U nas zapłacisz kartą
Czy alkohol może być przyczyną pryszczów?
Pryszcze na plecach - nieestetyczny problem
Wydawałoby się, że pryszcze są przypadłością typowo młodzieńczą - nawet 80-85% nastolatków boryka się z tym problemem. Jednak wypryski na plecach mogą pojawić się w każdym wieku i bardzo często pojawiają się u osób, u których problem ten występuje też na twarzy.
Pryszcze na plecach powstają wskutek zwiększonej produkcji łoju (sebum). Łój produkowany jest przez gruczoły łojowe, które wnikają do mieszka włosowego. Nadmiar wydzielanego sebum prowadzi do utworzenia tzw. czopu rogowego, który blokuje ujście mieszka włosowego i powoduje zbieranie się w tym miejscu łoju i keratyny tworząc doskonałe warunki do rozmnażania się bakterii (Propionibacterium acnes), które to odpowiadają za powstanie stanu zapalnego. Największą ilość zmian zapalnych obserwuje się zazwyczaj na górze pleców i w okolicy ramion, ponieważ w tych miejscach skóra jest najgrubsza i znajduje się tam najwięcej gruczołów łojowych.
Pryszcze - leczenie
Stosuje się różne metody w zależności od nasilenia i rodzaju trądziku. Terapia jest zwykle długotrwała. Przy łagodnym przebiegu wystarcza stosowanie miejscowych preparatów zawierających retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki (erytromycyna i klindamycyna), kwas azelainowy. W średnio- lub bardzo nasilonym trądziku grudkowo-krostkowym stosuje się doustnie antybiotyki najczęściej z grupy tetracyklin. W cięższych postaciach trądziku, przy przewlekłym przebiegu choroby oraz oporności na inne formy leczenia stosuje się pochodne witaminy A, która działa na łojotok, nadmierne rogowacenie ujść przewodów łojowych oraz odczyn zapalny. Uwaga! W związku z działaniem uszkadzającym płód konieczne jest bezwzględne unikanie ciąży przez cały czas trwania leczenia witaminą A oraz po jego zakończeniu.
Odradza się celowe opalanie cery z wypryskami, w związku z tym, że pod wpływem promieni ultrafioletowych dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń złuszczania naskórka, w efekcie czego następuje pogorszenie stanu skóry skłonnej do trądziku w okresie jesiennym.
Jak zapobiegać różnym pryszczom po alkoholu?
Ropne pryszcze po alkoholu to dość powszechny problem, który dotyka wielu osób. Choć nie jest to poważna choroba, może być naprawdę dokuczliwa i nieestetyczna. Na szczęście istnieje wiele sposobów, aby zapobiec wystąpieniu tych pryszczów.
Po pierwsze, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu – zwłaszcza jeśli zazwyczaj pije się dużo. Umiarkowane spożywanie alkoholu może zmniejszyć ryzyko wystąpienia pryszczów. Jeśli nie można się powstrzymać od picia, należy przynajmniej unikać słodzonych napojów alkoholowych, które zawierają dużo cukru.
Kolejnym sposobem na zapobieganie wystąpieniu ropnych pryszczów po alkoholu jest regularna pielęgnacja skóry. Należy używać wysokiej jakości kosmetyków, które są odpowiednie dla typu skóry, i stosować je regularnie. Należy też regularnie odwiedzać swojego dermatologa, aby upewnić się, że robi się wszystko, co w swojej mocy, aby utrzymać skórę w dobrym stanie.
Jeśli już pojawią się pryszcze, należy zawsze zachować higienę. Ważne jest, aby unikać dotykania lub drapania pryszczów, ponieważ może to powodować zakażenie i zaostrzenie problemu. Ważne jest również, aby regularnie myć twarz, aby usunąć wszelkie zanieczyszczenia i bakterie, które mogą powodować pryszcze.
Ponadto należy unikać ekspozycji na słońce i stosować wysokiej jakości kremy z wysokim filtrem przeciwsłonecznym. Można również skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania odpowiedniego leczenia.
Wniosek jest taki, że choć istnieje wiele sposobów na zapobieganie wystąpieniu ropnych pryszczów po alkoholu, ważne jest, aby zawsze zachować odpowiednią higienę i dobrze dbać o swoją skórę.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
