U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby leczenia łuszczycy na brzuchu - Odkrywamy najlepsze metody
Łuszczyca – jak jeszcze można złagodzić objawy choroby?
Aby złagodzić objawy łuszczycy, unikaj czynników wyzwalających i nasilających jej objawy.
Zaliczamy do nich:
Zwróć także uwagę na jakość spożywanych posiłków. Najlepiej sprawdzi się dieta śródziemnomorska lub inna oparta na dużej ilości świeżych warzyw i owoców. Te produkty są bogatym źródłem antyoksydantów. Ich zadaniem jest regulowanie procesów zapalnych.
Porozmawiaj także z lekarzem prowadzącym na temat suplementacji witaminy D i nienasyconych kwasów tłuszczowych.
Niektóre źródła wskazują na pozytywny wpływ preparatów pochodzenia roślinnego na łagodzenie zmian łuszczycowych. Poza olejami wymienia się tu również dziurawiec, aloes czy ostryż długi. Jest to jedynie uzupełnienie tradycyjnej farmakoterapii, dlatego omów tę kwestię z lekarzem prowadzącym.
Nie zapominaj również o codziennej i właściwej pielęgnacji skóry objętej stanem zapalnym.
Stosuj kosmetyki z:
- dziegciem,
- siarką,
- kwasem salicylowym,
- olejem konopnym.
Przydadzą się także nawilżające emolienty.
Osoby z łuszczycą są bardziej narażone na rozwój innych chorób o podłożu autoimmunologicznym, m.in. choroby Hashimoto, choroby Leśniowskiego-Crohna czy RZS. Leczenie łuszczycy będzie skuteczne, gdy współwystępujące choroby o charakterze zapalnym także będą dobrze kontrolowane.
Łuszczyca to ciężka choroba, która ze względu na podłoże genetyczne pozostaje nieuleczalna. Możemy jedynie próbować załagodzić jej objawy, co nie zawsze jest proste. Po okresie remisji prędzej czy później następuje nawrót choroby. Szybkość leczenia zmian skórnych w dużej mierze będzie zależało od systematyczności. Duże nadzieje możemy pokładać w nowych lekach biologicznych, które wykazują dużą skuteczność przy wysokim profilu bezpieczeństwa.
Leczenie łuszczycy
Najczęściej stosowane metody leczenia łuszczycy to maści oraz naświetlania. W przypadku gdy leczenie zewnętrzne nie przynosi rezultatów, konieczne jest zastosowanie leków doustnych. Terapia rozpoczyna się od usunięcia łusek i posmarowania skóry preparatami zawierającymi kwas salicylowy. Na tak przygotowaną skórę nakładane są specjalne maści odżywcze, a w razie potrzeby zawierające sterydy. Ponadto pacjentom podaje się pochodne witaminy A lub leki immunosupresyjne. Lekarz może zlecić także fototerapię – efekt leczniczy można osiągnąć po ok. 20 zabiegach. Najnowocześniejszą metodą leczenia są leki biologiczne.
Domowe sposoby leczenia łuszczycy to przede wszystkim stosowanie lekkostrawnej diety, bazującej na warzywach, owocach, ziołach, białkach roślinnych oraz oleju. Należy unikać stresu i używek.
Domowe sposoby na łuszczycę
Żadne domowe sposoby nie zastąpią leczenia zaawansowanej łuszczycy. Mogą jednak złagodzić jej objawy i wesprzeć leczenie innymi metodami. Jak już wyżej zostało wspomniane, osoby chore na łuszczycę powinny unikać czynników, które mogą powodować zaostrzanie się zmian skórnych (stres, infekcje, urazy, palenie tytoniu, picie alkoholu), a podstawą leczenia tej choroby jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Dlatego też należy używać kosmetyków przeznaczonych do skóry ze zmianami łuszczycowymi oraz regularnie stosować emolienty.
Kąpiel osób cierpiących na łuszczycę powinna być krótka, w wodzie o temperaturze około 30–36℃. Należy unikać stosowania szorstkich gąbek, które mogą powodować uszkodzenia skóry i wysiew nowych wykwitów. Po zakończeniu kąpieli należy dokładnie opłukać ciało wodą oraz osuszyć miękkim ręcznikiem, unikając pocierania skóry.
Do czesania włosów zaleca się używanie szczotek z naturalnym włosiem, gdyż plastikowe szczotki mogą uszkadzać skórę głowy. Należy unikać używania lokówek oraz suszyć włosy przy użyciu niskiej temperatury.
Łuszczyca – przyczyny
Trudno określić dokładną przyczynę łuszczycy. Na pojawienie się objawów choroby mają wpływ czynniki genetyczne, immunologiczne i środowiskowe.
Więcej zachorowań ma miejsce w krajach wysoko rozwiniętych. Możemy zatem przypuszczać, że nasz tryb życia i dieta mają wpływ na wystąpienie choroby.
Tzw. łuszczycę zwykłą dzielimy na dwa typy:
- pierwszy typ (dziedziczny) – daje objawy przed 40. rokiem życia (a nawet w wieku dziecięcym), cechuje się wcześniejszym występowaniem tej choroby w rodzinie, ta forma łuszczycy jest zazwyczaj odporniejsza na leczenie i nawraca częściej niż drugi typ,
- drugi typ – pierwsze symptomy pojawiają się po czterdziestce, choroba nie pojawiała się wcześniej w rodzinie.
Jeśli jedno z rodziców ma łuszczycę, istnieje 10-20% szansy, że dziecko także będzie ją miało. W przypadku choroby obojga rodziców ryzyko wzrasta nawet do 70%.
Poza wpływem genów wiele innych czynników zewnętrznych może wywołać lub zaostrzyć objawy tej choroby.
Zaliczamy tutaj np.:
- zakażenie drobnoustrojami (przede wszystkim paciorkowcami i gronkowcami),
- przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokery, lit, amiodaron, leki przeciwmalaryczne, progesteron, niesteroidowe leki przeciwzapalne),
- zaburzenia hormonalne,
- ciążę i poród,
- menopauzę,
- nadmierne spożywanie alkoholu,
- palenie papierosów,
- stres,
- inne choroby (np. cukrzyca typu II),
- hipokalcemię,
- nadwagę,
- niewłaściwą higienę, używanie nieodpowiednich kosmetyków.
Łuszczyca – przyczyny powstawania choroby
Przyczyny rozwoju choroby nie są do końca znane. Duże znaczenie ma najprawdopodobniej podłoże genetyczne. Ponieważ kiedy obojga rodziców dotyka łuszczyca, objawy wystąpią u potomstwa z 50 – procentowym prawdopodobieństwem. W przypadku bliźniąt jednojajowych jeśli u jednego z rodzeństwa wystąpią objawy to u drugiego pojawią się one również. Nie bez znaczenia jest również podłoże immunologiczne i zaburzenia komórek Langerhansa oraz pomocniczych limfocytów T (Th1 i Th17).
Ponadto różnego rodzaju czynniki zewnętrzne mogą nasilić lub wywołać chorobę. Należą do nich m.in.:
- stres,
- zakażenia paciorkowcami i gronkowcami,
- ciąża i poród,
- zaburzenia hormonalne, w tym menopauza,
- niewłaściwa higiena i używanie nieodpowiednich kosmetyków,
- alkohol i palenie papierosów,
- zażywanie niektórych leków, np. β-blokery, NLPZ, lit i progesteron.
Niekiedy zdarza się, że pierwsze objawy łuszczycy u dzieci pojawiają się zaraz po przebytej anginie lub w okresie obniżonej odporności. Choroba wygląda podobnie jak u osób dorosłych. Diagnozowana jest zazwyczaj po 10 – tym roku życia.
