U nas zapłacisz kartą
Wypalona skóra na twarzy - Przyczyny, Skutki i Skuteczne Sposoby Leczenia
Objawy chorób skóry: zmiany skórne, wykwity skórne
Wykwity skórne to zmiany na skórze, które są objawami chorób skóry. W poszczególnych chorobach wykwity mają charakterystyczny wygląd – kolor, kształt, postać, lokalizację i na tej podstawie dermatolog zwykle jest w stanie ustalić rozpoznanie. Zmiany skórne się mogą zmieniać w czasie oraz ustępować z pozostawieniem blizny lub bez niej. Do wykwitów należą: plama, grudka, guzek, guz, pęcherzyk, pęcherz, krosta, bąbel, a także nadżerka, przeczos, pęknięcie i rozpadlina, łuska, strup, owrzodzenie oraz blizna.
Wykwity skórne to zmiany na skórze będące objawami jej choroby. Podstawą diagnostyki dermatologicznej jest prawidłowa umiejętność ich oceny i różnicowania.
- pierwotne wykwity są zazwyczaj bezpośrednim wynikiem rozwoju procesu chorobowego w skórze
- wykwity wtórne na ogół rozwijają się z pierwotnych i są ich następstwem.
Nie jest to jednak reguła, ponieważ w niektórych przypadkach, nawet we wczesnym okresie choroby nie udaje się stwierdzić wykwitów pierwotnych, które mogą być krótkotrwałe.
- plama
- grudka
- guzek
- guz
- pęcherzyk
- pęcherz
- krosta
- bąbel.
- nadżerkę
- przeczos
- pęknięcie i rozpadlinę
- łuskę
- strup
- owrzodzenie a także
- bliznę.
Choroby łojotokowe: postępowanie i pielęgnacja skóry
Łojotoku i będących jego konsekwencją chorób łojotokowych nie można całkowicie wyeliminować, ale można poprzez zastosowanie odpowiedniego leczenia zmniejszyć ich nasilenie.
Aby leczenie było skuteczniejsze powinniśmy odpowiednio zareagować już wtedy, gdy wystąpią pierwsze objawy choroby. Zaleca się wtedy:
- modyfikację diety – na taką z dużą ilością witamin, białka, soli mineralnych, z ograniczoną ilością tłuszczów, cukrów, ostrych przypraw i używek,
- zmianę stylu życia – unikanie sytuacji stresowych. (21)
Jeśli powyższe starania nie przyniosą efektu powinniśmy skonsultować się z lekarzem dermatologiem. Odpowiedni sposób żywienia jest także elementem leczenia chorób łojotokowych, więc najpewniej lekarz zaleci, aby kontynuować zmienioną dietę. Może także wprowadzić do terapii witaminy, leki doustne, a także preparaty przeciwgrzybicze. (22) Preparaty te to różnego rodzaju kremy i szampony lecznicze dedykowane specjalnie pielęgnacji łojotokowej przy trądziku, lub leczeniu łupieżu na różnych stopniach jego zaawansowania.
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Nieprawidłowa pielęgnacja skóry a sucha skóra
Cera bardzo sucha łuszcząca się często jest problemem osób, które stosują niewłaściwą pielęgnację niedostosowaną do swojego trybu życia. Zimą naszą skórę wysusza ogrzewanie, latem słońce i klimatyzacja w pomieszczeniach. Jeżeli do tego dołożymy jeszcze nieprawidłową pielęgnację polegającą na używaniu agresywnych kosmetyków z alkoholem i odtłuszczającymi substancjami w składzie, to może to powodować łuszczenie się cery.
Sucha łuszcząca skóra na twarzy może być też wynikową nieprawidłowej diety, na przykład zbyt małej ilości kwasów omega oraz niedoborem wody. Jeżeli niewłaściwa pielęgnacja będzie szła w parze z niezdrową dietą bogatą w tłuszcze zwierzęce i węglowodany proste, to może się to odbić na kondycji skóry. Wiele aktywnych młodych kobiet wpisuje w internetową wyszukiwarkę słowa „łuszczy mi się skóra na twarzy” i osoby te nie wiedzą, że ich zbyt intensywny tryb życia, czasowe odwodnienie lub niedobory pokarmowe mogą szybko dawać o sobie znać kondycją skóry.
Po czym poznać, że to mam?
Objawy wypalenia cery mogą być bardzo różnorodne i zależą od indywidualnych predyspozycji genetycznych, środowiskowych oraz stylu życia. Głównymi objawami są: matowość i brak blasku, zwiększona suchość lub przeciwnie – nadmierne przetłuszczanie, pojawienie się wyprysków i zaskórników w odpowiedzi na alergeny i sytuacje drażniące (np. w obecności zapachów). Zwiększa się również wrażliwość na czynniki zewnętrzne: skóra reaguje zaczerwienieniem, podrażnieniem, pieczeniem i ściągnięciem w warunkach, które do tej pory były dla niej neutralne. Kolejne na liście objawów będą zmniejszona elastyczność i napięcie skóry, niekoniecznie związane z wiekiem.
Cera, o której możemy powiedzieć, że jest wypalona, będzie obojętna na działanie składników aktywnych (takich jak: retinol, witamina C, peptydy) lub przeciwnie – zareaguje na nie nadmiernym pobudzeniem. Może być zatem cerą „dwubiegunową”.
