U nas zapłacisz kartą
Luszczyca miejsc intymnych - Objawy, Leczenie i Pielęgnacja
Diagnostyka chorób miejsc intymnych
Początkowa diagnostyka chorób narządów płciowych opiera się przede wszystkim na wywiadzie i analizie objawów towarzyszących infekcji. Wśród badań kluczową rolę w identyfikacji patogenu odgrywa mikroskopowe badanie wymazu z pochwy bądź wydzieliny z cewki moczowej w przypadku mężczyzn . W podejrzeniu niektórych chorób, np. chlamydiozy, wykonywane jest badanie moczu.
Leczenie chorób miejsc intymnych jest ściśle uzależnione od patogenu, który jest odpowiedzialny za wywołanie infekcji intymnych. Z tego względu istotną rolę odgrywa prawidłowa i szybka diagnostyka chorób narządów płciowych.
W leczeniu waginozy bakteryjnej stosuje się metronidazol lub klindamycynę , które eliminują większość bakterii beztlenowych. Kandydoza zwalczana jest poprzez stosowanie miejscowe preparatów – maści, kremów, żelów, globulek o działaniu grzybobójczym . Do leczenia rzęsistkowicy stosuje się metronidazol , który posiada działanie pierwotniako- i bakteriobójcze. Leczenie chlamydiozy opiera się na antybiotykoteriapii , podczas gdy terapia w czasie zakażenia wirusem opryszczki polega na przyjmowaniu leków przeciwwirusowych o działaniu ogólnym.
Łuszczyca - jaki specjalista zajmuje się tą chorobą?
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.
- Polityka prywatności i plików Cookies
- Polityka prywatności dla pracowników ochrony zdrowia
- O nas
- Kontakt
- Praca Rekrutujemy!
- Regulamin
- Partnerzy
- Centrum prasowe
- Jak działają wyniki wyszukiwania
- Lekarze
- Placówki medyczne
- Pytania i odpowiedzi
- Usługi i zabiegi
- Choroby
- Pomoc
- Aplikacje mobilne
- Blog dla pacjentów
- Cennik
- Dla lekarzy
- Baza wiedzy
- Dla placówek medycznych
- Centrum Pomocy dla Specjalisty
- Konsultacje online
ZnanyLekarz Sp. z o.o.
ul. Kolejowa 5/7
01-217 Warszawa, Polska
NIP: 7010224868
KRS: 0000347997
REGON: 142276657
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie XII Wydział Gospodarczy KRS
Przyczyny łuszczycy
Typowe zmiany łuszczycowe mogą pojawić się na skórze osoby w każdym wieku, zdarza się, że to specyficzne zapalenie skóry rozpoznaje się już u niemowląt. Najczęściej jednak pierwsze objawy łuszczycy pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia (jest to tzw. I typ łuszczycy). II typ łuszczycy dotyczy osób po ukończeniu 50. roku życia.
Łuszczyca należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym i charakteryzuje się uogólnionym procesem zapalnym. Ważną rolę w rozwoju łuszczycy odgrywają czynniki genetyczne oraz bodźce środowiskowe takie jak stres, uraz, infekcje bakteryjne lub grzybicze.
Łuszczyca a dziedziczenie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, co potwierdza fakt, że jeśli u obojga rodziców rozpoznano łuszczycę, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u ich dziecka wynosi około 70%. W przypadku tylko jednego rodzica z łuszczycą dziecko ma około 20% szans, że rozwiną się u niego objawy łuszczycy. Niekiedy dochodzi do przeskoku jednego pokolenia, tzn. zostaje ominięte pierwsze pokolenie, a symptomy łuszczycy rozwijają się w kolejnym (wnuki). Łuszczyca może pojawić się także u osób bez obciążonego wywiadu rodzinnego, gdyż mogą zajść świeże mutacje.
Łuszczyca typu I, czyli objawiająca się pomiędzy 20-40. rokiem życia, dziedziczy się autosomalnie dominująco.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić nawet w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą mającą objawy choroby.