U nas zapłacisz kartą
Luszczyca u rocznego dziecka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Astma u dzieci – objawy, leczenie, diagnostyka i jak rozpoznać?
Świszczący oddech, duszność i kaszel – co jeszcze świadczy o astmie?
Astma to nasza rodzinna choroba. Pewnie większość rodziców jak usłyszy, że ich dziecko ma podejrzenie lub już pewne rozpoznanie astmy, martwi się, a czasem nawet panikuje. Gdy Alicja mi powiedziała kilka miesięcy temu, że podejrzewa u Bibka astmę, to widziałam smutek w jej oczach – że musi koleżance przekazać niezbyt dobre wieści. Na co ja powiedziałam tylko – „spoko, ja też miałam astmę jako dziecko”.
O napisanie o tej niesłychanie częstej, wręcz cywilizacyjnej chorobie wieku dziecięcego poprosiłam naszego kolegę lek. Marcina Sanockiego z Kliniki Pneumonologii i Alergologii dziecięcej WUM. Zapraszam do lektury. (Nicole).
Wyobraźcie sobie, jak czujecie się po szybkim wejściu na 4. piętro po schodach albo po pierwszym treningu na siłowni po dłuższej przerwie… Trudno się oddycha, prawda? A teraz wyobraźcie sobie, że takie same trudności macie po prostu siedząc w domu na kanapie, bez żadnej innej aktywności… tak czuje się każdy, kto ma zaostrzenie astmy.
Astma to zjawisko, z którym mamy coraz częściej do czynienia zarówno jako lekarze, jak i rodzice. Zrozumienie jej podłoża, potencjalnego przebiegu, zasad leczenia i sposobów zapobiegania jest więc kluczowe do prawidłowej opieki nad naszymi maluchami.
Spis treści:
Wskazówki dla rodziców dzieci chorych na łuszczycę
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry charakteryzującą się okresami remisji i nawrotów, dlatego ważne jest przestrzeganie zasad profilaktyki takich jak:
- prawidłowa higiena skóry dziecka oraz stosowanie preparatów emolientowych,
- stosowanie na blaszki łuszczycowe preparatów zawierających mocznik lub kwas salicylowy,
- ochrona skóry dziecka przed mechanicznymi uszkodzeniami, otarciami, nie należy zdrapywać zmian skórnych,
- unikanie dymu tytoniowego,
- dieta bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe (ryby, oleje),
- dieta z ograniczeniem kakao, kawy, ostrych przypraw, podrobów,
- unikanie długich kąpieli oraz stosowania gąbek do mycia, gdyż mogą podrażniać skórę,
- unikanie nadmiernej ekspozycji na słońce,
- nie należy stosować kosmetyków zawierających sztuczne barwniki czy alkohol,
- należy unikać zakładania odzieży z wełny lub lnu, gdyż mogą powodować nasilanie się objawów skórnych,
- regularne wizyty u stomatologa, gdyż próchnica może powodować nawroty choroby,
- ograniczenie stresu, opieka psychologiczna,
- prawidłowa dla wieku aktywność fizyczna, unikanie rozwoju otyłości.
Data publikacji: 08.11.2023
Data aktualizacji: 08.11.2023
Bibliografia
- J. Narbutt, Łuszczyca u dzieci- aktualny stan wiedzy, „Pediatria po Dyplomie”, nr 6 2014.
- S. Dogra, I. Kaur, Łuszczyca wieku dziecięcego, „Dermatologia po Dyplomie”, nr 5 2012.
- K.N. Shah, Diagnosis and treatment of pediatric psoriasis: current and future, “American Journal of Clinical Dermatology”, no 14 2013.
- H. Valdimarsson, The genetic basis of psoriasis, "Clinical Dermatology”, nr 25 2007.
- J.W. Varni, Health-related quality of life of pediatric patients with moderate to severe plaque psoriasis: comparisons to four common chronic diseases, “European Journal of Pediatrics”, nr 171 2012.
Przyczyny łuszczycy u niemowląt i dzieci
Łuszczyca (łac. psoriasis) jest chorobą zapalną skóry o etiologii prawdopodobnie autoimmunologicznej. Często występuje u osób z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku łuszczycy oraz ma tendencję do samoistnego ustępowania i nawracania. Choroba ta u dzieci zazwyczaj rozwija się ok. 10. roku życia, jednakże zdarza się, że symptomy występują już u niemowląt. Łuszczyca wieku dziecięcego ma najczęściej łagodniejszy przebieg niż u osób dorosłych i dobrze reaguje na leczenie miejscowe.
W przebiegu łuszczycy obserwuje się skrócenie czasu dojrzewania komórek naskórka, co prowadzi do pogrubienia naskórka i tworzenia grubych warstw martwych komórek w postaci twardych łusek. W niektórych przypadkach, zmianom skórnym, typowym dla łuszczycy, towarzyszy łuszczycowe zapalenie stawów. Podobnie jak u dorosłych, dzieci z rozpoznaną łuszczycą mają zwiększoną tendencję do rozwoju hiperlipidemii, otyłości, cukrzycy oraz depresji i stanów lękowych.
Do czynników wyzwalających powstanie zmian łuszczycowych u osób predysponowanych genetycznie oraz nawrotów łuszczycy należą ostre oraz przewlekłe infekcje np. angina bakteryjna, próchnica, zapalenie zatok, a także stres, spożywanie alkoholu, palenie tytoniu, niektóre leki, nadmierne opalanie i mechaniczne uszkodzenia skóry.
Należy pamiętać, że łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, nie można się nią zarazić od chorej osoby nawet w przypadku bezpośredniego kontaktu ze zmianami skórnymi.
Czym jest AZS
AZS często jest wynikiem alergii, kontaktu z uczulającym bodźcem. Najczęściej pojawia się u dzieci przed ukończeniem okresu dojrzewania, ale dorośli też mogą chorować na atopowe zapalenie skóry. Nie każda zmiana na skórze jest AZS . Rozpoznania dokona lekarz.
AZS może być spowodowane alergią wziewną i pokarmową. Kontakt z alergenem powoduje reakcję – stan zapalny i zmiany na skórze. Pojawia się charakterystyczny wyprysk atopowy. Pierwsze objawy występują u niemowlaków między 3. a 6. miesiącem życia. Okresowo mogą zanikać lub się nasilać.
- silny świąd – nasila się wieczorem i nocą
- bardzo sucha skóra
- grudki na skórze
- zaczerwienienia
- pęcherzyki
- wypryski
- wysięk
- swędzące ranki
- łuszczenie skóry.
Zmiany mogą się pojawiać się:
- na twarzy (policzkach) i szyi, płatkach usznych
- przy zgięciach rąk i nóg
- na owłosionej skórze głowy
- po wewnętrznej stronie kończyn
- na grzbietach rąk i stóp
- w cięższych przypadkach – na całym ciele.
Czasami AZS jest mylone z innymi chorobami. Podobne objawy mogą być spowodowane przez łojotokowe zapalenie skóry ( ŁZS ). Jest to przewlekła choroba skóry, która objawia się zmianami rumieniowo-złuszczającymi na skórze twarzy, tułowia oraz głowy. Zmiany skórne mogą występować również pod pachami i w pachwinach. Przyczyną choroby jest nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem Malasezia. U niemowląt ŁZS może się objawiać jako białe lub żółte, tłuste łuski na owłosionej skórze głowy (tzw. ciemieniucha).
Jak pomóc dziecku choremu na łuszczyce?
Bardzo ważne jest, by maluch zawsze miał nawilżoną skórę, nie można dopuścić do jej przesuszenia. Należy również zadbać o to, by dziecko nie drapało skóry, a miejsca zmienione chorobowo nie były narażone na otarcia, skaleczenia czy podrażnienia.
Nie należy również przegrzewać dziecka, ubranko powinno być lekkie, bawełniane i przewiewne. Zaleca się również zabiegi z fototerapii oraz kąpiel z dodatkiem soli morskiej.
Łuszczyca jest chorobą nieuleczalną, jednak prawidłowa pielęgnacja i odpowiednie leczenie mogą sprawić, że dziecko nie odczuje jej obecności. Dziecko powinno być pod stałą opieką lekarza, jednak na co dzień może prowadzić normalny tryb życia, niczym nieróżniący się od tego prowadzonego przez dzieci zdrowe.
I najważniejsze, nie bójmy się łuszczycy, ani osób nią obarczonych, nie jest to choroba zaraźliwa.
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Skonsultuj się z lekarzem.
