U nas zapłacisz kartą
Luszczyca na oku - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Łuszczyca – przyczyny, objawy i leczenie. Jak wygląda łuszczyca?
Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną chorobą autoimmunologiczną skóry, która charakteryzuje się występowaniem zmian o typie czerwonobrunatnej grudki pokrytej srebrzystą łuską. Do czynników ryzyka rozwoju łuszczycy zalicza się podłoże genetyczne oraz czynniki wyzwalające takie jak infekcje, stres, urazy czy palenie tytoniu.
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, która cechuje się występowaniem charakterystycznych zmian na skórze. Szacuje się, że występuje u około 2% Europejczyków, z tą samą częstotliwością zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Ta specyficzna choroba skóry może pojawić się w każdym wieku, niekiedy zmiany obserwowane są już w wieku niemowlęcym, jednak łuszczyca u dzieci zwykle ma znacznie łagodniejsze objawy i przebieg.
Spis treści:
- Przyczyny łuszczycy
- Rodzaje łuszczycy
- Objawy i miejsca występowania
- Jak wygląda łuszczyca?
- Przebieg łuszczycy
- Leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?
- Leczenie łuszczycy lekami. Co stosować?
- Domowe sposoby na łuszczycę
- Dieta przy łuszczycy
- Nieleczona łuszczyca - powikłania
Łuszczyca i powieki
Łuszczyca na powiekach lub wokół niej jest bardzo trudna, ponieważ skóra w tym obszarze jest bardzo wrażliwa. Obrzęk może nawet spowodować przetarcie rzęs o gałkę oczną. Swędzenie spowoduje również, że łuszczyca oka stanie się niewygodna i bolesna.
Ponadto, ponieważ gałka oczna znajduje się w pobliżu, wszelkie miejscowe leki, takie jak sterydy, mogą prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak jaskra.
Objawy
Gdy łuski skóry odrywają się od powiek, mogą przykleić się do rzęs.
Obwody oczu mogą stać się czerwone i chrupiące.
Jeśli stan zapalny trwa przez jakiś czas, krawędzie powiek mogą się obracać w górę lub w dół. Jeśli staną się odwrócone, rzęsy mogą ocierać się o gałkę oczną. Może wystąpić podrażnienie i inne powikłania.
Komplikacje
Jednym z powikłań łuszczycy jest ryzyko rozwoju zapalenia błony naczyniowej oka, zapalenia oka. Jest to rzadkie, ale może powodować stan zapalny, suchość i dyskomfort. Może mieć drastyczny wpływ na wzrok, jeśli nie jest leczony
Miejscowe antybiotyki mogą być stosowane do leczenia infekcji, a pacjenci są zwykle przepisywani doustnymi kortykosteroidami, takimi jak prednizon, w celu zmniejszenia stanu zapalnego.
Stosowanie miejscowo steroidów na powiece może powodować poważne działania niepożądane. Steroid może dostać się do oka i powodować problemy, takie jak zaćma i jaskra. Ważne jest, aby stosować się do zaleceń lekarza dokładnie przy stosowaniu sterydów miejscowo lub doustnie.
Powszechną komplikacją łuszczycy jest zapalenie stawów, które występuje u 40% osób z łuszczycą. Zapalenie to powoduje objawy zapalenia stawów i jest nazywane łuszczycowym zapaleniem stawów. Lekarz dokona oceny, czy ból stawów jest łuszczycowym zapaleniem stawów, czy też jest inna przyczyna.
Przyczyny łuszczycy
U podłoża zmian skórnych leży współdziałanie czynników genetycznych, immunologicznych - nieprawidłowe funkcjonowanie limfocytów T i wydzielanych przez nie cytokin. Nie bez znaczenia są czynniki środowiskowe, przebyte infekcje, urazy, przyjmowane leki, stres fizyczny i psychiczny. Dzisiaj już wiadomo, że łuszczyca jest uwarunkowana genetycznie, w 30% przypadków występuje rodzinnie.
Istotą choroby jest nadmierna proliferacja komórek naskórka, co przemawia za zwiększoną ilością podziałów w warstwie podstawnej, keratynocyty mają skrócony czas dojrzewania.W łuszczycy jest nadmierne złuszczanie, co wynika nie tylko z nieprawidłowej keratynizacji, lecz także z obecnym w skórze stanem zapalnym, dochodzi do rozrostu naczyń krwionośnych.
- Łuszczyca typu pierwszego - najczęstszy, występuje u osób młodych dorosłych, często rodzinnie, choroba ma cięższy przebieg i bardziej nieregularny przebieg niż łuszczyca typu drugiego.
- Łuszczyca typu drugiego - najwięcej przypadków występuje u osób między 50. a 60. rokiem życia, rzadko występuje rodzinnie, choroba ma przebieg łagodny i miejscowy.
U około 80% pacjentów z łuszczyca typu pierwszego stwierdza się obecność antygenu HLA-Cw6, podczas gdy u osób z łuszczycą typu drugiego występuje on w 20% przypadków.
Choroba jest kapryśna i odmawia dzielenia się swoimi najskrytszymi sekretami. Czynniki środowiskowe odgrywają znaczącą rolę w jej rozwoju. U 60% pacjentów łuszczycę jest w stanie uaktywnić infekcja paciorkowcowa i gronkowcowa. Do innych istotnych czynników środowiskowych należą leki/interferon, ß-blokery, lit, leki przeciw malaryczne, glikokortykosteroidy, stres psychiczny i fizyczny. Nadmierne spożywanie alkoholu, wiąże się z pogorszeniem z zakresu objawów choroby i znaczącym utrudnieniem leczenia.