U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co musisz wiedzieć o łuszczycy na włosach
Jak rozpoznaje się łuszczycę głowy?
Rozpoznanie łuszczycy skóry głowy, bez współistnienia zmian na skórze jest gładkiej, jest trudne, nawet dla lekarza dermatologa . O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry .
Szczególna trudność w zróżnicowaniu tych dwóch jednostek chorobowych pojawia się, jeśli zmianom w przebiegu łuszczycy głowy towarzyszy wysięk , podobnie przy łojotokowym zapaleniu skóry. W przypadku tej pierwszej choroby jest on mniejszy.
Ważną rolę w diagnostyce łuszczycy głowy odgrywa wywiad z pacjentem dotyczący występowania łuszczycy w rodzinie . Jeśli członkowie rodziny (rodzice, dziadkowie, krewni) chorowali na łuszczycę, jest to wskazówka dla lekarza, że w danym przypadku prawdopodobnie także występuje dana choroba.
Łuszczyca – leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?
Właściwa pielęgnacja skóry osób chorych na łuszczycę jest niezbędna podczas leczenia zmian chorobowych. Stanowi także profilaktykę przed zaostrzeniem choroby. W pielęgnacji skóry z objawami charakterystycznymi dla łuszczycy zaleca się regularne złuszczanie naskórka, nawilżanie oraz natłuszczanie. Pomocne bywają preparaty emolientowe, które tworzą warstwę ochronną na powierzchni skóry, dzięki czemu zapobiegają nadmiernej utracie wody ze skóry oraz zmniejszają świąd. Zaleca się używanie preparatów emolientowych co najmniej 3 razy na dobę. Do substancji łagodzących objawy łuszczycy zalicza się także mocznik, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas hialuronowy, glicerynę oraz dekspantenol, który ma działanie nawilżające, łagodzące i przeciwzapalne. Mocznik ma działanie keratolityczne, przez co ułatwia usunięcie blaszek łuszczycowych.
W przypadku łuszczycy skóry głowy zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych dla osób z łuszczycą (najczęściej zawierających dziegcie). Podczas kuracji preparatami zawierającymi dziegcie należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne. Warto pamiętać także, aby delikatnie myć skórę głowy, dzięki czemu unikniemy uszkodzeń mechanicznych skóry głowy i powstawania nowych zmian.
Osoby mające zmiany na dłoniach powinny ograniczyć stosowanie mydeł i detergentów, gdyż prowadzą one do przesuszania skóry i jej mechanicznych uszkodzeń. Zaleca się także regularne stosowanie kremów do rąk.
Łuszczyca a solarium, tatuaż
Światło ultrafioletowe, które jest emitowane w solarium, może łagodzić objawy skórne łuszczycy, jednakże nie zaleca się korzystania z solariów, bezpieczniejszym sposobem fototerapii jest naświetlanie PUVA, które może zalecić lekarz dermatolog. Dlatego też osoby z łuszczycą nie powinny zastępować profesjonalnej terapii choroby (naświetlania PUVA) pobytem w solarium.
Należy pamiętać, że tatuaż może powodować pojawienie się zmian łuszczycowych, co jest wywołane uszkodzeniem skóry, dlatego osoby dotknięte tą chorobą skórną nie powinny wykonywać sobie tatuaży.
Łuszczyca na głowie
Łuszczyca głowy to choroba autoimmunologiczna. W jej wyniku dochodzi do powstania stanu zapalnego w obrębie skóry głowy, który ma tendencję do długiego utrzymywania się oraz częstego nawracania. W wielu przypadkach podłoże dolegliwości nie jest znane, ważnym czynnikiem jest jednak obciążenie genetyczne – zmiany pojawiają się u większości dzieci chorujących osób. Ponadto do uwarunkowań zwiększających ryzyko wystąpienia dolegliwości zalicza się stres, ciążę, zmiany hormonalne, infekcje oraz zażywanie niektórych leków (m.in. beta-blokerów, litu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych). Najczęściej chorują osoby młode, pomiędzy 10. a 40. rokiem życia, chociaż sporadycznie objawy mogą pojawiać się również u dzieci. Wbrew obiegowej opinii, chorobą nie można się w żaden sposób zarazić. Do wystąpienia objawów doprowadza atak komórek układu immunologicznego na komórki skóry. W jego wyniku budujące skórę właściwą keratynocyty mnożą się w zbyt szybkim tempie. Proces, który powinien zabierać im około miesiąca, przebiega w ciągu zaledwie kilku dni. Doprowadza to do odwarstwiania naskórka i powstawania charakterystycznych łusek. Równolegle rozrastają się także naczynia krwionośne pobudzane przez chemokiny, których zadaniem jest stymulacja układu odpornościowego.
Więcej o łuszczycy znajdziecie na filmie:
Zobacz film: Łuszczyca. Źródło: 36,6
Objawy łuszczycy głowy
Obok charakterystycznych zmian na skórze głowy pojawiają się również inne objawy wzmagające dyskomfort. Jest to przede wszystkim swędzenie, grudki, a z czasem także osłabienie i wypadanie włosów. Nawet lekkie zadrapanie powierzchni zmian łuszczycowych może powodować krwawienie. Łuski nie muszą ograniczać się wyłącznie do linii włosów. W niektórych przypadkach przekraczają ją i zajmują również okolice twarzy lub karku. Łuszczyca głowy zwykle rozwija się bardzo szybko. Zmiany mogą pojawiać się w tym samym czasie w innych rejonach ciała, w tym na lędźwiowym odcinku kręgosłupa, kolanach, łokciach i przedramionach. Z czasem drobne skupiska łuszczycy zamieniają się w większe tarczki, które mogą zajmować powierzchnię nawet kilku centymetrów. Z reguły towarzyszą im objawy bólowe.
Przyczyny łuszczycy
Typowe zmiany łuszczycowe mogą pojawić się na skórze osoby w każdym wieku, zdarza się, że to specyficzne zapalenie skóry rozpoznaje się już u niemowląt. Najczęściej jednak pierwsze objawy łuszczycy pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia (jest to tzw. I typ łuszczycy). II typ łuszczycy dotyczy osób po ukończeniu 50. roku życia.
Łuszczyca należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym i charakteryzuje się uogólnionym procesem zapalnym. Ważną rolę w rozwoju łuszczycy odgrywają czynniki genetyczne oraz bodźce środowiskowe takie jak stres, uraz, infekcje bakteryjne lub grzybicze.
Łuszczyca a dziedziczenie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, co potwierdza fakt, że jeśli u obojga rodziców rozpoznano łuszczycę, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u ich dziecka wynosi około 70%. W przypadku tylko jednego rodzica z łuszczycą dziecko ma około 20% szans, że rozwiną się u niego objawy łuszczycy. Niekiedy dochodzi do przeskoku jednego pokolenia, tzn. zostaje ominięte pierwsze pokolenie, a symptomy łuszczycy rozwijają się w kolejnym (wnuki). Łuszczyca może pojawić się także u osób bez obciążonego wywiadu rodzinnego, gdyż mogą zajść świeże mutacje.
Łuszczyca typu I, czyli objawiająca się pomiędzy 20-40. rokiem życia, dziedziczy się autosomalnie dominująco.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić nawet w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą mającą objawy choroby.
