U nas zapłacisz kartą
Nowości w leczeniu łuszczycy - Najnowsze odkrycia i metody terapeutyczne
Gdy łuszczyca współistnieje z ŁZS
Specjaliści zgłaszają też zasadność rozważenia udostępnienia leczenia inhibitorem interleukiny 23 pacjentom z łuszczycowym zapaleniem stawów (ŁZS). Pacjenci leczeni biologicznie na łuszczycę plackowatą (ŁP) mają od 2020 roku dostęp do takiego nowoczesnego leku, zarejestrowanego zarówno w łuszczycy jak i w ŁZS. Obie jednostki chorobowe (ŁP i ŁZS) są często współwystępującymi chorobami. Dostęp do IL-23 lub jego brak jest podyktowany tym czy pacjent głównie cierpi na łuszczycę plackowatą (ŁP) - leczoną przez dermatologów, czy na łuszczycowe zapalenia stawów (ŁZS) - leczone przez reumatologów.
Jak podkreśliła prof. Brygida Kwiatkowska, konsultant krajowy w dziedzinie reumatologii, z-ca dyr. ds. klinicznych, kierownik Kliniki Wczesnego Zapalenia Stawów w IGRiR dostęp do kolejnego leku poszerzyłby spektrum leczenia w ŁZS.
- To istotne, bo łuszczycowe zapalenie stawów ma wiele domen, w tym manifestujące się zmianami łuszczycowymi. Bywa tak, że pacjent nie przedstawia tych domen, ale z czasem one się zaczynają pojawiać: zapalenie przyczepów ścięgnistych, palec kiełbaskowaty, czy chociażby większe zajęcie skóry. Możliwość zastosowania leków o różnych mechanizmach działania zwiększa procent pacjentów, którym jesteśmy w stanie pomoc w zdecydowany sposób poprzez dobór precyzyjnej terapii - zaznaczyła profesor.
Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.
Łuszczyca to nie tylko choroba skóry
Łuszczyca jest schorzeniem autoimmunologicznym, które powoduje nieprawidłowy wzrost komórek skóry. Manifestuje się przede wszystkim zmianami skórnymi, ale choruje cały organizm. U około 20-30 proc. chorych rozwija się łuszczycowe zapalenia stawów. Ponadto łuszczyca zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, w tym zawałów serca i udarów mózgu, a także zaburzeń metabolicznych - otyłości czy cukrzycy.
Zmiany w programie lekowym „Leczenie chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej" obowiązują od początku marca. Poza substancjami, którymi leczono wcześniej (adalimumab, etanercept, infliksymab, iksekizumab, sekukinumab, ustekinumab, ryzankizumab, guselkumab, certolizumab pegol, tyldrakizumab), w programie pojawiła się nowość - bimekizumab. Bardzo ważne jest zniesienie tzw. przerwy administracyjnej, co oznacza, że leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu pacjenta z programu.
Koszty leczenia - jakie są, jakie mogą być?
Profesor przywołała aktualne dane analityczne ukazujące jaki wpływ na budżet NFZ może mieć zniesienie wymogu obowiązkowego przerywania terapii inhibitorami interleukiny po 96 dniach jej trwania. W przypadku, jeśli średnia przerwa w leczeniu trwa obecnie krócej niż 16 tygodni powoduje to oszczędności w wydatkach ponoszonych przez NFZ na program lekowy B.47.
Wprowadzenie ciągłego leczenia (zamiast 96 tygodni) dla chorych leczonych ixekizumabem, sekukinumabem, ustekinumabem może spowodować:
• w przypadku, gdy przerwa w leczeniu trwa obecnie 4 miesiące - wzrost wydatków NFZ w 4-letniej perspektywie na poziomie 0,5 mln zł (ok. 0,35 całkowitych wydatków na leczenie pacjentów w ramach programu)
• w przypadku, gdy przerwa w leczeniu jest dłuższa i wynosi 6 miesięcy - wzrost wydatków NFZ w 4-letniej perspektywie na poziomie 6,4 mln zł (ok. 5 proc. całkowitych wydatków na leczenie pacjentów w ramach programu).
- Zatem nie są to duże koszty dla systemu - oceniała prof. Aleksandra Lesiak. Dodała, że optymalizacja programu, m.in. brak przerw w podawaniu leku, została pozytywnie zaopiniowana przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. - Mamy zatem nadzieję i zarazem petycję do Ministerstwa Zdrowia, by nadchodzące miesiące przyniosły zniesienie tych barier w dostępie do leczenia w łuszczycy - podsumowała.
Innowacje w Polsce w leczeniu łuszczycy
W Polsce dostęp do nowoczesnych terapii biologicznych jest coraz szerszy dzięki programom refundacyjnym. Polskie ośrodki badawcze uczestniczą również w międzynarodowych badaniach klinicznych nad nowymi metodami leczenia łuszczycy, co umożliwia pacjentom dostęp do innowacyjnych terapii. Dzięki tym wysiłkom, polscy pacjenci mają szansę na skorzystanie z najnowszych osiągnięć w leczeniu łuszczycy, co jest krokiem naprzód w zapewnieniu dostępu do najskuteczniejszych i najbezpieczniejszych metod terapii.
W USA, FDA (Food and Drug Administration) zatwierdza nowe terapie biologiczne i małocząsteczkowe na łuszczycę po dokładnej ocenie ich bezpieczeństwa i skuteczności. Europejska Agencja Leków (EMA) oraz inne organy regulacyjne na świecie również aktywnie wspierają rozwój i wprowadzenie na rynek nowych terapii. To globalne zaangażowanie w badania i rozwój podkreśla międzynarodową współpracę w dążeniu do zrozumienia i leczenia łuszczycy, co przekłada się na szybszy postęp w dostępności nowych, skuteczniejszych metod terapii dla pacjentów na całym świecie.
Terapie Łuszczycy W Fazie Badań
Badania nad nowymi terapiami dla łuszczycy nie ustają, a wiele z nich jest obecnie w fazie klinicznej. Na przykład, trwają badania nad molekułami małocząsteczkowymi, które można by było stosować doustnie, co stanowiłoby alternatywę dla obecnych terapii biologicznych, wymagających podawania drogą iniekcji. Inne eksperymentalne metody obejmują terapie genowe i szczepionki na łuszczycę, które mogłyby zaoferować długotrwałą remisję lub nawet wyleczenie. Te nowatorskie podejścia otwierają drzwi do indywidualnie dopasowanych terapii, które mogą docelowo zrewolucjonizować leczenie łuszczycy, czyniąc je bardziej efektywnym i mniej inwazyjnym.
Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że dieta i styl życia mogą mieć znaczący wpływ na przebieg łuszczycy. Diety bogate w owoce, warzywa, kwasy omega-3 oraz niskie w przetworzone produkty i tłuszcze nasycone mogą pomóc w zmniejszeniu stanu zapalnego i objawów łuszczycy. Dodatkowo, zarządzanie stresem poprzez medytację, jogę czy inne techniki relaksacyjne może przyczynić się do złagodzenia objawów. Integracja tych metod z konwencjonalnymi terapiami może zapewnić bardziej holistyczne podejście do leczenia, promując ogólne zdrowie i dobre samopoczucie pacjenta.
