U nas zapłacisz kartą
Luszczyca u rocznego dziecka - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Łuszczyca u niemowląt i dzieci – przyczyny, objawy i leczenie. Jak dbać o skórę łuszczycową u dziecka?
Łuszczyca u niemowląt i dzieci to przewlekła choroba zapalna skóry, która nastręcza wielu trudności małym pacjentom. Na skórze dziecka pojawiają się zmiany (grudki) pokryte tzw. blaszką łuszczycową przypominającą łuskę. Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, ale duży wpływ na jej pojawienie się mają czynniki genetyczne. W jaki sposób się ją leczy? Jak wygląda profilaktyka łuszczycy u dzieci?
Łuszczyca jest zapalną chorobą skóry występującą najczęściej rodzinnie. Typowe dla niej zmiany skórne mają postać ograniczonych, czerwonobrunatnych grudek na skórze, najczęściej łokci, kolan, pośladków, stóp, dłoni lub skórze owłosionej głowy. Zmiany te pokryte są białą lub srebrzystoszarą, nawarstwiającą się łuską.
Spis treści:
- Przyczyny łuszczycy u niemowląt i dzieci
- Łuszczyca u dziecka – objawy
- Rozpoznanie łuszczycy u dzieci
- Początki łuszczycy u dzieci - zdjęcia
- Leczenie łuszczycy u dzieci
- Wskazówki dla rodziców dzieci chorych na łuszczycę
Diagnostyka astmy u dzieci
U starszych dzieci, nastolatków i dorosłych dysponujemy szerokim wachlarzem badań, na podstawie których możemy przybliżyć się do rozpoznania astmy. Takim podstawowym badaniem jest spirometria – badanie, w trakcie którego pacjent oddycha przy pomocy specjalnego ustnika, a maszyna mierzy objętości i przepływy wdychanego/wydychanego powietrza. Ważnym elementem badania jest wykonanie forsownego wydechu – nie jest to łatwe, dlatego wykonanie spirometrii jest ograniczone wiekiem i możliwością współpracy u młodszych dzieci.
U małych dzieci rozpoznanie jest oparte głównie na informacjach uzyskanych od rodziców i poparte obserwacjami czynionymi przez lekarza, który konsultuje dziecko. W sytuacji, gdy dziecko nie jest pod stałą opieką jednego lekarza, który ma szanse je poznać, warto jest dopytać i zapamiętywać, czy w trakcie wizyty i badania nie pada stwierdzenie o obecności świstów.
Warto również zgłaszać skłonność dziecka do występowania tego typu objawów, jeżeli zdarzały się one w przeszłości. Dlatego też jeśli Wasze dziecko choruje, a zwłaszcza jeśli lekarz wspomni o zapaleniu oskrzeli – dopytajcie czy jest to zapalenie oskrzeli z obturacją (czy osłuchowo są jej objawy takie jak świsty czy wydłużony wydech). Ma to bardzo duże znaczenie, gdyż 3 epizody obturacji w ciągu roku sugerują podejrzenie astmy wczesnodziecięcej i mogą być wskazaniem do włączenia leczenia.
Stwierdzenie objawów przemawiających za astmą wczesnodziecięcą nie musi oznaczać, że będzie to problem zdrowotny, z którym zostaniemy na zawsze. Zdecydowana większość dzieci, która ma objawy we wczesnym dzieciństwie, nie będzie ich miała w starszym wieku.
Istnieją jednak pewne czynniki, których obecność sprawia, że ryzyko astmy w przyszłości jest większe. Jeżeli objawy wspomniane wcześniej występują nie tylko w trakcie infekcji, zdarzają się częściej niż 3x/rok, maluch lub któreś z rodziców jest alergikiem, ma astmę lub atopowe zapalenie skóry, wówczas prawdopodobieństwo utrzymywania się objawów i konieczności leczenia w starszym wieku rośnie.
Przyczyny łuszczycy u dzieci – genetyka i czynniki wywołujące
Nie wiadomo, jakie są przyczyny łuszczycy, ale podejrzewa się, że ma ona podłoże genetyczne i może być dziedziczna. Wiadomo na pewno, że nie jest zaraźliwa. Łączy się ją z nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego, który zaburza fizjologiczne procesy obumierania i regeneracji naskórka oraz powoduje miejscowe stany zapalne skóry.
Zwraca się uwagę na czynniki, które mogą spowodować wystąpienie objawów łuszczycy u dzieci, które mają predyspozycje do tej choroby. Są to m.in.:
- ostre i przewlekłe infekcje bakteryjne, wirusowe, próchnica, przerośnięte migdałki,
- silny stres lub wstrząs emocjonalny,
- uszkodzenia skóry – zwłaszcza mechaniczne, np. spowodowane drapaniem,
- niektóre antybiotyki, leki przeciwdepresyjne (sole litu), steroidy (leki przeciwzapalne).
Objawy łuszczycy u dziecka mogą pojawić się także po długim przebywaniu na słońcu, tym bardziej jeśli dojdzie do poparzeń słonecznych.
Leczenie łuszczycy: leki, fototerapia, pielęgnacja skóry i dieta
Leczenie łuszczycy u dzieci (i u dorosłych) opiera się na łagodzeniu objawów i poprawie komfortu życia chorych. Pierwszym i najczęściej stosowanym sposobem jest miejscowe stosowanie leków, których zadania to:
- usunięcie łusek – leczenie złuszczające przeprowadza się z użyciem maści salicylowej, mocznikowej, solankowej, salicylowo-siarkowej w różnych stężeniach, a także oliwy salicylowej,
- redukcja nadmiernego łuszczenia naskórka – stosuje się glikokortykosteroidy, które działają także przeciwzapalnie, pochodne witaminy D (przeważnie w leczeniu łącznie z glikokortykosteroidami),
- inhibitory kalcyneuryny (takrolimus i pimekrolimus) działające immunosupresyjnie – nie są zarejestrowane do leczenia łuszczycy, ale stosuje się je czasem na zmiany na twarzy oraz w fałdach skóry.
Przyczyny AZS
Dotychczas nie zbadano dokładnie przyczyn powstawania choroby ani jej mechanizmów.
Patogeneza schorzenia jest wieloczynnikowa, zależna od czynników genetycznych i środowiskowych.
Najczęstszymi powodami wystąpienia AZS mogą być:
- skłonności genetyczne – jeśli w najbliższej rodzinie wystąpiło atopowe zapalenie skóry, jest duże prawdopodobieństwo choroby u Twojego dziecka
- defekt ektodermalny – nieprawidłowa budowa skóry powodująca jej nadmierne wysuszenie
- alergie – zarówno pokarmowe, jak wziewne oraz nadwrażliwość na substancje chemiczne w kosmetykach, środkach czystości, powietrzu.
Przebieg AZS może być też wynikiem innych czynników:
- klimatu
- zanieczyszczeń środowiska,
- stresu.
Najczęściej nie ma jednej przyczyny choroby, ale kilka czynników na siebie wpływa.
Wskazówki dla rodziców dzieci chorych na łuszczycę
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą skóry charakteryzującą się okresami remisji i nawrotów, dlatego ważne jest przestrzeganie zasad profilaktyki takich jak:
- prawidłowa higiena skóry dziecka oraz stosowanie preparatów emolientowych,
- stosowanie na blaszki łuszczycowe preparatów zawierających mocznik lub kwas salicylowy,
- ochrona skóry dziecka przed mechanicznymi uszkodzeniami, otarciami, nie należy zdrapywać zmian skórnych,
- unikanie dymu tytoniowego,
- dieta bogata w nienasycone kwasy tłuszczowe (ryby, oleje),
- dieta z ograniczeniem kakao, kawy, ostrych przypraw, podrobów,
- unikanie długich kąpieli oraz stosowania gąbek do mycia, gdyż mogą podrażniać skórę,
- unikanie nadmiernej ekspozycji na słońce,
- nie należy stosować kosmetyków zawierających sztuczne barwniki czy alkohol,
- należy unikać zakładania odzieży z wełny lub lnu, gdyż mogą powodować nasilanie się objawów skórnych,
- regularne wizyty u stomatologa, gdyż próchnica może powodować nawroty choroby,
- ograniczenie stresu, opieka psychologiczna,
- prawidłowa dla wieku aktywność fizyczna, unikanie rozwoju otyłości.
Data publikacji: 08.11.2023
Data aktualizacji: 08.11.2023
Bibliografia
- J. Narbutt, Łuszczyca u dzieci- aktualny stan wiedzy, „Pediatria po Dyplomie”, nr 6 2014.
- S. Dogra, I. Kaur, Łuszczyca wieku dziecięcego, „Dermatologia po Dyplomie”, nr 5 2012.
- K.N. Shah, Diagnosis and treatment of pediatric psoriasis: current and future, “American Journal of Clinical Dermatology”, no 14 2013.
- H. Valdimarsson, The genetic basis of psoriasis, "Clinical Dermatology”, nr 25 2007.
- J.W. Varni, Health-related quality of life of pediatric patients with moderate to severe plaque psoriasis: comparisons to four common chronic diseases, “European Journal of Pediatrics”, nr 171 2012.
