U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Objawy Łuszczycy - Odkrywając Tę Tajemniczą Chorobę Na Zdjęciach
Łuszczyca komplikacje
Jeśli masz łuszczycę, istnieje większe ryzyko rozwoju niektórych chorób. Obejmują one:
- Łuszczycowe zapalenie stawów. To powikłanie łuszczycy może powodować uszkodzenie stawów i utratę funkcji w niektórych stawach, co może prowadzić do wyniszczenia.
- Ocy. Niektóre schorzenia oka – takie jak zapalenie spojówek, zapalenie powiek i zapalenie błony naczyniowej oka – występują częściej u osób z łuszczycą.
- Otyłość. Osoby z łuszczycą, szczególnie z cięższą chorobą są bardziej narażone na otyłość. Nie jest jednak jasne, jak te choroby są ze sobą powiązane. Zapalenie związane z otyłością może odgrywać rolę w rozwoju łuszczycy.
- Cukrzyca typu 2. Ryzyko cukrzycy typu 2 wzrasta u osób z łuszczycą. Im ostrzejsza jest łuszczyca, tym większe prawdopodobieństwo cukrzycy typu 2.
- Wysokie ciśnienie krwi. Szanse na wysokie ciśnienie krwi są wyższe u osób z łuszczycą.
- Choroba sercowo-naczyniowa. W przypadku osób z łuszczycą ryzyko chorób sercowo-naczyniowych jest dwukrotnie wyższe niż u osób bez tej choroby. Łuszczyca również zwiększa ryzyko nieregularnego bicia serca, udaru, wysokiego poziomu cholesterolu i miażdżycy.
- Choroba Parkinsona. Ten przewlekły stan neurologiczny występuje częściej u osób z łuszczycą.
- Choroba nerek. Łuszczyca umiarkowana do ciężkiej wiąże się z większym ryzykiem choroby nerek.
- Problemy emocjonalne. Łuszczyca może również wpływać na jakość życia. Łuszczyca wiąże się z niską samooceną i depresją.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Chorobę tę określa się najczęściej jako przewlekłe schorzenie dermatologiczne o charakterze autoimmunologicznym. Stanowi to przeczącą odpowiedź na pytanie, czy łuszczyca jest zaraźliwa — oznacza to, że rozwija się niezależnie od komórki naskórka. W rezultacie dochodzi do przyspieszenia cyklu życia komórek skóry, co objawia się specyficznymi zmianami, takimi jak zaczerwienienie, łuszczenie się naskórka oraz występowanie srebrzystych łusek.
Dlaczego nie można zarazić się łuszczycą?
Występowanie tej choroby związane z nieprawidłową odpowiedzią układu immunologicznego, który błędnie atakuje komórki własnej skóry, co prowadzi do zwiększonego tempa ich podziału oraz typowych zmian skórnych. Ze względu na zapalny charakter symptomów, jakie ma łuszczyca, często zastanawiamy się, czy jest zaraźliwa. To schorzenie o charakterze autoimmunologicznym — nie ma właściwości zakaźnych i nie można się nim zarazić poprzez kontakt z chorym.
Częste przyczyny występowania lub pogorszenia się objawów łuszczycy
Symptomy mogą się pogarszać pod wpływem różnorodnych czynników zewnętrznych oraz wewnętrznych. To sprawia, że łuszczyca głowy może wystąpić nagle, a pacjent zastanawia się, czy jest ona zaraźliwa. Wśród najbardziej powszechnych przesłanek nasilania się dolegliwości związanych z łuszczycą wymienia się:
- stres,
- infekcje,
- wahania warunków atmosferycznych,
- uszkodzenia mechaniczne naskórka,
- dietę bogatą w nasycone kwasy tłuszczowe,
- spożywanie alkoholu,
- niektóre leki, takie jak beta-adrenolityki czy środki przeciwzapalne.
Świadomość społeczna w kwestii łuszczycy
Główny Inspektorat Sanitarny podkreśla, że zwiększenie wiedzy na temat przyczyn i mechanizmów rozwoju łuszczycy może przyczynić się do lepszego zrozumienia i akceptacji osób zmagających się z tym schorzeniem. Wiele osób widząc chorego zastanawia się, czy łuszczyca jest zakaźna i podświadomie unika kontaktu. Edukacja społeczna pomaga rozwiewać mity i obawy związane z rzekomą zaraźliwością łuszczycy, co jest niezwykle ważne w budowaniu wsparcia i empatii wobec chorych.
Leczenie łuszczycy
Podstawą leczenia jest zwalczanie łuszczycowych zmian zapalnych na skórze, doprowadzenie do remisji objawów i utrzymanie tego stanu jak najdłużej. W celu załagodzenia objawów i doprowadzenia do remisji choroby, u pacjentów u których zmiany obejmują do 25% powierzchni ciała, stosuje się leczenie zewnętrzne. W pierwszym etapie leczenia zaleca się preparaty złuszczające, mające na celu usunięcie łuski. Zawierają one wysokie stężenie mocznika bądź kwas salicylowy, np. kosmetyki marki Cerkoderm. Następnie warto sięgnąć po dermokosmetyki ograniczające proliferację naskórka, np. marka Paraderm. Niekiedy lekarze zlecają również kuracje kortykosterydami dostępnymi na receptę oraz pochodnymi witaminy D.
Jak leczyć łuszczycę, kiedy zmiany pokrywają ponad 25% powierzchni skóry, albo gdy pacjent jest w złej kondycji psychicznej, ponieważ leczenie miejscowe nie przynosi poprawy? Wtedy konieczne jest leczenie ogólne obejmujące leki immunosupresyjne (metotreksat, cyklosporyna A, retinoidy, leki biologiczne). Tego typu farmakoterapia jest jednak dużym obciążeniem dla organizmu. Pomocniczo wprowadza się niekiedy fototerapię oraz psychoterapię, jako że stres pogłębia objawy choroby.
Łuszczyca czynniki ryzyka
Każdy może rozwinąć łuszczycę, ale te czynniki mogą zwiększyć ryzyko rozwoju choroby:
- Historia rodzinna. Jest to jeden z najważniejszych czynników ryzyka. Posiadanie jednego rodzica z łuszczycą zwiększa ryzyko zachorowania, a posiadanie dwóch rodziców z łuszczycą jeszcze bardziej zwiększa ryzyko.
- Infekcje wirusowe i bakteryjne. Ludzie z HIV są bardziej podatni na rozwój łuszczycy niż osoby ze zdrowym układem odpornościowym. U dzieci i młodzieży z nawracającymi infekcjami, szczególnie ze zwężeniem krtani, może również występować zwiększone ryzyko.
- Naprężenie. Ponieważ stres może wpływać na układ odpornościowy, wysokie poziomy stresu mogą zwiększać ryzyko łuszczycy.
- Otyłość. Nadwaga zwiększa ryzyko łuszczycy. Uszkodzenia (płytki) związane ze wszystkimi typami łuszczycy często rozwijają się w fałdach skóry.
- Palenie. Palenie tytoniu nie tylko zwiększa ryzyko zachorowania na łuszczycę, ale może również zwiększać ciężkość choroby. Palenie może również odgrywać rolę w początkowym rozwoju choroby.
Objawy łuszczycy skóry głowy
Łuszczyca występuje w kilku odmianach i w każdej z nich może dawać inne objawy.
- zmiany najczęściej pojawiają się na czole, z tyłu szyi lub za uszami
- tendencja do umiejscowienia zmian na linii owłosienia
- wykwit pierwotny to czerwono – brunatna grudka
- zmiany na skórze głowy mają charakter dobrze odgraniczonych zlewnych ognisk zapalnych, rumieniowo – naciekowych, praktycznie zawsze pokrytych srebrzystą łuską
- towarzyszy suchość skóry, świąd
- może dojść do czasowej utraty włosów, bez bliznowacenia (łysienie bliznowaciejące jedynie w ciężkich postaciach jak np. krostkowej)
- nie towarzyszą zmian struktury włosa
- przebieg schorzenia przewlekły, cechuje się okresami zaostrzeń i stabilności
- na paznokciach łuszczyca może powodować podpaznokciowe rogowacenie, zgrubienie, zmatowienie, kruchość, naparastkowe wgłębienia, charakterystyczna jest żółta prześwitująca plama pod płytką paznokciową
- objaw Koebnera – występuje w aktywnej fazie choroby – w miejscu zadrapania pojawiają się nowe zmiany łuszczycowe
- odmiana krostkowa – drobne zmiany krostkowe pokryte srebrzystą łuską, w okresie remisji zmiany wyglądają jak w zwykłej łuszczycy, w aktywnej fazie choroby wykwity krostkowe mogą się zlewać, a naskórek może ulegać spełzaniu
- zmiany mogą pojawić się również w okolicy kolan, łokci, dolnej części pleców i pośladków, na dłoniach i stopach, mogą pojawiać się na całym ciele
- łuszczyca stawowa (typu dystalnego, zniekształcającego, reumatoidalnego) – jest bardzo niebezpieczna ponieważ może prowadzić do inwalidztwa – w tej odmianie choroby dochodzi do zajęcia stawów
