U nas zapłacisz kartą
Olej tamanu na łuszczycę - naturalny sposób na ulgę
Jakie właściwości ma olej tamanu? Efekty stosowania na skórę i włosy.
Olej tamanu najczęściej wykorzystuje się w pielęgnacji skóry problematycznej, w leczeniu zmian trądzikowych, blizn, rozstępów, przebarwień czy opryszczki. Używa się go również do odżywienia skóry głowy i łagodzenia oznak łupieżu.
Lecznicze i pielęgnacyjne właściwości oleju z tamanu znane są już od wieków. Jako pierwsi odkryli je mieszkańcy Polinezji, którzy wykorzystywali olej, wewnętrznie oraz zewnętrznie, do leczenia rozmaitych dolegliwości. Skuteczność tego naturalnego środka uznawali za tak niezwykłą, że okrzyknęli go świętym darem od natury. Olej z tamanu do Europy trafił na początku dwudziestego wieku. Początkowo stosowany jedynie jako domięśniowe lekarstwo dla chorych z trądem, z biegiem czasu zyskiwał coraz większą przychylność lekarzy, fitoterapeutów oraz kosmetologów. Kolejne badania, których celem było potwierdzenie skuteczności oleju tamanu, bezsprzecznie dowodziły, że jest to substancja o niezwykle uniwersalnym działaniu.
Właściwości oleju tamanu
- Kwas linolowy. U osób z cerą suchą kwas linolowy wzmacnia barierę lipidową naskórka i chroni przed utratą wody. Stosowanie kwasu przez osoby z cerą tłustą normuje pracę gruczołów łojowych, odblokowuje pory i redukuje ilość zaskórników.
- Kwas oleinowy . Sprawia, że skóra lepiej przepuszcza składniki aktywne, poprawiając w ten sposób wchłanianie się oleju i wzmacniając jego działanie.
Olej tamanu może być stosowany do każdego rodzaju cery, ponieważ wspomaga leczenie wielu dolegliwości skórnych. Jest polecany do pielęgnacji cery tłustej i trądzikowej, ponieważ łagodzi stany zapalne, przyspiesza gojenie zmian skórnych i redukuje ilość zaskórników. Działa kojąco przy łojotoku i trądziku różowatym. Skutecznie redukuje widoczność rozstępów oraz blizn potrądzikowych, co zostało potwierdzone prowadzonymi we Francji badaniami klinicznymi. Stosowany punktowo leczy zajady oraz owrzodzenia.
Olej tamanu zmniejsza obrzęk, ból i zaczerwienienie, dlatego może być stosowany na podrażnioną skórę po depilacji, goleniu, na ukąszenia owadów, oparzenia słoneczne i gojące się tatuaże. Można go nakładać na otarcia, zadrapania, skaleczenia i odmrożenia. Olej tamanu może stanowić element kuracji regenerującej cerę zniszczoną i dojrzałą, ponieważ sprzyja odbudowie komórek i ma zdolność pochłaniania promieni UV. Olej można wcierać w skórę głowy w celu łagodzenia objawów łupieżu lub łuszczycy. Redukuje on także dolegliwości reumatyczne i rwę kulszową. Nakładany na szyję zmniejsza ból gardła.
Przepis na regeneracyjną maseczkę z kurkumy
- łyżeczka jogurtu naturalnego,
- szczypta kurkumy,
- kilka kropli oleju tamanu.
Dokładnie wymieszaj ze sobą składniki i nakładaj punktowo na wypryski. Po kilkunastu minutach zmyj mieszankę letnią wodą.
Olej tamanu – właściwości
- Kwas kalofillowy oraz kalofillodynę – substancje charakterystyczne jedynie dla oleju tamanu, należące do grupy flawonoidów. Wykazują działanie przeciwobrzękowe, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, antybiotyczne, regenerujące.
- Kwas linolowy – związek należący do grupy nienasyconych kwasów tłuszczowych typu omega-6. Wspomaga pracę gruczołów łojowych, wzmacnia barierę lipidową naskórka, ogranicza utratę wody ze skóry.
- Kwas oleinowy , czyli kwas omega-9 – działa antyoksydacyjnie, zwiększa przepuszczalność bariery lipidowej, dzięki czemu pozostałe składniki aktywne oleju tamanu mogą w łatwy i szybki sposób dotrzeć w głąb skóry.
Dzięki unikalnym składnikom aktywnym, olej tamanu posiada wyjątkowo uniwersalne właściwości: regenerujące, przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze oraz przeciwreumatyczne.
Co to jest olej tamanu?
Olej tamanu (inaczej zwany kameni) to naturalny olej roślinny pozyskiwany z orzechów drzewa tamanu. Drzewo to naturalnie rośnie w tropikalnych lasach, w Indiach i na Madagaskarze.
Olej tamanu nierafinowany otrzymuje podczas tłoczenia orzechów na zimno. Zawdzięczamy tej metodzie ciekawe działanie oleju, dzięki niej zachowuje on wiele swoich cennych właściwości.
Olej tamanu zawiera przede wszystkim kilka rodzajów kwasów tłuszczowych. Ma w swoim składzie, chociażby jednonienasycony kwas oleinowy typu Omega-9 (w który bogata jest również oliwa z oliwek) oraz nienasycony kwas linolowy typu Omega-6 (obecny też w oleju z wiesiołka). Mają one działanie przeciwzapalne i antyoksydacyjne.
Tamanu to skarb Pacyfiku
Drzewo tamanu (Calophyllum Inophyllum), jak większość rzadkich drzew świata, rośnie na południowym wschodzie Azji i na wyspach Pacyfiku. Jest wiecznie zielone, osiąga kilka metrów wysokości i rodzi okrągłe, nieduże owoce, przypominające w smaku jabłka. Wewnątrz każdego owocu znajduje się pestka, która po wysuszeniu stanowi surowiec do produkcji oleju tamanu.
Olej tamanu, zwany również olejem Foraha i zielonym złotem, jest wyciskany z jądra owocu Callophyllum inophyllum, lepiej znanego jako drzewo orzechowe Tamanu. Nazwa rośliny pochodzi od łacińskiego terminu oznaczającego „piękny liść”, stąd inny popularny pseudonim dla tego stuletniego lekarstwa: Beauty Leaf Oil.
W tradycyjnych praktykach leczniczych na wyspach Pacyfiku olej tamanu był stosowany od wieków w celu łagodzenia i skutecznego eliminowania różnych chorób skóry, nawet zakaźnych. Stosowano go miejscowo w celu leczenia zadrapań, skaleczeń i oparzeń słonecznych, pęcherzy, blizn, użądleń i ugryzień. Kobiety z Polinezji zaczęły używać olejku Tamanu, by zapobiec potencjalnej wysypce pieluszkowej i chorobom skóry u niemowląt.
Francuzi odkryli na początku XX wieku, że olej tamanu wykazuje korzystne właściwości w walce z bólem i łagodzeniu dolegliwości, takich jak trąd. W innych regionach Europy olej Tamanu był stosowany nie tylko do leczenia skaleczeń, ran, czyraków i wysypek, ale także do łagodzenia popękanej skóry, miejscowych alergii, odleżyn, infekcji paznokci i stóp.
W Indonezji liście tamanu moczono w wodzie, i taki kompres stosowano w celu złagodzenia objawów udaru cieplnego oraz przy problemach z oczami. Na Filipinach ten sam eliksir stosowano na hemoroidy, podczas gdy sok z drzewa tamanu używany był jako mazidło na rany i czyraki.
Podobnie w północnej Papui Nowej Gwinei liście tamanu gotowano nad ogniem, a powstałe napary stosowano na skaleczenia, wypryski, czyraki i rany. Z liści zrobiono także herbaty, które miały na celu wyeliminowanie wysypki skórnej.
