U nas zapłacisz kartą
Lśniący światło słoneczne - Twarzą w twarz z łuszczycą plackowatą
Określanie wagi
Po ostatecznym zdiagnozowaniu łuszczycy Twój lekarz może chcieć sklasyfikować powagę Twojego stanu.
Skala najczęściej używana do tego celu nazywa się Psoriasis Area and Severity Index (PASI). Jest uważany za złoty standard w badaniach klinicznych i cenne narzędzie do monitorowania osób z ciężką i/lub nieuleczalną (oporną na leczenie) łuszczycą.
PASI analizuje cztery kluczowe wartości — obszar skóry, rumień (zaczerwienienie), stwardnienie (grubość) i łuszczenie się (łuszczenie) — występujące na głowie, ramionach, tułowiu i nogach. Obszar skóry oceniany jest procentowo od 0% do 100%. Wszystkie inne wartości są oceniane w skali od 0 do 4, przy czym 4 jest najpoważniejszą.
Ogólnie rzecz biorąc, w ten sposób klasyfikowane są tylko przypadki od umiarkowanego do ciężkiego, zazwyczaj gdy rozważane są „silniejsze” leki biologiczne, takie jak Humira (adalimumab) lub Cimzia (certolizumab pegol). Takie postępowanie kieruje odpowiednim leczeniem, ale pomaga również śledzić reakcję na terapię.
Badanie lekarskie
Badanie fizykalne obejmuje głównie wzrokową i ręczną kontrolę zmian skórnych. Celem egzaminu jest ustalenie, czy fizyczne cechy Twojego stanu są zgodne z łuszczycą. Pracownik służby zdrowia zbada twoją skórę gołym okiem lub dermatoskopem, regulowaną lupą ze źródłem światła.
Oprócz skóry, Twój lekarz może chcieć sprawdzić stan Twoich paznokci i sprawdzić, czy odczuwasz ból lub stan zapalny w dłoniach, nadgarstkach, łokciach, nadgarstkach, kolanach, kostkach i małych stawach stóp. Można również przeprowadzić badanie oczu, aby sprawdzić, czy dotyczy to powiek, spojówki lub rogówki.
Historia medyczna
Wywiad medyczny jest ważną częścią procesu diagnostycznego. Umieszcza w kontekście indywidualne ryzyko łuszczycy plackowatej i pomaga zidentyfikować stany, które mogą współwystępować z chorobą. Podczas zbierania historii medycznej podczas wizyty, Twój lekarz będzie chciał wiedzieć o:
- Twoja rodzinna historia chorób autoimmunologicznych i skórnych, zwłaszcza że łuszczyca występuje rodzinnie
- Wszelkie niedawne infekcje lub szczepienia, które mogą wyjaśnić Twoje objawy
- Twoja historia alergii
Twój lekarz będzie również chciał wiedzieć o wszelkich środkach do mycia skóry, detergentach lub chemikaliach, na które mogłeś być narażony, oraz o tym, czy masz uporczywy lub nasilający się ból stawów.
Laboratoria i testy
Nie ma badań krwi, które mogą zdiagnozować łuszczycę plackowatą. Obrazowanie medyczne również nie jest częścią procesu diagnostycznego.
Tylko w rzadkich przypadkach pracownik służby zdrowia może wykonać biopsję skóry w celu ostatecznego zdiagnozowania łuszczycy plackowatej. Biopsję można wykonać, gdy objawy są nietypowe lub inny zdiagnozowany stan skóry nie odpowiada na leczenie.
Biopsję przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym, aby znieczulić skórę, zanim pobrana zostanie niewielka próbka za pomocą skalpela, brzytwy lub stempla do skóry. Próbka jest następnie oglądana pod mikroskopem.
Komórki skóry łuszczycowej są zwykle akantotyczne (grube i ściśnięte), w przeciwieństwie do normalnych komórek skóry, a nawet tych związanych z egzemą.
Łuszczyca owłosionej skóry głowy (psoriasis capitis)
W przypadku łuszczycy owłosionej skóry głowy zmiany mogą występować nie tylko na samej głowie we włosach, ale także często wychodzą poza granice włosów na czoło, kark czy za uszami. Łuszczyca głowy jest jedną z najczęstszych lokalizacji tej choroby.
Łuszczyca może występować tylko na głowie lub w połączeniu z łuszczycą skóry gładkiej. Łuszczyca może przyjąć zarówno formę pojedynczej czerwonej plamki, jak i rozległych zmian na głowie, którym często towarzyszy świąd i łuszczenie się.
Łuszczyca głowy z reguły nie powoduje utraty włosów (łysienia). Jednak w sporadycznych przypadkach, przy długotrwałym utrzymaniu się grubych zmian łuszczycowych zauważa się łysienie w tych miejscach.
Łuszczyca – jak ją rozpoznać i leczyć?
Łuszczyca to choroba, która dotyczy ok. 2–4% populacji. Rozwija się u osób w każdym wieku i niezależnie od płci, niemniej na pojawienie się zmian chorobowych wpływa szereg czynników: środowiskowych, genetycznych oraz immunologicznych. Cechą charakterystyczną łuszczycy są płaskowyniosłe grudki o czerwonym i czerwonobrunatnym zabarwieniu, pokryte białosrebrzystymi łuskami. Co istotne, takie zmiany mogą pojawić się na całym ciele, natomiast najczęściej obserwuje się je m.in. na łokciach i kolanach, w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, na tułowiu, paznokciach oraz w fałdach skórnych. I choć łuszczycy nie da się wyleczyć całkowicie i trwale, istnieją sposoby na łagodzenie towarzyszących jej objawów.