U nas zapłacisz kartą
Luszczyca u niemowląt - Objawy, Diagnoza i Opieka
Przyczyny łuszczycy
Typowe zmiany łuszczycowe mogą pojawić się na skórze osoby w każdym wieku, zdarza się, że to specyficzne zapalenie skóry rozpoznaje się już u niemowląt. Najczęściej jednak pierwsze objawy łuszczycy pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia (jest to tzw. I typ łuszczycy). II typ łuszczycy dotyczy osób po ukończeniu 50. roku życia.
Łuszczyca należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym i charakteryzuje się uogólnionym procesem zapalnym. Ważną rolę w rozwoju łuszczycy odgrywają czynniki genetyczne oraz bodźce środowiskowe takie jak stres, uraz, infekcje bakteryjne lub grzybicze.
Łuszczyca a dziedziczenie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, co potwierdza fakt, że jeśli u obojga rodziców rozpoznano łuszczycę, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u ich dziecka wynosi około 70%. W przypadku tylko jednego rodzica z łuszczycą dziecko ma około 20% szans, że rozwiną się u niego objawy łuszczycy. Niekiedy dochodzi do przeskoku jednego pokolenia, tzn. zostaje ominięte pierwsze pokolenie, a symptomy łuszczycy rozwijają się w kolejnym (wnuki). Łuszczyca może pojawić się także u osób bez obciążonego wywiadu rodzinnego, gdyż mogą zajść świeże mutacje.
Łuszczyca typu I, czyli objawiająca się pomiędzy 20-40. rokiem życia, dziedziczy się autosomalnie dominująco.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić nawet w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą mającą objawy choroby.
Łuszczyca u dziecka – objawy
Pierwszym objawem łuszczycy u dziecka są wyraźnie ograniczone, płaskie, czerwonobrunatne grudki na skórze, najczęściej łokci, kolan, pośladków, stóp, dłoni lub skórze owłosionej głowy. Zmiany te pokryte są białą lub srebrzystoszarą, nawarstwiającą się łuską, czyli tzw. blaszką łuszczycową.
Opisywane zmiany łuszczycowe u dzieci stopniowo mogą się powiększać i występować w innych miejscach. Po zdrapaniu łuski, powierzchnia zmiany jest błyszcząca (jest to tzw. objaw świecy stearynowej, ang. candle sign), natomiast po zadrapaniu niezajętej przez łuszczycę skóry po ok. 8–14 dniach rozwijają się na niej typowe zmiany (jest to objaw Koebnera (Köbnera)).
Łuszczycy skórnej u dzieci często towarzyszą zmiany łuszczycowe na płytce paznokciowej określane mianem naparstkowania, gdyż mają postać licznych wgłębień na paznokciach lub ich spełzania. Świąd skóry występuje częściej u dzieci niż u dorosłych chorujących na łuszczycę, jednak reszta objawów i wygląd zmian w miejscach objętych zapaleniem skóry są bardzo podobne.
Powiązane produkty
wyrób medyczny, dermokosmetyk, krem, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry)
wyrób medyczny, emulsja, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry)płyn, szampon, żel, świąd, zaczerwienienie, nadwrażliwość, podrażnienie, suchość, dla alergików, produkt naturalny
krem, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, świąd, pieczenie, atopowe zapalenie skóry, dla alergików
emulsja, podrażnienie, zaczerwienienie, suchość, świąd, pieczenie, atopowe zapalenie skóry, bez parabenów, dla alergików
olejek, alergia, suchość, świąd, atopowe zapalenie skóry, dla alergikówLeczenie łuszczycy u dzieci
Z reguły zmiany trzeba smarować tzw. maściami keratolitycznymi (złuszczają naskórek) z kwasem salicylowym, mocznikiem, pochodnymi witaminy D lub A, a także kortykosteroidami (działają przeciwzapalnie i hamują mnożenie się komórek). Dermatolodzy zalecają także dziegcie, czyli produkty przemian drewna lub węgla w postaci past lub maści. Stosują też preparaty zawierające cygnoliny.
- Antybiotyki, leki immunosupresyjne, antymitotyczne
Czasem trzeba brać antybiotyki (głównie z grupy tetracyklin), a w cięższych przypadkach tzw. leki immunosupresyjne (oddziałują na układ odpornościowy) lub antymitotyczne (hamują podział komórek).
Dość często stosuje się również leczenie światłem (fototerapię promieniami UVB lub UVA albo fotochemioterapię - PUVA). Przy metodzie PUVA najpierw zażywa się środki uczulające na światło (tzw. psoraleny), a potem w specjalnym pomieszczeniu poddaje się naświetlaniu promieniami UVA.
Pamiętaj! Jeżeli dziecko cierpi na łuszczycę, powinnaś zrobić wszystko, by nie wstydziło się swojej choroby. Wręcz przeciwnie. Warto o niej mówić jak najczęściej, bo im więcej osób zna tę przypadłość, tym normalniej ją traktują. A jeśli znasz kogoś z łuszczycą, bądź tolerancyjna i pamiętaj, że nie można się nią zarazić.
Łuszczyca to choroba, której nie można zapobiec, ale można osłabić jej objawy i zmniejszyć częstotliwość nawrotów:
- wzbogać dietę dziecka o ryby i oleje roślinne, które zawierają nienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 oraz witaminę D,
- stałymi elementami jadłospisu powinny być też czerwone winogrona, pietruszka, sałata, marchew i czosnek,
- unikaj podawania dziecku wędlin, mięsa wieprzowego, podrobów, czekolady, kawy, kakao, miodu, warzyw strączkowych, surowych jabłek, czarnych porzeczek, ostrych przypraw.
- chroń skórę przed skaleczeniem, otarciami, podrażnieniami
- nie pozwól dziecku drapać się
- nawilżaj skórę dziecka balsamami
- kąp dziecko w roztworze soli z Morza Martwego
- wyciszenie łagodzi objawy łuszczycy
- unikaj słońca i przegrzania
- przy łuszczycy skóry głowy możesz dziecku płukać włosy naparem z szałwii i rozmarynu (po 30 g zalać 1/2 l wrzątku, parzyć 15 min).