Olej rokitnikowy - naturalne rozwiązanie na pryszcze i trądzik

Przeciwwskazania do stosowania oleju z rokitnika

Wyciąg z rokitnika, w tym także olej może u niektórych osób wywołać niepożądane objawy. Olej z rokitnika jest uznawany za bezpieczny w przypadku stosowania zewnętrznego lub wewnętrznego, ale jak każdy produkt naturalny może być szkodliwy w indywidualnych przypadkach.

Głównymi przeciwwskazaniami do stosowania oleju z rokitnika są:

  • ostre stany zapalne trzustki,
  • silny stan zapalny wątroby,
  • ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego,
  • kamica żółciowa,
  • nawracająca zgaga,
  • alergia na rokitnika,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi, szczególnie przy przyjmowaniu leków rozrzedzających krew,
  • cukrzyca z uwagi na niebezpieczeństwo zbytniego obniżenia poziomu cukru we krwi.

Kwas szczawiowy, zawarty w rokitniku może sprzyjać powstawaniu kamieni nerkowych lub pogorszyć stan pacjenta zmagającego się już z tą przypadłością. Z tego powodu picie oleju z rokitnika nie jest zalecane osobom z kamicą nerkową.

Nie ma przeciwwskazań do picia oleju z rokitnika przez kobiety w ciąży, ale zawsze trzeba skonsultować przyjmowanie takiego produktu (nawet naturalnego) z lekarzem, szczególnie, gdy wcześniej rokitnik nie był elementem diety.

W ciąży rokitnik nie powinien być przyjmowany w zbyt dużych dawkach, ale o tym także powinien zdecydować lekarz. Taka ostrożność zalecana jest również w trakcie karmienia piersią.

Sporo wątpliwości budzi podawanie oleju z rokitnika dzieciom. Wydawałoby się, że można stosować go bez ograniczeń, skoro przyszła mama może pić taki olej z korzyścią dla siebie i nienarodzonego jeszcze maluszka.

Lekarze zalecają jednak podawanie oleju rokitnikowego od 12 roku życia. W większości ulotek informacyjnych gotowego już oleju wskazana jest właśnie taka granica wiekowa.

Stosując olej z rokitnika należy wnikliwe obserwować reakcję swojego organizmu - nie tylko na samo działanie produktu, ale także na liczbę dawek. Przy niepokojących objawach konieczna jest konsultacja medyczna, samodzielne ograniczenie dawek może nie przynieść pozytywnych rezultatów.

Olej z rokitnika (Hippophae rhamnoides) – jak stosować?

Olej z rokitnika to mnóstwo witamin, minerałów i innych substancji bioaktywnych. Popularny jest raczej w branży spożywczej, choć w kosmetyce również znajduje szereg zastosowań. Kojarzysz średniej wielkości krzewy rosnące w parkach i przy drogach, które we wrześniu pokrywają setki pomarańczowych kuleczek? To właśnie rokitnik – co w nim takiego niezwykłego? O tym przeczytasz poniżej.

Spis treści:

  • olej z rokitnika pozyskiwany jest z nasion lub pulpy owocowej, co wpływa na jego skład,
  • jest wysoce komedogenny, choć zawiera składniki, które mogą wspierać leczenie chorób skóry (w tym trądziku),
  • przeznaczony jest do pielęgnacji włosów średnioporowatych.

Wytwarzanie oleju z rokitnika

Owoce rokitnika uważa się za jedne z najbardziej odżywczych i bogatych w witaminy, a także minerały i polifenole. W swoim miąższu zawierają ok. 8-12% cennego oleju. Sposób ekstrakcji oleju z rokitnika wpływa na siłę działania i jego jakość oleju. Najczęściej wykorzystywane metody przewidują to zastosowanie rozpuszczalnika, tłoczenie na zimno, prasowanie na gorąco oraz maceracja w innych olejach. Wszystkie one mają jednak pewne zalety i wady.

Olej z rokitnika tłoczony na zimno uważany jest za najbardziej wartościowy, jednak jego ekstrakcja to długi i względnie drogi proces. Z kolei tłoczenie na gorąco oraz ekstrakcja rozpuszczalnikiem może zanieczyścić olej i zniszczyć cenne składniki odżywcze.

W Polsce rokitnik nie jest zbyt popularną rośliną, dlatego większość surowca pochodzi z importu. Najczęściej można spotkać olej z rokitnika z Ukrainy, Białorusi i Rosji. Na Wschodzie jest on niezwykle popularny i stosowany do celów spożywczych i kosmetycznych. Bardzo często występuje jako olej rokitnikowy syberyjski, gdzie w warunkach naturalnych roślina występuje w znacznej obfitości.

Domowym sposobem pozyskiwania oleju jest wykonanie przecieru z całych owoców, a następnie po dolaniu czystej wody, pozostawienie do odstania. Olej jako substancja lżejsza od wody wypływa na jej wierzch i może być z powodzeniem zbierana. Tą metodę stosuje się od wielu stuleci, głównie w rejonach gdzie rokitnik występuje w naturalnych warunkach.

Serwis Skarbnica Natury korzysta tylko z wysokiej jakości źródeł, w tym recenzowanych badań naukowych, aby treść naszych artykułów poprzeć faktami. Poznaj naszą politykę redakcyjną, aby dowiedzieć się więcej o tym, w jaki sposób sprawdzamy informacje i dbamy o to, aby nasze treści były precyzyjne, wiarygodne i godne zaufania.

Olej z rokitnika – właściwości

Olej z rokitnika swoją popularność zawdzięcza wysokiej zawartości składników. Może być stosowany w pielęgnacji, skóry, włosów i paznokci, a także podawany w formie doustnej. Zawiera ponad 190 substancji bioaktywnych, w tym witaminy i mikroelementy, odpowiedzialne za wiele funkcji w organizmie człowieka.

Rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides) to krzew dorastający do 8 m z rodziny oliwnikowatych, będący gatunkiem pionierskim (kolonizuje miejsca pozbawione innej roślinności). Występuje w Europie i Azji, w Polsce natomiast jego naturalne stanowiska znajdują się na wybrzeżu Bałtyku. Jest jednak coraz chętniej uprawiany jako roślina ozdobna oraz sadownicza. System korzeniowy rokitnika jest bardzo gęsty, dlatego roślina bywa wykorzystywana do umacniania skarp.

Łacińska nazwa pochodzi od greckich słów hippos – koń oraz pháo – lśniący. Ma to związek z tym, że młode pędy i liście stosowano jako pokarm dla zwierząt, który sprawiał, że ich sierść stawała się zdrowsza i lśniąca, zwłaszcza u koni.

Charakterystyczne dla rokitnika jest rozmieszczenie owoców – występują one bezpośrednio przy łodygach, często “oklejając” je na dużej powierzchni. Owoce są niewielkie, bo osiągają maksymalnie 10 mm długości, a waga jednego wynosi do 0,9 g.

Olej z rokitnika – czym jest?

Olej z rokitnika pozyskiwany jest z nasion lub z pulpy owocowej rokitnika pospolitego. Ma on intensywnie pomarańczową barwę, którą zawdzięcza wysokiej zawartości bera-karotenu i owocowy zapach. Miąższ owoców zawiera od 15 do 25% oleju, nasiona z kolei od 8 do 20%.

Olej z rokitnika – co zawiera?

Blisko 200 substancji bioaktywnych sprawia, że właśnie po ten olej sięgamy coraz częściej. Nie jest on jednak dla każdego, o czym wspomnę niżej. W składzie oleju rokitnikowego znajdują się witaminy, minerały, nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT), a także kwasy organiczne. Zawartość substancji różni się w zależności od gatunku, a za najlepszy pod względem składu uznaje się rokitnik syberyjski.

Zawartość witaminy E w nasionach rośliny chroni organizm przed stresem oksydacyjnym stan zagrażający zdrowiu, który może doprowadzić do powstania nowotworów oraz powoduje osłabienie działania wolnych rodników, które odpowiadają za.

Czytaj dalej...

W Izoze nie zabrakło także składników budujących nawilżenie mocno natłuszczający olej z awokado i orzeźwiający olej z ogórka wiążą wodę w skórze, co wzmacnia barierę wodnolipidową i daje skórze ochronę przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi.

Czytaj dalej...

Nasiona krokosza barwierskiego wykorzystywane do pozyskania oleju charakteryzują się także wysoką zawartością jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, którymi warto zastępować powszechnie występujące w tradycyjnej diecie tłuszcze nasycone.

Czytaj dalej...

Krokosz barwierski Carthamus tinctorius , inaczej nazywany szafranem łąkowym, jest rośliną cenioną przede wszystkim ze względu na produkcję jadalnych, wysokotłuszczowych nasion wykorzystywanych do wytwarzania oleju.

Czytaj dalej...

Kwas linolowy to egzogenny kwas tłuszczowy niesyntezowany przez organizm, a więc niezbędny do dostarczania z pożywieniem , niezbędny do odpowiedniego funkcjonowania przemiany materii, pracy mózgu oraz utrzymywania wysokiej odporności organizmu.

Czytaj dalej...