U nas zapłacisz kartą
Sure, here you go -Luszczyca na nogach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Pielęgnacja paznokci łuszczycowych
Paznokcie dotknięte łuszczycą powinny być regularnie pielęgnowane, aby złagodzić jej skutki i poprawić ich estetykę.
- Skracaniepaznokci – bardzo ważne dla tych, którzy dużo pracują dłońmi: paznokcie krótko obcięte lub opiłowane pilnikiem nie są narażone na zaczepianie, odwarstwianie, pękanie. Rękawiczki (jednorazowe) również chronią chore paznokcie.
- Kąpiele – zajęte łuszczycą paznokcie dłoni i stóp (a także skórę) najlepiej poddawać codziennym kąpielom w ciepłej wodzie z dodatkiem oliwy.
- Smarowaniekremem – nakładanie po kąpielach kremów lub maści natłuszczających
- Odpowiednio szerokie buty – są ważne, aby palce (paznokcie) nie były narażane na dodatkowe drażnienie przez zbyt ciasne, wąskie obuwie
Używanie lakieru hybrydowego jest przy łuszczycy zabronione. Ten rodzaj lakieru jest bardzo inwazyjny, zawiera wiele trucizn i może być zalążkiem grzybicy! Jedyne co można nakładać na paznokcie łuszczycowe w celu poprawy ich wyglądu to cienka warstwa akrylu przeciwgrzybiczego.
Źródła
Rolf Blaga: Nagel-Psoriasis – Was, wann wie helfen kann. In: PSO aktuell, 2:2013. S. 26-29.
Peter Altmeyer: Psoriasis der Nägel. In: Die Online-Enzyklopädie der Dermatologie, Venerologie, Allergologie und Umweltmedizin. www.enzyklopaedie-dermatologie.de/artikel?id=14686. (09.10.17)
Regine Gläser: Nagelpsoriasis. In: Psoriasis – auf einen Blick. E. Christopher (Hrsg.), Thieme 2003. S. 42.
Ingrid Moll (Hrsg.): Duale Reihe Dermatologie. Thieme, 2005, S. 465.
Wolfgang Raab: Nagelerkrankungen in der dermatologischen Praxis. Springer, 2012. S. 50.
Regine Gläser: Nagelpsoriasis. In: Psoriasis – auf einen Blick. E. Christopher (Hrsg.), Thieme 2003. S. 50.
Przyczyny łuszczycy kropelkowatej
W powstawaniu łuszczycy kropelkowatej rolę odgrywają czynniki genetyczne w połączeniu ze środowiskowymi. U podłoża choroby leżą procesy autoimmunologiczne, związane z nieprawidłowym funkcjonowaniem limfocytów i wydzielaniem cytokin prozapalnych. Na skutek niewłaściwego działania układu odpornościowego dochodzi do nadprodukcji komórek skóry, co objawia się pod postacią widocznych, łuszczących się zmian.
Choroba najczęściej rozwija się po narażeniu na jeden z poniższych czynników:
- infekcję paciorkowcową (ustno-gardłową lub okołoodbytniczą),
- zakażenie górnych dróg oddechowych innymi czynnikami zakaźnymi,
- uraz skóry,
- przyjmowanie niektórych leków (m.in. beta-blokerów i leków przeciwmalarycznych),
- stres,
- konsumpcję alkoholu.
„Dermatologia to rozliczne choroby, które często mają podłoże genetyczne”. Dermatolog wyjaśnia, czy można uchronić się przed chorobami, które mają nasze matki
Objawy łuszczycy
Najbardziej charakterystycznym objawem łuszczycy są specyficzne zmiany skórne, które pojawiają się na skutek zaburzonego procesu regeneracji naskórka (dot. łuszczycy skórnej). Osoba chora może wówczas zauważać u siebie odgraniczone, czerwonobrunatne grudki, o drobnopłatowej, złuszczającej się powierzchni (wykwity pierwotne) – w początkowym etapie rozwoju choroby. W przypadku zmian w pełni rozwiniętych obserwuje się tzw. tarczki, większe od wykwitów pierwotnych i pokryte silnie przylegającymi srebrzystymi łuskami (blaszkami łuszczycowymi). Kiedy pacjent zdrapie powstałe na jego skórze łuski, zauważa błyszczącą powierzchnię. Występują też wówczas niewielkie kropelkowate krwawienia.
Uwaga: w przypadku łuszczycy aktywnej typowy jest objaw Koebnera – zmiany łuszczycowe pojawiają się po 6–12 dniach wzdłuż linii zadrapania naskórka.
Uwaga: pacjenci cierpiący na łuszczycę zgłaszają również nierzadko odczuwanie świądu – dzieje się tak przede wszystkim w przypadku zaostrzenia zmian skórnych.
Pamiętaj: typowe objawy skórne obejmują łokcie, kolana, owłosioną skórę głowy oraz okolicę lędźwiowo-krzyżową. Bardzo rzadko występują one na całej powierzchni ciała.
Należy natomiast podkreślić, że zarówno pierwsze objawy łuszczycy, jak i symptomy choroby występujące w jej późniejszym stadium, mogą się różnić, w zależności od odmiany opisywanej dolegliwości. Poszczególne postacie łuszczycy różnią się przede wszystkim pod względem lokalizacji zmian, intensywności zabarwienia wykwitów oraz charakteru pojawiającej się na ciele łuski. Przykładowo – w przypadku łuszczycy zwyczajnej (plackowatej) zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską i wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry. Występuje ona na nogach, kolanach i łokciach, ramionach, głowie, rzadziej na twarzy, stopach, dłoniach czy brzuchu.
Łuszczyca stawowa natomiast objawia się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Podobnie jest w przypadku łuszczycy paznokci, która może współistnieć ze zmianami skórnymi, natomiast u wielu pacjentów stanowi jedyny objaw rozwijającej się choroby. W płytce paznokciowej powstają wówczas punktowe wgłębienia ułożone liniowo bądź przypadkowo. Obserwuje się też wtedy żółtawe przebarwienia w tym obszarze. Z kolei łuszczyca wysiękowa występuje w fałdach skórnych, pod pachami, w pachwinach pod biustem, a powstałe przez nią zmiany przyjmują jaskrawoczerwone zabarwienie i są pokryte charakterystyczną łuską.