U nas zapłacisz kartą
"Wysypka na wewnętrznej stronie dłoni u dorosłych - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia"
Wysypka grudkowa
Wysypka grudkowa to zmiany skórne w postaci małych, uniesionych grudek, sprawiające, że skóra staje się nierówna w dotyku. Takie wykwity spotkać można w łuszczycy, liszaju płaskim, ale także w zamianach alergicznych czy też wirusowych (brodawkach).
W przypadku łuszczycy grudki zazwyczaj pokryte są charakterystyczną srebrzystą łuską i mają tendencję do skupiania się w większe ogniska, tzw. blaszki. Natomiast w liszaju płaskim oraz w przypadku zmian alergicznych często towarzyszy im świąd. Brodawki wirusowe zwane potocznie kurzajkami zwykle lokalizują się w obrębie dłoni lub stóp (domowe sposoby na kurzajki).
Wysypka grudkowa, fot. Adobe Stock
Zapobieganie
Aby uniknąć wewnętrznej wysypki na udzie:
- Uspokój się. Gorąca, spocona skóra może stanowić pożywkę dla bakterii i grzybów. Może również powodować wysypkę na ciepło.
- Utrzymuj skórę suchą. Dokładne wysuszenie skóry po kąpieli i usunięcie przepoconych ubrań po treningu może zapobiec wysypce.
- Prysznic z umiarkowaną wodą. Zbyt gorąca woda może powodować wysypkę gorąca lub pogorszenie innych stanów skóry.
- Utrzymaj zdrową wagę. Niektóre wysypki, w tym te spowodowane otarciami, występują częściej u osób z nadwagą.
- Unikaj dzielenia się ręcznikami. Ryzyko wystąpienia niektórych chorób zakaźnych, w tym świądu skokowego, można zmniejszyć, nie dzieląc ręczników, odzieży i innych przedmiotów.
- Używaj właściwych technik golenia. Unikaj używania tępych lub brudnych ostrzy, nigdy suchego golenia i zawsze golenie w kierunku wzrostu włosów.
- Rzucić palenie. Używanie tytoniu może zwiększać ryzyko wystąpienia pewnych wysypek, takich jak hidradenitis suppurativa.
- Wstrzymaj się lub zaopiekuj się seksem. Zmniejsz ryzyko zachorowania na STI, stosując prezerwatywy lateksowe, regularnie testując STI i zapewniając, że wszyscy partnerzy seksualni zostali niedawno poddani testom i nie mają STI. Należy pamiętać, że prezerwatywy nie mogą w pełni chronić przed opryszczką narządów płciowych lub kiłą.
Jak leczyć wysypkę na łokciach?
Leczenie wysypki na łokciach uzależnione jest od typu schorzenia, które ją wywołało. Istnieje wiele sposobów leczenia tej przypadłości, ale zawsze każda kuracja powinna przebiegać pod nadzorem lekarza.
Pierwszym krokiem jest wizyta u dermatologa lub alergologa. Lekarz diagnozuje przyczynę problemu i potwierdza lub wyklucza konkretną chorobę.
Jak leczyć wysypkę na łokciach? Wyróżniamy dwa podstawowe sposoby - leczenie wewnętrzne i zewnętrzne.
W różnych przypadkach chorobowych stosowane są różne terapie:
- wysypka o podłożu alergicznym wymaga przyjmowania leków antyhistaminowych lub glikokortykosteroidów oraz stosowania maści i kremów, które łagodzą uczucie swędzenia i silnie natłuszczają wysuszoną skórę. Warto także wyeliminować produkty, które uczulają, jak kosmetyki czy określone jedzenie,
- przy wysypce, której źródłem jest choroba Duhringa należy wprowadzić odpowiednią dietę bezglutenową, która normalizuje pracę jelit,
- atopowe zapalenie skóry leczone jest środkami do stosowania zewnętrznego i lekami przeciwhistaminowymi. Dodatkowo podawane są leki przeciwzapalne. W leczeniu AZS wykorzystywana jest także fototerapia.
W leczeniu wysypki na łokciach stosowane są leki antyhistaminowe, przeciwzapalne, maści, żele i kremy nawilżające.
Jeśli podłożem uczulenia jest alergia należy unikać kontaktu z alergenem. Warto także pielęgnować skórę odpowiednimi kosmetykami, głównie emolientami, które tworzą na jej powierzchni cienką warstwę ochronną, aby zapobiec przesuszeniu i nadmiernej utracie wody.
Czy da się wyleczyć wysypkę na łokciach domowymi sposobami?
Leczenie wysypki na łokciach można uzupełniać naturalnymi metodami, ale warto je zawsze skonsultować z lekarzem i potwierdzić, że nie szkodzą naszej skórze.
Domowe sposoby na wysypkę, które można zastosować jeszcze przed wizytą u lekarza to:
Leczenie choroby bostońskiej
Niekiedy porównuje się ją do ospy i przywołuje wspólny mianownik tych chorób - leczenie objawowe. Na infekcję nie ma bowiem leków, które skróciłyby jej przebieg, a jedynie podaje się dziecku leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
Pęcherzyki znikają po około 7-10 dniach. Nie trzeba ich niczym smarować. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy ulegną zakażeniu bakteryjnemu. Wtedy należy smarować je maścią z antybiotykiem. Czasami, gdy świąd jest wyjątkowo uciążliwy, stosuje się wodny roztwór gencjany (nie używaj roztworu spirytusowego bo będzie szczypał).
Chore dziecko powinno jak najwięcej pić. Z powodu bólu jamy ustnej należy serwować mu letnie płyny - najlepiej wodę, bo soki czy inne kwaśne napoje będą potęgowały ból. Podawaj dziecku picie przez słomkę. Jeśli malec potrafi płukać buzię, można przygotować mu napar z szałwii.
Z powodu kiepskiego apetytu, dziecko może odmawiać jedzenia tradycyjnych posiłków. Lepiej przygotuj mu kisiel, rozgotowany ryż lub inne papkowate dania o łagodnym smaku.
Choroba bostońska – przyczyny, objawy, leczenie
Tę groźnie brzmiącą nazwę infekcji najczęściej słyszą rodzice małych dzieci, które jeszcze nie zaczęły chodzić do szkoły. Co to jest za choroba i dlaczego wywołuje w dorosłych taki strach?
Konsultacja: Anna Jaworska, lekarz rodzinny
Choroba bostońska to infekcja wirusowa. Jak się łatwo domyślić, jej nazwa pochodzi od Bostonu - miasta, w którym rozpętała się jej epidemia i skąd przeniosła się w inne miejsca. W Polsce również odnotowuje się jej przypadki, zwłaszcza w okresie letnim i wczesnojesiennym.
Choroba bostońska określana jest również jako "zespół dłoni, stóp i ust" (HFMD - Hand, foot and mouth disease) albo "zakażenie coxsackie". Ta druga nazwa wzięła się od nazwy wywołujących chorobę wirusów. Wirus coxsackie należy do enterowirusów, które są na drugim miejscu (po rinowirusach) jeśli chodzi o częstość wywoływania infekcji wirusowych.
