Luszczyca miejsc intymnych - Objawy, Leczenie i Pielęgnacja

Choroby miejsc intymnych – porady

W przypadku chorób miejsc intymnych duże znaczenie ma odpowiednia profilaktyka. Właściwa higiena, która nie narusza naturalnego pH pochwy, pomaga zachować naturalne mechanizmy obronne organizmu i zmniejszyć ryzyko zachorowania. W rozprzestrzenianiu się chorób wenerycznych kluczową rolę odgrywa unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych i stosowanie odpowiednich zabezpieczeń mechanicznych (prezerwatywy).

Dolegliwości związanych z infekcjami intymnymi, takich jak uczucie dyskomfortu, pieczenie, świąd, ból podczas oddawania moczu, zaczerwienienie i obrzęk sromu nie należy ignorować. Właściwa i szybka diagnostyka pomoże uniknąć groźnych powikłań, którymi mogą być nie tylko stany zapalne sąsiednich narządów, lecz również niepłodność.

  • Brochmann N., Støkken-Dahl E., Radości z kobiecości: czyli wszystko o zarządzaniu narządami, Sonia Draga Sp. z o.o., 2017.
  • Krzemińska-Jaśkowiak M., Cybulski Z., Występowanie grzybów z rodzaju Candida i pałeczek Enterobacteriaceae w wymazach z pochwy [w:] Medycyna doświadczalna , t. 57, nr 2, Wydawca Index Copernicus, 2005.
  • Marcdante K., Kliegman R. M., Jenson H. B., Behrman R. E., Nelson. Pedatria, t. 2, Elsevier Health Sciences, 2013.
  • Młynarczyk B., Majewski S., Choroby przenoszone drogą płciową [w:] Choroby zakaźne i pasożytnicze pod red. J. Cianciary, J. Juszczyka, Wydawnictwo Czelej Sp. z o.o., Lublin, 2007.

Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie

Łuszczyca jest niezakaźną, przewlekłą, ogólnoustrojową chorobą zapalną, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami skórnymi wynikającymi z nadmiernego rogowacenia naskórka.

Dotyczy około 2% populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych, w Azji i Afryce występuje rzadziej. Częstość występowania łuszczycy w populacji polskiej określa się na ok. 3%.

  • genetyczne – m.in. polimorfizm genu HLA-Cw6
  • immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania zlokalizowanych w naskórku komórek Langerhansa oraz mechanizmy zależne od limfocytów T, zwłaszcza subpopulacji Th1 i Th17
  • środowiskowe – infekcje, niektóre leki (m.in. przeciwmalaryczne, beta-blokery, cymetydyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne), stres, palenie tytoniu, picie alkoholu, ciąża i poród, menopauza.
  • typ I wykazuje silny związek z predyspozycją genetyczną, rozpoczyna się zwykle przed 40. rokiem życia, często w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczym, cechuje go cięższy przebieg w porównaniu z typem II, trudniej reaguje na leczenie
  • typ II to tzw. łuszczyca dorosłych, zaczyna się zazwyczaj między 50. a 70. rokiem życia.

Dziedziczenie łuszczycy ma charakter wielogenowy. Ryzyko zachorowania na łuszczycę dziecka zdrowych rodziców wynosi 1–2%, gdy na łuszczycę choruje jedno z rodziców wzrasta do 10–20%, przy obojgu rodzicach chorych na łuszczycę sięga 50–70%.

Rodzaje łuszczycy

Do najczęstszych rodzajów łuszczycy zalicza się:

  • łuszczycę zwyczajną, która charakteryzuje się obecnością typowych zmian skórnych,
  • łuszczycę krostkową, która występuje w dwóch postaciach – uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i postaci miejscowej (łuszczyca krostkowa dłoni i stóp),
  • łuszczycę uogólnioną (tzw. erytrodermia łuszczycowa), przy której zmiany skórne obejmują całą powierzchnię ciała, a dodatkowo występuje gorączka,
  • łuszczycę stawową, która najczęściej dotyczy stawów międzypaliczkowych dalszych, może prowadzić do trwałego inwalidztwa.

Oprócz stawów, łuszczyca nie zajmuje innych narządów wewnętrznych. W łuszczycy stawowej często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci (tzw. objaw naparstkowania).

Powiązane produkty

krem, łuszczyca, rogowacenie, suchość, cukrzyca, dla diabetyków, dla alergików, bez konserwantów, bez parabenów

wyrób medyczny, krem, łuszczyca, egzema, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry), alergia, podrażnienie, świąd

krem, alergia, łuszczyca, podrażnienie, egzema, atopowe zapalenie skóry

krem, stan zapalny, świąd, zaczerwienienie, łuszczyca, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików, bez barwników, bez parabenów, bez peg

maść, alergia, atopowe zapalenie skóry, egzema, łuszczyca, stan zapalny, suchość, świąd, zaczerwienienie, bez barwników, bez konserwantów, bez parabenów, bez peg, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików

balsam, azs (atopowe zapalenie skóry), łuszczyca, nadwrażliwość, suchość, trądzik, dla alergików

balsam, łuszczyca, nawilżenie, niacynamid, pantenol, suchość, trądzik, nadwrażliwość, azs (atopowe zapalenie skóry), trądzik różowaty, dla alergików

Przebieg łuszczycy

Łuszczycę rozpoznaje się na podstawie obecności charakterystycznych zmian skórnych w typowych lokalizacjach (kolana, łokcie, owłosiona skóra głowy). W sytuacjach wątpliwych lekarz może zalecić wykonanie biopsji i ocenę histopatologiczną wycinka.

Ta choroba skóry przebiega z okresami zaostrzeń objawów i remisji, czyli ustępowania symptomów. Niekiedy okres bez objawów choroby może trwać nawet kilka lat. Odpowiednia pielęgnacja skóry osoby chorej na łuszczycę jest podstawą leczenia choroby i zapobiega powstawaniu nowych wykwitów skórnych. Należy pamiętać także, aby unikać silnego stresu, urazów, infekcji czy rozwoju procesów zapalnych np. próchnicy, gdyż są to czynniki wyzwalające zmiany.

Łuszczyca w ciąży

Przebieg łuszczycy u kobiet w ciąży może być mocno zróżnicowany. Według dostępnych danych w literaturze medycznej szacuje się, że u około 30–40% kobiet będących w ciąży dochodzi do złagodzenia objawów choroby, a u około 20% ciężarnych obserwuje się nasilenie objawów. U pozostałych 40–50% kobiet w ciąży zmiany przebiegają bez zmian ich charakteru i nasilenia. Za czynniki sprzyjające łagodzeniu objawów łuszczycy u kobiet w ciąży uznaje się wzrost stężenia estrogenu i progesteronu oraz zmniejszenie odpowiedzi odpornościowej organizmu.

Należy też pamiętać, że ciąża jest przeciwwskazaniem do niektórych leków standardowo stosowanych w leczeniu łuszczycy (m.in. przeciwwskazane są retinoidy, metotreksat oraz tazaroten). Pozostałe leki (cygnolina, dziegcie, kortykosteroidy, takrolimus, pimekrolimus i cyklosporyna) powinny być stosowane pod ścisłym nadzorem lekarza.

Łuszczyca a inne choroby

Obecny w organizmie stan zapalny, który towarzyszy łuszczycy, może prowadzić do zmian w układzie sercowo-naczyniowym, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zaburzeń metabolicznych, niealkoholowego stłuszczenia wątroby i wielu innych chorób współistniejących. Osoby z łuszczycą często cierpią też na depresję, która nasilana jest brakiem akceptacji objawów choroby.

Diagnostyka chorób miejsc intymnych

Początkowa diagnostyka chorób narządów płciowych opiera się przede wszystkim na wywiadzie i analizie objawów towarzyszących infekcji. Wśród badań kluczową rolę w identyfikacji patogenu odgrywa mikroskopowe badanie wymazu z pochwy bądź wydzieliny z cewki moczowej w przypadku mężczyzn . W podejrzeniu niektórych chorób, np. chlamydiozy, wykonywane jest badanie moczu.

Leczenie chorób miejsc intymnych jest ściśle uzależnione od patogenu, który jest odpowiedzialny za wywołanie infekcji intymnych. Z tego względu istotną rolę odgrywa prawidłowa i szybka diagnostyka chorób narządów płciowych.

W leczeniu waginozy bakteryjnej stosuje się metronidazol lub klindamycynę , które eliminują większość bakterii beztlenowych. Kandydoza zwalczana jest poprzez stosowanie miejscowe preparatów – maści, kremów, żelów, globulek o działaniu grzybobójczym . Do leczenia rzęsistkowicy stosuje się metronidazol , który posiada działanie pierwotniako- i bakteriobójcze. Leczenie chlamydiozy opiera się na antybiotykoteriapii , podczas gdy terapia w czasie zakażenia wirusem opryszczki polega na przyjmowaniu leków przeciwwirusowych o działaniu ogólnym.

O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry.

Czytaj dalej...

Jeżeli chcemy to zmienić, warto skorzystać z pomocy doświadczonego dietetyka, który ułoży nam jadłospis redukujący kilogramy, a jednocześnie dostarczający nam wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Czytaj dalej...

chorych, zazwyczaj po kilku latach zwykłych objawów łuszczyca atakuje stawy najczęściej drobne stawy palców rąk, stawy kręgosłupa w odcinku szyjnym lub lędźwiowym oraz zwykle niesymetrycznie duże stawy, np.

Czytaj dalej...

U wielu osób występuje pod różnymi postaciami, a rozpoznanie dotyczące tego, z jakim rodzajem łuszczycy pacjent ma do czynienia, prowadzone jest na podstawie wyglądu zmian, miejsca ich występowania, intensywności czy charakteru łuski.

Czytaj dalej...