Paznokcie z łuszczycą - Objawy, leczenie i porady pielęgnacyjne

Łuszczyca może prowadzić do utraty paznokcia

Bardzo bolesna i trudna dla pacjenta może być onycholiza, a więc całkowita utrata paznokcia. Jest ona efektem odklejenia się płytki od łożyska, co w konsekwencji zwiększa ryzyko infekcji bakteryjnych. Na taki palec bez paznokcia należy bardzo uważać, również w przypadku, gdy problem dotyczy naszych stóp. Podstawą w takiej sytuacji jest zachowanie odpowiedniej higieny. Nie powinniśmy także piłować słabych i zniszczonych paznokci.

Leczenie schorzenia nie należy do najłatwiejszych zadań, ponieważ jest ona upartym przeciwnikiem. Podstawą kuracji powinny być różne leki i preparaty z witaminą A, najczęściej retinody, będące jej pochodną. Retinoidy są bardzo często stosowane w leczeniu dermatologicznym, ponieważ mają silne działanie regeneracyjne i łagodzące stan zapalny. Mogą być stosowane miejscowo oraz ogólnie – odpowiednią kurację na pewno dobierze lekarz, do którego trafi pacjent z objawami łuszczycy. W leczeniu sprawdzą się także preparaty z witaminą D3, która ma działanie regenerujące i wpływa na odbudowę zdrowej płytki paznokcia.

Łuszczyca – co należy o niej wiedzieć?

Łuszczyca jest chorobą przewlekłą o charakterze zapalnym. Szacuje się, że choruje na nią nawet 4% światowej populacji. Jest ona związana z nieprawidłowościami genetycznymi oraz zaburzeniami ze strony układu immunologicznego. Wyróżnia się jej kilka typów, które różnią się od siebie przebiegiem i objawami. Łuszczyca występuje z okresami remisji i zaostrzeń.

Łuszczyca objawia się czerwonobrunatnymi lub różowymi grudkami na skórze, które są pokryte srebrzystą łuską. Spotkać je można przede wszystkim na łokciach i kolanach, ale występują także na innych częściach ciała (w tym na owłosionej skórze głowy). Pojawienie się objawów skórnych może być wywołane przez kilka czynników. Zaliczyć można do nich: infekcje bakteryjne, stany zapalne, mechaniczne uszkodzenia skóry, przyjmowanie niektórych leków, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu. Zmiany mogą być widoczne także na paznokciach. Niekiedy choroba obejmuje stawy.

Jak wygląda łuszczyca paznokci?

Głównym objawem łuszczycy paznokci jest szybki rozrost naskórka, który powoduje tworzenie czerwonych, złuszczających się blaszek.

W zależności od stopnia zaawansowania choroby łuszczyca paznokci powoduje charakterystyczne zmiany, do których należą:

  • matowość płytki,
  • kruchość i łamliwość,
  • rozdwajanie się,
  • wgłębienia (objaw naparstka),
  • zgrubienia,
  • pomarszczenia,
  • bruzdy,
  • oddzielanie się ich od łożyska,
  • tzw. plamy olejowe (żółto-brązowe plamy pod płytką paznokciową).

Zmiany łuszczycowe na paznokciach mają różnorodną postać i zależą od lokalizacji procesu zapalnego w obrębie paznokcia. Jeśli stan chorobowy dotyczy macierzy, dochodzi do wytworzenia zagłębień w płytce, czyli tzw. naparstkowania. W płytce paznokcia tworzą się rozsiane, nieregularne wgłębienia. Co interesujące pojawiają się głównie w obrębie paznokci rąk. U dzieci naparstkowanie może świadczyć o rychłym wystąpieniu zmian skórnych
– wyjaśnia dr Małgorzata Marcinkiewicz.


fot. Ula Bugaeva

Choroby współistniejące z łuszczycą

U chorych na łuszczycę stwierdza się większe niż w populacji ogólnej, związane z uogólnionym stanem zapalnym ryzyko wystąpienia chorób metabolicznych (cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze) oraz chorób układu krążenia (miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, zawał serca, udar mózgu). Choroba znacząco obniża jakość życia pacjentów, negatywnie wpływa na codzienne funkcjonowanie i stosunki międzyludzkie, co zwiększa ryzyko depresji.

Charakterystycznym objawem łuszczycy są specyficzne zmiany skórne wynikające z zaburzonego procesu regeneracji naskórka. W początkowej fazie choroby występuje wykwit pierwotny – to wyraźnie odgraniczona, czerwonobrunatna grudka o drobnopłatowej, złuszczającej się powierzchni. Może mieć wielkość od łebka szpilki do wykwitu o średnicy 1–2 cm. Zmiany w pełni rozwinięte, tzw. tarczki są większe (średnicy nawet kilku centymetrów) i pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami, czyli blaszkami łuszczycowymi. Po zdrapaniu łuski ukazuje się błyszcząca, jakby pokryta woskiem powierzchnia (objaw świecy stearynowej) oraz drobne kropelkowate krwawienia (objaw Auspitza).

Łuszczycy może towarzyszyć świąd, głównie w okresie zaostrzenia zmian skórnych.


Fot. 1. Zmiany skórne w łuszczycy

Typowa lokalizacja zmian to łokcie, kolana, owłosiona skóra głowy i okolica lędźwiowo-krzyżowa. W rzadkich przypadkach zmiany obejmują całą powierzchnię skóry.

Dla aktywnej postaci łuszczycy charakterystyczny jest objaw Koebnera – zmiany łuszczycowe występują po upływie 6–12 dni wzdłuż linii zadrapania naskórka.

zespół Cushinga - choroba spowodowana nadmierną produkcją hormonu kortyzolu, która może być wynikiem guzów nadnerczy, długotrwałego stosowania leków kortykosteroidowych lub nadmiernego wydzielania hormonu ACTH przez guzy przysadki.

Czytaj dalej...

O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry.

Czytaj dalej...

Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.

Czytaj dalej...

chorych, zazwyczaj po kilku latach zwykłych objawów łuszczyca atakuje stawy najczęściej drobne stawy palców rąk, stawy kręgosłupa w odcinku szyjnym lub lędźwiowym oraz zwykle niesymetrycznie duże stawy, np.

Czytaj dalej...