Luszczyca na rękach - objawy i leczenie

Jakie są domowe sposoby leczenia łuszczycy?

Kluczowa jest prawidłowa pielęgnacja ciała za pomocą dermokosmetyków. Zaleca się stosowanie emolientów, szamponów, płynów zawierających dziegieć, czy siarkę oraz preparatów o działaniu keratolitycznym (złuszczają zrogowaciały naskórek).

• ogniska zapalne – np. zapalenie zatok, gardła, próchnica
• infekcje
• palenie tytoniu
• wybrane leki – np. glikokortykosteroidy podawane doustnie.

Aby zapobiec suchości skóry, wskazane jest stosowanie odpowiednich emolientów.

Zapamiętaj

• Łuszczyca jest przewlekłą, nawracającą chorobą, na którą choruje około 2% populacji. W jej rozwoju odgrywają rolę czynniki genetyczne i immunologiczne.
• Łuszczyca nie jest zakaźna.
• Do istotnych środowiskowych czynników wyzwalających łuszczycę należą m.in.: infekcje, niektóre leki, stres, palenie tytoniu, alkohol.
• Łuszczycę rozpoznaje się przede wszystkim na podstawie objawów klinicznych (nie istnieją badania krwi specyficzne dla tej choroby).
• Większość pacjentów z łuszczycą o nasileniu łagodnym do średniego można leczyć jedynie preparatami o działaniu miejscowym.
• U części pacjentów łuszczyca wymaga leczenia ogólnego.

Łuszczyca w pytaniach i odpowiedziach

Zobacz także

Łuszczycowe zapalenie stawów Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła zapalna choroba narządu ruchu. Objawy łuszczycowego zapalenia stawów są bardzo różnorodne - m.in. ból i obrzęk stawów, palce kiełbaskowate, ból przyczepów ścięgnistych, ból kręgosłupa i krzyża. ŁZS najczęściej rozwija się po wystąpieniu łuszczycy skóry. Oprócz zajęcia narządu ruchu i skóry, choroba może dotyczyć też innych narządów i powodować przyspieszony rozwój miażdżycy.

Leczenie miejscowe

• preparaty keratolityczne zawierające 5–10% kwasu salicylowego lub mocznika – powodują zmniejszenie ilości łusek, poprawiają przenikanie innych preparatów
• dziegcie (pochodne węgla kamiennego) – używane są głównie w postaci maści i past, mają właściwości antyproliferacyjne
• cygnolina – stosowana głównie w tzw. leczeniu minutowym, w stężeniach 0,5-2%, rozpoczynając od małych stężeń i zwiększając je w zależności od reakcji skóry, preparat jest nanoszony na skórę na kilka minut, a następnie zmywany
• glikokortykosteroidy – mają silne właściwości przeciwzapalne, antyproliferacyjne i immunomodulujące, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych z nieprawidłowym stosowaniem tych preparatów, należy je stosować wyłącznie pod kontrolą lekarza
• analogi witaminy D₃ (kalcypotriol, takalcytol) – preparaty te dają dobre efekty terapeutyczne przy mniejszych działaniach niepożądanych w porównaniu z miejscowo stosowanymi kortykosteroidami.

• fototerapia – polega na ekspozycji na światło ultrafioletowe wytwarzane przez specjalne lampy (wykorzystuje się promieniowanie wąskopasmowe UVB 311nm), musi przebiegać pod nadzorem przeszkolonego personelu
• fotochemioterapia – inaczej terapia PUVA (Psoralen Ultra-Violet A), to naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego
• metotreksat – jest to najczęściej stosowany w łuszczycy lek cytostatyczny, przed jego włączeniem należy wykonać podstawowe badania laboratoryjne, morfologię krwi z rozmazem, badanie czynności nerek oraz wątroby, RTG klatki piersiowej oraz przeprowadzić ogólne badanie lekarskie, lek może być przyjmowany wyłącznie pod kontrolą lekarza
• cyklosporyna A – to silnie działający lek immunosupresyjny skuteczny we wszystkich postaciach łuszczycy, jednak ze względu na nefrotoksyczność wskazany jest głównie w przypadkach łuszczycy szczególnie rozległej i opornej na inne metody leczenia, podawanie wiąże się z koniecznością monitorowania parametrów laboratoryjnych oraz ciśnienia tętniczego krwi
• retinoidy – normalizują proliferację i różnicowanie keratynocytów oraz ograniczają stan zapalny, wskazane są do stosowania w łuszczycy krostkowej, ponieważ mają działanie teratogenne, kobiety w wieku rozrodczym mogą je przyjmować tylko równocześnie, stosując antykoncepcję, którą muszą utrzymać jeszcze przez 2 lata po zakończeniu leczenia, najczęściej występujące objawy niepożądane to suchość ust, nosa, oczu, błon śluzowych oraz wypadanie włosów
• leki biologiczne – są to preparaty działające na określone cytokiny, które biorą udział w immunopatogenezie łuszczycy, podawane są w iniekcjach, podskórnie lub dożylnie, w ostatnich latach do leków starszej generacji – inhibitorów TNF-α dołączyły inhibitory interleukiny 17 oraz najnowsze, inhibitory interleukiny 23, leki biologiczne są podawane w ramach programów lekowych.

Łuszczyca – jak ją rozpoznać i leczyć?

Łuszczyca to choroba, która dotyczy ok. 2–4% populacji. Rozwija się u osób w każdym wieku i niezależnie od płci, niemniej na pojawienie się zmian chorobowych wpływa szereg czynników: środowiskowych, genetycznych oraz immunologicznych. Cechą charakterystyczną łuszczycy są płaskowyniosłe grudki o czerwonym i czerwonobrunatnym zabarwieniu, pokryte białosrebrzystymi łuskami. Co istotne, takie zmiany mogą pojawić się na całym ciele, natomiast najczęściej obserwuje się je m.in. na łokciach i kolanach, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, na tułowiu, paznokciach oraz w fałdach skórnych. I choć łuszczycy nie da się wyleczyć całkowicie i trwale, istnieją sposoby na łagodzenie towarzyszących jej objawów.

Tu się dzieje

• Radio ZET
• Zdrowie
• Choroby
• Choroby zakaźne
• Nowy wariant FLiRT. Jakie objawy daje teraz COVID-19?

Nowy wariant FLiRT. Jakie objawy daje teraz COVID-19?

• Radio ZET
• Zdrowie
• Choroby
• Stale odczuwasz wzmożone pragnienie? Uważaj. To nie zawsze ma związek z upałami

Stale odczuwasz wzmożone pragnienie? Uważaj. To nie zawsze ma związek z upałami

• Radio ZET
• Zdrowie
• Choroby
• Nowotwory
• Czerwona skóra po opalaniu nie jest normą. Dermatolog: to znak ostrzegawczy

Czerwona skóra po opalaniu nie jest normą. Dermatolog: to znak ostrzegawczy

• Dolegliwości
  • Ból głowy
  • Ból brzucha
  • Ból gardła
  • Gorączka
  • Ból pleców
  • Wymioty
  • Zaparcia
  • Biegunka
  • Objawy raka
  • Ból w podbrzuszu
  

  Przyczyny i mechanizm rozwoju

  Łuszczyca na dłoniach, w szczególności na palcach, znacząco wpływa na jakość życia. Pomimo tego, że choroba nie jest zaraźliwa, niepokojące są dziwne wady skóry. Łuszczyca nie jest najprzyjemniejszą chorobą i to nie tylko ze względu na swój wygląd, ale również ze względu na ryzyko powikłań.

  Dokładna etiologia pojawienia się tej choroby dermatologicznej nie została wyjaśniona. Eksperci identyfikują czynniki ryzyka, które mogą wpływać na rozwój patologii. Wiadomo, że łuszczyca nie jest przenoszona przez kontakt, nie można jej zarazić przez kontakt z pacjentem.

  Ważne jest również to, że nie można go całkowicie wyleczyć, dlatego przez całe życie człowiek jest zmuszony do przyjmowania środków wspomagających i uważnego monitorowania stanu skóry o różnych porach roku. Częste zaostrzenia występują wiosną i zimą. Naukowcy uwzględniają następujące czynniki w rozwoju choroby:

  • genetyczne predyspozycje,
  • niedobory odporności, zmniejszenie funkcji ochronnej organizmu,
  • częste zmiany skórne pochodzenia wirusowego, grzybiczego, bakteryjnego,
  • gwałtowna zmiana warunków klimatycznych,
  • przewlekłe choroby skóry, w tym anomalie wrodzone,
  • długotrwałe stosowanie niektórych leków, w szczególności leków przeciwdrgawkowych, przeciwdepresyjnych i hormonów steroidowych,
  • przeciążenie psycho-emocjonalne,
  • zaburzenia metaboliczne w ciele.

  Blaszki łuszczycowe na dłoniach zaczynają pojawiać się w okolicy małych stawów, między palcami, w pobliżu paliczków. Elementy patologiczne są bardziej widoczne na powierzchni dłoni. Najtrudniej jest leczyć łuszczycę o takiej lokalizacji, ponieważ ręce często mają kontakt z chemią gospodarczą i innymi substancjami drażniącymi.

  

  ---

  luszczyca objawy rękach