U nas zapłacisz kartą
Co to jest łysienie plackowate - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Łysienie plackowate - objawy
Pierwsze objawy łysienia plackowatego najczęściej pojawiają się w obrębie głowy, chociaż mogą wystąpić w obrębie zarostu na twarzy lub na innych miejscach na ciele, które są owłosione.
Pierwsze ognisko łysienia jest okrągłe i ma wielkość monety. Z czasem dołączają do niego nowe ogniska łysienia, czyli nowe plackowate plamy na skórze głowy, które mogą być pojedyncze lub mnogie, a także różnej wielkości (jednak w większości przypadków zmiana ma średnicę 5–10 cm). Ponadto występują one na ograniczonej przestrzeni, rzadziej dotyczą całej powierzchni skóry głowy.
Dla łysienia plackowatego charakterystyczne są tzw. włosy wykrzyknikowe, które pojawiają się wokół ognisk wyłysienia. Są to krótko ułamane włosy, których oderwane końcówki są grubsze i ciemniejsze niż ich nasada.
Około 14–25 proc. chorych traci włosy na całej głowie.
Mimo że w przebiegu choroby dochodzi do zmian o charakterze zapalnym, objawy stanu zapalnego nie pojawiają się. Na skórze pozbawionej włosów praktycznie nie stwierdza się obecności rumienia ani złuszczania. Niektórzy chorzy mogą się skarżyć jedynie na swędzenie skóry łysiejącego miejsca.
W ciężkich przypadkach choroby objawami współtowarzyszącymi są patologiczne zmiany na paznokciach.
Po 3-6 miesiącach włosy zwykle odrastają samoistnie (choć nie u wszystkich pacjentów). Początkowo mają kolor biały lub jasny blond, ale po upływie 6–8 tygodni odzyskują swoje oryginalne zabarwienie. Należy jednak wiedzieć, że włosy mogą ponownie zacząć wypadać (nawrotowe łysienie plackowate).
Czy łysienie plackowate jest wyleczalne? Możliwości leczenia i prognoza
Łysienie plackowate jest trudne do wyleczenia, ponieważ jest to choroba przewlekła. Jednak istnieją różne metody leczenia, które mogą pomóc zahamować proces utraty włosów i przywrócić ich wzrost. W leczeniu łysienia plackowatego stosuje się:
- Leki przeciwzapalne: Niektóre leki przeciwzapalne, takie jak kortykosteroidy, mogą być stosowane miejscowo w postaci maści lub w formie zastrzyków bezpośrednio do skóry głowy.
- Terapia światłem: Terapia światłem, tak jak laserowe leczenie włosów lub fototerapia, jest jedną z metod, które mogą być skuteczne w łagodzeniu objawów łysienia plackowatego.
- Przeszczepy włosów: W niektórych przypadkach, gdy inne metody leczenia nie przynoszą efektów, przeszczepy włosów mogą być rozważane jako ostateczna metoda przywracania włosów.
Prognoza dla każdego pacjenta może być inna, ponieważ łysienie plackowate jest indywidualne i niewłaściwie przewidywalne. Nie można także przewidzieć, jak organizm pacjenta zareaguje na leczenie. Dlatego ważne jest, aby skonsultować się z dermatologiem, który będzie w stanie dostosować leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta.
Jak często występuje łysienie plackowate?
Częstość łysienia plackowatego jest podobna u kobiet i u mężczyzn.
- łysienie plackowate ogniskowe – ogniska łysienia plackowatego występują w obrębie skóry głowy lub innych okolicach ciała (twarz, tułów, kończyny)
- łysienie plackowate całkowite – dotyczy wszystkich włosów w obrębie owłosionej skóry głowy (także brwi i rzęs)
- łysienie plackowate uogólnione – obejmuje wszystkie lub prawie wszystkie włosy na ciele
- łysienie plackowate złośliwe – łysienie uogólnione o długotrwałym przebiegu, niepoddające się leczeniu
- łysienie plackowate wężykowate (obrzeżne) – pasmowate wyłysienie głowy na obrzeżu w okolicach skroniowych, potylicznej i czołowej
- łysienie plackowate pasmowate – postać odwrócona – wyłysienie rozszerza się od środka głowy na zewnątrz
- łysienie plackowate rozlane (siateczkowate) – nie można wyróżnić oddzielnych ognisk wyłysienia.
U około 7–60% chorych z łysieniem plackowatym mogą występować zmiany paznokci o różnorodnym charakterze: paznokcie naparstkowe, linie Beau, łamliwość, spełzanie, ścieńczenie, pogrubienie lub bruzdowanie poprzeczne płytek.
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate (alopecia areata) należy do grupy niebliznowaciejących postaci łysienia. Choroba najczęściej dotyczy osób młodych, poniżej 25 roku życia, zdarzają się również przypadki późniejszego pojawienia się zmian. Przyczyny łysienia plackowatego są niejasne. Najczęściej rozważa się tło autoimmunologiczne zależne od limfocytów T.
Zmiany zapalne w mieszku włosowym odgrywają podstawową rolę w inicjacji choroby. Keratynocyty mieszka uwalniają cytokiny prozapalne, które aktywują komórki śródbłonka. Skutkiem tego jest gromadzenie wokół mieszka komórek nacieku zapalnego, głównie limfocytów T i makrofagów, które również nasilają zapoczątkowany wcześniej proces zapalny. Od stopnia nasilenia nacieku zależy uszkodzenie mieszka włosowego.
Do czynników etiologicznych należy zaliczyć: czynniki genetyczne, atopię, czynniki psychiczne, czynniki hormonalne (zaburzenia czynności tarczycy), wewnątrzustrojowe ogniska zakażenia (obecność superantygenów bakteryjnych), stres, zjawiska autoimmunologiczne.
Łysienie plackowate - przyczyny i czynniki ryzyka
Przyczyny łysienia plackowatego nie są do końca znane. Wiadomo jednak, że jest to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne mieszków włosowe, powodując ich zanik. Czynniki ryzyka, które mogą predysponować do wystąpienia łysienia plackowatego, to:
- Historia rodzinna - jeśli w rodzinie występowały przypadki łysienia plackowatego, istnieje większe ryzyko, że dana osoba również będzie na to narażona.
- Choroby autoimmunologiczne - osoby cierpiące na inne choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty układowy czy tarczyca, mają większe ryzyko wystąpienia łysienia plackowatego.
- Stres - silny stres lub traumatyczne wydarzenia mogą wywołać reakcję autoimmunologiczną i przyczynić się do rozwinięcia się choroby.
