U nas zapłacisz kartą
Objawy Łuszczycowego Zapalenia Stawów - Co Należy Wiedzieć?
Leczenie miejscowe
- preparaty keratolityczne zawierające 5–10% kwasu salicylowego lub mocznika – powodują zmniejszenie ilości łusek, poprawiają przenikanie innych preparatów
- dziegcie (pochodne węgla kamiennego) – używane są głównie w postaci maści i past, mają właściwości antyproliferacyjne
- cygnolina – stosowana głównie w tzw. leczeniu minutowym, w stężeniach 0,5-2%, rozpoczynając od małych stężeń i zwiększając je w zależności od reakcji skóry, preparat jest nanoszony na skórę na kilka minut, a następnie zmywany
- glikokortykosteroidy – mają silne właściwości przeciwzapalne, antyproliferacyjne i immunomodulujące, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych związanych z nieprawidłowym stosowaniem tych preparatów, należy je stosować wyłącznie pod kontrolą lekarza
- analogi witaminy D3 (kalcypotriol, takalcytol) – preparaty te dają dobre efekty terapeutyczne przy mniejszych działaniach niepożądanych w porównaniu z miejscowo stosowanymi kortykosteroidami.
- fototerapia – polega na ekspozycji na światło ultrafioletowe wytwarzane przez specjalne lampy (wykorzystuje się promieniowanie wąskopasmowe UVB 311nm), musi przebiegać pod nadzorem przeszkolonego personelu
- fotochemioterapia – inaczej terapia PUVA (Psoralen Ultra-Violet A), to naświetlanie promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu, leku światłouwrażliwiającego
- metotreksat – jest to najczęściej stosowany w łuszczycy lek cytostatyczny, przed jego włączeniem należy wykonać podstawowe badania laboratoryjne, morfologię krwi z rozmazem, badanie czynności nerek oraz wątroby, RTG klatki piersiowej oraz przeprowadzić ogólne badanie lekarskie, lek może być przyjmowany wyłącznie pod kontrolą lekarza
- cyklosporyna A – to silnie działający lek immunosupresyjny skuteczny we wszystkich postaciach łuszczycy, jednak ze względu na nefrotoksyczność wskazany jest głównie w przypadkach łuszczycy szczególnie rozległej i opornej na inne metody leczenia, podawanie wiąże się z koniecznością monitorowania parametrów laboratoryjnych oraz ciśnienia tętniczego krwi
- retinoidy – normalizują proliferację i różnicowanie keratynocytów oraz ograniczają stan zapalny, wskazane są do stosowania w łuszczycy krostkowej, ponieważ mają działanie teratogenne, kobiety w wieku rozrodczym mogą je przyjmować tylko równocześnie, stosując antykoncepcję, którą muszą utrzymać jeszcze przez 2 lata po zakończeniu leczenia, najczęściej występujące objawy niepożądane to suchość ust, nosa, oczu, błon śluzowych oraz wypadanie włosów
- leki biologiczne – są to preparaty działające na określone cytokiny, które biorą udział w immunopatogenezie łuszczycy, podawane są w iniekcjach, podskórnie lub dożylnie, w ostatnich latach do leków starszej generacji – inhibitorów TNF-α dołączyły inhibitory interleukiny 17 oraz najnowsze, inhibitory interleukiny 23, leki biologiczne są podawane w ramach programów lekowych.
Objawy łuszczycowego zapalenia stawów
Objawy choroby mogą różnić się ze względu na lokalizację oraz rozległość zmienionego chorobowo obszaru.
W większości przypadków objawy łuszczycowego zapalenia stawów pojawiają się u osób z rozpoznaną łuszczycą lub razem z pojawieniem się pierwszych zmian skórnych.
Charakterystyczne dla ŁZS objawy to:
- sztywność, ból i obrzęk stawu, który ogranicza jego ruchomość - zapalenie obejmuje również kaletki maziowe stawu oraz torebki stawowe
- zapalenie przyczepów ścięgnistych - są to miejsca przyczepów ścięgien, więzadeł i torebek stawowych do kości
- zapalenie palca - zapalenie dotyczy wszystkich struktur palca, zmieniony chorobowo palec jest zaczerwieniony, poszerzony, bolesny i odstaje od pozostalych palcy
- deformacje stawów - mają postać okaleczającą i występują u ok. 5% pacjentów, najczęściej jest to skrócenie palcy, wskutek deformacji kości
- dna moczanowa - pojawia się przy rozległych zmianach chorobowych skóry, zwiększając stężenie kwasu moczowego,
- miażdżyca oraz choroby układu sercowo-naczyniowego
- zapalenie spojówek, rzadziej zapalenie innych struktur oka.
Jak rozpoznać chorobę?
Łuszczycowe zapalenie stawów najczęściej rozpoznaje się, gdy u pacjenta z łuszczycą wystąpią objawy świadczące o zapaleniu stawów.
Jeśli występują objawy ŁZS bez widocznej łuszczycy, lekarz przeprowadzi wywiad, z naciskiem na informacje o łuszczycy występującej w najbliższej rodzinie.
Lekarz zleci wykonanie badań laboratoryjnych OB i CRP, podwyższone współczynniki świadczą o toczącym się stanie zapalnym. Wykonuje się również inne badania reumatoidalne oraz badanie na obecność genu HLA-B27. Podstawowym badaniem jest badanie radiologiczne zmienionych chorobowo stawów.
W przypadku postaci osiowej choroby wykonuje się najczęściej badanie ultrasonografem lub rezonansem magnetycznym.
Objawy łuszczycowego zapalenia stawów
Najczęściej objawy charakterystyczne dla łuszczycowego zapalenia stawów pojawiają się u osób z rozpoznanym schorzeniem łuszczycy skóry (czerwone plamki oraz towarzyszące im zrogowacenia, które wyglądem przypominają łuski). Te charakterystyczne plamki mogą występować na całym ciele i cechować się różnym nasileniem i wielkością. Dlatego ogromnie ważne jest zgłaszanie lekarzowi prowadzącemu (zazwyczaj dermatologowi) zauważonych dolegliwości.
Zdarza się jednak, że objawy ŁZS pojawiają się bez wcześniejszych objawów skórnych, jest to wtedy większe wyzwanie diagnostyczne, gdyż dolegliwości zgłaszane przez pacjenta mogą wskazywać na inne schorzenia, np. zwyrodnieniowe lub reumatyczne.
Jak rozpoznać łuszczycowe zapalenie skóry?
Do najczęstszych objawów łuszczycowego zapalenia skóry zalicza się:
Na podstawie tych objawów oraz badań laboratoryjnych (CRP, OB, czynnik reumatoidalny oraz antygen HLA 27) lekarz pierwszego kontaktu lub reumatolog różnicuje oraz ustala diagnozę. Pacjenci często dostają również skierowanie na badanie RTG stawów obwodowych oraz USG, pozwalające na wykrycie cech zapalnych w okolicy przyczepów ścięgnistych.
Jeśli towarzyszą Ci powyższe objawy, skonsultuj się z lekarzem w celu zdiagnozowania przyczyny swoich problemów. Listę specjalistów znajdziesz na stronie LekarzeBezKolejki.pl, gdzie umówisz się na wizytę w dogodnym dla siebie terminie.
Objawy łuszczycy
Objawy łuszczycy są zależne od postaci schorzenia. Niektóre odmiany łuszczycy mogą ze sobą współistnieć dając zróżnicowany obraz kliniczny choroby. Na początku rozwoju łuszczycy zwykłej charakterystycznym objawem są czerwone lub czerwonobrunatne grudki pokryte srebrną łuską. Oprócz innych typowych symptomów łuszczycy, takich jak świąd czy kropelkowe krwawienie po zadrapaniu zmiany, czasem obecne są również objawy ogólne: gorączka, obrzęk skóry czy ból.
Pierwszym krokiem w rozpoznaniu łuszczycy jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego, dzięki któremu można uzyskać informacje o rodzinnym występowaniu łuszczycy. Aby zdiagnozować chorobę konieczne jest obejrzenie skóry i paznokci pacjenta, a w razie wątpliwości pobranie wycinka skóry do badania histopatologicznego.
Łuszczycę można pomylić z innymi schorzeniami, dlatego konieczna jest diagnostyka różnicowa z atopowym zapaleniem skóry (AZS), łojotokowym zapaleniem skóry, grzybicą skóry, paznokci i owłosionej skóry głowy, łupieżem Gilberta oraz toczniem rumieniowatym. Po zdiagnozowaniu choroby, pacjent powinien trafić pod opiekę nie tylko dermatologa, ale i reumatologa, kardiologa czy diabetologa, a w razie potrzeby także i psychiatry.
Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie i dieta
Łuszczyca szpeci, swędzi i budzi niechęć otoczenia, choć nie jest chorobą zaraźliwą. Objawia się pod postacią zaczerwienionych, łuszczących się wykwitów, przede wszystkim na skórze głowy, zgięciach łokci i kolan oraz paznokciach. Na poprawę stanu skóry w łuszczycy mają więc wpływ nie tylko leki, ale także odpowiednia pielęgnacja domowa, dieta oraz poprawa komfortu psychicznego.
- Co to jest łuszczyca?
- Jak wygląda łuszczyca?
- Przyczyny łuszczycy
- Dziedziczenie łuszczycy
- Rodzaje łuszczycy
- Objawy łuszczycy
- Diagnostyka łuszczycy
- Jak leczyć łuszczycę?
- Leki stosowane w łuszczycy
- Co stosować na łuszczycę – leczenie domowe
- Dieta w łuszczycy
- Życie z łuszczycą
