U nas zapłacisz kartą
Luszczyca krostkowa - Powikłania i Ich Skutki
Naturalne środki na łuszczycę krostkową
Może się okazać, że naturalne metody leczenia są skuteczne w przypadku łuszczycy, jeśli są stosowane razem z tradycyjnymi lekami.
- Krem z aloesu zawierający 0,5 procent aloesu może pomóc zmniejszyć łuszczenie i zaczerwienienia.
- Akupunktura może pomóc złagodzić ból, chociaż nie ma badań klinicznych dotyczących jej zdolności do leczenia łuszczycy krostkowej.
- Kapsaicyna, substancja, która sprawia, że papryczki chili jest ostre, jest dostępna w kremach i maściach. Może zmniejszyć ból, blokując zakończenia nerwowe. Może również pomóc w zmniejszeniu stanu zapalnego i zaczerwienienia, ale potrzebne są dalsze badania, aby określić jego skuteczność.
- Sól Epsom dodana do wody do kąpieli może pomóc usunąć łuski i złagodzić swędzenie.
- Kurkumina, substancja chemiczna występująca w kurkumie , ma właściwości przeciwzapalne, które mogą zmieniać ekspresję genów. Pomaga to zmniejszyć nawroty łuszczycy.
Przed wypróbowaniem któregokolwiek z tych środków koniecznie porozmawiaj z lekarzem.
Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie
Łuszczyca jest niezakaźną, przewlekłą, ogólnoustrojową chorobą zapalną, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami skórnymi wynikającymi z nadmiernego rogowacenia naskórka.
Dotyczy około 2% populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych, w Azji i Afryce występuje rzadziej. Częstość występowania łuszczycy w populacji polskiej określa się na ok. 3%.
- genetyczne – m.in. polimorfizm genu HLA-Cw6
- immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania zlokalizowanych w naskórku komórek Langerhansa oraz mechanizmy zależne od limfocytów T, zwłaszcza subpopulacji Th1 i Th17
- środowiskowe – infekcje, niektóre leki (m.in. przeciwmalaryczne, beta-blokery, cymetydyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne), stres, palenie tytoniu, picie alkoholu, ciąża i poród, menopauza.
- typ I wykazuje silny związek z predyspozycją genetyczną, rozpoczyna się zwykle przed 40. rokiem życia, często w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym, cechuje go cięższy przebieg w porównaniu z typem II, trudniej reaguje na leczenie
- typ II to tzw. łuszczyca dorosłych, zaczyna się zazwyczaj między 50. a 70. rokiem życia.
Dziedziczenie łuszczycy ma charakter wielogenowy. Ryzyko zachorowania na łuszczycę dziecka zdrowych rodziców wynosi 1–2%, gdy na łuszczycę choruje jedno z rodziców wzrasta do 10–20%, przy obojgu rodzicach chorych na łuszczycę sięga 50–70%.
Erytrodermia w przebiegu łuszczycy
Erytrodermia to stan zapalny skóry, który obejmuje prawie całą powierzchnię ciała. Erytrodermia łuszczycowa jest najcięższą postacią łuszczycy. Żywoczerwonym zmianom przypominającym poparzenia towarzyszy przyspieszone bicie serca, ból, intensywny świąd, gorączka. Chorzy powinni być hospitalizowani. Przewlekła, nawracająca erytrodermia może prowadzić do amyloidozy narządów wewnętrznych.
W razie wystąpienia niepokojących zmian należy się zgłosić do dermatologa.
Łuszczyca jest rozpoznawana na podstawie badania klinicznego po stwierdzeniu wykwitów i ognisk charakterystycznych dla łuszczycy w typowej lokalizacji.
Jeśli obraz kliniczny jest niecharakterystycznym lekarz może przeprowadzić badanie dermatoskopowe (nieinwazyjne badanie, które polega na oglądaniu zmian skórnych specjalnym urządzeniem, w powiększeniu oraz z oświetleniem, pozwalającym na uwidocznienie głębszych struktur ocenianej zmiany) lub wykonać biopsję zmiany do oceny histopatologicznej.
Odmiany łuszczycy: zwyczajna, krostkowa, stawowa
Łuszczyca jest najczęściej rozpoznawaną chorobą dermatologiczną. Jej rodzaje różnią się wyglądem, lokalizacją, intensywnością zabarwienia wykwitów, charakterem łuski.
Łuszczyca zwyczajna (plackowata) występuje najczęściej (dotyczy nawet 90% chorych). Typowe dla niej zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry, zlokalizowane na nogach, ramionach, kolanach i łokciach, plecach, głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach, stopach, czy brzuchu.
Fot. 2. Łuszczyca skóry łokci
Łuszczyca krostkowa – zajęta zmianami skóra jest czerwona, opuchnięta i pokryta krostami z wydzieliną ropną. Ten rodzaj łuszczycy występuje w dwóch postaciach: uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i miejscowej (na dłoniach i stopach).
Łuszczyca stawowa, czyli łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) – manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Może występować tylko w jednej lokalizacji lub zajmować wiele stawów. Najbardziej powszechną postacią jest łuszczycowe zapalenie stawów obejmujące dystalne stawy międzypaliczkowe, często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci. Choroba ma na ogół łagodny przebieg, w rzadkich przypadkach ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niesprawności.
Łuszczyca paznokci może współistnieć ze zmianami skórnymi lub stanowić jedyny objaw choroby. Jej objawem jest naparstkowanie – w płytce paznokciowej powstają punktowe wgłębienia ułożone liniowo lub przypadkowo. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie wyglądające jak kropla oleju po płytką paznokcia. W zaawansowanych postaciach dochodzi do oddzielenia płytek paznokciowych (onycholizy), paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach płytki oddzielają się całkowicie.
Domowe leczenie łuszczycy krostkowej
Leczenie łuszczycy krostkowej to długotrwały i wymagający proces, który może ciągnąć się latami. Można go jednak wspomóc, wykorzystując substancje znajdujące się w każdym domu. Przede wszystkim kluczowe jest zachowanie właściwej higieny. Chorzy powinni często się myć i wykorzystywać środki kosmetyczne, które nie podrażniają skóry. Należy korzystać wyłącznie ze sprawdzonych preparatów hipoalergicznych. Lepiej brać prysznic – korzystanie z wanny może doprowadzić do nadmiernego wysuszenia naskórka, szkodliwie może działać również mydło. Należy także dbać o właściwe natłuszczenie skóry. Jeżeli zmiany dotykają okolic głowy lub twarzy, konieczna jest rezygnacja z niektórych farb do włosów, prostownicy czy lokówki. Uważać należy także z suszeniem włosów – zwłaszcza gorącym nawiewem.
Leczenie łuszczycy krostkowej warto wspomagać optymalną dietą. Dostarczenie organizmowi wszystkich niezbędnych substancji ma olbrzymi wpływ na przebieg procesu gojenia. Przede wszystkim należy zadbać o właściwy poziom witamin i minerałów. Pacjenci powinni zatroszczyć się o to, by posiłki dostarczały do ich organizmów witaminę A, D i kwasy omega-3. Należy spożywać dużo warzyw, owoców i ryb. Lepiej ograniczyć spożywanie kawy, mocnej herbaty, czekolady, wieprzowiny i ostrych przypraw. Konieczne będzie również podejmowanie aktywności fizycznej – spacery lub jazda na rowerze wpływają pozytywnie na ukrwienie i wzmocnienie organizmu. W ich czasie należy jednak używać kremu z filtrem UV, który zapobiega dodatkowemu podrażnieniu skóry. Pamiętać trzeba również o tym, że stres jest jednym z czynników zwiększających ryzyko wystąpienia objawów łuszczycy krostkowej – należy go unikać i nauczyć się z nim radzić. Leczeniu sprzyja odpoczynek i relaks.
