U nas zapłacisz kartą
Wszystko, co musisz wiedzieć o łuszczycy - Luszczyca.edu.pl
Jakie są domowe sposoby leczenia łuszczycy?
Kluczowa jest prawidłowa pielęgnacja ciała za pomocą dermokosmetyków. Zaleca się stosowanie emolientów, szamponów, płynów zawierających dziegieć, czy siarkę oraz preparatów o działaniu keratolitycznym (złuszczają zrogowaciały naskórek).
- ogniska zapalne – np. zapalenie zatok, gardła, próchnica
- infekcje
- palenie tytoniu
- wybrane leki – np. glikokortykosteroidy podawane doustnie.
Aby zapobiec suchości skóry, wskazane jest stosowanie odpowiednich emolientów.
Zapamiętaj
- Łuszczyca jest przewlekłą, nawracającą chorobą, na którą choruje około 2% populacji. W jej rozwoju odgrywają rolę czynniki genetyczne i immunologiczne.
- Łuszczyca nie jest zakaźna.
- Do istotnych środowiskowych czynników wyzwalających łuszczycę należą m.in.: infekcje, niektóre leki, stres, palenie tytoniu, alkohol.
- Łuszczycę rozpoznaje się przede wszystkim na podstawie objawów klinicznych (nie istnieją badania krwi specyficzne dla tej choroby).
- Większość pacjentów z łuszczycą o nasileniu łagodnym do średniego można leczyć jedynie preparatami o działaniu miejscowym.
- U części pacjentów łuszczyca wymaga leczenia ogólnego.
Łuszczyca w pytaniach i odpowiedziach
Zobacz także
Łuszczycowe zapalenie stawów Łuszczycowe zapalenie stawów to przewlekła zapalna choroba narządu ruchu. Objawy łuszczycowego zapalenia stawów są bardzo różnorodne - m.in. ból i obrzęk stawów, palce kiełbaskowate, ból przyczepów ścięgnistych, ból kręgosłupa i krzyża. ŁZS najczęściej rozwija się po wystąpieniu łuszczycy skóry. Oprócz zajęcia narządu ruchu i skóry, choroba może dotyczyć też innych narządów i powodować przyspieszony rozwój miażdżycy.
Edukacja i wsparcie dla rodziców z łuszczycą
Ponad 60% kobiet chorujących na łuszczycę nie podjęło ze swoim dermatologiem rozmowy na temat planów macierzyńskich i dobrania bezpiecznej terapii - wynika z badania ankietowego „Rodzicielstwo i prokreacja w kontekście łuszczycy” przeprowadzonego przez AMICUS Fundację Łuszczycy i ŁZS w ramach kampanii Planujemy Nowe Życie.
Są dwa okresy zachorowania na łuszczycę. Pierwszy, kiedy łuszczyca pojawia się między 20 a 40 rokiem życia. Ten typ dotyczy ok. 80% chorych. 20% chorych są to osoby starsze, po 60 roku życia to drugi typ.
Prof. dr hab. n. med. Irena Walecka, kierownik Kliniki Dermatologii CMKP/CSK MSWiA w Warszawie komentuje obecną sytuację – Jeśli chodzi o kobiety z łuszczycą lekką, to mamy dla nich możliwości terapeutyczne także na okres ciąży i karmienia piersią. Większy problem jest z pacjentkami z łuszczycą umiarkowaną lub ciężką, ponieważ większość leków dla tych pacjentek nie jest rekomendowana i nie można ich stosować, ponieważ mają różnego rodzaju działania niepożądane, w tym mogą mieć działanie teratogenne. U takich pacjentek, ale wyłącznie w okresie ciąży, możemy stosować przy braku przeciwwskazań, jedynie cyklosporynę, która też nie jest obojętna. Natomiast leków biologicznych, które wydaje się, że są najlepiej tolerowane i są najlepszą opcją dla pacjentów młodych z łuszczycą umiarkowaną do ciężkiej, nie możemy w Polsce podawać kobietom w ciąży. W programach lekowych NFZ pacjentki te muszą bezwzględnie stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres stosowania leku oraz (w zależności od rodzaju leku) od kilku tygodni do kilku miesięcy po zakończeniu terapii. Natomiast na świecie leczenie biologiczne jest podawane kobietom w ciąży. Ostatnie rekomendacje Amerykańskiej Akademii Dermatologii dopuszczają leki z grupy anty TNF-alfa i są one rekomendowane dla kobiet w ciąży. Mam nadzieję, że problem ten zostanie pozytywnie załatwiony i kobiety, które planują ciążę, będą mogły takie leki dostawać – mówi prof. Walecka.
Zapraszamy do obejrzenia konferencji prasowej z cyklu Śniadanie z ekspertami.
Spotkanie odbyło się 3 kwietnia 2023 r.
- Maciej Miłkowski, podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia
- prof. dr hab. n. med. Witold Owczarek, przewodniczący Zespołu Koordynacyjnego ds. Leczenia Biologicznego Ciężkiej Postaci Łuszczycy Plackowatej, konsultant krajowy ds. dermatologii i wenerologii Wojskowej Służby Zdrowia, kierownik Kliniki Dermatologii Wojskowego Instytutu Medycznego Państwowego Instytutu Badawczego MON w Warszawie
- prof. dr hab. n. med. Irena Walecka, konsultant ds. dermatologii i wenerologii województwa mazowieckiego, kierownik Kliniki dermatologii i wenerologii CMKP w Państwowym Instytucie Medycznym MSWiA w Warszawie
- prof. dr hab. n. med. Joanna Narbutt, konsultant krajowa ds. dermatologii i wenerologii, kierownik Kliniki Dermatologii, Dermatologii Dziecięcej i Onkologicznej UM w Łodzi
Dyskusję poprowadzi Dagmara Samselska
W programie spotkania m.in.:
- ewolucja programu lekowego B.47 Leczenie chorych z umiarkowaną i ciężką postacią łuszczycy plackowatej (ICD-10: L40.0)
- zmiany w programie lekowym B.47
- co zmiany w programie lekowym oznaczają dla pacjentów?
21 września start grupy wsparcia online
Spotkania grupowe online kierowane są do wszystkich osób dorosłych, które borykają się z trudnościami emocjonalnymi związanymi z przeżywaną chorobą skóry. Zapraszamy osoby, które mają trudność z oswojeniem choroby, problemy w codziennym funkcjonowaniu, trudności społeczne i zawodowe.
Grupa wsparcia jest dla wszystkich, którzy chcą nauczyć się lepiej radzić sobie z chorobą skóry pod względem przeżywanych emocji, są gotowi w atmosferze wzajemnego szacunku i poczucia bezpieczeństwa uczestniczyć w cotygodniowych spotkaniach oraz dzielić się swoimi doświadczeniami.
- spotkania 1 raz w tygodniu przez 3 miesiące,
- spotkania są nieodpłatne,
- czas jednej sesji: 120 minut,
- osoby, które ukończyły 18 r.ż.
- zapisując się na grupę zgłaszasz chęć uczestniczenia w całym 3 miesięcznym cyklu,
- nie ma możliwości brać udziału w pojedynczych spotkaniach,
- uczestnik może zrezygnować w każdej chwili,
- zgadza się na uczestniczenie online z wizją i dźwiękiem,
- 3 nieobecności pod rząd powodują utratę miejsca w grupie,
- nieodpowiednie zachowania wobec innych uczestników lub prowadzącego grupę skutkują wykluczeniem z grupy.
1 marca zaszły bardzo duże zmiany w leczeniu łuszczycy w Polsce.
Postaramy się Wam dość dokładnie przybliżyć w jaki sposób i kto może skorzystać z leczenia biologicznego w ramach programu lekowego B.47.
Cz. 1. Leczenie biologiczne łuszczycy. Jakie kryteria lekowe trzeba spełnić? Porozmawiamy z prof. dr hab. n. med. Ireną Walecką, kierownik Kliniki Dermatologii CMKP w PIM MSWiA w Warszawie, konsultant ds. dermatologii i wenerologii województwa mazowieckiego. Rozmawia Dagmara Samselska.
Choroby współistniejące z łuszczycą
U chorych na łuszczycę stwierdza się większe niż w populacji ogólnej, związane z uogólnionym stanem zapalnym ryzyko wystąpienia chorób metabolicznych (cukrzyca, otyłość, nadciśnienie tętnicze) oraz chorób układu krążenia (miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, zawał serca, udar mózgu). Choroba znacząco obniża jakość życia pacjentów, negatywnie wpływa na codzienne funkcjonowanie i stosunki międzyludzkie, co zwiększa ryzyko depresji.
Charakterystycznym objawem łuszczycy są specyficzne zmiany skórne wynikające z zaburzonego procesu regeneracji naskórka. W początkowej fazie choroby występuje wykwit pierwotny – to wyraźnie odgraniczona, czerwonobrunatna grudka o drobnopłatowej, złuszczającej się powierzchni. Może mieć wielkość od łebka szpilki do wykwitu o średnicy 1–2 cm. Zmiany w pełni rozwinięte, tzw. tarczki są większe (średnicy nawet kilku centymetrów) i pokryte mocno przylegającymi srebrzystymi łuskami, czyli blaszkami łuszczycowymi. Po zdrapaniu łuski ukazuje się błyszcząca, jakby pokryta woskiem powierzchnia (objaw świecy stearynowej) oraz drobne kropelkowate krwawienia (objaw Auspitza).
Łuszczycy może towarzyszyć świąd, głównie w okresie zaostrzenia zmian skórnych.
Fot. 1. Zmiany skórne w łuszczycy
Typowa lokalizacja zmian to łokcie, kolana, owłosiona skóra głowy i okolica lędźwiowo-krzyżowa. W rzadkich przypadkach zmiany obejmują całą powierzchnię skóry.
Dla aktywnej postaci łuszczycy charakterystyczny jest objaw Koebnera – zmiany łuszczycowe występują po upływie 6–12 dni wzdłuż linii zadrapania naskórka.
