U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów po 50 - Przyczyny, Leczenie i Porady
Wypadanie włosów – czy można je zatrzymać?
Wypadanie włosów to proces, który można zatrzymać. Aby jednak było to możliwe, należy przede wszystkim poznać przyczynę, która za nim stoi. Dlatego też jeśli zaobserwujemy, że nasze włosy wypadają w większych ilościach niż zwykle, przede wszystkim powinniśmy udać się do specjalisty, który po przeprowadzeniu wywiadu postawi prawidłową diagnozę i zaproponuje odpowiednie leczenie, jeśli takie będzie konieczne.
W walce z wypadaniem włosów ważną rolę odgrywa dieta, suplementacja oraz stosowanie preparatów na porost włosów. Pomocne mogą okazać się także niektóre zabiegi, np. mezoterapia igłowa.
Aby uniknąć wypadania włosów, oprócz odpowiedniej i zbilansowanej diety, powinniśmy zadbać także o nasze samopoczucie oraz zdrowie psychiczne. Pomocne mogą okazać się np. techniki radzenia sobie ze stresem, które warto praktykować, lub psychoterapia.
Wypadanie włosów u kobiet i mężczyzn
Wypadanie włosów w równym stopniu dotyczy kobiet jak i mężczyzn, jednak jego przyczyny w zależności od płci mogą być odmienne. Bardzo duży wpływ mają na nie hormony płciowe, a mianowicie:
- estrogeny – hormony płciowe żeńskie, działają na włosy ochronnie, dlatego u kobiet w ciąży można zauważyć gęste i lśniące włosy. Ich gwałtowny spadek po urodzeniu dziecka oraz przebytej menopauzie powoduje przerzedzenie i wypadanie włosów,
- androgeny – odpowiadają za najczęstszą utratę włosów, jaką jest łysienie androgenowe, które dotyka ponad 80% mężczyzn i około 40% kobiet.
Na łysienie androgenowe bardzo duży wpływ mają uwarunkowania genetyczne. W dużej mierze związane jest z wrażliwością mieszków włosowych na produkcję testosteronu oraz dihydrotestosteronu.
Dlaczego wypadają włosy?
Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.
Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.
Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.
Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.
Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.
Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.
Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:
Co dzieje się z włosami po chemioterapii?
Istotą działania cytostatyków jest niszczenie komórek szybko się dzielących, dlatego włosy po chemioterapii (a dokładnie meszki włosowe) stają się obok komórek nowotworowych, jedną z głównych ofiar chemicznego leczenia przeciwnowotworowego. Około 85% wszystkich komórek macierzy włosa znajduje się w ciągłej fazie podziału, co normalnie prowadzi do wzrostu włosów o około 1/3 mm na dobę. Cytostatyki, włączając się w ten cykl, rozpoczynają około dwóch do czterech tygodni później mniej lub bardziej nasilone odpadanie włosów od cebulek.
Włosy po chemioterapii mogą wypadać stopniowo lub masowo. Uszkodzone przez chemię włosy stają się cienkie, suche i ułamują się tuż przy skórze głowy. Przy niskodawkowej chemioterapii wypadanie włosów może przebiegać wolniej lub może być słabiej nasilone. Utrata owłosienia może dotyczyć nie tylko głowy, ale również zarostu na twarzy, owłosienia kończyn, pach oraz włosów łonowych.
Efekt ten jest na szczęście z reguły odwracalny. Włosy zaczynają odrastać 1-2 miesiące po zakończeniu terapii. Zazwyczaj po odrośnięciu włosy mają ciemniejszą barwę, są silniejsze, grubsze i bardziej kręcone niż przed rozpoczęciem chemioterapii.
