U nas zapłacisz kartą
Czy łuszczyca może występować na twarzy?
Rozpoznanie choroby
Wszelkie niepokojące zmiany skórne i stany zapalne należy czym prędzej skonsultować z dermatologiem. Na podstawie charakterystyki wykwitów oraz ich umiejscowienia na skórze dermatolog może ustalić właściwą diagnozę. W niektórych wypadkach wykonuje się biopsję, aby wycinek poddać ocenie histopatologicznej. Wizytę u dermatologa możemy szybko umówić w serwisie LekarzeBezKolejki.pl, gdzie znajdziemy tysiące specjalistów z całej Polski.
Łuszczyca jest chorobą przebiegającą z okresami zaostrzeń i remisji, na razie nie ma możliwości całkowitego jej wyleczenia. Leczenie odbywa się pod ścisłą kontrolą dermatologa. U części chorych wystarczające będzie leczenie miejscowe, polegające na usunięciu łusek łuszczycowych, zmniejszeniu stanu zapalnego i ograniczeniu namnażania się komórek skóry. W takiej terapii stosuje się preparaty na bazie kwasu salicylowego i mocznika, redukujące łuski i usprawniające przenikanie przez skórę innych substancji. Ponadto wykorzystuje się pochodne węgla kamiennego (tzw. dziegcie) oraz miejscowo glikokortykosteroidy, jednak te ostatni pod ścisłą kontrolą lekarską.
Łuszczyca o ciężkim przebiegu może wymagać leczenia ogólnego. Chorych leczy się metotreksatem, cyklosporyną, retinoidami i pochodnymi witaminy D3, jak również fototerapią i fotochemioterapią. Często też stosuje się tzw. leki biologiczne w postaci dożylnych lub podskórnych iniekcji.
Łuszczyca twarzy – co pomaga a co nie?
Jeśli łuszczyca na twarzy w Twoim przypadku wiąże się z występowaniem podrażnień lub zmian, które nie wyglądają zbyt estetycznie, postaraj się ograniczyć stres. To w wielu przypadkach główne źródło problemu, które często powiększa się wraz z obecnością kolejnego wykwitu . Możesz poszukać także wsparcia u społeczności osób chorych na łuszczycę lub umówić się na wizytę u psychoterapeuty, który pomoże Ci poradzić sobie z problemem.
Ważne jest również ograniczenie wszelkich czynników o działaniu intensyfikującym objawy. Do tzw. wyzwalaczy zalicza się m.in.:
- palenie papierosów,
- spożywanie alkoholu,
- przebywanie w pomieszczeniach o zbyt suchym powietrzu,
- brak stosowania filtrów UV,
- a także nadmierne pocieranie cery.
Drapanie skóry może przynieść chwilową ulgę, a tym samym wyrządzić więcej szkody dla cery dotkniętej łuszczycą niż pozostałe czynniki drażniące.
Krok 1. Borowinowo-solankowy emulsjożel
Krok 2. Biosiarczkowy emulsjożel
Krok 3. Maska siarczkowa
Krok 4. Żel siarczkowy do kąpieli
Łuszczyca na twarzy – jak leczyć?
Leczenie łuszczycy najlepiej rozpocząć od konsultacji ze specjalistą. W tym celu umów wizytę u dermatologa. Rodzaj dobranej terapii w dużej mierze zależy od stopnia nasilenia objawów i rozprzestrzenienia zmian zapalnych na twarzy. W niektórych przypadkach wystarczy leczenie miejscowe polegające na regularnym stosowaniu maści i kremów o działaniu przeciwzapalnym. W stanach zaostrzenia objawów konieczne może być włączenie farmakoterapii.
Przy łuszczycy twarzy cerę możesz smarować kosmetykami na bazie naturalnej wody siarczkowej. Autorski program 4 kroków Dr Dudy pomoże Ci zadbać twarz poprzez jej właściwe oczyszczenie, ochronę, regenerację i nawilżenie . Woda siarczkowa ze względu na bogactwo mikro- i makroelementów oraz keratolityczne i keratoplastyczne działanie dobroczynnie wpływa na naskórek i regeneruje go. Przy regularnym stosowaniu uzdrowiskowych kosmetyków pielęgnacyjnych osoby z cerą łuszczycową odczuwają zauważalną poprawę wyglądu skóry, znikają również dokuczliwe objawy, takie jak swędzenie i podrażnienia.
Jak wygląda łuszczyca?
Łuszczyca to przewlekła i nawracająca choroba grudkowo-złuszczająca , która ma postać okrągłych, czerwonych lub zaróżowionych płaskich grudek o wyraźnie zaznaczonych brzegach różnej wielkości, pokrytych srebrzystą, narastającą łuską . Wykwity skórne mogą boleć lub swędzieć, a podrapane – krwawić. Należy jednak zaznaczyć, iż świąd nie jest stałym objawem – doświadcza go 67–95 proc. chorych w okresie zaostrzenia choroby. Gdy łuska z powierzchni grudki zostanie zdrapana, tworzy płatki przypominające zeskrobiny ze świecy, co jest znakiem rozpoznawczym tej choroby ( objaw świecy stearynowej ). Występuje też punktowe krwawienie nazywane objawem Auspitza.
Zmiany chorobowe najczęściej pojawiają się na zgięciach stawów: łokciach i kolanach oraz owłosionej skórze głowy i twarzy . Czasem usytuowane są w okolicach lędźwiowo-krzyżowych, pachwinach i pod pachami, a nawet między pośladkami. Łuszczyca może także atakować paznokcie, powodując punktowe wgłębienia (objaw naparstka), rogowacenie pod płytką paznokcia i jej rozwarstwianie się. Warto wiedzieć, że łuszczyca nie jest chorobą zakaźną i nie można się nią zarazić poprzez kontakt z drugim człowiekiem ani przez wspólnie użytkowane przedmioty.
Balneologia – lecznicza moc kąpieli i borowiny. Komu może pomóc?
Łuszczyca – objawy i miejsca występowania
Typowa zmiana skórna w przebiegu łuszczycy ma postać czerwonobrunatnej, wyraźnie odgraniczonej od zdrowej skóry grudki, na której obserwuje się złuszczanie jej powierzchni. Pierwsze objawy łuszczycy mają charakter małych grudek i pojawiają się na dużych powierzchniach skóry. Nierzadko pierwsze zmiany pojawiają się po przebytej infekcji. Wykwity mogą przybierać postać dużych, nierzadko kilkucentymetrowych grudek, które są pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami (są to tzw. blaszki łuszczycowe). Opisywane zmiany mogą się stopniowo powiększać i pojawiać się w innych miejscach np. w obrębie owłosionej skóry głowy.
Łuszczyca paznokci czy łuszczyca skóry głowy nie stanowią odrębnych typów choroby. Miejsca te należą do typowych i najczęstszych miejsc występowania aktywnej postaci łuszczycy. Do typowych lokalizacji zmian zalicza się też okolicę kolan czy łokci.
Charakterystycznym symptomem łuszczycy jest objaw Koebnera (Köbnera), który polega na pojawieniu się zmian skórnych wzdłuż linii zadrapania zdrowej skóry po upływie 6–12 dni. Po zdrapaniu łuski łuszczycowej obserwuje się błyszczącą powierzchnię zmiany (jest to tzw. objaw świecy stearynowej, ang. candle sign).
