U nas zapłacisz kartą
Przypudrowana, niebłyszcząca skóra twarzy - Jak osiągnąć doskonały wygląd?
Na co i jak skóra choruje?
Zacznijmy od tego, że choroby skóry to jedna z największych i najbardziej różnorodnych grup schorzeń dotykających człowieka. Wskazuje na to już sama definicja. Bo rzeczywiście: choroby skóry (inaczej: dermatozy) to przede wszystkim schorzenia obejmujące skórę. Ale choroby skóry mogą dotyczyć tak powierzchni naskórka, jak i skóry właściwej oraz tkanki podskórnej, ale też tzw. przydatków, czyli gruczołów potowych, gruczołów łojowych, mieszków włosowych i paznokci. (1) Co więcej, w przebiegu dermatoz proces chorobowy może również obejmować naczynia krwionośne, naczynia chłonne i zakończenia nerwów.
Aby wszystkie dermatozy usystematyzować porozdzielano je zatem na podgrupy pod względem takich parametrów jak:
- etiologia, czyli przyczyna schorzenia – i tu wyróżnia się m.in. dermatozy bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze, alergiczne, genetyczne, autoimmunologiczne etc.,
- lokalizacja zmian chorobowych – chodzi tu o choroby m.in. gruczołów łojowych, gruczołów potowych, włosów i paznokci, błon śluzowych itp.,
- typ zmian skórnych, czyli np. choroby rumieniowe, grudkowe, pęcherzowe, łuszczyca itp.,
- charakterystyczny obraz mikroskopowy, czyli np. nowotwory złośliwe i ziarniniaki,
- okres życia człowieka – choroby skóry typowe dla okresu noworodkowego i niemowlęcego oraz starczego,
- objaw dodatkowy w przebiegu choroby wirusowej wieku dziecięcego – np. zmiany skórne przy odrze, ospie wietrznej i różyczce. (2)
Diagnostyka chorób skóry opiera się na prawidłowej ocenie i różnicowaniu głównego objawu dermatoz, czyli zmian skórnych. Nazywa się te zmiany wykwitami i dzieli się je na: pierwotne i wtórne (3), a także tzw. stany narzucone skóry, czyli takie wykwity, których nie da się zaliczyć ani do wykwitów pierwotnych, ani do wtórnych. (4)
Z badań epidemiologicznych wynika, że co trzeci dorosły Polak aktualnie choruje bądź chorował w przeszłości na chorobę skóry. (5)
Najczęstsze choroby skóry twarzy i głowy: jak sobie z nimi radzić?
O chorobach skóry mówi się, że to jedne z chorób tabu, bo dla wielu chorych wciąż są krępującym tematem. Gdy zmiany skórne ujawniają się na rękach, nogach czy brzuchu – można je skryć pod ubraniami i uniknąć drażniących spojrzeń i pytań. Tych, które atakują skórę twarzy i głowy skutecznie ukryć się nie da. Można je za to skutecznie leczyć i łagodzić ich objawy. Które choroby skóry twarzy i głowy są najczęstsze i jak sobie z nimi poradzić?
Spis treści
- Na co i jak skóra choruje?
- Na co najczęściej choruje skóra twarzy i głowy?
- Skąd się biorą choroby łojotokowe?
- Trądzik: czym jest i jak się go leczy?
- Łupież: czym jest i jak go się leczy?
- Choroby łojotokowe: postępowanie i pielęgnacja skóry
Skąd się biorą choroby łojotokowe?
Łój skórny, zwany inaczej: sebum, to naturalna bariera ochronna naskórka produkowana przez gruczoły łojowe na całej powierzchni skóry za wyjątkiem dłoni i stóp. (6) Zdarza się jednak, że gruczoły łojowe wydzielają łoju za dużo i zamiast chronić, staje się on przyczyną poważnych chorób skórnych – tzw. chorób łojotokowych.
Nadmierne wydzielanie łoju to łojotok. Najbardziej wyraźne jest ono w tych partiach skóry, gdzie gruczołów jest najwięcej (7), czyli na twarzy, owłosionej skórze głowy i górnych partiach tułowia. Aż 99% zmian chorobowych zlokalizowanych jest w eksponowanych okolicach skóry twarzy, dekoltu i ramion. (8) Skóra przy łojotoku jest tłusta, lśniąca, z rozszerzonymi ujściami gruczołów łojowych, wypełnionymi masami łojowo-rogowymi. (9)
Skłonność do łojotoku jest cechą genetyczną, ale też zależy od wpływu hormonów płciowych, a dokładnie niekorzystnego oddziaływania androgenów i progesteronu oraz korzystnego - estrogenów. Łojotok jest szczególnie nasilony w okresie pokwitania i przekwitania, przy zaburzeniach hormonalnych i zaburzeniach przemiany materii. (10)
Na regulację wydzielania łoju mają wpływ takie czynniki jak (11):
- stres,
- nadmiar androgenów
- oraz niedobór witamin: A, E, B2, PP, C.
Do najpowszechniejszych chorób łojotokowych zalicza się: trądzik oraz łojotokowe zapalenie skóry, którego łagodną formą jest łupież.
Jakie składniki powinny mieć kosmetyki do cery tłustej?
W pielęgnacji tłustej skóry bardzo ważny jest wybór kosmetyków. Nie powinny zawierać w swoim składzie olejów: palmowego, kokosowego czy słonecznikowego, które mogą przyczynić się do nadmiernego zatykania porów. Wybieraj te na bazie aloesu, wyciągów z ziół, alg morskich, mocznika i kwasu hialuronowego. Połączenie takich składników proponuje REMEDY CREAM BALANCING MATTIFYING, czyli lekki krem nawilżający i seboregulujący z matowym wykończeniem. Krem, podobnie jak pochodzące z tej linii serum REMEDY SERUM BALANCING ANTIBACTERIAL, to doskonały wybór, kiedy borykasz się ze skórą tłustą, mieszaną czy problematyczną. Regularne ich stosowanie pozwoli zredukować nadmiar sebum, rozszerzone pory oraz występowanie niedoskonałości. Do swojej pielęgnacji warto wprowadzić również LEROSETT – maskę oczyszczającą z naturalnej, marokańskiej glinki Ghassoul. Ma działanie antybakteryjne, ściągające i regulujące pracę gruczołów łojowych. Co więcej, przyspiesza gojenie się zmian trądzikowych, które często pojawiają się przy cerze tłustej. Kosmetyk możesz stosować na całej twarzy lub punktowo na niedoskonałości.
Pamiętaj, że skóra tłusta potrzebuje właściwej pielęgnacji nie tylko w obrębie twarzy, ale także skóry głowy i całego ciała. W przypadku tłustej skóry głowy, jej efektem są szybko przetłuszczające się włosy (przede wszystkim u nasady), łupież, nadmiar łoju, podrażnienia, a w skrajnych przypadkach – łysienie łojotokowe. Aby temu zapobiec postaw na odpowiednią pielęgnację – pomogą zarówno kosmetyki, jak i domowe sposoby. Bardzo tłusta skóra głowy wymaga, aby odstawić używki, ograniczyć stres oraz sięgnąć po nakrycia głowy wykonywane z przewiewnych i naturalnych materiałów. Wpisując w wyszukiwarkę „tłusta skóra głowy domowe sposoby”, odnajdziesz też sporo porad na temat diety. Radzą one, aby wyeliminować z codziennego jadłospisu słodycze, gazowane napoje, fast foody, a także unikać nabiału, soli, tłustego mięsa. W zamian za to dieta powinna bazować na pokarmach bogatych w białko, cynk, miedź, siarkę oraz zioła.
