U nas zapłacisz kartą
Luszczyca w uszach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Leczenie
Nie ma lekarstwa na łuszczycę, ale często można nim zarządzać za pomocą leków. Osoby z łuszczycą w uszach mogą wymagać ścisłej opieki medycznej, aby utrzymać kontrolę nad płomieniami i uniknąć problemów, takich jak utrata słuchu.
Niektóre leki na łuszczycę nie powinny być stosowane w uszach. Delikatna błona bębenkowa może zostać uszkodzona przez niektóre zewnętrzne kremy i maści. Z tego powodu pacjenci powinni zapytać lekarza o leki, które są bezpieczne dla kanału słuchowego.
Opcje mogą obejmować:
- Płynne formy sterydów, które można wpaść do ucha.
- Płynne sterydy zmieszane z innym lekiem na łuszczycę, takim jak krem z witaminą D.
- Szampony przeciw łupieżom stosowane podczas kąpieli, aby oczyścić ucho i zabić grzyby.
- Pigułki, które pomagają zmniejszyć reakcję układu odpornościowego, która powoduje łuszczycę. Ten rodzaj terapii może pomóc, jeśli pacjent ma łuszczycę w uszach lub innych wrażliwych obszarach, a krople lub kremy nie są skuteczne.
- Ciepła oliwa z oliwek spadła do ucha. Olej może pomóc w utrzymaniu wilgotności i smarowania woskiem, umożliwiając mu wypłynięcie z uszu. Może to pomóc w utrzymaniu uszu w czystości, zapobiegając gromadzeniu się wosku na łuszczycy.
Jeśli łuszczyca ucha przeszkadza w słyszeniu lub powoduje dyskomfort, lekarz może bezpiecznie i skutecznie usunąć wagę i wosk.
Osoby nie powinny wbijać przedmiotów w ich uszy lub próbować usunąć same łuski. Przypadkowe wciśnięcie szczątków do ucha może pogorszyć problem, powodując blokadę, uszkodzenie błony bębenkowej lub uszkodzenie skóry.
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.
Łuszczyca i utrata słuchu
Nawet jeśli dana osoba nie ma łuszczycy w uszach, ale ma łuszczycę gdzie indziej, może doznać utraty słuchu.
Badanie wykazało, że osoby z łuszczycą częściej rozwijały nagłą głuchotę.
Ten rodzaj ubytku słuchu pojawia się szybko, zwykle w ciągu 3 dni lub mniej.Częściej występuje u osób w wieku powyżej 50 lat.
Związek między łuszczycą a nagłą głuchotą nie jest do końca poznany, ale może to być spowodowane uszkodzeniem części układu ucha wewnętrznego układu immunologicznego. Około 50 procent osób, które doświadczają nagłej głuchoty, odzyskuje część lub całość słuchu w ciągu 2-3 tygodni, a 85 procent odzyskuje utratę słuchu.
Regularne sprawdzanie słuchu może być zalecane dla osób z łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów, które pomogą wcześnie wykryć uszkodzenie słuchu i uzyskać leczenie.
Łuszczyca krostkowa – zdjęcia
Łuszczyca krostkowa jest odpowiednikiem łuszczycy pospolitej występującej u młodszych pacjentów. Zwykle pierwsze zmiany, w postaci zaczerwienionych plamek przypominających wysypkę, pojawiają się w wieku nastoletnim lub niewiele później. W roli „czynnika spustowego” często występuje w tym przypadku angina paciorkowcowa. To druga najczęstsza forma łuszczycy, którą rozpoznaje się u co 10 pacjenta któremu postawiono rozpoznanie łuszczycy.
Łuszczyca odwrócona jest szczególną formą łuszczycy, ponieważ odwrotnie do pozostałych firm manifestacji łuszczycy występuje w naturalnych fałdach ciała – z tyłu kolan, skórze pach, w pachwinach. Zwykle zmiany są lśniące i zaczerwienione, i nie są pokryte łuską. Zazwyczaj łuszczyca odwrócona towarzyszy innym rodzajom łuszczycy