U nas zapłacisz kartą
Luszczyca w uszach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czym objawia się łuszczyca uszu?
Łuszczyca kojarzona jest jako choroba skóry powodująca jej swędzenie, która występuje w miejscach takich jak łokcie, kolana, skóra głowy i plecy. Może jednak występować na innych częściach ciała, również w uszach.
Powiązane
Tematy
Zobacz także w języku
Treści i materiały zawarte w tym serwisie mają charakter edukacyjno-informacyjny. Wydawca i redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za efekty ich zastosowania. Przed zastosowaniem porad i wskazówek zawartych w serwisie, należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.
Inne sposoby leczenia łuszczycy
Poza leczeniem farmakologicznym, w leczeniu łuszczycy warto wdrożyć suplementację nakierowaną na uzupełnienie niedoborów makro- i mikroelementów oraz terapię mitochondrialną. Dobre efekty przynosi stosowanie diety o niskim indeksie glikemicznym.
Wśród substancji, które warto przyjmować wraz z dietą lub uzupełniać suplementacją, są:
- kwasy tłuszczowe omega-3: zmniejszają stan zapalny organizmu, pozytywnie wpływają na łagodzenie zmian skórnych,
- witamina D3: wspomaga prawidłowy przebieg proliferacji naskórka, uzupełnienie niedoborów tej witaminy zmniejsza występowanie zmian łuszczycowych i wzmaga odporność organizmu,
- koenzym Q10: związek o działaniu przeciwzapalnym, zaliczany do przeciwutleniaczy, wspomaga procesy leczenia,
- PQQ: inaczej metoksantyna, jest antyoksydantem, wspiera prawidłowe funkcjonowanie mitochondriów i szlaków metabolicznych,
- witaminy z grupy B: łagodzą stany zapalne, zapobiegają powstawaniu nowych wykwitów.
Objawy łuszczycy
Łuszczyca zwyczajna stanowi 85% wszystkich przypadków tej choroby. Pierwsze objawy w większości przypadków pojawiają się na łokciach, kolanach, prostownikach kończyn, dłoniach, stopach, owłosionej skórze głowy, paznokciach. Charakterystycznym objawem klinicznym łuszczycy jest płasko-wyniosła grudka łuszczycowa barwy czerwonej zróżnicowanej wielkości, wyraźnie odgraniczona od otoczenia. Grudki pokryte są srebrzystą łuską, mogą się zlewać ze sobą. W obrębie zmian dochodzi do znacznego stopnia obniżenia nawilżenia naskórka, co objawia się zwiększoną suchością skóry. Łuszczyca uogólniona występuje rzadko, obejmuje cała powierzchnie ciała i może być wywołana nieprawidłowym stosunkiem przyjmowanych ogólnie glikokortykosterydów, infekcją lub nawet fototerapią czy oparzeniem słonecznym.
U pacjentów z łuszczycą obserwuje się gorączkę, leukocytozę, obrzęki stawów, niewydolność nerek i serca. W łuszczycy występuje objaw Koebnera, jest to odpowiedź izomorficzna. Objawia się wywołaniem zmian łuszczycowych w miejscach po urazie wcześniej zdrowej skóry, zadrapań, w miejscach cięć operacyjnych, przekłuć uszu, otarć itp.
Łuszczyca głowy (owłosionej skóry głowy)
Inne miejsca występowania zmian łuszczycowych to owłosiona skora głowy - łuszczyca przypomina wtedy łojotokowe zapalenie skóry. Nawykowe drapanie spowodowane świądem, w 60% przypadków powoduje nasilenie zmian na bocznej i tylnej powierzchni skóry głowy, za uszami, na czole i karku. Zmiany łuszczycowe mogą być jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia ucha zewnętrznego. Wykwity łuszczycowe rzadko występują na twarzy. Rumień i łuszczenie może obejmować brwi, a u mężczyzn owłosioną skórę brody.
Łuszczyca - objawy i leczenie
Łuszczyca jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych schorzeń dermatologicznych. Jest przewlekłą zapalną chorobą skóry o nie w pełni poznanych przyczynach. Zmiany łuszczycowe mogą występować na powierzchni skóry, w tym na głowie, oraz na paznokciach. Część chorych dotyka postać łuszczycy stawowej. Szacuje się, że w Polsce na łuszczycę cierpi 2-4% populacji. Łuszczyca dotyka równie często mężczyzn, co kobiety.
- Kto może zachorować na łuszczycę?
- Objawy łuszczycy
- Leczenie łuszczycy
- Przyczyny łuszczycy
- Diagnostyka łuszczycy
- Rokowanie i powikłania łuszczycy
- Zalecane postępowanie w przypadku łuszczycy
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.