U nas zapłacisz kartą
Co to jest łysienie plackowate - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Ciężko uporać się z łysieniem plackowatym
Źródło: x-news.pl/Dzień Dobry TVN
Leczenie łysienia plackowatego jest trudne, długotrwałe i może nie przynieść oczekiwanych rezultatów. Wybór terapii zależy od wieku, ilości utraconych włosów oraz efektów ubocznych, które może spowodować leczenie.
- minoksydyl - płyny do stosowania na skórę głowy oparte na minoksydylu (5 proc) pobudzają porost włosów. Roztwór wciera się w chore miejsca 2 razy dziennie. Niestety, mogą wystąpić skutki uboczne w postaci miejscowych reakcji skórnych: zaczerwienienie i łuszczenie,
- preparaty o działaniu immunosupresyjnym: cyklosporyna (doustnie) kortykosteroidy (doustnie i/lub miejscowo),
- fotochemioterapia (PUVA - psoraleny UVA) - pacjent otrzymuje psoralen (lek uczulający na światło), a następnie naświetlany jest wyselekcjonowanymi promieniami UVA. Naświetlania prowadzi się 3 razy w tygodniu,
- krioterapia - stosowanie krioterapii w tym przypadku powinno być bardzo ostrożne, ponieważ nawet krótkotrwałe nadmierne obniżenie temperatury może doprowadzić do uszkodzenia mieszków włosowych,
- immunoterapia miejscowa - jest najlepiej udokumentowanym leczeniem łysienia plackowatego. Polega na wywoływaniu nadwrażliwości kontaktowej za pomocą silnych alergenów kontaktowych,
Najnowszą, jeszcze eksperymentalną, metodą leczenia łysienia plackowatego jest ta z użyciem środka o nazwie ruksolitynib (który zwykle stosowany jest w leczeniu chorób szpiku, na przykład zwłóknieniu szpiku)
Naukowcy z Columbia University Medical Center przez pięć miesięcy dwa razy dziennie podawali trójce pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim łysieniem plackowatym ten środek i okazało się, że u wszystkich badanych proces utraty włosów zanikł, a dodatkowo włosy zaczęły odrastać.
Łysienie plackowate - rodzaje
Jeśli traci się wszystkie włosy na głowie, mowa o łysieniu całkowitym. Jeśli utrata wszystkich włosów dotoczy całego ciała, mowa o łysieniu uogólnionym.
Łysienie plackowate - przyczyny i czynniki ryzyka
Przyczyny łysienia plackowatego nie są do końca znane. Wiadomo jednak, że jest to choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje własne mieszków włosowe, powodując ich zanik. Czynniki ryzyka, które mogą predysponować do wystąpienia łysienia plackowatego, to:
- Historia rodzinna - jeśli w rodzinie występowały przypadki łysienia plackowatego, istnieje większe ryzyko, że dana osoba również będzie na to narażona.
- Choroby autoimmunologiczne - osoby cierpiące na inne choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty układowy czy tarczyca, mają większe ryzyko wystąpienia łysienia plackowatego.
- Stres - silny stres lub traumatyczne wydarzenia mogą wywołać reakcję autoimmunologiczną i przyczynić się do rozwinięcia się choroby.
Domowe sposoby na łysienie plackowate - naturalne metody łagodzenia objawów
Istnieje wiele domowych metod, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów łysienia plackowatego. Oto kilka z nich:
- Masaż skóry głowy: Codzienny masaż skóry głowy może pobudzić krążenie krwi w tej okolicy, co może pomóc w odbudowie zdrowych mieszków włosowych.
- Dieta bogata w składniki odżywcze: Ważne jest spożywanie zdrowej i zrównoważonej diety, bogatej w witaminy, minerały i przeciwutleniacze, które mogą wspierać zdrowie skóry i włosów.
- Ziołowe środki: Niektóre ziołowe preparaty, takie jak olejek z rozmarynu lub pokrzywy, mogą mieć pozytywny wpływ na wzrost włosów i zdrowie skóry głowy. Jednak przed zastosowaniem takiego preparatu, zawsze warto skonsultować się z lekarzem.
Dowiedz się więcej dzięki naszym szkoleniom:
Łysienie plackowate jest chorobą autoimmunologiczną, która jest często trudna do przewidzenia i nie zawsze można skutecznie zapobiegać jej wystąpieniu. Jednak istnieją pewne czynniki ryzyka i strategie, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na łysienie plackowate:
- Dbaj o ogólną kondycję zdrowotną: Zachowanie zdrowego stylu życia może pomóc w utrzymaniu równowagi układu odpornościowego. To obejmuje zdrową, zrównoważoną dietę, regularną aktywność fizyczną i unikanie nadmiernego stresu.
- Unikaj palenia papierosów: Palenie papierosów może mieć negatywny wpływ na układ odpornościowy i zwiększać ryzyko wystąpienia chorób autoimmunologicznych, w tym łysienia plackowatego. Zrezygnuj z palenia, jeśli palisz.
- Ogranicz stres: Stres może wpływać na układ odpornościowy i zwiększać ryzyko chorób autoimmunologicznych. Warto stosować techniki relaksacyjne, takie jak joga czy medytacja, aby zmniejszyć stres.
- Pozostań na bieżąco z badaniami lekarskimi: Regularne wizyty u lekarza pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych problemów zdrowotnych, w tym chorób autoimmunologicznych. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów skonsultuj się z lekarzem.
- Unikaj urazów skóry: Urazy skóry, takie jak rany czy oparzenia, mogą być czynnikiem wyzwalającym dla wystąpienia łysienia plackowatego u osób podatnych na tę chorobę. Staraj się unikać urazów skóry i stosuj odpowiednią ochronę w przypadku potrzeby.
- Zdrowa dieta: Dieta bogata w składniki odżywcze, w tym witaminy i minerały, może pomóc w utrzymaniu ogólnego zdrowia i może mieć wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego. Jednak nie ma konkretnej diety, która jest znana jako zapobieganie łysieniu plackowatemu.
- Dietetyk lub suplementacja: W niektórych przypadkach zalecenia dotyczące diety lub suplementacji mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb, zwłaszcza w przypadku niedoborów witamin czy minerałów.
Objawy
Głównym objawem łysienia plackowatego jest pojawienie się w obrębie głowy nieowłosionych ognisk, które początkowo kształtem i rozmiarem przypominają monetę, a wraz z rozwojem choroby stopniowo się powiększają, osiągając średnicę 5-10 cm. Mają one regularny kształt, są pozbawione owłosienia, jednak skóra pozostaje niezmieniona. W pierwszej fazie objawy najczęściej występują w okolicach potylicy i ciemieniowo-czołowych. Należy jednak mieć świadomość, że nawet ¼ pacjentów traci owłosienie na całej głowie. Opisując symptomy łysienia plackowatego, należy zauważyć, że mimo podłoża zapalnego choroby, objawy takie jak np. rumień, często nie są obserwowane (stan zapalny przebiega subklinicznie). W niektórych przypadkach pacjenci mogą skarżyć się na świąd, z kolei wcześniej wspomniane zmiany w obrębie paznokci nie są aż tak częstym objawem.
Obecny stan wiedzy nie pozwala niestety jednoznacznie stwierdzić, jakie oznaki mogą poprzedzać pojawienie się omawianej przypadłości. Mając jednak pewne podejrzenia, z pewnością warto skorzystać z porady specjalisty. Konsultacja lekarska niekoniecznie musi odbyć się przy tym w ramach tradycyjnej wizyty w gabinecie. Postawienie diagnozy, omówienie jednostki chorobowej i co najważniejsze, szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia umożliwi także wygodna dla pacjenta konsultacja online.
