U nas zapłacisz kartą
Wypalona skóra na twarzy - Przyczyny, Skutki i Skuteczne Sposoby Leczenia
Na co i jak skóra choruje?
Zacznijmy od tego, że choroby skóry to jedna z największych i najbardziej różnorodnych grup schorzeń dotykających człowieka. Wskazuje na to już sama definicja. Bo rzeczywiście: choroby skóry (inaczej: dermatozy) to przede wszystkim schorzenia obejmujące skórę. Ale choroby skóry mogą dotyczyć tak powierzchni naskórka, jak i skóry właściwej oraz tkanki podskórnej, ale też tzw. przydatków, czyli gruczołów potowych, gruczołów łojowych, mieszków włosowych i paznokci. (1) Co więcej, w przebiegu dermatoz proces chorobowy może również obejmować naczynia krwionośne, naczynia chłonne i zakończenia nerwów.
Aby wszystkie dermatozy usystematyzować porozdzielano je zatem na podgrupy pod względem takich parametrów jak:
- etiologia, czyli przyczyna schorzenia – i tu wyróżnia się m.in. dermatozy bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze, alergiczne, genetyczne, autoimmunologiczne etc.,
- lokalizacja zmian chorobowych – chodzi tu o choroby m.in. gruczołów łojowych, gruczołów potowych, włosów i paznokci, błon śluzowych itp.,
- typ zmian skórnych, czyli np. choroby rumieniowe, grudkowe, pęcherzowe, łuszczyca itp.,
- charakterystyczny obraz mikroskopowy, czyli np. nowotwory złośliwe i ziarniniaki,
- okres życia człowieka – choroby skóry typowe dla okresu noworodkowego i niemowlęcego oraz starczego,
- objaw dodatkowy w przebiegu choroby wirusowej wieku dziecięcego – np. zmiany skórne przy odrze, ospie wietrznej i różyczce. (2)
Diagnostyka chorób skóry opiera się na prawidłowej ocenie i różnicowaniu głównego objawu dermatoz, czyli zmian skórnych. Nazywa się te zmiany wykwitami i dzieli się je na: pierwotne i wtórne (3), a także tzw. stany narzucone skóry, czyli takie wykwity, których nie da się zaliczyć ani do wykwitów pierwotnych, ani do wtórnych. (4)
Z badań epidemiologicznych wynika, że co trzeci dorosły Polak aktualnie choruje bądź chorował w przeszłości na chorobę skóry. (5)
Nieprawidłowa pielęgnacja skóry a sucha skóra
Cera bardzo sucha łuszcząca się często jest problemem osób, które stosują niewłaściwą pielęgnację niedostosowaną do swojego trybu życia. Zimą naszą skórę wysusza ogrzewanie, latem słońce i klimatyzacja w pomieszczeniach. Jeżeli do tego dołożymy jeszcze nieprawidłową pielęgnację polegającą na używaniu agresywnych kosmetyków z alkoholem i odtłuszczającymi substancjami w składzie, to może to powodować łuszczenie się cery.
Sucha łuszcząca skóra na twarzy może być też wynikową nieprawidłowej diety, na przykład zbyt małej ilości kwasów omega oraz niedoborem wody. Jeżeli niewłaściwa pielęgnacja będzie szła w parze z niezdrową dietą bogatą w tłuszcze zwierzęce i węglowodany proste, to może się to odbić na kondycji skóry. Wiele aktywnych młodych kobiet wpisuje w internetową wyszukiwarkę słowa „łuszczy mi się skóra na twarzy” i osoby te nie wiedzą, że ich zbyt intensywny tryb życia, czasowe odwodnienie lub niedobory pokarmowe mogą szybko dawać o sobie znać kondycją skóry.
Najczęstsze choroby skóry twarzy i głowy: jak sobie z nimi radzić?
O chorobach skóry mówi się, że to jedne z chorób tabu, bo dla wielu chorych wciąż są krępującym tematem. Gdy zmiany skórne ujawniają się na rękach, nogach czy brzuchu – można je skryć pod ubraniami i uniknąć drażniących spojrzeń i pytań. Tych, które atakują skórę twarzy i głowy skutecznie ukryć się nie da. Można je za to skutecznie leczyć i łagodzić ich objawy. Które choroby skóry twarzy i głowy są najczęstsze i jak sobie z nimi poradzić?
Spis treści
- Na co i jak skóra choruje?
- Na co najczęściej choruje skóra twarzy i głowy?
- Skąd się biorą choroby łojotokowe?
- Trądzik: czym jest i jak się go leczy?
- Łupież: czym jest i jak go się leczy?
- Choroby łojotokowe: postępowanie i pielęgnacja skóry
Łupież: czym jest i jak go się leczy?
Łupież (inaczej: wyprysk łojotokowy) to najłagodniejsza forma choroby o nazwie: łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS), dlatego często tych trzech nazw używa się wymiennie.
ŁZS to powszechnie występujące schorzenie zapalne, o cyklicznym przebiegu, pojawiające się w okolicach łojotokowych, a polegające na powierzchownym drobnopłatkowym złuszczeniu lub tworzeniu pokładów żółtych tłustych łusek. (17) Gdy choroba przybiera postać łusek białych, drobnych niczym puch lub śnieg nazywa się go wtedy łupieżem suchym, a gdy objawia się łuskami tłustymi – nazywany jest łupieżem tłustym.
Typowe umiejscowienie łupieżu dotyczy skóry owłosionej głowy, brwi, rzęs, twarzy, okolic małżowin usznych, okolicy mostka i okolic między łopatkami. (18)
U podłoża choroby leży nadmierna aktywność gruczołów łojowych i współistniejące zakażenie grzybem drożdżopodobnym Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). (19)
Jest też wiele czynników wyzwalających tę chorobę, a są nimi:
- stres, zmęczenie,
- skrajności pogodowe,
- rzadkie mycie głowy,
- używanie kosmetyków zawierających alkohol,
- łojotok i trądzik pospolity,
- otyłość, nieprawidłowe odżywianie,
- nadużywanie alkoholu,
- choroby neurologiczne, np. choroba Parkinsona,
- zakażenie HIV. (20)
Trądzik: czym jest i jak się go leczy?
Trądzik jako choroba występuje w wielu odmianach, jednak najczęściej pod postacią trądziku pospolitego i trądziku różowatego.
Trądzik pospolity ( z łac. Acne vulgaris) dotyczy ok. 80 proc. populacji, a dotyka najczęściej młodzież w okresie dojrzewania płciowego, czyli ok. 11-17 roku życia. Najczęstszą przyczyną trądziku pospolitego są bowiem zmiany hormonalne zachodzące w organizmie w tym okresie życia. Przy czym chłopcy częściej przechodzą tę chorobą w cięższej postaci, niż dziewczęta. (12)
Trądzik pospolity definiowany jest jako przewlekła gruczołów łojowych i ujść mieszków włosowych. Głównymi objawami tej choroby są: łojotok, tworzenie się zaskórników, krostek i grudek, a także pozostające po zmianach skórnych blizny. (13)
Trądzik różowaty jest z kolei przewlekłą i nieuleczalną chorobą, dotykającą ok. 10. proc. populacji, przeważnie w przedziale wiekowym 30-60 lat. (14)
Podłoże tej choroby nie jest do końca znane. Podejrzewa się, że u jej źródeł mogą leżeć czynniki autoimmunologiczne oraz tzw. zaburzenia naczynioworuchowe, a także zakażenia bytującymi na skórze pajęczakami. Jest także wiele czynników, które mogą stymulować występowanie objawów choroby. Należą do nich m.in.:
- wilgoć, wiatr, promieniowanie słoneczne,
- stres i silne emocje,
- zmiany hormonalne,
- palenie papierosów i picie alkoholu. (15)
W przebiegu trądziku różowatego na twarzy pojawiają się nieestetyczne wykwity rumieniowe, a także grudkowate i krostkowe. Dodatkowe możliwe objawy to: obrzęk powiek i przekrwienie spojówek, a także subiektywne odczucia pacjentów np. pieczenie, kłucie, świąd. (16)
