U nas zapłacisz kartą
Nowe leki na łuszczycę - Nadzieja dla pacjentów
Nowości w programie lekowym
- Najważniejsze, że zostały zdjęte ograniczenia czasowe. Druga rzecz: praktycznie wszystkie leki, które są w programie, są również przeznaczone do leczenia łuszczycy umiarkowanej. Nie jest już tak, że jedne leki są do postaci umiarkowanej, a inne do ciężkiej. W tym momencie to lekarze decydują komu, jaki lek dobierają” – komentowała zmiany w programie lekowym prof. Irena Walecka, konsultant ds. dermatologii i wenerologii województwa mazowieckiego.
O swoich zmaganiach z łuszczycą opowiadał Łukasz Matusik, jeden z pacjentów objętych programem lekowym.
- Zachorowałem na łuszczycę, kiedy miałem 17-18 lat. Moją przyszłością miała być nauka na Akademii Wychowania Fizycznego, ale choroba pokrzyżowała te plany. Nie wyobrażałem sobie, że mam biegać przepocony na różnych zajęciach, posiadając taką ilość zmian, które po prostu swędzą, bolą, szczypią, pękają – opowiadał Łukasz Matusik.
Jednocześnie przyznał, że ciągła dostępność do leczenia, bez przerw co jakiś czas, jest dla niego bardzo ważna.
- Jestem dużo spokojniejszy, co też się przekłada na moje relacje z najbliższymi – mówił. I dodał: „Cieszę się, że to leczenie jest. Budzę się i nie pamiętam, że choruje na łuszczycę”.
Zmiany w programie lekowym dotyczą również terapii dzieci dotkniętych łuszczycą. Nowe leki są już dostępne od 4 i 6 roku życia.
- Mamy też usankcjonowanie leczenia kobiet w ciąży i karmiących piersią. Pacjentki wcześniej bały się stosowania leków, nawet tych miejscowych, część rezygnowała w ogóle z leczenia. Niestety, uogólniony stan zapalny, jakim jest łuszczyca, może powodować poronienia czy przedwczesne porody – dodała prof. Irena Walecka.
Podkreśliła również, że pojawienie się możliwości konsultacji zdalnych w sytuacjach wyjątkowych oraz wydawania leków do domu jest również wyjściem naprzeciw pacjentom.
Łuszczyca to nie tylko choroba skóry
Łuszczyca jest schorzeniem autoimmunologicznym, które powoduje nieprawidłowy wzrost komórek skóry. Manifestuje się przede wszystkim zmianami skórnymi, ale choruje cały organizm. U około 20-30 proc. chorych rozwija się łuszczycowe zapalenia stawów. Ponadto łuszczyca zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, w tym zawałów serca i udarów mózgu, a także zaburzeń metabolicznych - otyłości czy cukrzycy.
Zmiany w programie lekowym „Leczenie chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej" obowiązują od początku marca. Poza substancjami, którymi leczono wcześniej (adalimumab, etanercept, infliksymab, iksekizumab, sekukinumab, ustekinumab, ryzankizumab, guselkumab, certolizumab pegol, tyldrakizumab), w programie pojawiła się nowość - bimekizumab. Bardzo ważne jest zniesienie tzw. przerwy administracyjnej, co oznacza, że leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu pacjenta z programu.
Łuszczyca - czym jest?
Łuszczyca to zapalna i przewlekła choroba skóry, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami na skórze. Zmiany te są skutkiem nieprawidłowego oraz nadmiernego rogowacenia naskórka. Najczęstszą przyczyną występowania choroby są uwarunkowania genetyczne. Łuszczyca, mimo że jest przewlekła i nawracająca, nie jest chorobą zakaźną. Zazwyczaj atakuje określone miejsca:
- łokcie,
- kolana,
- owłosioną skórę głowy,
- większą powierzchnię skóry.
Początkowe zmiany skórne nie są rozległe - pojawiają się drobne grudki, które łuszcząc się, tworzą wykwity skórne o średnicy około 1-2 cm. Następnie przekształcają się w zmiany duże o średnicy nawet do kilku centymetrów. Srebrzyste łuski, pokrywające te zmiany z czasem tworzą zgrubienia o nierównej, chropowatej powierzchni. Łuszczyca jest bardzo uciążliwą chorobą ze względu na fakt, że zmianom skórnym towarzyszy pieczenie, świąd, pękanie skóry i jej krwawienie, a także ból.
Sposób leczenia łuszczycy uzależniony jest przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby. W przypadku zmian lekkich, przy których powierzchnia uszkodzonego naskórka obejmuje nie więcej niż 25% ogólnej powierzchni ciała, stosuje się leczenie miejscowe najczęściej przy użyciu odpowiednich maści i kremów. W przypadkach, kiedy stopień uszkodzenia naskórka jest większy, wykorzystywane są metody leczenia skojarzonego, w ramach których stosuje się zarówno leczenie ogólnoustrojowe, jak i miejscowe.