U nas zapłacisz kartą
Luszczyca na głowie u dziecka - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Łuszczyca u dziecka – objawy
Pierwszym objawem łuszczycy u dziecka są wyraźnie ograniczone, płaskie, czerwonobrunatne grudki na skórze, najczęściej łokci, kolan, pośladków, stóp, dłoni lub skórze owłosionej głowy. Zmiany te pokryte są białą lub srebrzystoszarą, nawarstwiającą się łuską, czyli tzw. blaszką łuszczycową.
Opisywane zmiany łuszczycowe u dzieci stopniowo mogą się powiększać i występować w innych miejscach. Po zdrapaniu łuski, powierzchnia zmiany jest błyszcząca (jest to tzw. objaw świecy stearynowej, ang. candle sign), natomiast po zadrapaniu niezajętej przez łuszczycę skóry po ok. 8–14 dniach rozwijają się na niej typowe zmiany (jest to objaw Koebnera (Köbnera)).
Łuszczycy skórnej u dzieci często towarzyszą zmiany łuszczycowe na płytce paznokciowej określane mianem naparstkowania, gdyż mają postać licznych wgłębień na paznokciach lub ich spełzania. Świąd skóry występuje częściej u dzieci niż u dorosłych chorujących na łuszczycę, jednak reszta objawów i wygląd zmian w miejscach objętych zapaleniem skóry są bardzo podobne.
Powiązane produkty
wyrób medyczny, dermokosmetyk, krem, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry)
wyrób medyczny, emulsja, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry)płyn, szampon, żel, świąd, zaczerwienienie, nadwrażliwość, podrażnienie, suchość, dla alergików, produkt naturalny
krem, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, świąd, pieczenie, atopowe zapalenie skóry, dla alergików
emulsja, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, świąd, pieczenie, atopowe zapalenie skóry, bez parabenów, dla alergików
olejek, alergia, suchość, świąd, atopowe zapalenie skóry, dla alergikówŁuszczyca na głowie
Łuszczyca głowy to choroba autoimmunologiczna. W jej wyniku dochodzi do powstania stanu zapalnego w obrębie skóry głowy, który ma tendencję do długiego utrzymywania się oraz częstego nawracania. W wielu przypadkach podłoże dolegliwości nie jest znane, ważnym czynnikiem jest jednak obciążenie genetyczne – zmiany pojawiają się u większości dzieci chorujących osób. Ponadto do uwarunkowań zwiększających ryzyko wystąpienia dolegliwości zalicza się stres, ciążę, zmiany hormonalne, infekcje oraz zażywanie niektórych leków (m.in. beta-blokerów, litu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych). Najczęściej chorują osoby młode, pomiędzy 10. a 40. rokiem życia, chociaż sporadycznie objawy mogą pojawiać się również u dzieci. Wbrew obiegowej opinii, chorobą nie można się w żaden sposób zarazić. Do wystąpienia objawów doprowadza atak komórek układu immunologicznego na komórki skóry. W jego wyniku budujące skórę właściwą keratynocyty mnożą się w zbyt szybkim tempie. Proces, który powinien zabierać im około miesiąca, przebiega w ciągu zaledwie kilku dni. Doprowadza to do odwarstwiania naskórka i powstawania charakterystycznych łusek. Równolegle rozrastają się także naczynia krwionośne pobudzane przez chemokiny, których zadaniem jest stymulacja układu odpornościowego.
Więcej o łuszczycy znajdziecie na filmie:
Zobacz film: Łuszczyca. Źródło: 36,6
Objawy łuszczycy głowy
Obok charakterystycznych zmian na skórze głowy pojawiają się również inne objawy wzmagające dyskomfort. Jest to przede wszystkim swędzenie, grudki, a z czasem także osłabienie i wypadanie włosów. Nawet lekkie zadrapanie powierzchni zmian łuszczycowych może powodować krwawienie. Łuski nie muszą ograniczać się wyłącznie do linii włosów. W niektórych przypadkach przekraczają ją i zajmują również okolice twarzy lub karku. Łuszczyca głowy zwykle rozwija się bardzo szybko. Zmiany mogą pojawiać się w tym samym czasie w innych rejonach ciała, w tym na lędźwiowym odcinku kręgosłupa, kolanach, łokciach i przedramionach. Z czasem drobne skupiska łuszczycy zamieniają się w większe tarczki, które mogą zajmować powierzchnię nawet kilku centymetrów. Z reguły towarzyszą im objawy bólowe.
Łuszczyca skóry głowy – objawy. Jak odróżnić ją od łupieżu?
Objawy pojawiające się w przebiegu łuszczycy skóry głowy są dość charakterystyczne i obejmują:
- zaczerwienienie skóry – o charakterze globalnym lub też w formie plam (co istotne, granice zaczerwienienia przesuwają się czasem poza linię włosów – podrażnienie jest wówczas widoczne w górnej części czoła, na karku czy za uszami),
- obecność na skórze głowy obszarów ze złuszczającym się naskórkiem o srebrzystym odcieniu – jest to tak zwana „łuska” łuszczycowa,
- świąd, a niekiedy nawet ból skóry głowy,
- wzmożone wypadanie włosów, przybierające w niektórych przypadkach intensywną postać łysienia.
Co istotne, zmiany na skórze głowy mogą (ale nie muszą) pojawić się najpierw, ale również później w przebiegu łuszczycy – po zmianach na ciele i kończynach. Charakterystyczną cechą zarówno łuszczycy skóry głowy, jak i innych jej rodzajów jest to, że objawy ulegają zaostrzeniu pod wpływem kilku czynników, a w tym wzmożonego i przewlekłego stresu, infekcji, stosowania używek czy zaburzeń hormonalnych.
Powiązane badania:
Zalecamy zapoznać się z badaniami i artykułami należącymi do tego artykułu:
Łuszczyca skóry głowy – leczenie miejscowe i ogólnoustrojowe
Metody leczenia łuszczycy (niezależnie od tego, czy jest to łuszczyca skóry głowy lub też łuszczyca na ciele) uzależnione są przede wszystkim od zaawansowania choroby. W postaci lekkiej, niepowodującej bólu czy ran, wdraża się zwykle leczenie miejscowe, polegające na wypełnieniu dwóch etapów:
- etap pierwszy leczenia łuszczycy obejmuje złuszczenie skóry – tak, aby pozbyć się całego martwego naskórka w postaci łusek. Do tego celu wykorzystywane są preparaty zawierające różne rodzaje substancji złuszczających – w tym kwas salicylowy, mocznik, chlorek sodu i inne,
- etap drugi uwzględnia stosowanie preparatów redukujących lub całkowicie hamujących proliferację (czyli namnażanie się komórek) naskórka, dzięki czemu na skórze nie tworzą się nowe łuski.
W większości przypadków taki schemat leczenia prowadzi do znaczącej poprawy lub nawet do remisji objawów. Jeśli terapia nie jest skuteczna, wdraża się leczenie immunosupresyjnymi preparatami doustnymi (które zmniejszają aktywność układu odpornościowego, co jednocześnie redukuje objawy choroby z uwagi na autoimmunologiczny charakter łuszczycy). Leczenie immunosupresyjne ma jednak wiele skutków ubocznych, dlatego terapią pierwszego wyboru jest zawsze leczenie miejscowe.
Aby jak najdłużej utrzymać chorobę w remisji, pacjentom poleca się unikanie czynników zaostrzających (czyli stresu, picia alkoholu i palenia papierosów, stosowania agresywnych kosmetyków do pielęgnacji skóry głowy), a także włączenie do diety bogatych źródeł kwasów omega-3 lub suplementację preparatów z kwasami omega.
