U nas zapłacisz kartą
Olej rokitnikowy - naturalne rozwiązanie na pryszcze i trądzik
Stosowanie oleju z rokitnika zwyczajnego
Olej z rokitnika można przyjmować zarówno wewnętrznie lub stosować miejscowo, zależnie od potrzeb i oczekiwanych korzyści. Należy jednak przy tym zwrócić uwagę, jakie przeznaczenie przewidział producent danego produktu.
Zarówno olej z nasion, jak i olej z miąższu jagód rokitnika mogą być stosowane doustnie. Warto jednak zauważyć, że olej z miąższu owoców wykazuje kilka ważnych zalet, szczególnie cennych przy stosowaniu miejscowym, natomiast olej z nasion rokitnika posiada lepsze efekty działania w zastosowaniu wewnętrznym.
Przy zastosowaniu oleju miejscowo wystarczy nałożyć go na obszarach dotkniętych oparzeniem, skaleczeniem lub z innymi problemami. Gdy stosujemy go wewnętrznie, zalecana dawka wynosi zwykle pięć miligramów, dwa do trzech razy dziennie. Dawkowanie zależy od leczonego stanu, a wszelkie poważniejsze dolegliwości zawsze powinny być konsultowane z lekarzem.
Jak stosować olej z rokitnika?
Zastosowanie oleju z rokitnika (zewnętrzne lub wewnętrzne) może mieć różne formy w zależności od rodzaju dolegliwości, które chcemy „zlikwidować” przy użyciu tego naturalnego produktu.
Oto kilka sposobów na użycie olejku z rokitnika:
- do picia - przede wszystkim przy chorobach układu pokarmowego, takich jak wrzody żołądka, dwunastnicy czy stany zapalne. Picie oleju ma na celu głównie zmniejszenie bólu lub wsparcie gojenia wrzodów i nadżerek. Olej z rokitnika można pić codziennie w dawkach skonsultowanych z lekarzem lub zalecanych przez producentów tego naturalnego środka. Szczególna ostrożność zalecana jest kobietom w ciąży i matkom karmiącym,
- na skórę - antyoksydanty zawarte w tym oleju chronią skórę przed negatywnym działaniem wolnych rodników i spowalniają procesy starzenia. Bogactwo kwasów tłuszczowych jest wsparciem dla procesu wygładzania skóry i łagodzenia przebarwień. Dodatkowo olej nawilża skórę. Kilka kropli można także dodawać do kremów,
- dopochwowo - czopki z koncentratem oleju z rokitnika działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo i bakteriostatyczne. Minimalizują dolegliwości w przebiegu żylaków odbytu, regenerują błony śluzowe w kanale odbytu i odbytnicy. Takie skuteczne działanie dopochwowe olej zawdzięcza zawartym w rokitniku karotenoidom, witaminie E i kwasom, głównie palmitynowemu,
- na powieki - przeciwutleniacze i kwas a-linolenowy wspierają nawilżenie oka i zmniejszają stan zapalny, pozytywnie wpływają na warstwę lipidową filmu łzowego. W przypadku oka zalecana jest jednak szczególna ostrożność - stosowanie oleju bezpośrednio na powieki może u niektórych osób wywołać reakcje alergiczną. Warto swoje wątpliwości skonsultować z lekarzem,
- na włosy - olej jest skutecznym środek do olejowania włosów.
Olej z rokitnika należy zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza lub producenta produktu. Najczęściej jest to kilka kropli do maksymalnie 5 ml. W zależności od rodzaju kuracji przyjmujemy olej maksymalnie 3 razy dziennie, ale zasady dawkowania są zawsze precyzyjnie określone w ulotkach informacyjnych konkretnych produktów. Sposób zażywania oleju sporządzonego samodzielnie warto także skonsultować ze specjalistą.
Olej z rokitnika - czyli z czego?
Rokitnik zwyczajny, zwany również pospolitym, to nie tylko ozdobny krzew, ale także roślina lecznicza należąca do rodziny oliwkowatych. Jego działanie prozdrowotne doceniali już ludzie żyjący w średniowieczu, stosując tę roślinę do leczenia ran.
Do Europy rokitnik sprowadził Aleksander Wielki. Łacińska nazwa „Hippophae rhamnoides” oznacza w dosłownym tłumaczeniu „lśniący błyszczący koń”. Już w tamtych czasach zauważono, że pojenie koni wywarami z liści i gałęzi rokitnika gwarantowało lśniącą i zdrową sierść.
W Europie i w Azji rośnie głównie w dolinach rzek lub na wybrzeżach morskich. W Polsce roślina występuje na wydmach lub klifach wzdłuż linii brzegowej Bałtyku i na tych terenach objęta jest ochroną.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 9 października 2014 r. w sprawie gatunkowej ochrony roślin rokitnik został zaliczony do ochrony częściowej.
Olej z rokitnika, pozyskiwany z nasion lub owoców posiada wiele dobroczynnych właściwości. Pierwszy sposób produkcji (z nasion) jest najczęściej wykorzystywany w warunkach przemysłowych. Drugi sposób
(z owoców) jest prosty do zastosowania w warunkach domowych.
Wystarczy miąższ wytworzony z żółto-pomarańczowych jagód pozostawić w ciemnym miejscu, a po dobie olej, gotowy do zebrania, wypływa na wierzch.
Wytwarzanie oleju z rokitnika
Owoce rokitnika uważa się za jedne z najbardziej odżywczych i bogatych w witaminy, a także minerały i polifenole. W swoim miąższu zawierają ok. 8-12% cennego oleju. Sposób ekstrakcji oleju z rokitnika wpływa na siłę działania i jego jakość oleju. Najczęściej wykorzystywane metody przewidują to zastosowanie rozpuszczalnika, tłoczenie na zimno, prasowanie na gorąco oraz maceracja w innych olejach. Wszystkie one mają jednak pewne zalety i wady.
Olej z rokitnika tłoczony na zimno uważany jest za najbardziej wartościowy, jednak jego ekstrakcja to długi i względnie drogi proces. Z kolei tłoczenie na gorąco oraz ekstrakcja rozpuszczalnikiem może zanieczyścić olej i zniszczyć cenne składniki odżywcze.
W Polsce rokitnik nie jest zbyt popularną rośliną, dlatego większość surowca pochodzi z importu. Najczęściej można spotkać olej z rokitnika z Ukrainy, Białorusi i Rosji. Na Wschodzie jest on niezwykle popularny i stosowany do celów spożywczych i kosmetycznych. Bardzo często występuje jako olej rokitnikowy syberyjski, gdzie w warunkach naturalnych roślina występuje w znacznej obfitości.
Domowym sposobem pozyskiwania oleju jest wykonanie przecieru z całych owoców, a następnie po dolaniu czystej wody, pozostawienie do odstania. Olej jako substancja lżejsza od wody wypływa na jej wierzch i może być z powodzeniem zbierana. Tą metodę stosuje się od wielu stuleci, głównie w rejonach gdzie rokitnik występuje w naturalnych warunkach.
Serwis Skarbnica Natury korzysta tylko z wysokiej jakości źródeł, w tym recenzowanych badań naukowych, aby treść naszych artykułów poprzeć faktami. Poznaj naszą politykę redakcyjną, aby dowiedzieć się więcej o tym, w jaki sposób sprawdzamy informacje i dbamy o to, aby nasze treści były precyzyjne, wiarygodne i godne zaufania.
