U nas zapłacisz kartą
Lśniący światło słoneczne - Twarzą w twarz z łuszczycą plackowatą
Badanie lekarskie
Badanie fizykalne obejmuje głównie wzrokową i ręczną kontrolę zmian skórnych. Celem egzaminu jest ustalenie, czy fizyczne cechy Twojego stanu są zgodne z łuszczycą. Pracownik służby zdrowia zbada twoją skórę gołym okiem lub dermatoskopem, regulowaną lupą ze źródłem światła.
Oprócz skóry, Twój lekarz może chcieć sprawdzić stan Twoich paznokci i sprawdzić, czy odczuwasz ból lub stan zapalny w dłoniach, nadgarstkach, łokciach, nadgarstkach, kolanach, kostkach i małych stawach stóp. Można również przeprowadzić badanie oczu, aby sprawdzić, czy dotyczy to powiek, spojówki lub rogówki.
Historia medyczna
Wywiad medyczny jest ważną częścią procesu diagnostycznego. Umieszcza w kontekście indywidualne ryzyko łuszczycy plackowatej i pomaga zidentyfikować stany, które mogą współwystępować z chorobą. Podczas zbierania historii medycznej podczas wizyty, Twój lekarz będzie chciał wiedzieć o:
- Twoja rodzinna historia chorób autoimmunologicznych i skórnych, zwłaszcza że łuszczyca występuje rodzinnie
- Wszelkie niedawne infekcje lub szczepienia, które mogą wyjaśnić Twoje objawy
- Twoja historia alergii
Twój lekarz będzie również chciał wiedzieć o wszelkich środkach do mycia skóry, detergentach lub chemikaliach, na które mogłeś być narażony, oraz o tym, czy masz uporczywy lub nasilający się ból stawów.
Jak diagnozuje się łuszczycę?
Łuszczycę można rozpoznać po specyficznych zmianach skórnych wynikających z nadmiernego rogowacenia naskórka. Za proces ten odpowiada dermatolog, który diagnozuje chorobę na podstawie badania klinicznego, po stwierdzeniu wykwitów i ognisk charakterystycznych dla łuszczycy w typowej dla nich lokalizacji. W wybranych przypadkach niezbędne może również okazać się wykonanie badania dermatoskopowego – dzięki niemu specjalista może obejrzeć zmiany skórne w powiększeniu i z odpowiednim oświetleniem, co pozwala mu na dostrzeżenie głębszych struktur danej zmiany. Diagnostyce łuszczycy służy również biopsja fragmentu pokrytego zmianą i przekazanie materiału do oceny histopatologicznej. Kluczowe znaczenie ma jednak rodzaj obserwowanych zmian: w przypadku podejrzenia łuszczycy stawowej przydatne może być badanie rentgenowskie stawów.
Wybrane metody diagnostyczne:
- standardowa ocena zmian skórnych,
- badania laboratoryjne, m.in. morfologia krwi,
- badanie histopatologiczne wycinka skóry,
- dermoskopia,
- badanie rentgenowskie stawów,
- ultrasonografia (USG),
- badania genetyczne,
- testy alergiczne.
Pamiętaj: łuszczycę diagnozuje się przede wszystkim na podstawie objawów klinicznych. Nie istnieją badania krwi specyficzne dla tej choroby.
Samokontrole
Chociaż nie ma domowych testów na łuszczycę, większość ludzi będzie w stanie rozpoznać objawy choroby, w tym:
- Czerwone, wypukłe plamy na skórze
- Łuski srebrzystobiałe (płytki)
- Popękana, sucha i krwawiąca skóra
- Swędzenie i pieczenie wokół łat
Co więcej, stan ten charakteryzuje się zaostrzeniami, w których objawy pojawiają się nagle i równie nagle ustępują. Bóle stawów, grube i nieregularne paznokcie oraz zapalenie powiek (zapalenie powiek) są również powszechne.
Mając to na uwadze, łatwo jest pomylić łuszczycę z innymi chorobami skóry, takimi jak wyprysk i alergiczne zapalenie skóry, zwłaszcza jeśli jest to Twoje pierwsze zdarzenie. Dlatego ważne jest, aby udać się do lekarza w celu ustalenia ostatecznej diagnozy, zamiast próbować diagnozować i leczyć ją samodzielnie.
Samodiagnozowanie stanu skóry nigdy nie jest dobrym pomysłem. Może to nie tylko prowadzić do niewłaściwego leczenia, ale może również opóźnić rozpoznanie poważniejszego schorzenia, takiego jak rak skóry.