U nas zapłacisz kartą
Magia Twojej Skóry - Tajemnica Piękna i Zdrowia
Czerwona skóra na twarzy - przyczyny
Aby poradzić sobie z zaczerwienioną twarzą, należy wdrożyć odpowiednie leczenie lub właściwą pielęgnację. Najpierw trzeba jednak poznać powód wystąpienia przebarwień. Pomocna może okazać się konsultacja z lekarzem dermatologiem. Poniżej opisujemy najpopularniejsze przyczyny czerwonej skóry.
Rozszerzone naczynia krwionośne
Zaczerwienienie twarzy może wynikać z poszerzenia naczyń krwionośnych w związku z nagłym przyspieszeniem mikrokrążenia. Dzieje się tak między innymi pod wpływem stresu, silnych emocji, zimnego powietrza czy wysokiej temperatury. Rozszerzenie naczynek powoduje również spożywanie ostrych przypraw, kawy i alkoholu.
Cera naczynkowa
Niektórzy posiadają wrażliwą, płytko unaczynioną skórę twarzy. Mowa wówczas o cerze naczynkowej. U takich osób naczynia krwionośne mają szczególną tendencję do rozszerzania się i pękania, w efekcie czego powstają zaczerwienienia. Czasem ustępują one samoistnie, a innym razem przekształcają się w trwały rumień.
Niewłaściwa pielęgnacja
Za czerwoną skórą na twarzy może stać również niewłaściwa pielęgnacja. Wszelkie stosowane kosmetyki należy dobrać do potrzeb własnej cery, upewniając się, że nie zawierają potencjalnie drażniących substancji. Po zakupie nowego kosmetyku powinniśmy przetestować go na niewielkim fragmencie skóry, aby upewnić się, że nie dojdzie do reakcji alergicznej.
Wahania hormonalne
Znaczący wpływ na wygląd skóry mają również hormony. Zaczerwieniona twarz może wystąpić u kobiet w ciąży czy w okresie menopauzy. Do osłabienia elastyczności naczyń w związku z wahaniami hormonalnymi dochodzi także w okresie dojrzewania. U części nastolatków pojawiają się więc podrażnienia i przebarwienia cery.
Podłoże genetyczne
Występowanie zaczerwienień na twarzy może wynikać także z uwarunkowań genetycznych. U niektórych naczynia krwionośne są bowiem z natury szczególnie widoczne i aktywne. Te osoby powinny unikać czynników zewnętrznych, potęgujących skłonność do zaczerwienienia.
Sucha skóra objawem chorób tarczycy
Schorzenia tarczycy polegają na nadmiernej lub niedostatecznej produkcji hormonów tyroksyny i trójjodotyroniny. Zaburzenia te skutkują przewlekłym uczuciem zmęczenia i osłabienia, zawrotami głowy, wahaniem masy ciała, a nawet problemami z zajściem w ciążę. Objawem problemów z tarczycą jest sucha, ziemista skóra ze skłonnościami do łuszczenia się. Na zgrubieniach (kolanach, łokciach, stopach) jest ona bardzo ciemna i przesuszona, co wygląda nieestetycznie. Taka skóra wymaga stałego nawilżania oraz zmiękczania.
Odwodnienie organizmu a suchość skóry
Odwodnienie jest bardzo niebezpiecznym dla organizmu stanem chorobowym, który jest wynikiem utraty wody i elektrolitów. Może być konsekwencją niedostatecznego spożycia wody, upałów lub gorączki. Przyczyną tego stanu mogą być także biegunki, wymioty zaburzenia funkcjonowania nerek. Pierwszymi sygnałami informującymi, że w organizmie znajduje się za mało wody będzie wzmożone pragnienie, wysuszenie skóry twarzy i ciała, spierzchnięte usta oraz ciemna, zmęczona skóra pod oczami.
Sucha skóra objawem łuszczycy
Pierwszymi oznakami łuszczycy są powstające na skórze czerwone placki wysuszonej, złuszczonej skóry. Początkowo pojawiają się one w newralgicznych miejscach takich jak stopy, kolana czy łokcie, następnie rozprzestrzeniają się na pozostałe fragmenty skóry. U chorych na łuszczycę proces przemiany komórek jest zaburzony i znacznie przyśpieszony. Nowe komórki dojrzewają szybko, a stare nie nadążają się złuszczać, czego efektem jest powstawanie na ciele warstwy martwych komórek w postaci grudek pokrytych łuskami. Łuszczyca wymaga leczenia farmakologicznego, jednak dla ukojenia podrażnionej skóry stosowane są gęste i tłuste preparaty nawilżające, które zatrzymują wodę w skórze.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) zwane kiedyś świerzbiączką jest przewlekłą, autoimmunologiczną chorobą skóry, objawiającą się silnym przesuszeniem naskórka oraz uporczywym świądem. Objawy nasilają się w wyniku wzmożonej ekspozycji na alergeny, kontaktu z detergentami, a nawet w efekcie stresu pojawiającego się w życiu chorego. Walka z tą chorobą wymaga konsekwentnego stosowania kosmetyków bogatych w emolienty (które jednocześnie będą koić i łagodzić skórę, ale też ograniczać czynniki zaostrzające stopień przesuszenia skóry i penetrację alergenów), łagodzenia podrażnień oraz unikania kontaktu z wodą i mydłem.
Pielęgnacja suchej skóry w pigułce
Sucha skóra szybciej ulega procesom starzenia się, warto więc dbać o jej dobre nawilżanie zarówno od środka jak i z zewnątrz.
- Dieta powinna być bogata w owoce i warzywa, a dzienne spożycie wody nie powinno spadać poniżej 1,5 litra wody na dobę.
- Pielęgnacja powinna opierać się na stosowaniu hipoalergicznych preparatów łagodzących podrażnienia, natłuszczających skórę i tworzących okluzyjny film tłuszczowy, zatrzymujący ucieczkę wody z naskórka.
- Należy zrezygnować ze środków myjących na bazie mydła czy alkoholu i zastąpić delikatnymi preparatami myjącymi o pH neutralnym dla skóry.
- Równie ważna jest ochrona przed warunkami atmosferycznymi, czyli filtry UV oraz intensywne natłuszczanie w czasie mrozów.