U nas zapłacisz kartą
"Luszczyca na nodze - przyczyny, objawy i sposoby leczenia"
Jak ją rozpoznać?
Charakterystyczną cechą łuszczycy są zmiany skórne związane z zaburzeniem regeneracji naskórka w postaci czerwonych grudek, które mogą zlewać się w większe skupiska. Plamy pokrywają się białoszarą łuską.
fot. Adobe Stock
- pękanie skóry,
- krwawienie,
- ból,
- świąd,
- zaczerwienienie,
- pieczenie.
Zmiany pojawiają się najczęściej na: twarzy, łokciach, kolanach, plecach, dłoniach, stopach, a także paznokciach dłoni i stóp.
fot. Ula Bugaiova
Borelioza i wędrujący rumień na nodze
Jedną z możliwych przyczyn rumienia na nodze jest borelioza. To jedna z częstszych chorób odkleszczowych. Rozwija się w wyniku zakażenia przez bakterie należące do krętków, a przeważnie przez gatunek Borrelia burgdorferi sensu stricto . Do zakażenia dochodzi w wyniku ukąszenia przez zakażonego kleszcza. Eksperci alarmują, że z roku na rok obserwuje się rosnącą liczbę kleszczy i wydłużenie czasu ich aktywności. Za główną przyczynę takiego stanu uważają coraz cieplejsze zimy. Kończyna dolna to częsta lokalizacja ataku kleszczy. Wpijają się one zwłaszcza w okolicę pod kolanem, gdzie panuje ciepło i wilgoć, czyli warunki lubiane przez kleszcze.
Charakterystycznym objawem po ukąszeniu zakażonego kleszcza jest rumień wędrujący na nodze. Rozwija się on w ciągu 1–3 tygodni od ataku. To pierwszy objaw boreliozy. Jego pojawienie się stanowi podstawę do postawienia rozpoznania. Jednakże rumień nie rozwija się u wszystkich chorych. Wędrujący rumień na nodze charakteryzuje się obwodowym szerzeniem się i centralnym ustępowaniem. Rozpoczyna się od pojawienia okrągłej grudki lub plamy, która stopniowo powiększa się. Z uwagi na przejaśnienie w centralnej części eksperci porównują wygląd rumienia wędrującego do tarczy strzelniczej. Zdarza się, że towarzyszą mu objawy grypopodobne. Rumień znika w ciągu 4–12 tygodni.
Do rozpoznania boreliozy wystarczy obecność rumienia wędrującego na nodze. Jeśli się nie rozwinął, konieczne są badania w kierunku boreliozy . Diagnostyka opiera się o testy serologiczne. Polegają one na wykryciu przeciwciał we krwi skierowanych przeciwko krętkom. Aby badanie było wiarygodne, musi zostać wykonane po kilku tygodniach od zakażenia. To czas, przez który układ odpornościowy będzie produkował przeciwciała. Przeciwciała klasy IgM pojawiają się po 2–4 tygodniach. Ich stężenie stopniowo rośnie, a maksymalna wartość pojawia się po około 6 tygodniach, po czym stopniowo spada. Przeciwciała klasy IgG możliwe są do wykrycia po około 4–6 tygodniach. Maksymalny poziom osiągają po 4–6 miesiącach, a podwyższona ich wartość utrzymuje się przez kilka lat. W pierwszej kolejności lekarz zleca badanie metodą ELISA. Wynik wątpliwy lub pozytywny jest wskazaniem do dalszej diagnostyki. Wykonuje się badanie metodą Western-Blot. Dodatni wynik potwierdza obecność boreliozy. Przy niepewności diagnostycznej lekarz zlecić może dodatkowe badania.
Rodzaje łuszczycy
Szacuje się, że 9 na 10 osób z łuszczycą ma jej zwyczajną odmianę. Choroba ta występuje jednak w wielu innych rodzajach – niektóre wymagają hospitalizacji.
Łuszczyca zwyczajna
Jest najczęściej występującym typem (zwie się ją również pospolitą) – aż 80-90% chorych ma właśnie tę odmianę. Można ją rozpoznać po wyglądzie zmian chorobowych – łuszczyca zwyczajna charakteryzuje się zmianami wypukłymi, okrągłymi lub owalnymi, pokrytymi białą (srebrzystą) łuską. Obszary zmian na skórze są wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry.
Ten typ łuszczycy występuje najczęściej na zewnętrznych częściach nóg, ramion, na kolanach i łokciach, plecach oraz na głowie, choć można go spotkać również na twarzy, dłoniach, stopach oraz na brzuchu. Zmiany skórne, spowodowane przez łuszczycę zwyczajną, możemy całkowicie zniwelować, stosując odpowiednio dobrane preparaty.
fot. Adobe Stock
Łuszczyca plackowata
Zmiany, które się przy niej pojawiają, są duże i zlewają się. Ogniska są okrągłe lub owalne. Mogą dochodzić nawet do 20 cm średnicy.
Łuszczyca kropelkowata (grudkowa)
W tym przypadku zmiany skórne to niewielkie punkty w kształcie kropelek, które pojawiają się na czubku głowy, kończynach, ale także na tułowiu.
Co ciekawe, pojawienie się tego typu łuszczycy może mieć związek z infekcjami gardła (zmiany na skórze może spowodować np. paciorkowe zapalenie gardła). Często grudki można zaobserwować także tam, gdzie skóra uległa urazom mechanicznym.
Łuszczyca krostkowa
Jeśli na skórze obserwujemy nie małe kropelki, ale krostki wypełnione ropą, to może to być objaw łuszczycy krostkowej. Ten typ występuje u zaledwie kilku procent chorych na łuszczycę – niewielkie krostki mogą pojawiać się pod wpływem stresu, przyjmowania niektórych leków, ale przyczyną ich występowania jest także zakażenie.