Objawy i leczenie łuszczycy odwróconej - Wszystko, co powinieneś wiedzieć

Czym jest łuszczyca?

Łuszczyca to niezakaźna, przewlekła, ogólnoustrojowa choroba zapalna, która w postaci skórnej powoduje nadmierne rogowacenie naskórka, a w efekcie rozwój specyficznych zmian: grudek o złuszczającej się powierzchni, czasami również z towarzyszącym chorobie świądem (głównie w okresie zaostrzenia choroby). Typ I łuszczycy zwykłej występuje zazwyczaj przed 40. rokiem życia, często w okresie dzieciństwa lub w wieku młodzieńczym. Jej przebieg jest stosunkowo ciężki, co utrudnia powodzenie podjętej terapii. W przypadku typu II mówi się o tzw. łuszczycy dorosłych. W takiej postaci choroba rozwija się zwykle między 50. a 70. rokiem życia.

Ciekawostka: łuszczyca dotyka ok. 2% populacji w Europie i Stanach Zjednoczonych. Choroba ta rzadziej występuje w Azji i Afryce. W Polsce dotyczy ok. 3% społeczeństwa.

Wybierz miasto, aby sprawdzić oferty 12 placówek wykonujących leczenie łuszczycy lampą UVB:

Wybrane odmiany łuszczycy:

  • łuszczyca plackowata – występująca w 80–90% przypadków,
  • łuszczyca wysiewna – częsta po infekcji górnych dróg oddechowych,
  • łuszczyca krostkowa – objawiająca się krostkami, zwłaszcza w okolicach dłoni i stóp,
  • łuszczyca odwrócona – o zmianach przypominających wyprzeniowe, często mylonych z grzybicą czy drożdżycą,
  • łuszczyca paznokci – dla której typowe jest występowanie zmian w obrębie płytki paznokciowej,
  • łuszczyca głowy, a właściwie owłosionej skóry głowy – w tej postaci może być stosunkowo trudna do wykrycia (jest wówczas mylona z innymi chorobami skóry głowy),
  • łuszczyca erytrodermiczna – obejmująca niemal całą powierzchnię skóry,
  • łuszczyca podeszwowo-dłoniowa – łuszczyca na stopach i dłoniach, obejmująca też nierzadko paznokcie,
  • łuszczyca stawowa – która może występować samodzielnie lub jednocześnie z łuszczycą skóry.

Łuszczyca – rodzaje, objawy, diagnostyka i leczenie

Łuszczyca to choroba skórna mająca podłoże autoimmunologiczne. Jest uwarunkowana genetycznie i dotyczy 1–3% ludzkiej populacji. Choroba ta ma charakter nawrotowy i przewlekły, a pierwszy atak może pojawić się w każdym wieku.

Łuszczyca jest jedną z najczęściej występujących autoimmunologicznych chorób skóry, która zwykle ujawnia się przed 30. rokiem życia. Przyczyny łuszczycy nie zostały jeszcze dokładnie poznane, ale wiadomo, że jest ona uwarunkowana genetycznie i wynika z zaburzeń układu immunologicznego. Emisję choroby wyzwalają tzw. czynniki prowokujące, do których zalicza się stres, niektóre leki, ciążę, alkohol, a także fizyczne uszkodzenia skóry. Czy łuszczyca jest zaraźliwa? Łuszczycą nie można się zarazić, chociaż zmiany wyglądają nieestetycznie. Szczególnie uciążliwa jest łuszczyca na twarzy, która w okresie emisji może utrudniać normalne funkcjonowanie, np. w pracy czy w szkole.,

Łuszczyca – leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?

Właściwa pielęgnacja skóry osób chorych na łuszczycę jest niezbędna podczas leczenia zmian chorobowych. Stanowi także profilaktykę przed zaostrzeniem choroby. W pielęgnacji skóry z objawami charakterystycznymi dla łuszczycy zaleca się regularne złuszczanie naskórka, nawilżanie oraz natłuszczanie. Pomocne bywają preparaty emolientowe, które tworzą warstwę ochronną na powierzchni skóry, dzięki czemu zapobiegają nadmiernej utracie wody ze skóry oraz zmniejszają świąd. Zaleca się używanie preparatów emolientowych co najmniej 3 razy na dobę. Do substancji łagodzących objawy łuszczycy zalicza się także mocznik, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas hialuronowy, glicerynę oraz dekspantenol, który ma działanie nawilżające, łagodzące i przeciwzapalne. Mocznik ma działanie keratolityczne, przez co ułatwia usunięcie blaszek łuszczycowych.

W przypadku łuszczycy skóry głowy zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych dla osób z łuszczycą (najczęściej zawierających dziegcie). Podczas kuracji preparatami zawierającymi dziegcie należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne. Warto pamiętać także, aby delikatnie myć skórę głowy, dzięki czemu unikniemy uszkodzeń mechanicznych skóry głowy i powstawania nowych zmian.

Osoby mające zmiany na dłoniach powinny ograniczyć stosowanie mydeł i detergentów, gdyż prowadzą one do przesuszania skóry i jej mechanicznych uszkodzeń. Zaleca się także regularne stosowanie kremów do rąk.

Łuszczyca a solarium, tatuaż

Światło ultrafioletowe, które jest emitowane w solarium, może łagodzić objawy skórne łuszczycy, jednakże nie zaleca się korzystania z solariów, bezpieczniejszym sposobem fototerapii jest naświetlanie PUVA, które może zalecić lekarz dermatolog. Dlatego też osoby z łuszczycą nie powinny zastępować profesjonalnej terapii choroby (naświetlania PUVA) pobytem w solarium.

Należy pamiętać, że tatuaż może powodować pojawienie się zmian łuszczycowych, co jest wywołane uszkodzeniem skóry, dlatego osoby dotknięte tą chorobą skórną nie powinny wykonywać sobie tatuaży.

Zmagasz się z chorobą skóry?

Łuszczyca odwrócona – sposoby leczenia

Szczególną rolę w łagodzeniu zmian chorobowych zajmuje odpowiednia pielęgnacja skóry i dbanie o higienę. W sprzedaży znajdują się specjalne zestawy do mycia dla osób chorych na łuszczycę odwróconą. Preparaty nie tylko myją i pielęgnują skórę, ale i ograniczają świąd, odżywiają, nawilżają, łagodzą przesuszenie i szorstkość, działają przeciwzapalnie. Należy pamiętać o dokładnym osuszania ciała po kąpieli, unikaniu nadmiernego pocenia i przegrzania skóry. Chorym zaleca się noszenie luźnych, wykonanych z naturalnych materiałów, przewiewnych ubrań. Odzież nie powinna krępować ciała i ograniczać ruchów, przez co ryzyko powstania otarć jest mniejsze. Chorzy zmagający się z łuszczycą odwróconą powinni unikać stresu i prowadzić spokojny tryb życia.

Warto też zwrócić uwagę na sposób odżywiania. Dieta powinna być bogata w produkty o dużej zawartości witamin, w tym zwłaszcza z grupy B i kwasów omega-3. Zaleca się spożywanie owoców cytrusowych, czosnku, winogron, cielęciny, kapusty, marchwi, truskawek, grochu, wiśni, ryb, owoców morza, ogórków. Z jadłospisu najlepiej wykluczyć ostre przyprawy, czekoladę i napoje alkoholowe.

Jak skutecznie walczyć z łuszczycą? Odpowiedź znajdziesz w filmie:

Zobacz film: Nie traktuj łuszczycy powierzchownie. Źródło: Dzień Dobry TVN

Specjalistyczne leczenie ma w większości przypadków miejscowy charakter. W terapii łuszczycy odwróconej stosuje się maści, w składzie których znajdują się kortykosteroidy, analogi witaminy D, takrolimus, pimekrolimus. Opierają się one na działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, tj. hamują odpowiedź układu immunologicznego. Zmiany poddać można zabiegom naświetlania specjalnymi lampami, celem czego jest złagodzenie stanu zapalnego. Doustne leki w łuszczycy odwróconej używane są w przypadku niepowodzenia wcześniej podjętego leczenia miejscowego.

Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych.

Czytaj dalej...

Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.

Czytaj dalej...

Dlatego ważne jest, aby regularnie monitorować stan swojego tatuażu i skonsultować się z tatuażystą lub w ostateczności lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, takie jak obrzęk, stan zapalny lub zakażenie.

Czytaj dalej...

U wielu osób występuje pod różnymi postaciami, a rozpoznanie dotyczące tego, z jakim rodzajem łuszczycy pacjent ma do czynienia, prowadzone jest na podstawie wyglądu zmian, miejsca ich występowania, intensywności czy charakteru łuski.

Czytaj dalej...