U nas zapłacisz kartą
Luszczyca krostkowa - Powikłania i Ich Skutki
Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie
Łuszczyca jest niezakaźną, przewlekłą, ogólnoustrojową chorobą zapalną, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami skórnymi wynikającymi z nadmiernego rogowacenia naskórka.
Dotyczy około 2% populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych, w Azji i Afryce występuje rzadziej. Częstość występowania łuszczycy w populacji polskiej określa się na ok. 3%.
- genetyczne – m.in. polimorfizm genu HLA-Cw6
- immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania zlokalizowanych w naskórku komórek Langerhansa oraz mechanizmy zależne od limfocytów T, zwłaszcza subpopulacji Th1 i Th17
- środowiskowe – infekcje, niektóre leki (m.in. przeciwmalaryczne, beta-blokery, cymetydyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne), stres, palenie tytoniu, picie alkoholu, ciąża i poród, menopauza.
- typ I wykazuje silny związek z predyspozycją genetyczną, rozpoczyna się zwykle przed 40. rokiem życia, często w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym, cechuje go cięższy przebieg w porównaniu z typem II, trudniej reaguje na leczenie
- typ II to tzw. łuszczyca dorosłych, zaczyna się zazwyczaj między 50. a 70. rokiem życia.
Dziedziczenie łuszczycy ma charakter wielogenowy. Ryzyko zachorowania na łuszczycę dziecka zdrowych rodziców wynosi 1–2%, gdy na łuszczycę choruje jedno z rodziców wzrasta do 10–20%, przy obojgu rodzicach chorych na łuszczycę sięga 50–70%.
Objawy łuszczycy krostkowej
Łuszczyca krostkowa, nazywana również krostkowicą, podobnie jak zwyczajna łuszczyca, polega na wzmożonym namnażaniu się komórek naskórka. Proces, który u zdrowego człowieka zajmuje około miesiąca, skraca się do 4 dni. W jego wyniku skóra łuszczy się i powstają charakterystyczne łuskowe zmiany, które mają tendencję do zaogniania. Choroba ma podłoże autoimmunologiczne – do niepokojących objawów doprowadzają komórki własnego układu odpornościowego. Krostki występują równolegle ze zmianami łuszczycowymi lub je wyprzedzają. Zazwyczaj są niewielkie i zaognione, a w ich wnętrzu gromadzi się ropa. W przypadku łuszczycy krostkowej uogólnionej zmiany mogą objąć całą powierzchnię skóry, najczęściej obserwuje się jednak łuszczycę krostkową dłoni i stóp.
Zobacz film: Łuszczyca. Źródło: 36,6.
Oprócz symptomów dermatologicznych mogą pojawiać się również objawy ogólne – podwyższona temperatura ciała, nudności, wymioty, ból głowy i stawów. Badania laboratoryjne zazwyczaj wykazują podwyższony odczyn Biernackiego (OB) i leukocytozę. W przebiegu łuszczycy krostkowej obserwuje się również objaw Nikolskiego – spełzanie naskórka podczas pocierania skóry. Ostra postać choroby wymaga natychmiastowego leczenia. Do dermatologa należy zgłosić się niezwłocznie po zaobserwowaniu objawów.
Łuszczyca na dłoniach jak leczyć?
Leczenie łuszczycy krostkowej dłoni i stóp jest długotrwałe i nie zawsze pozwala osiągnąć efekty zadowalające pacjenta. W terapii łuszczycy krostkowej stosuje się preparaty zewnętrzne i leki wewnętrzne. Do najczęściej stosowanych farmaceutyków ogólnych zalicza się leki cytostatyczne i immunosupresyjne (np. metotreksat, hydroksymocznik, cyklosporyna, takrolimus, kwas mykofenolowy), retinoidy oraz antybiotyki.
Skórę z chorobowymi zmianami można także poddawać fototerapii, w trakcie której wykorzystuje się światło ultrafioletowe hamujące powstawanie zmian łuszczycowych lub fotochemioterapii (połączenie ekspozycji na promienie UVA z lekami wrażliwymi na światło). Stosuje się także naświetlanie lampami LED. Efekty fotochemioterapii są zauważalne po około 20 zabiegach – u pacjentów zmniejsza się stan zapalny skóry, a zmiany częściowo wycofują się.
Do leczenia zewnętrznego przy łuszczycy krostkowej dłoni i stóp można stosować preparaty keratolityczne, witaminę D3, preparaty dziegciowe, cygnolinę, kortykosterydy, a także pochodne witaminy D3.
Trzeba pamiętać, że wiele leków wykorzystywanych w leczeniu łuszczycy wywołuje niepożądane skutki uboczne. Niektóre kortykosteroidy mogą powodować nawroty i nasilenie się choroby i zmian na skórze, cukrzycę oraz nadciśnienie tętnicze, inne mogą powodować:
- suchość błon śluzowych,
- łysienie,
- bóle mięśni i stawów,
- podwyższenie poziomu cholesterolu i trójglicerydów,
- podwyższenie poziomu bilirubiny.
Terapii retinoidami nie należy stosować u kobiet w ciąży ze względu na ich szkodliwe działanie na płód. Dlatego leczone w ten sposób pacjentki w okresie rozrodczym muszą równolegle przyjmować środki antykoncepcyjne.
Łuszczyca paznokci - objawy. Jak wygląda i jak ją leczyć?Przyczyny łuszczycy krostkowej
Niestety, podłoże choroby nie zostało do końca rozpoznane. Na pewno na wystąpienie objawów znaczny wpływ ma podłoże genetyczne – osoby, których bliscy mieli podobne problemy, znajdują się w grupie szczególnego ryzyka. Łuszczycy krostkowej może sprzyjać ponadto szereg innych czynników. Zmiany mogą pojawiać się bezpośrednio po innych chorobach – groźne są niektóre infekcje oraz żółtaczka cholestatyczna. Ryzyko wystąpienia objawów znacznie zwiększa się wśród palaczy, w czasie ciąży i u osób z niskim poziomem wapnia. Na chorobę bardzo narażone są także osoby po 50. roku życia.
Leczenie łuszczycy krostkowej w głównej mierze skupia się na łagodzeniu symptomów łuszczycy. Podczas terapii wykorzystuje się leki zewnętrzne i doustne, świetne efekty może dawać także fototerapia. Leki immunosupresyjne hamują działalność układu immunologicznego, oprócz tego wykorzystuje się również maści z kwasem salicylowym, cygnoliną i sterydami. Umożliwiają usuwanie martwego naskórka i łagodzenie zmian. Bardzo często w terapii łuszczycy podaje się retinoidy – związki będące pochodnymi witaminy A, różnicujące komórki nabłonkowe. Ulgę w krostkowicy dają okłady i kąpiele w płatkach owsianych. Fototerapia pozwala na ograniczenie stanu zapalnego i przyspieszenie gojenia zmian.
Luszczyca krostkowa powiklania
Łuszczyca to choroba skóry, która powoduje przebarwienia, łuszczące się plamy na skórze. Może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele, ale często występuje w okolicach kolan i łokci.
Łuszczycę można rozwinąć w każdym wieku, ale średni wiek osób, u których się rozwija, to 15-35 lat . Rzadko zdarza się, aby dzieci w wieku poniżej 10 lat miały tę chorobę.
Łuszczyca nie jest zaraźliwa i może przybierać różne formy. Jedną z tych postaci jest łuszczyca krostkowa, która wytwarza białe, niezakaźne wypełnione ropą pęcherze (krosty). To bardzo rzadkie, dotyczy tylko 3,3 procent osób z łuszczycą, według starszej ankiety z 2009 roku. W ankiecie wykorzystano dane zebrane w latach 1970-2000.
Łuszczyca krostkowa może wystąpić w połączeniu z innymi postaciami łuszczycy, takimi jak łuszczyca plackowata . Może pojawić się w pojedynczych obszarach, takich jak dłonie i stopy, lub na całym ciele. Rzadko widać to na twarzy.
Zwykle zaczyna się od delikatnego i odbarwionego obszaru skóry. W ciągu kilku godzin tworzą się charakterystyczne duże pęcherze niezakaźnej ropy . W końcu te pęcherze stają się brązowe i chrupiące. Skóra po złuszczeniu może być błyszcząca lub łuszcząca się.
