Co to jest łysienie plackowate - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia

Objawy

Głównym objawem łysienia plackowatego jest pojawienie się w obrębie głowy nieowłosionych ognisk, które początkowo kształtem i rozmiarem przypominają monetę, a wraz z rozwojem choroby stopniowo się powiększają, osiągając średnicę 5-10 cm. Mają one regularny kształt, są pozbawione owłosienia, jednak skóra pozostaje niezmieniona. W pierwszej fazie objawy najczęściej występują w okolicach potylicy i ciemieniowo-czołowych. Należy jednak mieć świadomość, że nawet ¼ pacjentów traci owłosienie na całej głowie. Opisując symptomy łysienia plackowatego, należy zauważyć, że mimo podłoża zapalnego choroby, objawy takie jak np. rumień, często nie są obserwowane (stan zapalny przebiega subklinicznie). W niektórych przypadkach pacjenci mogą skarżyć się na świąd, z kolei wcześniej wspomniane zmiany w obrębie paznokci nie są aż tak częstym objawem.

Obecny stan wiedzy nie pozwala niestety jednoznacznie stwierdzić, jakie oznaki mogą poprzedzać pojawienie się omawianej przypadłości. Mając jednak pewne podejrzenia, z pewnością warto skorzystać z porady specjalisty. Konsultacja lekarska niekoniecznie musi odbyć się przy tym w ramach tradycyjnej wizyty w gabinecie. Postawienie diagnozy, omówienie jednostki chorobowej i co najważniejsze, szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia umożliwi także wygodna dla pacjenta konsultacja online.

Łysienie plackowate - przyczyny, proces leczenia i domowe sposoby na łysienie plackowate

Łysienie plackowate, znane również pod nazwą łysienie areatowe, to choroba, która dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Charakteryzuje się utratą włosów w określonych obszarach skóry głowy, tworząc charakterystyczne łysawe plamy. Jest to problem, który może negatywnie wpływać na pewność siebie i jakość życia pacjenta.

Łysienie plackowate u mężczyzn

Łysienie plackowate występuje u mężczyzn nieco częściej niż u kobiet. Zazwyczaj zaczyna się w młodym wieku, najczęściej w okresie nastoletnim lub wczesnej dorosłości. Pierwszych objawów łysienia plackowatego u mężczyzn można się spodziewać w postaci pojedynczych okrągłych łysawych plam na skórze głowy. Stopniowo te obszary mogą się powiększać i łączyć, powodując jeszcze większą utratę włosów.

Łysienie plackowate u kobiet

Łysienie plackowate u kobiet występuje mniej często, ale może mieć równie dużo negatywnych skutków. Charakteryzuje się podobnymi objawami jak u mężczyzn, czyli pojedynczymi łysymi plamami na skórze głowy. Jednak u kobiet mogą występować również inne objawy, takie jak cienienie włosów wzdłuż linii włosów. To bez wątpienia wpływa na wygląd i samoocenę kobiety.

Jakie są metody leczenia łysienia plackowatego?

W łysieniu plackowatym stosuje się leczenie miejscowe i leczenie ogólne. Żadna z metod nie znalazła jednoznacznego potwierdzenia skuteczności. Do leczenia miejscowego zalicza się: glikokortykosteroidy podawane śródskórnie, miejscowe glikokortykosteroidy w postaci kremów, żeli, maści, płynów i pianek, cygnolinę, minoksydyl. Do metod leczenia ogólnego zalicza się: glikokortykosteroidy i cyklosporynę. Do innych metod stosowanych w leczeniu łysienia plackowatego należą fotochemioterapia (PUVA lub PUVA-turban) i wąskopasmowa fototerapia UVB.

Ze względu na patomechanizm tej choroby trudno podjąć działania, które miałyby na celu zmniejszenie ryzyka rozwoju łysienia plackowatego. Samoistny odrost włosów następuje zwykle w ciągu 1–2 lat u 30–60% chorych. U około 10% choroba może mieć cięższy przebieg i doprowadza do łysienia całkowitego lub uogólnionego. Gorsze rokowanie dotyczy pacjentów, u których współistnieją choroby o podłożu autoimmunologicznym. Ponadto czynnikami źle rokującymi mogą być zmiany paznokci, rodzinne występowanie choroby, wczesny początek zmian chorobowych oraz intensywna utrata włosów.

Zobacz także

Łysienie androgenowe typu męskiego Utrata włosów u mężczyzn rozpoczyna się zwykle w okolicy czołowo-skroniowej, a następnie ciemieniowej. Następnie przerzedzenie włosów rozprzestrzenia się w kierunku szczytu głowy, pozostawiając koronę włosów na potylicy i częściowo w okolicach skroniowych.

Łysienie androgenowe typu żeńskiego Kobiecy typ łysienia charakteryzuje się rozlanym łysieniem w okolicy centralnej głowy owłosionej, o największym nasileniu w części czołowej z zachowaniem linii czoła.

Jak często występuje łysienie plackowate?

Częstość łysienia plackowatego jest podobna u kobiet i u mężczyzn.

  • łysienie plackowate ogniskowe – ogniska łysienia plackowatego występują w obrębie skóry głowy lub innych okolicach ciała (twarz, tułów, kończyny)
  • łysienie plackowate całkowite – dotyczy wszystkich włosów w obrębie owłosionej skóry głowy (także brwi i rzęs)
  • łysienie plackowate uogólnione – obejmuje wszystkie lub prawie wszystkie włosy na ciele
  • łysienie plackowate złośliwe – łysienie uogólnione o długotrwałym przebiegu, niepoddające się leczeniu
  • łysienie plackowate wężykowate (obrzeżne) – pasmowate wyłysienie głowy na obrzeżu w okolicach skroniowych, potylicznej i czołowej
  • łysienie plackowate pasmowate – postać odwrócona – wyłysienie rozszerza się od środka głowy na zewnątrz
  • łysienie plackowate rozlane (siateczkowate) – nie można wyróżnić oddzielnych ognisk wyłysienia.

U około 7–60% chorych z łysieniem plackowatym mogą występować zmiany paznokci o różnorodnym charakterze: paznokcie naparstkowe, linie Beau, łamliwość, spełzanie, ścieńczenie, pogrubienie lub bruzdowanie poprzeczne płytek.

Takie leczenie polega na podaniu pacjentowi leku zwiększającego wrażliwość na światło, a po upływie 1 lub 2 godzin, gdy preparat osiąga szczytowe stężenie w surowicy i tkankach, następuje naświetlenie odpowiednią dawką promieniowania UVA.

Czytaj dalej...

Dodatkowo w leczeniu wykorzystywana jest cygnolina , która wykazuje działanie bakteriobójcze oraz grzybobójcze oraz minoksydyl , który zazwyczaj stosowany jest w leczeniu łysienia androgenowego, ale wykazano, iż przeciwdziała również nawrotom leczenia plackowatego.

Czytaj dalej...

Dietetyk lub suplementacja W niektórych przypadkach zalecenia dotyczące diety lub suplementacji mogą być dostosowane do indywidualnych potrzeb, zwłaszcza w przypadku niedoborów witamin czy minerałów.

Czytaj dalej...

W przypadku mezoterapii bezigłowej wykorzystuje się laser diodowy, którym naświetla się skórę dzięki niewielkiemu pistoletowi, zwiększającemu przepuszczalność skóry i jej podatność na zastosowane substancje odżywcze.

Czytaj dalej...

Ta forma leczenia nie pociąga za sobą silnych działań niepożądanych, wymaga jednak od pacjenta noszenia okularów przeciwsłonecznych i unikania ekspozycji na słońce przez cały dzień, w który przypada sesja fotochemioterapii 3,5.

Czytaj dalej...