U nas zapłacisz kartą
Pryszcze na brzuchu - Przyczyny, Leczenie i Zapobieganie
Leczenie czerwonych wyprysków i plam
Sposób leczenia czerwonych plam na brzuchu zależy od ich przyczyny. W pierwszej kolejności należy wykluczyć alergię i odciąć źródło uczulenia. Czy będzie to zmiana diety, proszku do prania czy unikanie słońca. Jeżeli objawy nie ustąpią, to trzeba się udać do lekarza.
Czerwone plamy na brzuchu i ciele niekoniecznie są schorzeniem wyłącznie dermatologicznym. W wielu przypadkach może nam pomóc już lekarz pierwszego kontaktu. Jeżeli nie będzie w stanie zdiagnozować choroby, to wyśle pacjenta na dodatkowe badania.
Jeżeli zaczerwienienia i wysypki pojawiają się często i długo nie ustępują, nie powinno się zaczynać samodzielnego leczenia. Bardzo prawdopodobne, że źródłem jest jakaś choroba wewnętrzna, która nie ustąpi po stosowaniu okładów i kosmetyków bezpośrednio na skórę.
Czerwone plamy na brzuchu mają różne przyczyny i leczy się je w bardzo różny sposób. Dlatego po pojawieniu się takich objawów najlepiej udać się do lekarza.
O czym świadczą krosty na brzuchu i inne wykwity?
Typowe krosty na brzuchu mogą świadczyć o takich chorobach jak trądzik, łuszczyca krostkowa, małpia ospa czy ospa wietrzna. Inne wykwity mają często charakter alergiczny, jednak mogą również świadczyć o chorobach wirusowych, bakteryjnych lub wywołanych przez roztocza.
Zmiany trądzikowe
Pojedyncze krosty na brzuchu mogą okazać się zwykłymi „pryszczami”, czyli zmianami trądzikowymi. Do ich powstania przyczyniają się przede wszystkim zaburzenia hormonalne. Wykwity i stany zapalne powstają na powierzchni skóry przez nadmierną produkcję łoju i najczęściej są zwieńczone czubem ropnym, który samoistnie pęka.
Choroby autoimmunologiczne
Przykładem choroby autoimmunologicznej, w której przebiegu pojawiają się pęcherzyki wypełnione treścią ropną, jest łuszczyca krostkowa. Nieestetycznym zmianom skórnym niekiedy towarzyszą też objawy ogólne takie jak gorączka, ból głowy, nudności, wymioty, dreszcze, bóle stawów etc. Schorzenie to wynika z nieprawidłowej pracy układu odpornościowego, jednak jego rozwojowi sprzyjają czynniki środowiskowe takie jak chroniczny stres, używki czy przyjmowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.
Choroby o podłożu wirusowym
Typowe krosty na brzuchu pojawiają się przede wszystkim w przebiegu jednej z najczęstszych chorób wirusowych wieku dziecięcego tj. ospy wietrznej. Podobne zmiany na brzuchu są efektem zakażenia wirusem małpiej ospy. Towarzyszy jej wysypka, która początkowo ma postać plam, a następnie przeobraża się w krosty.
Wykwity na brzuchu to częsty objaw innych chorób wirusowych takich jak:
- różyczka – towarzyszą jej objawy podobne do grypy oraz plamista, punktowa wysypka, która początkowo pojawia się na twarzy, a potem na tułowiu i kończynach. Najczęściej znika samoistnie,
- półpasiec – to choroba wywołana przez wirus varicella zoster i występuje tylko u osób, które przeszły ospę wietrzną. Wysypka ma postać pęcherzyków wypełnionych płynem, które samoistnie pękają, a w ich miejscu tworzą się strupki,
- odra – choroba wywołana przez wirusy paramyxovirus morbilli. Plamista, czerwona wysypka występuje najpierw za uszami i stopniowo rozprzestrzenia się na brzuch i kończyny,
- mononukleoza zakaźna – choroba wywołana przez wirus Epsteina-Barr. Plamistej wysypce towarzyszy przeważnie wysoka gorączka oraz objawy grypopodobne.
U nastolatków lęk może powodować problemy ze skórą
Jedną z typowych chorób dermatologicznych będących markerem nowotworów jest rogowacenie ciemne. Ta choroba towarzyszy między innymi gruczolakorakowi żołądka. Objawia się brodawkowatym, symetrycznym przerostem skóry z towarzyszącym świądem. Zmiany lokalizują się w zgięciach i fałdach skórnych, czasami na powiekach i wargach. Na śluzówkach jamy ustnej niekiedy pojawiają się brunatne plamy.
Rogowacenie ciemne dłoni może współwystępować z rakiem żołądka i rakiem oskrzeli. Także nagły wysiew licznych brodawek łojotokowych, z towarzyszącym świądem, może mieć związek z nowotworem (np. gruczolakorakiem przewodu pokarmowego).
Agnieszka Pochrzęst-Motyczyńska (zdrowie.pap.pl)
1. "Dermatologia po dyplomie", „Zmiany skórne w chorobach układu pokarmowego”, Irena Walecka, Marta Wieczorek, prof. Grażyna Rydzewska.
2. „Skórne markery chorób jelitowych”, Jadwiga Roszkiewicz, Magdalena Lange, Bogusław Nedoszytko, journals.viamedica.pl
Copyright
Wszelkie materiały PAP (w szczególności depesze, zdjęcia, grafiki, pliki video) zamieszczone w portalu "Serwis Zdrowie" chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych.
Pryszcze na plecach – przyczyny
Pod wpływem narastającej ilości sebum produkowanego przez gruczoły łojowe zatykają się pory, co prowadzi do powstania trądziku. Ten problem dotyczy około 25% osób dorosłych i 33% nastolatków. Pryszcze na plecach u mężczyzn pojawiają się częściej niż u kobiet – jest to tzw. trądzik skupiony.
U nastolatków powstawaniu pryszczy na plecach towarzyszy tzw. burza hormonów. Ten termin opisuje gwałtowny wzrost wydzielania hormonów, które zaburzają w ten sposób inne mechanizmy. Szalejące hormony są przyczyną intensywnej pracy gruczołów łojowych, a w konsekwencji – zatykania porów. Często są to nie tylko zaskórniki, ale także bolesne grudki przypominające cysty. Zmiany na ogół ustępują po zakończeniu okresu nastoletniego.
U dorosłych powstawanie pryszczy na plecach może mieć wiele innych przyczyn niż zaburzenia hormonalne. Trądzik na plecach oraz w innych partiach ciała może być spowodowany nadpotliwością i niewystarczającą dbałością o higienę. Brak higieny doprowadza do złuszczania się martwego naskórka, mieszania się cząstek naskórka z kurzem i pyłami z otoczenia, natomiast pot sprzyja rozkładowi bakterii. Zatykają się połączone z mieszkami włosowymi ujścia gruczołów łojowych. Sprzyja to powstawaniu zaskórników i jest pożywką dla bakterii. Powstawanie zaskórników może mieć także podłoże dziedziczne. U mężczyzn pryszcze na plecach może powodować też nadmiar androgenów.
Zobacz film: Trądzik to problem nie tylko nastolatków. Źródło: Dzień Dobry TVN
Pojawianie się pryszczy na plecach, podobnie jak na twarzy, bywa także efektem stresu. Skóra bardzo silnie reaguje na czynnik stresowy, który powoduje nasilenie pracy gruczołów łojowych i zwiększenie wydzielania sebum zatykającego pory.
Pryszcze na plecach u kobiet mogą powstawać pod wpływem cyklu miesiączkowego. W jego drugiej połowie obniża się poziom estrogenów, natomiast w 23 i 24 dniu następuje gwałtowny wzrost ich aktywności – zwłaszcza progesteronu, który powoduje zwiększoną produkcję łoju. Ujścia gruczołów łojowych zwężają się i przez to utrudniają uwolnienie na powierzchnię skóry zalegającego tłuszczu. To z kolei powoduje powstawanie pryszczy i zaskórników, także na plecach.
Pryszcze – jak się ich pozbyć?
Szacuje się, że około 85% nastolatków musi borykać się z pryszczami. Pierwsze zmiany skórne pojawiają się zarówno u dziewczynek, jak i chłopców między 11. a 13. rokiem życia. W większości przypadków objawy zanikają wraz z wiekiem. Niestety należy zdać sobie sprawę, że pryszcze pojawiają się także u osób dorosłych, które okres dojrzewania już dawno mają za sobą. Zdarza się, że bolesne krosty można zauważyć nie tylko na twarzy czy szyi, ale także na ramionach, plecach czy nawet w okolicach sfer intymnych. Ponieważ czynników wpływających na powstawanie pryszczy jest bardzo wiele, czasem trudno znaleźć skuteczną metodę ich zwalczania.
Zazwyczaj wypryski możemy dostrzec na twarzy. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że niektóre pryszcze powstają zaledwie w ciągu jednej nocy – tymczasem jest to cały proces, który dopiero w końcowej fazie daje efekt bolesnej, nieprzyjemnie wyglądającej krosty.
Wszystko zaczyna się w chwili, kiedy gruczoły łojowe – na skutek różnych czynników – zaczynają w zdecydowanie krótszym czasie produkować nadmierne ilości łoju (zwanego również sebum). Skóra nie jest w stanie poradzić sobie z tą barierą, co prowadzi do zatkanych porów. Tak rodzą się zaskórniki, które przybierają dwie postacie: zamkniętą lub otwartą. Dobrze już na tym etapie zatroszczyć się o pielęgnację skóry, ponieważ z biegiem czasu zaskórniki uszkadzają tkankę znajdującą się wokół mieszka włosowego. Tkanki ulegają zrogowaceniu, a ze względu na zablokowaną przez sebum skórę nie są w stanie samodzielnie się zregenerować. Rozszerzone mieszki włosowe możemy zauważyć gołym okiem w postaci rozszerzonych porów.
Jeśli zignorujemy te poszczególne objawy, zatkane gruczoły łojowe zaczną wytwarzać bakterie. Są one normalną częścią flory bakteryjnej skóry, jednak w większych ilościach mogą ją podrażniać. Zaskórniki pękają, a ich zawartość rozlewa się na okoliczne tkanki. W ten sposób mamy już do czynienia ze stanem zapalnym, który powoduje szereg zmian skórnych: krost, grudek, a nawet guzków. Wypryski nie tylko są bardzo widoczne ze względu na towarzyszący im obrzęk, ale często też bolą przy najlżejszym dotyku. Na dodatek wiele osób ma tendencję do wyciskania pryszczy, sądząc, że pozbywając się zawartej w nich ropy przyspieszą proces gojenia. To duży błąd. O ile pojedyncza krosta rzeczywiście stanie się przez to mniejsza, to jednak z dużym prawdopodobieństwem na jej miejscu już wkrótce powstanie nowa. W ten sposób przyczyniamy się też do rozsiewania bakterii na większy obszar, więc pojedyncze pryszcze w naturalny sposób pociągają za sobą kolejne.