U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie pozbyć się łuszczącej się skóry na twarzy?
Nieprawidłowa pielęgnacja skóry a sucha skóra
Cera bardzo sucha łuszcząca się często jest problemem osób, które stosują niewłaściwą pielęgnację niedostosowaną do swojego trybu życia. Zimą naszą skórę wysusza ogrzewanie, latem słońce i klimatyzacja w pomieszczeniach. Jeżeli do tego dołożymy jeszcze nieprawidłową pielęgnację polegającą na używaniu agresywnych kosmetyków z alkoholem i odtłuszczającymi substancjami w składzie, to może to powodować łuszczenie się cery.
Sucha łuszcząca skóra na twarzy może być też wynikową nieprawidłowej diety, na przykład zbyt małej ilości kwasów omega oraz niedoborem wody. Jeżeli niewłaściwa pielęgnacja będzie szła w parze z niezdrową dietą bogatą w tłuszcze zwierzęce i węglowodany proste, to może się to odbić na kondycji skóry. Wiele aktywnych młodych kobiet wpisuje w internetową wyszukiwarkę słowa „łuszczy mi się skóra na twarzy” i osoby te nie wiedzą, że ich zbyt intensywny tryb życia, czasowe odwodnienie lub niedobory pokarmowe mogą szybko dawać o sobie znać kondycją skóry.
JAK ROZPOZNAĆ ŁUSZCZYCĘ?
Łuszczyca jest chroniczną patologią skóry – niezaraźliwą – która dotyka 2 do 3% społeczności. Może pojawić się w każdym wieku. Specyficzne czynniki, które ją wywołują, mogą mieć podłoże genetyczne i mogą sprzyjać pojawianiu się zmian.
Miejsca z łuszczycą są zaczerwienione i pokryte białawymi łuskami. Są bardzo wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry.
Najbardziej atakowane strefy to łokcie i kolana (strefy narażone na mikrourazy), jednak dotknięta może zostać każda część powłoki skórnej, szczególnie skóra głowy (a zwłaszcza strefa potylicy). Gdy łuszczyca dotyka pachwiny, mówi się o łuszczycy odwróconej, która objawia się znacznie mniejszym łuszczeniem. Łuszczyca może także w różny sposób atakować paznokcie (zgrubienia, zmiany punktowe, deformacje).
Czasami łuszczyca objawia się na skórze, w postaci małych płytek lub krost na rumieniu.
Zmianom tym może towarzyszyć świąd lub nawet uczucie pieczenia. Wpływ łuszczycy na jakość życia może być duży, w szczególności jeżeli jest ona rozległa lub obecna w miejscach szczególnie wstydliwych lub widocznych. Poza zmianami skórnymi łuszczyca może mieć również zasięg reumatologiczny. Dotyczy to około 25% osób o podłożu skórnym. Łuszczycowe zapalenie stawów może dotykać kręgosłupa lub stawów paliczków.
Metody leczenia egzemy
Leczenie egzemy powinno przebiegać po okiem dermatologa, który na podstawie wywiadu medycznego, a także charakteru objawów (ich lokalizacji, formy, występującej wydzieliny) będzie w stanie postawić diagnozę i dobrać rodzaj terapii.
Ważna jest określenie czynnika, który doprowadza do rozwoju stanu zapalnego. W przypadku wyprysku o podłożu alergicznym, dermatolog może zlecić przeprowadzenie płatkowych testów naskórkowych, dzięki którym sprawdzi, na które substancje skóra jest wrażliwa. Po ich identyfikacji należy ograniczyć lub wyeliminować możliwy z nimi kontakt.
Jak wygląda terapia istniejących już zmian skórnych? Opiera się przede wszystkim na leczeniu miejscowym. Na mocno zaognione stany zapalne stosuje się kremy, maści lub aerozole na bazie kortykosteroidów. Swędzenie można zredukować lekami przeciwhistaminowymi. Preparaty przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne włącza się do leczenia w przypadku nadkażenia istniejących zmian.
Jeżeli leczenie miejscowe nie przynosi oczekiwanych rezultatów, dermatolog może zalecić stosowanie glikokortykosteroidów doustnych. Ich przyjmowanie może powodować wiele skutków ubocznych, dlatego lekarze rzadko decydują się na ten krok.
Umów wizytę u dermatologa
Egzema nie jest schorzeniem wywołanym przez bakterie lub wirusy, dlatego nie można się nią zarazić poprzez kontakt z osobą chorą (tak samo, jak AZS i łuszczycą). Wiele osób, które nie miały wcześnie styczności z egzemą, w obawie przed zarażeniem się unika kontaktu z osobami chorymi. Wykluczenie i alienacja osób chorych na egzemę to poważny problem, który w sposób znaczący wpływa na ich stan psychiczny i relacje z otoczeniem.
Przebieg egzemy można podzielić na trzy fazy, które różnią się między sobą charakterem zmian i ich nasileniem:
- faza ostra - widoczny rumień pojawia się na skórze po kilku godzinach od kontaktu z alergenem. Zmiany mają postać ropiejących pęcherzyków, które mogą pojawić się na całym ciele,
- faza podostra - charakteryzuje się lekkim złuszczaniem skóry oraz licznymi strupkami na powstałym rumieniu,
- faza przewlekła - następuje, gdy stan zapalny skóry utrzymuje się przez dłuższy czas. Efektem jest nasilone złuszczanie i widoczny przerost naskórka.
Objawy egzemy mogą być różne i zależą od typu wyprysku. Najczęściej diagnozowanym typem egzemy jest wyprysk kontaktowy. Objawy występują po kontakcie z substancją drażniącą i mogą mieć charakter alergiczny lub niealergiczny. Po kilku godzinach w miejscu, w którym skóra zetknęła się z alergenem, pojawia się rumień z czerwonymi grudkami. Grudki te z biegiem czasu przekształcają się w pęcherzyki. Gdy pękają, pojawia się nadżerka pokrywająca się nieestetycznym strupem.
Jeżeli skóra wydziela zbyt dużo łoju, może to doprowadzić do wyprysku łojotokowego. Charakterystyczne przy tym typie egzemy są zaczerwienienia oraz żółto-brązowe, łuszczące się przebarwienia. Zmiany te występują przede wszystkim na owłosionej skórze głowy oraz na twarzy.
Innym typem wyprysku jest egzema dłoni, traktowana jako choroba zawodowa (wyprysk zawodowy). Najczęściej borykają się z nim osoby mające częsty kontakt z drażniącymi substancjami np. fryzjerzy, kosmetyczki, pracownicy opieki medycznej, osoby sprzątające.
