U nas zapłacisz kartą
Leczenie domowe łuszczycy - Skuteczne sposoby na łagodzenie objawów
Leki stosowane w łuszczycy
Terapia miejscowa stosowana jest u osób z łagodną postacią łuszczycy. Czym smaruje się zmiany łuszczycowe? Wykwity na skórze leczy się za pomocą maści: salicylowej, mocznikowej, solankowej (maść z chlorkiem sodu), dziegciowej oraz cygnoliny (antraliny). Preparaty te mają działanie przeciwświądowe i znieczulające, pomagają złuszczać biało-srebrną łuskę, a jednocześnie nawilżają skórę. Dziegć oraz cygnolina są dodatkowo pomocne w redukowaniu czerwonych plam. Jednocześnie pacjenci skarżą się na nieprzyjemny zapach, uczucie lepkości, brudzenie ubrań i powodowanie podrażnienia skóry po stosowaniu wyżej wymienionych substancji, szczególnie kwasu salicylowego, dziegciu i antraliny. W terapii stosuje się również kortykosteroidy, witaminę D3 i pochodne witaminy A .
Umiarkowana i ciężka postać łuszczycy wymaga bardziej zaawansowanego leczenia. W bardzo poważnych przypadkach choroby można zastosować leczenie immunosupresyjne, a także naświetlania – fototerapię i fotochemioterapię. Fototerapia polega na naświetlaniu skóry lampami wykorzystującymi promieniowanie UVA i UVB. Fotochemioterapia (PUVA) opiera się o działanie promieniowania UVA w połączeniu z psoralenem, który jest lekiem zwiększającym wrażliwość skóry na światło. Czasem niezbędna jest antybiotykoterapia, a nawet hospitalizacja, jeśli więcej niż 25 proc. skóry uległo zmianom, kiedy łuszczyca towarzyszy innym chorobom lub utrudnia codzienne funkcjonowanie.
Preparaty stosowane w umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy to: metotreksat, cyklosporyna, acytretyna i fumaran dimetylu. Istnieje także możliwość podjęcia terapii biologicznej, w ramach ktoórej pacjentowi podaje się leki z grupy inhibitorów TNF-alfa. Leczenie łuszczycy paznokci jest bardzo trudne. Pacjentom zalecane są preparaty z kortykosteroidami wraz z opatrunkiem okluzyjnym oraz kwas salicylowy z dipropionianiem betametazonu.
Łuszczyca krostkowa
Łuszczyca jest chorobą, która wywołuje nieprawidłowe działanie układu immunologicznego. Znana od wieków nadal stanowi dla lekarzy wielkie wyzwanie. Trudna w diagnozowaniu i leczeniu jest źródłem cierpienia wielu pacjentów. Jedną z jej dość rzadkich, ale ciężkich odmian, jest łuszczyca krostkowa, która atakuje głównie kobiety w wieku 50-60 lat.
Łuszczyca krostkowa może towarzyszyć łuszczycy zwyczajnej, może być jej kolejnym etapem lub pojawić się jako pierwszy symptom choroby. Jej przebieg może być ostry lub przewlekły, zawsze jednak chorobie towarzyszą charakterystyczne krostki wielkości 2-3 mm wypełnione ropą. Łuszczyca krostkowa może mieć różne formy – postać uogólnioną, kiedy krostki pojawiają się na dużych powierzchniach ciała lub ograniczona do pewnego tylko obszaru, np. całych kończyn bądź samych tylko dłoni i stóp.
Łuszczyca dłoni domowe sposoby
W domowej terapii łuszczycy krostkowej dłoni i stóp bardzo ważną rolę odgrywają kąpiele słoneczne, okazuje się bowiem, że aż 95 procent pacjentów odczuwa ulgę po ekspozycji na promieniowanie słoneczne. Jeśli chorzy nie mogą z nich korzystać np. ze względu na porę roku, warto skorzystać ze specjalnych lamp leczniczych i zapytać lekarza prowadzącego, czy stan skóry pozwala na krótkie wizyty w solarium. Jeśli jednak jest taka możliwość, zwłaszcza zimą warto wyjeżdżać do ciepłych krajów i eksponować na słońcu chore miejsca.
Kolejnym ważnym elementem terapii domowej jest wyeliminowanie chemii wykorzystywanej do mycia i prania. W sklepach z produktami naturalnymi można kupić środki myjące pozbawione chemii.
Wśród domowych sposobów łagodzenia łuszczycy krostkowej dłoni i stóp warto wymienić także:
- kąpiele z dodatkiem płatków owsianych
- kąpiele w wywarze z otrębów pszennych
- maseczki z nasion wiesiołka dwuletniego, które uciera się na papkę
- okłady z wyciągu z jeżówki
- okłady z roztworu soli
- nacieranie skóry maścią żywokostową
- okłady z naparu przywrotnika i krwawnika
- okłady z olejku rumianku rzymskiego
- okłady z soku aloesu
- okłady z miodu i propolisu
- okłady z namoczonego mielonego lnu
- wysuszanie chorych miejsc kwasem salicylowym, maścią mocznikową i maścią salicylowo-siarkowa
Dobre działanie nawilżające skórę ma natomiast olej kokosowy, olej arganowy, preparaty z alantoiną, lanoliną, parafiną, witaminą F, masłem shea, mocznikiem. Skórę powinno się nimi nacierać tuż po kąpieli, co zapobiegnie utracie wilgoci.
Przy łagodzenia świądu pomocne okażą się zimne kąpiele z dodatkiem octu z jabłek oraz okładanie chorych miejsc torebkami z lodem.
Dziedziczenie łuszczycy
Szacuje się, że u niemal 30% chorych łuszczyca występuje rodzinnie. Dziedziczenie jest wieloczynnikowe i wielogenowe. Zdrowi rodzice mają 1-2% szans na urodzenie dziecka z łuszczycą. Gdy choruje jeden rodzic, ryzyko wzrasta do 10-20%, a jeśli łuszczycę mają oboje rodziców, ryzyko pojawienia się łuszczycy u potomstwa wynosi aż 50-70%.
W odniesieniu do czasu rozwoju choroby i jej sposobu ujawniania się, łuszczycę zwykłą dzieli się na dwa typy:
- Łuszczycę dziedziczną . Pojawia się przed 40 rokiem życia – zwykle w dzieciństwie lub wieku młodzieńczym. Dotyczy 85 proc. wszystkich przypadków łuszczycy. Charakteryzuje się cięższym przebiegiem i gorszą odpowiedzią na leczenie.
- Łuszczycę dorosłych . Występuje u osób po 40 roku życia, u których nie obserwuje się zwiększonego ryzyka zachorowań w rodzinie. Ma łagodniejszy przebieg, ale częściej pojawia się na paznokciach i stawach.
Ponadto w klasyfikacji łuszczycy uwzględnia się lokalizację zmian oraz obraz kliniczny schorzenia. Wśród najczęściej występujących odmian wyróżnia się:
- Łuszczycę pospolitą – to najczęstsza postać choroby. Występuje u 80–90 proc. wszystkich chorych. Na skórze pojawiają się wypukłe, zaczerwienione obszary pokryte biało-srebrną łuską.
- Łuszczycę stawową – to jedna z bardziej niebezpiecznych postaci łuszczycy skóry. Proces chorobowy w łuszczycy stawów jest uwarunkowany zaburzeniami ze strony układu odpornościowego. Charakterystyczne dla tej postaci jest zesztywnienie i stan zapalny kręgosłupa, oraz stawów krzyżowo-biodrowych. Objawami łuszczycowego zapalenia stawów są ból, sztywność i obrzęk stawów. Powikłaniem mogą być deformacje stawów, upośledzenie sprawności ruchowej, czasem nawet trwałe kalectwo.
- Łuszczycę kropelkowa – pojawia się w postaci małych, owalnych punkcików o wielkości maksymalnie 1 cm. Ta postać choroby może być powikłaniem paciorkowcowego zapalenia gardła lub innych infekcji bakteryjnych i wirusowych. Często występuje u dzieci jako pierwszy objaw łuszczycy zwykłej.
- Łuszczycę plackowatą – zmiany łuszczycowe są ułożone symetrycznie, przybierają formę dużych i zlewających się ze sobą wykwitów o czerwonym kolorze. Pokryte są srebrną łuską, która szybko się namnaża.
- Łuszczycę odwróconą – pojawia się tylko w miejscach, które na co dzień zginamy – najczęściej w okolicach stawów. Zmiany przybierają formę czerwonych lub różowych, niewielkich placków z łuską. Bardzo często ta postać łuszczycy dotyczy osób starszych.
