U nas zapłacisz kartą
Luszczyca krostkowa - Powikłania i Ich Skutki
Łuszczyca na dłoniach jak leczyć?
Leczenie łuszczycy krostkowej dłoni i stóp jest długotrwałe i nie zawsze pozwala osiągnąć efekty zadowalające pacjenta. W terapii łuszczycy krostkowej stosuje się preparaty zewnętrzne i leki wewnętrzne. Do najczęściej stosowanych farmaceutyków ogólnych zalicza się leki cytostatyczne i immunosupresyjne (np. metotreksat, hydroksymocznik, cyklosporyna, takrolimus, kwas mykofenolowy), retinoidy oraz antybiotyki.
Skórę z chorobowymi zmianami można także poddawać fototerapii, w trakcie której wykorzystuje się światło ultrafioletowe hamujące powstawanie zmian łuszczycowych lub fotochemioterapii (połączenie ekspozycji na promienie UVA z lekami wrażliwymi na światło). Stosuje się także naświetlanie lampami LED. Efekty fotochemioterapii są zauważalne po około 20 zabiegach – u pacjentów zmniejsza się stan zapalny skóry, a zmiany częściowo wycofują się.
Do leczenia zewnętrznego przy łuszczycy krostkowej dłoni i stóp można stosować preparaty keratolityczne, witaminę D3, preparaty dziegciowe, cygnolinę, kortykosterydy, a także pochodne witaminy D3.
Trzeba pamiętać, że wiele leków wykorzystywanych w leczeniu łuszczycy wywołuje niepożądane skutki uboczne. Niektóre kortykosteroidy mogą powodować nawroty i nasilenie się choroby i zmian na skórze, cukrzycę oraz nadciśnienie tętnicze, inne mogą powodować:
- suchość błon śluzowych,
- łysienie,
- bóle mięśni i stawów,
- podwyższenie poziomu cholesterolu i trójglicerydów,
- podwyższenie poziomu bilirubiny.
Terapii retinoidami nie należy stosować u kobiet w ciąży ze względu na ich szkodliwe działanie na płód. Dlatego leczone w ten sposób pacjentki w okresie rozrodczym muszą równolegle przyjmować środki antykoncepcyjne.
Łuszczyca paznokci - objawy. Jak wygląda i jak ją leczyć?Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie
Łuszczyca jest niezakaźną, przewlekłą, ogólnoustrojową chorobą zapalną, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami skórnymi wynikającymi z nadmiernego rogowacenia naskórka.
Dotyczy około 2% populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych, w Azji i Afryce występuje rzadziej. Częstość występowania łuszczycy w populacji polskiej określa się na ok. 3%.
- genetyczne – m.in. polimorfizm genu HLA-Cw6
- immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania zlokalizowanych w naskórku komórek Langerhansa oraz mechanizmy zależne od limfocytów T, zwłaszcza subpopulacji Th1 i Th17
- środowiskowe – infekcje, niektóre leki (m.in. przeciwmalaryczne, beta-blokery, cymetydyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne), stres, palenie tytoniu, picie alkoholu, ciąża i poród, menopauza.
- typ I wykazuje silny związek z predyspozycją genetyczną, rozpoczyna się zwykle przed 40. rokiem życia, często w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym, cechuje go cięższy przebieg w porównaniu z typem II, trudniej reaguje na leczenie
- typ II to tzw. łuszczyca dorosłych, zaczyna się zazwyczaj między 50. a 70. rokiem życia.
Dziedziczenie łuszczycy ma charakter wielogenowy. Ryzyko zachorowania na łuszczycę dziecka zdrowych rodziców wynosi 1–2%, gdy na łuszczycę choruje jedno z rodziców wzrasta do 10–20%, przy obojgu rodzicach chorych na łuszczycę sięga 50–70%.
łuszczyca dietetyczna i krostkowa
Spożywanie diety bogatej w pokarmy przeciwzapalne może pomóc w zapobieganiu nawrotom i może zmniejszyć prawdopodobieństwo rozwoju powiązanych schorzeń, takich jak łuszczycowe zapalenie stawów lub choroba serca .
Chociaż istnieje niewiele badań na temat diet, które mogą w szczególności wpływać na łuszczycę krostkową, następujące pokarmy i suplementy są zalecane, aby pomóc w zapobieganiu nawrotom łuszczycy:
- warzywa, takie jak brokuły, kalafior i zielone warzywa liściaste, takie jak jarmuż i szpinak
- jagody, wiśnie, winogrona i inne ciemne owoce
- tłuste ryby, w tym łosoś, sardynki i pstrąg
- suplementy oleju rybiego (starsze Badanie 1988 stwierdził znaczną poprawę u uczestnika z łuszczycą krostkową, który przyjmował suplementy oleju rybnego)
- witamina B12 , witamina D i suplementy selenu
Staraj się unikać następujących pokarmów i napojów:
- czerwone mięso
- wędliny przetworzone jak boczek i kiełbasa
- jajka
- żywność i napoje zawierające gluten , w tym pszenicę, makaron i piwo
- rośliny psiankowate, w tym pomidory, ziemniaki i papryka
- alkohol
Luszczyca krostkowa powiklania
Łuszczyca to choroba skóry, która powoduje przebarwienia, łuszczące się plamy na skórze. Może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele, ale często występuje w okolicach kolan i łokci.
Łuszczycę można rozwinąć w każdym wieku, ale średni wiek osób, u których się rozwija, to 15-35 lat . Rzadko zdarza się, aby dzieci w wieku poniżej 10 lat miały tę chorobę.
Łuszczyca nie jest zaraźliwa i może przybierać różne formy. Jedną z tych postaci jest łuszczyca krostkowa, która wytwarza białe, niezakaźne wypełnione ropą pęcherze (krosty). To bardzo rzadkie, dotyczy tylko 3,3 procent osób z łuszczycą, według starszej ankiety z 2009 roku. W ankiecie wykorzystano dane zebrane w latach 1970-2000.
Łuszczyca krostkowa może wystąpić w połączeniu z innymi postaciami łuszczycy, takimi jak łuszczyca plackowata . Może pojawić się w pojedynczych obszarach, takich jak dłonie i stopy, lub na całym ciele. Rzadko widać to na twarzy.
Zwykle zaczyna się od delikatnego i odbarwionego obszaru skóry. W ciągu kilku godzin tworzą się charakterystyczne duże pęcherze niezakaźnej ropy . W końcu te pęcherze stają się brązowe i chrupiące. Skóra po złuszczeniu może być błyszcząca lub łuszcząca się.
