U nas zapłacisz kartą
"Luszczyca na nodze - przyczyny, objawy i sposoby leczenia"
Czerwony swędzący rumień na nodze – tzw. piąta choroba
Rumień to objaw typowy dla tzw. piątej choroby, która wymieniana jest wśród najczęściej występujących schorzeń wieku dziecięcego. Tzw. rumień zakaźny to choroba wirusowa wywołana przez parwowirus B19. Najczęściej rozwija się wśród dzieci do 12 r.ż., choć możliwe są przypadki u osób dorosłych. Choroba ta szerzy się drogą kropelkową. Okres wylęgania rumienia zakaźnego wynosi około 2 tygodnie. Przez 5–10 dni po ustąpieniu objawów jest się źródłem zakażenia dla otoczenia.
Charakterystyczne dla piątej choroby są brak gorączki i zmiany skórne. Rozwija się wysypka mająca formę ostro odgraniczonego rumienia o kształcie motyla. Początkowo pojawia się na twarzy z wykluczeniem nosa i brody, z czasem rozprzestrzenia się na ramiona, tułów i kończyny. Na skórze widoczne są różnego kształtu plamy, które wraz z rozwojem choroby zlewają się ze sobą. W rzadkich przypadkach w obrębie zmienionej chorobowo skóry rozwija się plamisto-grudkowa lub krwotoczna wysypka. W przypadku rumienia zakaźnego u osób dorosłych nierzadko rozwija się dodatkowo zapalenie stawów z ostrą reakcją bólową. Zazwyczaj dolegliwości koncentrują się w stawie kolanowym i nadgarstkach.
Rumień zakaźny rozpoznaje się zazwyczaj wyłącznie na podstawie charakterystycznych zmian skórnych. W przypadku niepewności diagnostycznej lekarz zleca wyizolowanie wirusa lub jego antygenów z zakażonych tkanek, oznaczenie swoistych przeciwciał anty-B19 w klasach IgM oraz IgG. Jednak konieczność wykonania tych badań jest sporadyczna. Po ustąpieniu objawów uzyskuje się trwałą odporność na kolejne zakażenia parwowirusem B19.
Łuszczyca owłosionej skóry głowy (psoriasis capitis)
W przypadku łuszczycy owłosionej skóry głowy zmiany mogą występować nie tylko na samej głowie we włosach, ale także często wychodzą poza granice włosów na czoło, kark czy za uszami. Łuszczyca głowy jest jedną z najczęstszych lokalizacji tej choroby.
Łuszczyca może występować tylko na głowie lub w połączeniu z łuszczycą skóry gładkiej. Łuszczyca może przyjąć zarówno formę pojedynczej czerwonej plamki, jak i rozległych zmian na głowie, którym często towarzyszy świąd i łuszczenie się.
Łuszczyca głowy z reguły nie powoduje utraty włosów (łysienia). Jednak w sporadycznych przypadkach, przy długotrwałym utrzymaniu się grubych zmian łuszczycowych zauważa się łysienie w tych miejscach.
Borelioza i wędrujący rumień na nodze
Jedną z możliwych przyczyn rumienia na nodze jest borelioza. To jedna z częstszych chorób odkleszczowych. Rozwija się w wyniku zakażenia przez bakterie należące do krętków, a przeważnie przez gatunek Borrelia burgdorferi sensu stricto . Do zakażenia dochodzi w wyniku ukąszenia przez zakażonego kleszcza. Eksperci alarmują, że z roku na rok obserwuje się rosnącą liczbę kleszczy i wydłużenie czasu ich aktywności. Za główną przyczynę takiego stanu uważają coraz cieplejsze zimy. Kończyna dolna to częsta lokalizacja ataku kleszczy. Wpijają się one zwłaszcza w okolicę pod kolanem, gdzie panuje ciepło i wilgoć, czyli warunki lubiane przez kleszcze.
Charakterystycznym objawem po ukąszeniu zakażonego kleszcza jest rumień wędrujący na nodze. Rozwija się on w ciągu 1–3 tygodni od ataku. To pierwszy objaw boreliozy. Jego pojawienie się stanowi podstawę do postawienia rozpoznania. Jednakże rumień nie rozwija się u wszystkich chorych. Wędrujący rumień na nodze charakteryzuje się obwodowym szerzeniem się i centralnym ustępowaniem. Rozpoczyna się od pojawienia okrągłej grudki lub plamy, która stopniowo powiększa się. Z uwagi na przejaśnienie w centralnej części eksperci porównują wygląd rumienia wędrującego do tarczy strzelniczej. Zdarza się, że towarzyszą mu objawy grypopodobne. Rumień znika w ciągu 4–12 tygodni.
Do rozpoznania boreliozy wystarczy obecność rumienia wędrującego na nodze. Jeśli się nie rozwinął, konieczne są badania w kierunku boreliozy . Diagnostyka opiera się o testy serologiczne. Polegają one na wykryciu przeciwciał we krwi skierowanych przeciwko krętkom. Aby badanie było wiarygodne, musi zostać wykonane po kilku tygodniach od zakażenia. To czas, przez który układ odpornościowy będzie produkował przeciwciała. Przeciwciała klasy IgM pojawiają się po 2–4 tygodniach. Ich stężenie stopniowo rośnie, a maksymalna wartość pojawia się po około 6 tygodniach, po czym stopniowo spada. Przeciwciała klasy IgG możliwe są do wykrycia po około 4–6 tygodniach. Maksymalny poziom osiągają po 4–6 miesiącach, a podwyższona ich wartość utrzymuje się przez kilka lat. W pierwszej kolejności lekarz zleca badanie metodą ELISA. Wynik wątpliwy lub pozytywny jest wskazaniem do dalszej diagnostyki. Wykonuje się badanie metodą Western-Blot. Dodatni wynik potwierdza obecność boreliozy. Przy niepewności diagnostycznej lekarz zlecić może dodatkowe badania.
Domowe sposoby na łuszczycę – 4 sprawdzone i naturalne metody
Łuszczyca skóry głowy jest często chorobą, jaka dotyka nie tylko dorosłych – pojawić się może bowiem nawet… u niemowlaka. Niestety, ale żadna z istniejących metod nie jest w stanie całkowicie jej wyleczyć. Ważne jest jednak, aby kurację przepisaną przez lekarza wzbogacić o niekonwencjonalne, domowe sposoby na łuszczycę. Leczenie domowe pomoże w walce z tą nieprzyjemną przypadłością i pozwoli na zmniejszenie objawów. Czym leczyć łuszczycę? Dowiesz się z poniższego artykułu!
Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły z domowymi sposobami.
Łuszczyca – rodzaje
Istnieje aż pięć typów łuszczycy:
- Łuszczyca plackowata - to najczęściej spotykany wariant choroby, który dotyczy niemal 80% osób dotkniętych łuszczycą. Jak wygląda? To głównie czerwone, zapalne plamy, kt ó re pokrywają białe płaty lub łuski skóry. Placki tego typu pojawiają się zwłaszcza na łokciach, kolanach i sk ó rze głowy.
- Łuszczyca kropelkowa (lub: kropelkowata) - jest powszechna w dzieciństwie. Ten rodzaj choroby powoduje występowanie małych różowych plamek. Najczęstszymi miejscami, na których pojawiają się wykwity są tułów, ręce i nogi. Plamy te rzadko są jednak grube lub wypukłe (w przeciwieństwie do łuszczycy plackowatej).
- Łuszczyca krostkowa - to najczęściej przypadłość osób dorosłych. Choroba tego typu powoduje pojawianie się bia łych, wypeł nion ych ropą pę cherz y oraz czerwonych stanów zapalnych sk ó ry. Łuszczyca krostkowa występuje zazwyczaj na mniejszych partiach cia ła, takich jak dłonie lub stopy, ale łatwo może rozprzestrzenić się po całej skórze.
- Łuszczyca odwrócona – ten typ łuszczycy sprawia, że na skórze pojawiają się duże połacie zaczerwienień. Plamy łuszczycy odwr ó conej rozwijają się pod pachami lub piersiami, w pachwinie lub w okolicy genitaliów.
- Łuszczyca erytrodermiczna - to bardzo ciężka i rzadka odmiana łuszczycy. Ta forma choroby często obejmuje jednocześnie dużą powierzchnię cia ł a. Sk ó ra wydaje się na spaloną przez słońce. Placki łuszczycowe złuszczają się często w postaci du żych płatów. Często zdarza się, że osoba z tego rodzaju łuszczycą ma podwyższoną temperaturę lub jest w zaawansowanym stadium innej choroby. Ten typ schorzenia może zagrażać życiu.
