzyszyć świąd, głównie w okresie zaostrzenia zmian skórnych.
Fot. 1. Zmiany skórne w łuszczycy
Typowa lokalizacja zmian to łokcie, kolana, owłosiona skóra głowy i okolica lędźwiowo-krzyżowa. W rzadkich przypadkach zmiany obejmują całą powierzchnię skóry.
Dla aktywnej postaci łuszczycy charakterystyczny jest objaw Koebnera – zmiany łuszczycowe występują po upływie 6–12 dni wzdłuż linii zadrapania naskórka.
Luszczyca krostkowa powiklania
Łuszczyca to choroba skóry, która powoduje przebarwienia, łuszczące się plamy na skórze. Może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele, ale często występuje w okolicach kolan i łokci.
Łuszczycę można rozwinąć w każdym wieku, ale średni wiek osób, u których się rozwija, to 15-35 lat . Rzadko zdarza się, aby dzieci w wieku poniżej 10 lat miały tę chorobę.
Łuszczyca nie jest zaraźliwa i może przybierać różne formy. Jedną z tych postaci jest łuszczyca krostkowa, która wytwarza białe, niezakaźne wypełnione ropą pęcherze (krosty). To bardzo rzadkie, dotyczy tylko 3,3 procent osób z łuszczycą, według starszej ankiety z 2009 roku. W ankiecie wykorzystano dane zebrane w latach 1970-2000.
Łuszczyca krostkowa może wystąpić w połączeniu z innymi postaciami łuszczycy, takimi jak łuszczyca plackowata . Może pojawić się w pojedynczych obszarach, takich jak dłonie i stopy, lub na całym ciele. Rzadko widać to na twarzy.
Zwykle zaczyna się od delikatnego i odbarwionego obszaru skóry. W ciągu kilku godzin tworzą się charakterystyczne duże pęcherze niezakaźnej ropy . W końcu te pęcherze stają się brązowe i chrupiące. Skóra po złuszczeniu może być błyszcząca lub łuszcząca się.
