U nas zapłacisz kartą
Nierówna skóra twarzy - Przyczyny, Skuteczne Rozwiązania i Porady Pielęgnacyjne
GDZIE NA CIELE POJAWIA SIĘ SZORSTKA SKÓRA?
Szorstka, nierówna skóra może wystąpić na różnych częściach ciała i z różnych powodów. Do częstych obszarów należą:
1. Plecy: ponieważ obszar ten ma dużą powierzchnię i jest trudno dostępny, mogą nagromadzić się tam martwe komórki naskórka, które nadają skórze fakturę. Na plecach trudniej jest usunąć wszelkie wypryski i blizny potrądzikowe, co również przyczynia się do powstania nierówności w strukturze skóry.
2. Twarz: znamiona i zatkane pory na twarzy mogą się z czasem powiększyć, powodując nierówności w strukturze. Sucha szorstka skóra twarzy bywa także spowodowana uszkodzeniami działaniem promieni słonecznych, które niszczą kolagen w skórze, przez co traci ona elastyczność i staje się nierówna.
3. Szyja: na podobnej zasadzie, ponieważ obszar ten jest często wystawiony na działanie promieni słonecznych, promieniowanie UV z czasem rozbija produkcję kolagenu w skórze.
4. Nogi: szorstka lub nierówna skóra na nogach może być spowodowana ogólną suchością lub, w niektórych przypadkach, stanem zwanym keratosis pilaris (KP), czyli rogowaceniem mieszkowym, spowodowanym nagromadzeniem białka zwanego keratyną.
5. Ramiona: na ramionach może również wystąpić KP, w wyniku czego powstają małe zgrubienia.
Na co i jak skóra choruje?
Zacznijmy od tego, że choroby skóry to jedna z największych i najbardziej różnorodnych grup schorzeń dotykających człowieka. Wskazuje na to już sama definicja. Bo rzeczywiście: choroby skóry (inaczej: dermatozy) to przede wszystkim schorzenia obejmujące skórę. Ale choroby skóry mogą dotyczyć tak powierzchni naskórka, jak i skóry właściwej oraz tkanki podskórnej, ale też tzw. przydatków, czyli gruczołów potowych, gruczołów łojowych, mieszków włosowych i paznokci. (1) Co więcej, w przebiegu dermatoz proces chorobowy może również obejmować naczynia krwionośne, naczynia chłonne i zakończenia nerwów.
Aby wszystkie dermatozy usystematyzować porozdzielano je zatem na podgrupy pod względem takich parametrów jak:
- etiologia, czyli przyczyna schorzenia – i tu wyróżnia się m.in. dermatozy bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze, alergiczne, genetyczne, autoimmunologiczne etc.,
- lokalizacja zmian chorobowych – chodzi tu o choroby m.in. gruczołów łojowych, gruczołów potowych, włosów i paznokci, błon śluzowych itp.,
- typ zmian skórnych, czyli np. choroby rumieniowe, grudkowe, pęcherzowe, łuszczyca itp.,
- charakterystyczny obraz mikroskopowy, czyli np. nowotwory złośliwe i ziarniniaki,
- okres życia człowieka – choroby skóry typowe dla okresu noworodkowego i niemowlęcego oraz starczego,
- objaw dodatkowy w przebiegu choroby wirusowej wieku dziecięcego – np. zmiany skórne przy odrze, ospie wietrznej i różyczce. (2)
Diagnostyka chorób skóry opiera się na prawidłowej ocenie i różnicowaniu głównego objawu dermatoz, czyli zmian skórnych. Nazywa się te zmiany wykwitami i dzieli się je na: pierwotne i wtórne (3), a także tzw. stany narzucone skóry, czyli takie wykwity, których nie da się zaliczyć ani do wykwitów pierwotnych, ani do wtórnych. (4)
Z badań epidemiologicznych wynika, że co trzeci dorosły Polak aktualnie choruje bądź chorował w przeszłości na chorobę skóry. (5)
Substancje wspierające regenerację skóry
Jakich substancji powinniśmy szukać w kosmetykach i produktach dermatologicznych przeznaczonych do wspierania regeneracji skóry? Istnieje kilka niezbędnych składników, które w znacznym stopniu ułatwiają procesy gojenia skóry twarzy. Jak powinien wyglądać skład takich kosmetyków?
Na pewno ważne jest, aby zawierały pantenol. Możemy go znaleźć również w czystej postaci, pianki, która działa szczególnie skutecznie, kiedy jest schłodzona. Pantenol jest analogiem kwasu pantotenowego. Używa się go wyłącznie zewnętrznie. Ma właściwości kojące i wyciszające, stanowi również idealne uzupełnienie w procesie nawilżania.
Niezwykle ważnym składnikiem kosmetyków regeneracyjnych jest również cynk, który ma działanie oczyszczające, ale jednocześnie łagodzi podrażnienia. Możemy go znaleźć w wielu kosmetykach przeciwtrądzikowych. Cynk pozwala wyciszyć zaczerwieniania i wspomóc regenerację uszkodzonego naskórka.
Równie ważna jest witamina E. Ma silne właściwości antyoksydacyjne, co oznacza, że pomaga w neutralizowaniu działania wolnych rodników. Jednocześnie zwiększa elastyczność oraz nawilżenie skóry, wspierając suchą i podrażnioną cerę.
Nie zapominajmy o oleju z awokado! Ma silnie odżywiające i nawilżające właściwości, dlatego poleca się go osobom, które potrzebują natychmiastowego ratunku skóry na twarzy. Zawarte w nim nienasycone kwasy tłuszczowe intensywnie regenerują skórę.
Dodatkowo należy wspomnieć o glicerynie, która tworzy barierę ochronną na skórze, przez co sprawia, że jest mniej podatna na uszkodzenia. Zapobiega także utracie wilgotności naskórka.
Dermokosmetyki, przeznaczone do ochrony naskórka i jego regeneracji, mają w swoim składzie bardzo często również kompleksy ERP oraz PCA. Ich zadaniem jest ochrona naskórka przed działaniem czynników zewnętrznych, bez naruszania płaszcza lipidowego skóry.
Przykładem kosmetyku, który pozytywnie wpłynie na regenerację naszej skóry twarzy jest FACE CREAM - KREM DO TWARZY TYPU ANTI-AGING. W jego formule znajdziemy mnóstwo składników aktywnych pomagających odbudować barierę hydrolipidową skóry, nawilżyć ją i odżywić. Mowa o miąższu z liści aloesu, glicerynie, kwasie hialuronowym, witaminie E oraz dobroczynnych olejach (arganowy, jojoba, ze słodkich migdałów, z pestek granatu, z pestek winogron, z nasion opuncji figowej).
Czerniak i inne nowotwory skóry
Czerniak jest jednym z najbardziej agresywnych nowotworów skóry, charakteryzującym się nieprawidłowym wzrostem melanocytów, komórek produkujących melaninę w skórze. Chociaż większość zmian barwnikowych na skórze jest łagodna, ważne jest, aby być świadomym potencjalnych znaków ostrzegawczych czerniaka i innych nowotworów skóry. Wśród charakterystycznych cech czerniaka należą:
- Asymetria – łagodne znamiona są zazwyczaj symetryczne. Jeśli jedna połowa znamienia jest inna niż druga, może to być oznaką czerniaka.
- Brzegi – nieregularne, poszarpane lub nierówne brzegi mogą być znakiem czerniaka.
- Kolor – zmienność kolorów w obrębie jednego znamienia, w tym różne odcienie brązu, czerni, a nawet białe, niebieskie lub czerwone plamy, powinny skłonić się do odwiedzenia specjalisty.
- Średnica – znamiona o średnicy większej niż gumka od ołówka (ok. 6 mm) powinny zostać ocenione przez specjalistę.
- Ewolucja – każda zmiana w znamieniu, takie jak wzrost, kształt, kolor, swędzenie, czy krwawienie może wskazywać na problem onkologiczny i wymaga konsultacji ze specjalistą.
Wśród innych nowotworów skóry, które mogą pojawić się na skórze twarzy i szyi najczęściej wymienia się raka podstawnokomórkowego (jest to najczęstszy nowotwór skóry, który często prezentuje się jako brodawkowata, perłowa zmiana, która może krwawić), raka kolczystokomórkowego (zgrubiała, brodawkowata zmiana, która może być szorstka w dotyku) oraz raka Merkla (rzadszy, ale agresywny nowotwór, który może wyglądać jak czerwony guzek).
Leczenie czerniaka i innych nowotworów skóry zależy od typu nowotworu, stadium zaawansowania oraz lokalizacji guza. Czerniak jest jednym z najbardziej agresywnych nowotworów skóry i wczesne wykrycie oraz leczenie są kluczowe. W przypadku czerniaka i wielu innych raków skóry chirurgiczne wycięcie guza jest podstawową formą leczenia. Jeśli nowotwór jest we wczesnym stadium, wycięcie może być wystarczające do całkowitego wyleczenia. W bardziej zaawansowanych przypadkach może być konieczne połączenie chirurgii z innymi metodami leczenia, takimi jak radioterapia, immunoterapia czy chemioterapia. Radioterapia wykorzystuje promieniowanie do niszczenia komórek rakowych, immunoterapia pomaga układowi odpornościowemu w walce z rakiem, a chemioterapia polega na stosowaniu leków niszczących komórki nowotworowe. Dla niektórych typów raków skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy czy rak kolczystokomórkowy, krioterapia (zamrażanie) lub terapia fotodynamiczna mogą być skuteczne. Ważne jest regularne badanie skóry i konsultacja z dermatologiem, aby wczesne zmiany mogły być odpowiednio diagnozowane i leczone.
