U nas zapłacisz kartą
Nowe leki na łuszczycę - Nadzieja dla pacjentów
Budowa skóry
Nasza skóra jest największym narządem, pokrywającym całe ciało. Oddziela i chroni narządy wewnętrzne przed środowiskiem zewnętrznym, dzięki swojej skomplikowanej budowie i funkcjach, jakie pełni. Powierzchnia skóry dorosłego człowieka wynosi nawet ok. 2 m², a grubość od 0,5 mm do 4 mm. Najcieńsza jest skóra na powiekach, natomiast najgrubsza warstwa skóry (rogowa) występuje na podeszwach stóp. Grubość skóry uzależniona jest od płci i cech indywidualnych. Mężczyźni zwykle mają grubszą skórę w porównaniu do kobiet. Skóra dorosłego człowieka może ważyć ok. 6% masy ciała, czyli od 4 do nawet 5,5 kg. Skóra składa się z trzech głównych warstw.
Naskórek (łac.epidermis) – to górna warstwa, która stanowi bezpośrednią granicę pomiędzy organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Głównym typem komórek w naskórku są keratynocyty, które produkują keratynę - białko nadające skórze jej wytrzymałości. Naskórek nie posiada naczyń krwionośnych, dlatego rogowacieje, czyli obumiera, i systematycznie się złuszcza. Posiada barwnik – melaninę, nadającą włosom i skórze koloru i składa się z 5 warstw: rogowej, jasnej, ziarnistej, kolczystej, podstawnej.
Skóra właściwa (łac. dermis) – to warstwa środkowa, zawierająca receptory, naczynia krwionośne, nerwy oraz gruczoły łojowe i potowe, a także korzenie włosów. Jest zbudowana z tkanki łącznej, która nadaje skórze wytrzymałości, elastyczności i sprężystości. Głównym składnikiem tej części skóry jest kolagen. Włókna kolagenowe są powiązane elastycznymi włóknami zbudowanymi z elastyny. W skórze właściwej wyróżnia się warstwy:
Brodawkową, która jest silnie pofalowana i zawiera tkankę łączną, a także dostarcza skórze tlen i składniki odżywcze.
Siateczkowatą, zawierającą włókna kolagenowe i elastynowe odpowiedzialne za jędrność, sprężystość i wytrzymałość skóry. W tej warstwie znajdują się również gruczoły, naczynia krwionośne i limfatyczne oraz receptory czuciowe.
Biologiczne leki przeciwzapalne
Jednym z najważniejszych osiągnięć w leczeniu łuszczycy jest rozwój terapii biologicznych. Te zaawansowane leki są projektowane tak, aby celować w specyficzne czynniki w układzie odpornościowym, które przyczyniają się do stanów zapalnych. Leki takie jak infliksymab, adalimumab, ustekinumab i secukinumab skierowane są przeciwko cytokinom, takim jak TNF-alfa, IL-12, IL-23 oraz IL-17, które odgrywają kluczową rolę w patogenezie łuszczycy. Zabiegi te oferują skierowaną odpowiedź, co pozwala na znaczne zmniejszenie objawów, a w wielu przypadkach może prowadzić do całkowitego wycofania się objawów.
Rozwój leków biologicznych otworzył nowe możliwości dla personalizacji leczenia łuszczycy, umożliwiając dostosowanie terapii do konkretnego profilu cytokinowego pacjenta, co może zwiększyć efektywność leczenia. Ponadto, długoterminowe badania nad lekami biologicznymi pokazują, że mogą one również zmniejszać ryzyko powiązanych z łuszczycą chorób współistniejących, takich jak choroby sercowo-naczyniowe i cukrzyca typu 2. Wprowadzenie terapii biologicznych zrewolucjonizowało także zarządzanie ciężkimi przypadkami łuszczycy, które były odporne na inne formy leczenia, poprawiając znacząco jakość życia pacjentów. Jest to szczególnie ważne, gdyż łuszczyca może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych, w tym do zespołu metabolicznego. Szczegółowe informacje na temat łuszczycy tutaj: https://www.ducray.com/pl-pl/luszczyca
Maści na łuszczycę - działanie
Maści na łuszczycę mają za zadanie przede wszystkim nawilżenie i natłuszczenie naskórka, zapobiegając jego przesuszeniu. Hamują również powstawanie nowych zmian skórnych i zmniejszają aktywne stany zapalne, redukując zaczerwienienia i uczucie pieczenia. Dobre maści na łuszczycę nie tylko niwelują uciążliwe zmiany, ale także wydłużają remisję choroby i zapobiegają jej nawrotom.
W leczeniu łuszczycy wykorzystuje się kilka rodzajów maści:
Maści steroidowe: zawierają kortykosteroidy, które są silnymi substancjami przeciwzapalnymi. Działają na skórę, zmniejszając stany zapalne i łagodząc objawy łuszczycy, takie jak zaczerwienienia i swędzenie. Jednak ich długotrwałe stosowanie może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak pojawienie się rozstępów lub zaników skóry.
Maści na bazie witaminy D: zawierają aktywną postać witaminy D, która pomaga w regulacji procesów wzrostu komórek skóry. Ten rodzaj maści działa na spowolnienie nadmiernego namnażania się komórek skóry, które jest charakterystyczne dla łuszczycy.
Maści na bazie węgla leczniczego: mają działanie przeciwzapalne i mogą pomóc w złagodzeniu objawów łuszczycy, takich jak swędzenie i zaczerwienienia.
Maści z substancjami zmiękczającymi skórę: niektóre maści zawierają substancje zmiękczające skórę, takie jak mocznik lub kwas salicylowy. Pomagają złuszczyć martwe komórki naskórka, co poprawia wygląd i teksturę skóry.
Problemy skóry
Problemy skóry to różnorodne zaburzenia i schorzenia, które mogą dotyczyć różnych warstw skóry i jej struktury. Niektóre wymagają specjalistycznego leczenia, a inne odpowiedniej i regularnej pielęgnacji. Do najczęstszych dolegliwości skórnych należą:
1. Trądzik to powszechna dolegliwość, najczęściej występująca u młodych osób w wieku dojrzewania. Objawia się zaskórnikami, grudkami oraz krostkami. Trądzik może być spowodowany nadmierną produkcją sebum, zablokowaniem porów skóry, infekcją bakteryjną i zaburzeniami hormonalnymi.
2. Łuszczyca jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, która poprzez nadmierny wzrost komórek skóry prowadzi do czerwonych, złuszczających się plam najczęściej suchych, swędzących, a także bolesnych.
3. Egzema (atopowe zapalenie skóry) to stan zapalny skóry, który powoduje swędzenie, zaczerwienienie, suchość i bolesne pękanie skóry. Egzema może występować na podłożu alergicznym lub być uwarunkowana genetycznie.
4. Starzenie się skóry jest procesem naturalnym. Jego objawy najbardziej i najszybciej widoczne są na skórze twarzy. Objawia się pojawieniem się zmarszczek, linii mimicznych, utratą elastyczności, wiotkością, przebarwieniami i zanikiem blasku.
5. Suchość skóry spowodowana jest brakiem nawilżenia i odpowiedniego poziomu wilgoci w skórze, co może powodować swędzenie, szorstkość, łuszczenie, a także w skrajnych przypadkach bolesne pękanie skóry.
Zmiany w dostępie do leczenia AZS u dzieci jeszcze nie w 2023 r.
Minister pytany był o to, jakich zmian mogą się spodziewać pacjenci z atopowym zapaleniem skóry, która obok łuszczycy jest kolejnym poważnym problemem dermatologicznym. Wskazał, że tym przypadku również niedawno nastąpiły pewne zmiany lekowe, a w kolejnych miesiącach resort będzie pracował nad tym, żeby wszystkie terapie miały podobne wskazania, bo dziś w tym zakresie jest wiele różnic. Jak przyznał, resort zdrowia przygląda się też poszerzeniu dostępności do leczenia dla dzieci. Te jednak, jak podkreślił, nie nastąpią w tym roku.
Prof. Witold Owczarek, przewodniczący Zespołu Koordynacyjnego ds. Leczenia Biologicznego Ciężkiej Postaci Łuszczycy Plackowatej, konsultant krajowy ds. dermatologii i wenerologii Wojskowej Służby Zdrowia, ocenił, że obecna dostępność do nowoczesnych terapii jest na tak wysokim poziomie, że obecnie wyzwaniem jest ewaluacja jakości.
– To jest coś, nad czy trzeba się pochylić w aspekcie tego, co będzie nas czekało w przyszłości – byśmy mieli ośrodki na najwyższym europejskim poziomie, by efektywność w każdym rejonie naszego kraju była bardzo podobna, byśmy mogli pokazywać nasze dane z sukcesem w aspekcie możliwości leczenia – komentował.
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry o podłożu zapalnym, immunologicznym. Ma wpływ na cały organizm. Jako choroba ogólnoustrojowa dotyczy nie tylko skóry, ale obciąża też inne narządy - może zaatakować stawy i doprowadzić do rozwoju łuszczycowego zapalenia stawów (ŁZS), zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, w tym zawałów serca i udarów mózgu, a także zaburzeń metabolicznych, jak otyłość czy cukrzyca. Ma też negatywny wpływ na psychikę pacjentów - ze względu na zmiany skórne i niepełnosprawność, która może być wynikiem ŁZS, jest chorobą silnie stygmatyzującą.
Znaczący odsetek wszystkich przypadków zachorowań na łuszczycę ma miejsce wśród dzieci. Przebieg choroby u dzieci i młodzieży jest cięższy niż u dorosłych i trudniej ją się leczy. Często spotykana jest kilkuletnia remisja i nawrót choroby w zupełnie innej postaci. Łuszczyca u dzieci występuje w różnych postaciach, niektóre mają nietypową formę, przez co diagnoza tej choroby niekiedy przysparza lekarzowi wiele trudności.
