U nas zapłacisz kartą
Co to jest łysienie plackowate - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Łysienie plackowate - objawy
Pierwsze objawy łysienia plackowatego najczęściej pojawiają się w obrębie głowy, chociaż mogą wystąpić w obrębie zarostu na twarzy lub na innych miejscach na ciele, które są owłosione.
Pierwsze ognisko łysienia jest okrągłe i ma wielkość monety. Z czasem dołączają do niego nowe ogniska łysienia, czyli nowe plackowate plamy na skórze głowy, które mogą być pojedyncze lub mnogie, a także różnej wielkości (jednak w większości przypadków zmiana ma średnicę 5–10 cm). Ponadto występują one na ograniczonej przestrzeni, rzadziej dotyczą całej powierzchni skóry głowy.
Dla łysienia plackowatego charakterystyczne są tzw. włosy wykrzyknikowe, które pojawiają się wokół ognisk wyłysienia. Są to krótko ułamane włosy, których oderwane końcówki są grubsze i ciemniejsze niż ich nasada.
Około 14–25 proc. chorych traci włosy na całej głowie.
Mimo że w przebiegu choroby dochodzi do zmian o charakterze zapalnym, objawy stanu zapalnego nie pojawiają się. Na skórze pozbawionej włosów praktycznie nie stwierdza się obecności rumienia ani złuszczania. Niektórzy chorzy mogą się skarżyć jedynie na swędzenie skóry łysiejącego miejsca.
W ciężkich przypadkach choroby objawami współtowarzyszącymi są patologiczne zmiany na paznokciach.
Po 3-6 miesiącach włosy zwykle odrastają samoistnie (choć nie u wszystkich pacjentów). Początkowo mają kolor biały lub jasny blond, ale po upływie 6–8 tygodni odzyskują swoje oryginalne zabarwienie. Należy jednak wiedzieć, że włosy mogą ponownie zacząć wypadać (nawrotowe łysienie plackowate).
Jak wyleczyć łysienie plackowate?
Istnieje kilka skutecznych metod walki z łysieniem plackowatym. Miejscowo stosuje się glikokortykosteroidy, minoksydyl, ditranol, inhibitory kalcyneuryny, difenylocyklopropenon (DPCP), ester dwubutylowy kwasu skwarowego (SADBE) oraz dinitrochlorobenzen (DNCB). W niektórych przypadkach rekomendowaną metodą jest ostrzykiwanie zmienionych chorobowo miejsc roztworem triamcynolonu.
Fotochemioterapia wykonywana 3 razy w tygodniu (UV). Wyróżnia ją duża skuteczność i małe skutki uboczne. Pobudza ona wzrost mieszków włosowych. Stosuje się także leczenie preparatami światłouczulającymi, czyli psoralenami, a następnie naświetla się problematyczne miejsca światłem UV. Podaje się metoksalen w dawce 0,5 mg/kg masy ciała. Metoda ta spowodować może skutki uboczne w postaci nudności, złego samopoczucia i bólu głowy.
Kolejną polecaną metodą jest immunoterapia DPCP i DNCB. Polega ona na wywołaniu uczulenia na skórze poprzez nałożenie 2-proc. DPCP lub DNCB. Po upływie dwóch tygodni zaczyna się od 0,0001 procent stężenia. Terapia powinna być prowadzona tylko w specjalistycznych ośrodkach. Ocena efektywności metody – przeprowadzana jest po około 3 miesiącach.
Leczenie łysienia plackowatego powinno prowadzić się pod okiem doświadczonego specjalisty. Lekarz nie tylko szybko zdiagnozuje problem, ale także może zbadać jego przyczyny i zaplanować leczenie.
Najczęściej stosuje się różnego rodzaju leki w postaci kremów i maści. Leczenie łysienia plackowatego mogą wspomóc także zabiegi, takie jak:
- Mezoterapia skóry głowy – zabiegi polegają na podskórnym podaniu odpowiednich mieszanek odżywczych. Podawane jest zazwyczaj osocze bogatopłytkowe na włosy (PRP), które wcześniej pobierane jest od pacjenta, odwirowane i podawane bezpośrednio w skórę głowy.
- Terapia UVA/UVB/PUVA/ lampa LED/ laser EXAIMEROWY – są to zabiegi polegające na działaniu na skórę głowy światła. Zabiegi są bezinwazyjne i bezbolesne.
- Kriomasaż Cryo-S – podaje się podtlenek azotu, który powoduje ochłodzenie tkanek i pobudza odnowę włosów.
- Dr CYJ Hair Filler – zabieg polega na podaniu odpowiednio dobranej mieszanki siedmiu peptydów i kwasu hialuronowego.
- Karboksyterapia skóry głowy – to śródskórne podane dwutlenku węgla. Efektem zabiegu jest rozszerzenie naczynek krwionośnych i powstanie nowych.
- Dermorellery
- Substancje drażniące, stosowane miejscowo – DCP, cygnolina, dziegcie
Jak często występuje łysienie plackowate?
Częstość łysienia plackowatego jest podobna u kobiet i u mężczyzn.
- łysienie plackowate ogniskowe – ogniska łysienia plackowatego występują w obrębie skóry głowy lub innych okolicach ciała (twarz, tułów, kończyny)
- łysienie plackowate całkowite – dotyczy wszystkich włosów w obrębie owłosionej skóry głowy (także brwi i rzęs)
- łysienie plackowate uogólnione – obejmuje wszystkie lub prawie wszystkie włosy na ciele
- łysienie plackowate złośliwe – łysienie uogólnione o długotrwałym przebiegu, niepoddające się leczeniu
- łysienie plackowate wężykowate (obrzeżne) – pasmowate wyłysienie głowy na obrzeżu w okolicach skroniowych, potylicznej i czołowej
- łysienie plackowate pasmowate – postać odwrócona – wyłysienie rozszerza się od środka głowy na zewnątrz
- łysienie plackowate rozlane (siateczkowate) – nie można wyróżnić oddzielnych ognisk wyłysienia.
U około 7–60% chorych z łysieniem plackowatym mogą występować zmiany paznokci o różnorodnym charakterze: paznokcie naparstkowe, linie Beau, łamliwość, spełzanie, ścieńczenie, pogrubienie lub bruzdowanie poprzeczne płytek.
Co to jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate to choroba skórna autoimmunologiczna, o złożonej etiopatogenezie, dotykająca 1-2% ludzi na świecie. Należy do niebliznowaciejących form łysienia i może występować pod kilkoma postaciami. Schorzenie to ma charakter zapalny i przewlekły, u około 20% przypadków stwierdza się podłoże immunogenetyczne. Zmiany skórne uwidaczniają się poprzez pojawiające się nagle łyse miejsca, głównie na głowie, rzadziej na innych częściach ciała.
Choroba może prowadzić do całkowitej utraty włosów na głowie, brwiach, rzęsach i w okolicach intymnych. U niektórych pacjentów zauważa się także zmiany na paznokciach. Łysienie plackowate może stanowić przyczynę poważnych zaburzeń psychicznych, które są spowodowane brakiem akceptacji, wyobcowaniem i poczuciem stygmatyzacji ze strony otoczenia.
Możliwymi czynnikami, sprzyjającymi występowaniu ognisk łysienia plackowatego są m.in. stany zapalne istniejące w organizmie w ramach różnych zaburzeń (np. spowodowanych przez alergeny roślinne i zwierzęce, toksyny drobnoustrojów czy zachwianie równowagi mikrobioty). Osoby z omawianą dolegliwością częściej cierpią na schorzenia z kręgu chorób atopowych (atopowa diateza) oraz bielactwo, w wielu przypadkach obserwuje się też współistniejące choroby autoimmunologiczne tarczycy.
Łysienie plackowate jest tak samo często spotykane u kobiet, jak i u mężczyzn, stąd wniosek, że jednostka chorobowa nie wykazuje preferencji płciowej. Na pytanie, czy po łysieniu plackowatym włosy odrosną, mamy dobrą wiadomość: w większości przypadków dochodzi do regeneracji mieszków włosowych.
Przyczyny
Jak powszechnie wiadomo, włosy wypadają każdego dnia. W warunkach fizjologicznych ich średnia utrata wynosi około 80-100 sztuk dziennie i jest to zjawisko całkowicie naturalne, które nie powinno budzić żadnego niepokoju. O nadmiernym wypadaniu włosów zaczynamy mówić wtedy, gdy codziennie, przynajmniej przez kilka tygodni, tracimy ich znacznie więcej niż zazwyczaj.
Początek łysienia plackowatego przypada przeważnie na okres dzieciństwa lub wczesnej młodości. Nie oznacza to jednak, że nie może pojawić się w innym momencie życia. Ustalenie przyczyn tego schorzenia wymaga dalszych badań, ale uważa się, że bezpośredni wpływ na jego występowanie mają czynniki autoimmunologiczne (reakcja zapalna, cytotoksyczna, kontrolowana przez komórki limfocytów Th17).
Wśród czynników, które potencjalnie mogą mieć wpływ na pojawienie się stanu zapalnego, wymienia się m.in.:
- atopię,
- długotrwały stres,
- zaburzenia hormonalne oraz psychologiczne,
- wewnątrzustrojowe ogniska zakażenia,
- inne zjawiska autoimmunologiczne.
