U nas zapłacisz kartą
Nowe leki na łuszczycę - Nadzieja dla pacjentów
Łuszczyca - czym jest?
Łuszczyca to zapalna i przewlekła choroba skóry, która charakteryzuje się specyficznymi zmianami na skórze. Zmiany te są skutkiem nieprawidłowego oraz nadmiernego rogowacenia naskórka. Najczęstszą przyczyną występowania choroby są uwarunkowania genetyczne. Łuszczyca, mimo że jest przewlekła i nawracająca, nie jest chorobą zakaźną. Zazwyczaj atakuje określone miejsca:
- łokcie,
- kolana,
- owłosioną skórę głowy,
- większą powierzchnię skóry.
Początkowe zmiany skórne nie są rozległe - pojawiają się drobne grudki, które łuszcząc się, tworzą wykwity skórne o średnicy około 1-2 cm. Następnie przekształcają się w zmiany duże o średnicy nawet do kilku centymetrów. Srebrzyste łuski, pokrywające te zmiany z czasem tworzą zgrubienia o nierównej, chropowatej powierzchni. Łuszczyca jest bardzo uciążliwą chorobą ze względu na fakt, że zmianom skórnym towarzyszy pieczenie, świąd, pękanie skóry i jej krwawienie, a także ból.
Sposób leczenia łuszczycy uzależniony jest przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby. W przypadku zmian lekkich, przy których powierzchnia uszkodzonego naskórka obejmuje nie więcej niż 25% ogólnej powierzchni ciała, stosuje się leczenie miejscowe najczęściej przy użyciu odpowiednich maści i kremów. W przypadkach, kiedy stopień uszkodzenia naskórka jest większy, wykorzystywane są metody leczenia skojarzonego, w ramach których stosuje się zarówno leczenie ogólnoustrojowe, jak i miejscowe.
Łuszczycę leczymy już na europejskim poziomie. Marzec przyniósł rewolucję
Marzec przyniósł pacjentom z łuszczycą zmiany, na jakie czekali od lat. Chorzy za sprawą zmian w programie lekowym B.47 zyskali szeroki dostęp do nowoczesnego leczenia w ramach refundacji. Co ważne, zmieniły się zasady dotyczące długości leczenia, terapią biologiczną objęto też więcej dzieci.
Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna- Chorzy na łuszczycę od lat walczyli o prawo do skutecznej terapii. 1 marca 2023 r. weszły z życie zmiany w programie leczenia chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej. W ich efekcie chorzy mają dostęp do leczenia na europejskim poziomie.
- Chodzi o program lekowy B.47 "Leczenie chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej", który nie tylko został rozszerzony o nowy lek (bimekizumab), ale rozszerzono do niego dostęp dla pacjentów z umiarkowaną łuszczycą.
- Z programu usunięto też ograniczenia czasowego stosowanej terapii.
Dziś w ocenie ekspertów polscy pacjenci mają idealny program do leczenie łuszczycy. Do programu włączono również młodsze grupy pacjentów. Dzięki zmianom, jakie nastąpiły, specjaliści mogą indywidualnie dobierać leczenie do potrzeb pacjenta.
Budowa skóry
Nasza skóra jest największym narządem, pokrywającym całe ciało. Oddziela i chroni narządy wewnętrzne przed środowiskiem zewnętrznym, dzięki swojej skomplikowanej budowie i funkcjach, jakie pełni. Powierzchnia skóry dorosłego człowieka wynosi nawet ok. 2 m², a grubość od 0,5 mm do 4 mm. Najcieńsza jest skóra na powiekach, natomiast najgrubsza warstwa skóry (rogowa) występuje na podeszwach stóp. Grubość skóry uzależniona jest od płci i cech indywidualnych. Mężczyźni zwykle mają grubszą skórę w porównaniu do kobiet. Skóra dorosłego człowieka może ważyć ok. 6% masy ciała, czyli od 4 do nawet 5,5 kg. Skóra składa się z trzech głównych warstw.
Naskórek (łac.epidermis) – to górna warstwa, która stanowi bezpośrednią granicę pomiędzy organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Głównym typem komórek w naskórku są keratynocyty, które produkują keratynę - białko nadające skórze jej wytrzymałości. Naskórek nie posiada naczyń krwionośnych, dlatego rogowacieje, czyli obumiera, i systematycznie się złuszcza. Posiada barwnik – melaninę, nadającą włosom i skórze koloru i składa się z 5 warstw: rogowej, jasnej, ziarnistej, kolczystej, podstawnej.
Skóra właściwa (łac. dermis) – to warstwa środkowa, zawierająca receptory, naczynia krwionośne, nerwy oraz gruczoły łojowe i potowe, a także korzenie włosów. Jest zbudowana z tkanki łącznej, która nadaje skórze wytrzymałości, elastyczności i sprężystości. Głównym składnikiem tej części skóry jest kolagen. Włókna kolagenowe są powiązane elastycznymi włóknami zbudowanymi z elastyny. W skórze właściwej wyróżnia się warstwy:
Brodawkową, która jest silnie pofalowana i zawiera tkankę łączną, a także dostarcza skórze tlen i składniki odżywcze.
Siateczkowatą, zawierającą włókna kolagenowe i elastynowe odpowiedzialne za jędrność, sprężystość i wytrzymałość skóry. W tej warstwie znajdują się również gruczoły, naczynia krwionośne i limfatyczne oraz receptory czuciowe.
Problemy skóry
Problemy skóry to różnorodne zaburzenia i schorzenia, które mogą dotyczyć różnych warstw skóry i jej struktury. Niektóre wymagają specjalistycznego leczenia, a inne odpowiedniej i regularnej pielęgnacji. Do najczęstszych dolegliwości skórnych należą:
1. Trądzik to powszechna dolegliwość, najczęściej występująca u młodych osób w wieku dojrzewania. Objawia się zaskórnikami, grudkami oraz krostkami. Trądzik może być spowodowany nadmierną produkcją sebum, zablokowaniem porów skóry, infekcją bakteryjną i zaburzeniami hormonalnymi.
2. Łuszczyca jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, która poprzez nadmierny wzrost komórek skóry prowadzi do czerwonych, złuszczających się plam najczęściej suchych, swędzących, a także bolesnych.
3. Egzema (atopowe zapalenie skóry) to stan zapalny skóry, który powoduje swędzenie, zaczerwienienie, suchość i bolesne pękanie skóry. Egzema może występować na podłożu alergicznym lub być uwarunkowana genetycznie.
4. Starzenie się skóry jest procesem naturalnym. Jego objawy najbardziej i najszybciej widoczne są na skórze twarzy. Objawia się pojawieniem się zmarszczek, linii mimicznych, utratą elastyczności, wiotkością, przebarwieniami i zanikiem blasku.
5. Suchość skóry spowodowana jest brakiem nawilżenia i odpowiedniego poziomu wilgoci w skórze, co może powodować swędzenie, szorstkość, łuszczenie, a także w skrajnych przypadkach bolesne pękanie skóry.
Wyzwania organizacyjne
Wspominając o wyzwaniach, które jeszcze stoją przed leczeniem łuszczycy w Polsce, prof. Owczarek zwrócił uwagę na potrzebę aktywizacji niektórych ośrodków, zajmujących się tą chorobą.
- Z ponad 40 tylko 10 wykonuje 70 proc. aktualnego planu leczenia, dwadzieścia parę - 98 proc. Trzeba się zastanowić, co zrobić, żeby ośrodki, które nie wykorzystują swoich szans, istnieją tylko na papierze, zmieniły się- mówił prof. Owczarek.
W podobnym duchu wypowiadała się prof. Narbutt.
- Bardzo bym chciała, żeby w całej Polsce w tych 40 zakontraktowanych ośrodkach było po kilkuset chorych. Dostępność do leczenia biologicznego by się poprawiła. Nie jest normalne, że mam w Łodzi pacjentów z Koszalina czy Bytomia – oceniła.
Źrodło materiału partnerskiego: PAP MediaRoom
Copyright
Wszelkie materiały PAP (w szczególności depesze, zdjęcia, grafiki, pliki video) zamieszczone w portalu "Serwis Zdrowie" chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych.
