U nas zapłacisz kartą
Olej rycynowy - naturalne wsparcie w łagodzeniu objawów łuszczycy
Dlaczego warto stosować olej rycynowy na łuszczycę?
Olej rycynowy pochodzi z nasion rośliny rącznika, której znacznie doceniano już 4000 tysiące lat temu i jej ślady znaleziono nawet w egipskich grobowcach.
Przez wiele lat olej rycynowy wykorzystywany był do leczenia wielu różnych dolegliwości zdrowotnych, w tym problemów z układem trawiennym, czynności wątroby i nerek oraz wywoływania porodu. Prawdopodobnie Aztekowie używali nasion rącznika do ulżenia przy hemoroidach i rożnych dolegliwościach dermatologicznych.
Nie ma nie zbitych dowodów na to, jak działa olej rycynowy, ale uważa się, że ma on zdolność stymulowania układu odpornościowego. Z tego powodu może mieć bezpośredni wpływ ograniczenie nawrotów i objawów łuszczycy.
Niektórzy naturopaci twierdzą, że olej rycynowy ma zdolność zwiększania ilości komórek T (rodzaj białych krwinek) w skórze, wzmacniając mechanizmy obronne organizmu. Komórki T zwalczają wirusy i grzyby, które wywołują infekcje w organizmie. Uważa się, że poprzez uruchomienie tych komórek w skórze występuje miejscowa odpowiedź immunologiczna, która ogranicza ryzyko choroby. Oprócz potencjalnych korzyści immunologicznych olej rycynowy wykazuje również cenne właściwości przeciwzapalne.
Kwas rycynolowy (RA) jest podstawowym składnikiem występującym w oleju rycynowym. Ma on przede wszystkim właściwości przeciwzapalne i przeciwbólowe, które mogą być cenne dla osób cierpiących na łuszczycę. Jedno z badań umożliwiło porównanie skuteczności działania kwasu rycynolowego z kapsaicyną u zwierząt ze stanem zapalnym. Wykazało ono, że oba środki działają podobnie, bez żadnych negatywnych skutków ubocznych obserwowanych przy kapsaicynie. Można zatem założyć, że stosując olej rycynowy na łuszczycę i inne dolegliwości skórne łagodzi się towarzyszące im stany zapalne.
Jakie są właściwości lecznicze oleju rycynowego?
O oleju rycynowym mówimy najczęściej w kontekście leczenia zaparć. Jest on uważany za skuteczny środek przeczyszczający. Ogranicza absorpcję płynów z jelita cienkiego. Rozluźnia masy kałowe i ułatwia ich pasaż przez jelita. Dodatkowo, stymuluje perystaltykę jelit, co również pomaga w wypróżnieniu. Olej rycynowy zastosowanie w terapii zaparć miał już w czasach starożytnych.
Olejem rycynowym, przez wzgląd na jego specyficzny skład i cechy, interesuje się wielu naukowców. Uważa się, że może on działać przeciwzapalnie, przeciwutleniająco, przeciwcukrzycowo, a także ochronnie w stosunku do komórek wątroby. Może wpływać korzystnie również na funkcjonowanie komórek układu odpornościowego. Na obecną chwilę, nie ma jednak dowodów na potwierdzenie tego działania. W medycynie ludowej można się też spotkać ze stosowaniem oleju rycynowego w formie okładów na skórę. Takie kompresy wykorzystuje się przy różnorodnych schorzeniach wątroby, jelita grubego, a także przy dolegliwościach pochodzących z pęcherzyka żółciowego. Korzystanie z kompresów na bazie oleju rycynowego również nie ma potwierdzonej skuteczności.
W XIX wieku olej rycynowy stosowano powszechnie w zatruciach pokarmowych, problemach z wypróżnieniem, a także chorobach powodowanych przez pasożyty. Obecnie, wykorzystuje się go jedynie w krótkotrwałym leczeniu ostrych zaparć.
Inny wykorzystaniem Oleum Ricini jest indukcja porodu. Stymulując ruchy perystaltyczne jelit, ma on wywołać skurcze macicy i przyspieszyć poród. W przeszłości był on częściej wykorzystywany do indukcji porodu, natomiast obecnie ta metoda nie jest zalecana. Podawanie oleju kobietom w ciąży może prowadzić do wystąpienia poważnych komplikacji. Jednocześnie, dysponujemy bezpieczniejszymi sposobami indukcji porodu, dlatego korzystanie z oleju nie ma już uzasadnienia.
Jak stosować olej rycynowy na łuszczycę?
Olej rycynowy można znaleźć w większości aptek, ale także w sklepach z kosmetykami naturalnymi. Jako pomoc z łagodzeniu dolegliwości łuszczycowych istnieje kilka różnych sposobów na jego wykorzystanie.
Miejscowo
Najłatwiejszym sposobem użycia oleju rycynowego jest nałożenie go bezpośrednio na zmiany chorobowe za pomocą wacika. Ponieważ nie wchłania się całkowicie, jak na przykład większość balsamów, należy odczekać pewien czas po jego aplikacji. Warto go stosować przede wszystkim na noc, zabezpieczając się przed pobrudzeniem. Warto jednak pamiętać, że niektóre osoby mogą być uczulone na ten olej, dlatego warto wcześniej wykonać test alergiczny.
Rozcieńczony
Innym rozwiązaniem jest nieznaczne rozcieńczenie oleju rycynowego w innym oleju, który może być lepiej wchłaniany. Sprawdzić się może np. oliwa z oliwek czy olej kokosowy. Niektórzy zalecają mieszankę oliwy z oliwek i oleju arachidowego w proporcji 50/50 z dodatkiem oleju rycynowego.
Czym jest olej rycynowy?
Olej rycynowy (Oleum Ricini, Castor Oil) zwany jest również olejem rącznikowym, ponieważ pochodzi z nasion rącznika pospolitego (Ricinus communis). Zostaje on wytwarzany poprzez wytłaczanie nasion rącznika na zimno, a następnie wygotowanie ich z wodą. Taka metoda otrzymywania oleju rycynowego pozwala na pozbycie się rycyny. Jest to jedna z najbardziej toksycznych substancji pochodzących od roślin. W zależności od dawki, jak i drogi zatrucia, rycyna może powodować krwawienie z przewodu pokarmowego, martwicę kanalików nerkowych, a także martwicze zapalenie płuc. Z uwagi na szczególne cechy rycyny, substancja ta jest badana pod kątem użycia jej do leczenia nowotworów i innych chorób.
Olej rycynowy ze względu na łatwą dostępność i niewysoki koszt jest wykorzystywany wszechstronnie. Zarówno sam olej, jak i jego pochodne stosowane są w medycynie i farmacji, a także w przemyśle kosmetycznym. Olejek wchodzi w skład niektórych produktów do pielęgnacji rzęs i paznokci. Jest składnikiem tworzyw sztucznych, płynów hydraulicznych i powłok ochronnych. Z właściwości oleju rycynowego korzysta się również w przemyśle spożywczym, wykorzystując go jako dodatek do żywności.
Czym jest łuszczyca?
Łuszczyca jest chorobą autoimmunologiczną, która najczęściej objawia się widocznymi i uciążliwymi zmianami i podrażnieniami skóry. Wiele poważnych źródeł wskazuje, że stan ten zwykle rozwija się między 15 a 25 rokiem życia i może zwiększać ryzyko rozwoju łuszczycowego zapalenia stawów.
Naukowcy nie są pewni, co powoduje łuszczycę, chociaż funkcje immunologiczne i genetyka należą do najbardziej prawdopodobnych czynników. Pacjenci cierpiący na łuszczycę borykają się z uciążliwymi problemami skórnymi, ponieważ jej komórki rosną szybciej powinny, co powoduje nadmierne gromadzenie się tkanki i związane z tym dolegliwości.
Istnieje kilka różnych rodzajów łuszczycy, a każda wiąże się z unikalnymi zmianami na skórze. Wynikowe zmiany dowolnego rodzaju mogą być swędzące i bolesne.
