Przyczyny wypadania włosów z nóg - Co powoduje ten problem i jak mu zapobiegać

Przyczyny wypadania włosów

Przyczyny te są różnorodne i zależą od wielu czynników. Nagła utrata włosów może wynikać z takich problemów jak schorzenia wewnątrzustrojowe, choroby zakaźne związane z podwyższoną temperaturą, zaburzenia hormonalne, genetyka czy źle dobrana dieta. Ponadto często mają związek z restrykcyjną, wyniszczającą dietą, silnym stresem, stanem zapalnym organizmu, porodem, odstawieniem antykoncepcji, sezonowym wypadaniem włosów, anomalią skóry głowy, niewłaściwą pielęgnacją, nieleczonym łojotokowym zapaleniem skóry, lekami oraz poważnymi operacjami chirurgicznymi i chemioterapią.

Jeżeli wypadanie włosów jest stopniowe i nasila się z roku na rok, może to być wynik czynników dziedzicznych. Inne przyczyny to niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy oraz zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie, które mogą prowadzić do zauważalnych przerzedzeń.

Jakie leki wpływają na wypadanie włosów?

Lekami najczęściej powodującymi nadmierne wypadanie włosów mogą być np.:

  • cytostatyki stosowane w chemioterapii,
  • niektóre środki antykoncepcyjne,
  • retinoidy wykorzystywane w dermatologii,
  • leki przeciwzakrzepowe,
  • środki obniżające stężenie lipidów,
  • leki immunosupresyjne – stosowane w chorobach autoimmunologicznych lub przeszczepach narządów,
  • beta-blokery stosowane w schorzeniach kardiologicznych.

Wypadanie włosów zazwyczaj rozpoczyna się z pewnym opóźnieniem – nawet po kilku miesiącach - od zadziałania szkodliwego czynnika. To dlatego na polekową utratę owłosienia najbardziej narażone są osoby w trakcie długotrwałej terapii lub przyjmujące na stałe daną substancję.

Środki antykoncepcyjne a wypadanie włosów

Preparatami zażywanymi codziennie przez miliony kobiet na świecie są tabletki antykoncepcyjne. Pomimo niewątpliwej wygody i skuteczności tej metody regulacji poczęć, nie jest ona niestety wolna od efektów ubocznych, a wiele użytkowniczek zauważa u siebie m.in. nadmierne wypadanie włosów lub osłabienie ich struktury.

Dzieje się tak, ponieważ większość stosowanych preparatów zawiera w składzie 2 składniki hormonalne: estrogeny oraz progestageny.

O ile te pierwsze słyną z ochronnego oddziaływania na skórę, włosy i paznokcie, poprawiając ich wygląd, o tyle progestageny (nazywane też w skrócie gestagenami) wykazują aktywność androgeniczną.

Oznacza to, że związki te mogą oddziaływać na mieszki włosowe tak, jak męskie hormony – androgeny – osłabiające naturalny odrost włosów i stymulujące ich utratę. Przykłady gestagenów spotykane w dwuskładnikowych tabletkach antykoncepcyjnych to np.:

  • lewonorgestrel,
  • noretisteron,
  • dezogestrel,
  • gestoden,
  • dienogest.

Szczególnie osoby o predyspozycjach genetycznych, przyjmujące preparaty oparte na działaniu progestagenów, mogą z czasem zaobserwować u siebie tzw. łysienie androgenowe. Ten typ utraty włosów widoczny jest najsilniej na czubku głowy – w postaci charakterystycznej (szczególnie dla mężczyzn) „łysinki” lub poszerzającego się przedziałka fryzury. Podobne objawy mogą wiązać się z silnym stresem u kobiet i wymagać zmiany stosowanego środka antykoncepcyjnego na np. jednoskładnikowy.

Wypadanie włosów może także wyraźnie nasilić się po odstawieniu leków antykoncepcyjnych – na stałe lub podczas robienia kilkumiesięcznej przerwy. Ten efekt uboczny nie występuje od razu, a kilka tygodni po zaprzestaniu spożywania preparatu i jest związany ze spadkiem poziomu estrogenów.

Jak leczyć wypadanie włosów?

Aby leczenie wypadania włosów było skuteczne, należy znaleźć jego przyczynę. W większości przypadków jej wyeliminowanie sprawia, że włosy z czasem przestają wypadać i odrastają. Są jednak sytuacje, w których nie sposób zapo zapobiec utracie włosów, jak w przebiegu chorób zakaźnych, czy nowotworowych.

Zwykle zależy nam, by przyspieszyć proces regeneracji włosów. Można to osiągnąć sięgając po odpowiednie szampony i odżywki (jak np. seria dermokosmetyków DELPOS) przeznaczone do pielęgnacji włosów osłabionych i skłonnych do wypadania. Jeżeli wyniki badań pokazały, że cierpimy na niedobory pewnych witamin i minerałów, warto skonsultować się z dietetykiem, który ułoży nam dietę zawierającą wszystkie niezbędne składniki. Trzeba pamiętać, że taka terapia wymaga czasu, a poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach.

W uzasadnionych przypadkach dermatolog może wprowadzić terapię farmakologiczną. Zwykle są to środki do stosowania miejscowego na bazie minoksydylu, który stymuluje mieszki włosowe lub preparaty steroidowe. Jeżeli przyczyna utraty włosów u mężczyzny jest łysienie androgenowe, wprowadza się leczenia finasterydem, który hamuje proces wypadania włosów. U kobiet łysienie leczy się lekami antyandrogenowymi.

Zdarzają się przypadki, gdy mimo stosowania terapii lekami i wprowadzenia zmian w diecie i pielęgnacji, włosy nie chcą odrosnąć. W ten sposób na skórze głowy tworza się przerzedzone, nieestetyczne placki. Wówczas pacjent może zdecydować się na zabieg zagęszczania włosów lub przeszczep.

Dlaczego wypadają włosy?

Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.

Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.

Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.

Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.

Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.

Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.

Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów

Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:

Jeżeli chcesz mieć piękne i mocne włosy, koniecznie ogranicz picie kawy, zastąp biały cukier naturalnym słodzikiem może być stewia , jedz jak najwięcej warzyw i owoców, zastąp białe pieczywo tym pełnoziarnistym, jedz dużo ryb dostarczają kwasów omega-3.

Czytaj dalej...

Ważnym aspektem w zakresie wsparcia przechodzenia przez utratę tego atrybutu urody jest przede wszystkim przygotowanie osoby chorującej na możliwą utratę, ale również pokazanie możliwości, opcji, jakie posiada w swojej sytuacji włosowej.

Czytaj dalej...

Kluczowa może być również informacja, że przyjmujesz inne leki przeciwdepresyjne lub działające w jakikolwiek sposób na ośrodkowy układ nerwowy, a także w razie przyjmowania preparatów takich jak flekainid , metoprolol, omeprazol, cymetydyna, flekainid, propafenon.

Czytaj dalej...

Na Twoim talerzu powinny więc zacząć gościć takie produkty, jak podroby, a zwłaszcza wątróbka, czerwone mięso, jajka, nabiał, brokuły, fasola szparagowa, kasza jaglana, jęczmienna i gryczana niepalona, owoce sezonowe oraz orzechy.

Czytaj dalej...

Wynik interpretowany jest na podstawie wartości indeksów wyliczonych przez analizator w oparciu o stężenia antygenów w badanej próbce kału i przedstawiany na sprawozdanie z badania Helicobacter pylori w kale jako ujemny, dodatni lub niejednoznaczny.

Czytaj dalej...