U nas zapłacisz kartą
Luszczyca w uszach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Łuszczyca i utrata słuchu
Nawet jeśli dana osoba nie ma łuszczycy w uszach, ale ma łuszczycę gdzie indziej, może doznać utraty słuchu.
Badanie wykazało, że osoby z łuszczycą częściej rozwijały nagłą głuchotę.
Ten rodzaj ubytku słuchu pojawia się szybko, zwykle w ciągu 3 dni lub mniej.Częściej występuje u osób w wieku powyżej 50 lat.
Związek między łuszczycą a nagłą głuchotą nie jest do końca poznany, ale może to być spowodowane uszkodzeniem części układu ucha wewnętrznego układu immunologicznego. Około 50 procent osób, które doświadczają nagłej głuchoty, odzyskuje część lub całość słuchu w ciągu 2-3 tygodni, a 85 procent odzyskuje utratę słuchu.
Regularne sprawdzanie słuchu może być zalecane dla osób z łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów, które pomogą wcześnie wykryć uszkodzenie słuchu i uzyskać leczenie.
Łuszczyca głowy – zdjęcia
Łuszczyca skóry głowy, jak już wspomniano, często występuje u osób z łuszczycą plackowatą. Może występować w formie jednej plamy różnych rozmiarów, ale zdarza się, że obejmuje cały skalp. Czasem zmiany rozprzestrzeniają się poza linię włosów na czole, szyi, oraz okolicy uszu. Co 2 pacjent z łuszczycą ma zmiany obejmujące owłosioną skórę głowy.
Przyczyny łuszczycy
U podłoża zmian skórnych leży współdziałanie czynników genetycznych, immunologicznych - nieprawidłowe funkcjonowanie limfocytów T i wydzielanych przez nie cytokin. Nie bez znaczenia są czynniki środowiskowe, przebyte infekcje, urazy, przyjmowane leki, stres fizyczny i psychiczny. Dzisiaj już wiadomo, że łuszczyca jest uwarunkowana genetycznie, w 30% przypadków występuje rodzinnie.
Istotą choroby jest nadmierna proliferacja komórek naskórka, co przemawia za zwiększoną ilością podziałów w warstwie podstawnej, keratynocyty mają skrócony czas dojrzewania.W łuszczycy jest nadmierne złuszczanie, co wynika nie tylko z nieprawidłowej keratynizacji, lecz także z obecnym w skórze stanem zapalnym, dochodzi do rozrostu naczyń krwionośnych.
- Łuszczyca typu pierwszego - najczęstszy, występuje u osób młodych dorosłych, często rodzinnie, choroba ma cięższy przebieg i bardziej nieregularny przebieg niż łuszczyca typu drugiego.
- Łuszczyca typu drugiego - najwięcej przypadków występuje u osób między 50. a 60. rokiem życia, rzadko występuje rodzinnie, choroba ma przebieg łagodny i miejscowy.
U około 80% pacjentów z łuszczyca typu pierwszego stwierdza się obecność antygenu HLA-Cw6, podczas gdy u osób z łuszczycą typu drugiego występuje on w 20% przypadków.
Choroba jest kapryśna i odmawia dzielenia się swoimi najskrytszymi sekretami. Czynniki środowiskowe odgrywają znaczącą rolę w jej rozwoju. U 60% pacjentów łuszczycę jest w stanie uaktywnić infekcja paciorkowcowa i gronkowcowa. Do innych istotnych czynników środowiskowych należą leki/interferon, ß-blokery, lit, leki przeciw malaryczne, glikokortykosteroidy, stres psychiczny i fizyczny. Nadmierne spożywanie alkoholu, wiąże się z pogorszeniem z zakresu objawów choroby i znaczącym utrudnieniem leczenia.