Luszczyca w uszach - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Łuszczyca i utrata słuchu
Nawet jeśli dana osoba nie ma łuszczycy w uszach, ale ma łuszczycę gdzie indziej, może doznać utraty słuchu.
Badanie wykazało, że osoby z łuszczycą częściej rozwijały nagłą głuchotę.
Ten rodzaj ubytku słuchu pojawia się szybko, zwykle w ciągu 3 dni lub mniej.Częściej występuje u osób w wieku powyżej 50 lat.
Związek między łuszczycą a nagłą głuchotą nie jest do końca poznany, ale może to być spowodowane uszkodzeniem części układu ucha wewnętrznego układu immunologicznego. Około 50 procent osób, które doświadczają nagłej głuchoty, odzyskuje część lub całość słuchu w ciągu 2-3 tygodni, a 85 procent odzyskuje utratę słuchu.
Regularne sprawdzanie słuchu może być zalecane dla osób z łuszczycą i łuszczycowym zapaleniem stawów, które pomogą wcześnie wykryć uszkodzenie słuchu i uzyskać leczenie.
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.
Objawy łuszczycy
Łuszczyca zwyczajna stanowi 85% wszystkich przypadków tej choroby. Pierwsze objawy w większości przypadków pojawiają się na łokciach, kolanach, prostownikach kończyn, dłoniach, stopach, owłosionej skórze głowy, paznokciach. Charakterystycznym objawem klinicznym łuszczycy jest płasko-wyniosła grudka łuszczycowa barwy czerwonej zróżnicowanej wielkości, wyraźnie odgraniczona od otoczenia. Grudki pokryte są srebrzystą łuską, mogą się zlewać ze sobą. W obrębie zmian dochodzi do znacznego stopnia obniżenia nawilżenia naskórka, co objawia się zwiększoną suchością skóry. Łuszczyca uogólniona występuje rzadko, obejmuje cała powierzchnie ciała i może być wywołana nieprawidłowym stosunkiem przyjmowanych ogólnie glikokortykosterydów, infekcją lub nawet fototerapią czy oparzeniem słonecznym.
U pacjentów z łuszczycą obserwuje się gorączkę, leukocytozę, obrzęki stawów, niewydolność nerek i serca. W łuszczycy występuje objaw Koebnera, jest to odpowiedź izomorficzna. Objawia się wywołaniem zmian łuszczycowych w miejscach po urazie wcześniej zdrowej skóry, zadrapań, w miejscach cięć operacyjnych, przekłuć uszu, otarć itp.
Łuszczyca głowy (owłosionej skóry głowy)
Inne miejsca występowania zmian łuszczycowych to owłosiona skora głowy - łuszczyca przypomina wtedy łojotokowe zapalenie skóry. Nawykowe drapanie spowodowane świądem, w 60% przypadków powoduje nasilenie zmian na bocznej i tylnej powierzchni skóry głowy, za uszami, na czole i karku. Zmiany łuszczycowe mogą być jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia ucha zewnętrznego. Wykwity łuszczycowe rzadko występują na twarzy. Rumień i łuszczenie może obejmować brwi, a u mężczyzn owłosioną skórę brody.
Kto może zachorować na łuszczycę?
Łuszczycę stwierdza się względnie często u rasy białej, natomiast prawie nie chorują na nią rdzenni Amerykanie lub Japończycy. Jej częstość jest najwyższa w krajach skandynawskich i w północnej Europie. Najczęściej choroba rozpoczyna się w 20. – 35. roku życia. 75% przypadków pojawia się po raz pierwszy u osób, które nie ukończyły 40. roku życia, jednak łuszczyca może występować w każdym wieku.
Dieta w łuszczycy
Mimo licznych badań nie określono konkretnej diety, która mogłaby korzystnie wpływać na przebieg łuszczycy i łagodzić objawy. Dla zachowania ogólnego zdrowia ważne jest stosowanie zbilansowanej, zróżnicowanej diety, obfitującej w warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste i zdrowe tłuszcze. Nie można zapominać o piciu wody. Zaleca się by dziennie wypijać 1,5–2 litry wody.
Inne sposoby leczenia łuszczycy
Poza leczeniem farmakologicznym, w leczeniu łuszczycy warto wdrożyć suplementację nakierowaną na uzupełnienie niedoborów makro- i mikroelementów oraz terapię mitochondrialną. Dobre efekty przynosi stosowanie diety o niskim indeksie glikemicznym.
Wśród substancji, które warto przyjmować wraz z dietą lub uzupełniać suplementacją, są:
- kwasy tłuszczowe omega-3: zmniejszają stan zapalny organizmu, pozytywnie wpływają na łagodzenie zmian skórnych,
- witamina D3: wspomaga prawidłowy przebieg proliferacji naskórka, uzupełnienie niedoborów tej witaminy zmniejsza występowanie zmian łuszczycowych i wzmaga odporność organizmu,
- koenzym Q10: związek o działaniu przeciwzapalnym, zaliczany do przeciwutleniaczy, wspomaga procesy leczenia,
- PQQ: inaczej metoksantyna, jest antyoksydantem, wspiera prawidłowe funkcjonowanie mitochondriów i szlaków metabolicznych,
- witaminy z grupy B: łagodzą stany zapalne, zapobiegają powstawaniu nowych wykwitów.
U nas zapłacisz kartą