Lśniący światło słoneczne - Twarzą w twarz z łuszczycą plackowatą

Jak diagnozuje się łuszczycę?

Łuszczycę można rozpoznać po specyficznych zmianach skórnych wynikających z nadmiernego rogowacenia naskórka. Za proces ten odpowiada dermatolog, który diagnozuje chorobę na podstawie badania klinicznego, po stwierdzeniu wykwitów i ognisk charakterystycznych dla łuszczycy w typowej dla nich lokalizacji. W wybranych przypadkach niezbędne może również okazać się wykonanie badania dermatoskopowego – dzięki niemu specjalista może obejrzeć zmiany skórne w powiększeniu i z odpowiednim oświetleniem, co pozwala mu na dostrzeżenie głębszych struktur danej zmiany. Diagnostyce łuszczycy służy również biopsja fragmentu pokrytego zmianą i przekazanie materiału do oceny histopatologicznej. Kluczowe znaczenie ma jednak rodzaj obserwowanych zmian: w przypadku podejrzenia łuszczycy stawowej przydatne może być badanie rentgenowskie stawów.

Wybrane metody diagnostyczne:

  • standardowa ocena zmian skórnych,
  • badania laboratoryjne, m.in. morfologia krwi,
  • badanie histopatologiczne wycinka skóry,
  • dermoskopia,
  • badanie rentgenowskie stawów,
  • ultrasonografia (USG),
  • badania genetyczne,
  • testy alergiczne.

Pamiętaj: łuszczycę diagnozuje się przede wszystkim na podstawie objawów klinicznych. Nie istnieją badania krwi specyficzne dla tej choroby.

Łuszczyca owłosionej skóry głowy (psoriasis capitis)

W przypadku łuszczycy owłosionej skóry głowy zmiany mogą występować nie tylko na samej głowie we włosach, ale także często wychodzą poza granice włosów na czoło, kark czy za uszami. Łuszczyca głowy jest jedną z najczęstszych lokalizacji tej choroby.

Łuszczyca może występować tylko na głowie lub w połączeniu z łuszczycą skóry gładkiej. Łuszczyca może przyjąć zarówno formę pojedynczej czerwonej plamki, jak i rozległych zmian na głowie, którym często towarzyszy świąd i łuszczenie się.

Łuszczyca głowy z reguły nie powoduje utraty włosów (łysienia). Jednak w sporadycznych przypadkach, przy długotrwałym utrzymaniu się grubych zmian łuszczycowych zauważa się łysienie w tych miejscach.

Laboratoria i testy

Nie ma badań krwi, które mogą zdiagnozować łuszczycę plackowatą. Obrazowanie medyczne również nie jest częścią procesu diagnostycznego.

Tylko w rzadkich przypadkach pracownik służby zdrowia może wykonać biopsję skóry w celu ostatecznego zdiagnozowania łuszczycy plackowatej. Biopsję można wykonać, gdy objawy są nietypowe lub inny zdiagnozowany stan skóry nie odpowiada na leczenie.

Biopsję przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, aby znieczulić skórę, zanim pobrana zostanie niewielka próbka za pomocą skalpela, brzytwy lub stempla do skóry. Próbka jest następnie oglądana pod mikroskopem.

Komórki skóry łuszczycowej są zwykle akantotyczne (grube i ściśnięte), w przeciwieństwie do normalnych komórek skóry, a nawet tych związanych z egzemą.

Przyczyny występowania wszystkich trzech mechanizmów jednocześnie nie są do końca znane, dalece uprawdopodobnione hipotezy zakładają jednak w przypadku łuszczycy skóry głowy nadrzędną rolę czynników genetycznych, immunologicznych oraz środowiskowych.

Czytaj dalej...

Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.

Czytaj dalej...

Dlatego ważne jest, aby regularnie monitorować stan swojego tatuażu i skonsultować się z tatuażystą lub w ostateczności lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, takie jak obrzęk, stan zapalny lub zakażenie.

Czytaj dalej...

Liszaj płaski jest chorobą związaną z wystąpieniem charakterystycznych zarówno w ocenie klinicznej jak pod względem obrazu histopatologicznego zmian grudkowych na skórze i błonach śluzowych, rzadziej na paznokciach.

Czytaj dalej...